Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2011 - 07:03 http://www.capital.gr/NewsPrint.asp?id=1227923
Του Γιώργου Καισάριου
Πριν λίγες μέρες το CNBC παρουσίασε ένα slide show, δείχνοντας τι μπορεί να γίνει αν δούμε ένα ελληνικό πιστωτικό γεγονός.
Θα ήθελα σήμερα να σχολιάσω αυτά τα σημεία ένα - ένα.
Έχουμε και λέμε...
Κρατικοποιούνται οι ελληνικές τράπεζες
Πράγματι, το πρώτο πράγμα που θα γίνει θα είναι αυτό. ΜάλισόF�α, εγώ λέω να γίνει πριν το γεγονός για λόγους ασφαλείας. Δείτε το άρθρο: Μια ολοκληρωμένη πρό84αση για το ελληνικό αδιέξοδο.
Ταράζονται οι ευρωπαϊκές τράπεζες
Πράγματι θα ταραχτούν λίγο, αλλά πέραν από ένα μικρό ταρακούνημα δεν θα πάθουν τίποτα άλλο, ή τουλάχιστον κάτι που δεν είναι εύκολα διαχειρίσιμο από τις ευρωπαϊκές νομισματικές αρχές. Τόσο οι τράπεζες όσο και η αγορά στο σύνολο είναι προετοιμασμένοι για ένα ελληνικό πιστωτικό γεγονός και δεν θα πιαστεί κανένας στον ύπνο.
Κάποιος θα πρέπει να πληρώσει τα CDS’s
Πράγματι κάποιος θα πληρώσει τη λυπητερή, αλλά αυτό θα έπρεπε να το έχει σκεφτεί αυτός ο κάποιος πριν αναλάβει το ανάλογο ρίσκο. Όποιος βασίζεται στην ικανότητα της Ελλάδος να αποπληρώσει τις τωρινές της υποχρεώσεις, έτσι ώστε αυτοί οι κάποιοι να μην πληρώσουν τη λυπητερή, πλανώνται. Σε κάθε περίπτωση, τα ποσά τα οποία θα πληρωθούν δεν είναι πολλά και δεν θα πτωχεύσει κανένας. Αλλά ακόμα και αν πτώχευε κάποιος, αυτό δεν είναι πρόβλημα δικό μας.
Παγκόσμια πιστωτική συρρίκνωση
Τίποτα δεν θα γίνει. Επί Lehman Brothers η ζημιά ήταν μεγάλη διότι η αγορά δεν είχε προετοιμαστεί και όλα έγιναν εν ριπή οφθαλμού. Στην περίπτωση της Ελλάδος, όχι μόνο δεν θα ξαφνιαστεί η αγορά, αλλά έχει λάβει και όλα τα απαραίτητα μέτρα. Αυτοί που λένε τα περί του αντιθέτου, δεν ξέρουν πως λειτουργούν οι αγορές.
Οι αγορές κεφαλαίου τύπου money markets θα βρεθούν σε δεινή θέση
Και εδώ πράγματι θα έχουμε ταρακουνήματα, αλλά για τους ίδιους λόγους που περιέγραψα πιο πάνω, δεν θα γίνει κατακλυσμός (να μην πω δεν θα γίνει απολύτως τίποτα). Βέβαια αν κάποιοι έχουν πάρει θέσεις σε Ευρωπαϊκό κρατικό χρέος, με σκοπό να πάρουν μερικές παραπάνω μονάδες βάσης απόδοση, ε, αυτό είναι άλλο θέμα. Σε κάθε περίπτωση, όλες οι ενδείξεις που εγώ έχω είναι ότι δεν θα γίνει σχεδόν τίποτα.
Η Ιρλανδία και η Πορτογαλία ίσως κάνουν το ίδιο
Για την Πορτογαλία δεν ξέρω, αλλά η Ιρλανδία δεν έχει κανένα λόγο να μην κάνει το ίδιο. Μάλιστα τολμώ να πω ότι, το default οι Ιρλανδοί ίσως το κάνουν και πριν από εμάς! Σε κάθε περίπτωση ούτε αυτό θα προκαλέσει καταστροφή. Αλλά ακόμα και αν οι επιπτώσεις είναι χειρότερες από ό,τι φαντάζομαι, είναι κάτι που πρέπει να γίνει διότι δεν υπάρχει άλλη επιλογή.
Η ΕΚΤ εισέρχεται σε κρίση
Και βέβαια θα έχει κρίση. Αν κάνει κούρεμα η Ελλάδα και η Ιρλανδία, τότε το πιο πιθανό είναι η ΕΚΤ να βρεθεί με αρνητικά ίδια κεφάλαια. Αλλά αυτός δεν είναι λόγος να μην το κάνουμε. Η ΕΚΤ θα βρει τρόπο να επιβιώσει.
Πολιτική κρίση στην Γερμανία
Νομίζω το αντίθετο θα γίνει. Αν έχουμε κούρεμα των ελληνικών ομολόγων, οι Γερμανοί φορολογούμενοι δεν θα χρειαστεί να δώσουν άλλα λεφτά στην Ελλάδα. Νομίζω ότι θα έχει θετικές επιδράσεις στη Γερμανία, ειδικά αν η Γερμανική κυβέρνηση είναι θετική απέναντι σε ένα τέτοιο γεγονός.
Κλονίζεται η εμπιστοσύνη των Αμερικανών καταναλωτών
Μπορεί πράγματι να γίνει αυτό, αλλά θα είναι βραχυπρόθεσμο και δεν είναι σίγουρο ότι θα γίνει. Σε κάθε περίπτωση, οι Αμερικανοί καταναλωτές έχουν υπέρ αρκετούς λόγους να είναι επιφυλακτικοί και δεν χρειάζεται ένα ελληνικό πιστωτικό γεγονός για να ενεργοποιηθεί το ένστικτο της οικονομικής τους αυτοπροστασίας. Ας αφήσουμε στην άκρη το ότι οι μισοί δεν ξέρουν καν που πέφτει η Ελλάδα.
Οι πολιτικοί λένε μη πανικοβάλλεστε
Καλά, αυτό το λένε και τώρα. Ακόμα και την ύστατη ώρα, όπου τίποτα από όσα λένε δεν έχει κανένα νόημα, εξακολουθούν και λένε τα ίδια και απαρνιούνται την πραγματικότητα. Δεν περιμένω τίποτα καλύτερο και μετά από ένα τέτοιο γεγονός.
Θα αναβιώσει ο προστατευτισμός
Δεν νομίζω. Η παγκόσμια οικονομία είναι πιο δεμένη μεταξύ της παρά ποτέ. Δεν νομίζω να δούμε τον προστατευτισμό του παρελθόντος ό,τι και να γίνει. Αν μη τι άλλο, αυτό ήταν το συμπέρασμα των defaults των ασιατικών οικονομιών στα τέλη της δεκαετίας του ΄90 αλλά και με την κρίση της Νότιας Αμερικής πριν από αυτό. Παντελώς αβάσιμοι αυτοί οι φόβοι.
Η ανάπτυξη της Κίνας μειώνεται κατακόρυφα
Ναι αυτό πιστεύω ότι θα μπορούσε να γίνει. Αλλά εκτιμώ ότι η Ελλάδα δεν θα είναι η πραγματική αίτια. Θα μπορούσαμε να δούμε απότομη μείωση της ανάπτυξης στην Κίνα για πάρα πολλούς λόγους. Υπάρχουν όρια στο πόση cyber ανάπτυξη μπορεί να έχει κανείς λόγω πιστωτικής επέκτασης. Ιδίως δε, αν τα περί των προβληματικών δανείων που διαβάζουμε (50% NPL) έχουν κάποια βάση. Ρωτήστε του Ιάπωνες αν δεν με πιστεύετε!
Το όριο χρέους της ομοσπονδιακής κυβέρνησης των ΗΠΑ τερματίζεται
Ακόμα δεν το έχουν ξεπεράσει αυτό;; Έχω χάσει επεισόδια.
Ο ήλιος επίσης θα ανατείλει
Αν το χειρότερο που μπορεί να γίνει είναι να ταρακουνηθεί λίγο η αγορά money market, τότε με το συμπάθιο αλλά μάλλον δεν αξίζει καν τον κόπο να το συζητάμε.
Πέραν αυτού, οι μόνοι που κάνουν λόγο για καταστροφές είναι οι πολιτικοί και όχι οι οικονομολόγοι και όχι οι εμπλεκόμενοι της αγοράς. Η τρομοκρατία εκ μέρους της πολιτικής ηγεσίας είναι ολοκληρωτική.
Ένα ελληνικό πιστωτικό γεγονός δεν είναι ούτε το τέλος του κόσμου και ούτε το τέλος της Ελλάδος. Θα βρούμε και πάλι τον βηματισμό μας, αρκεί να βρούμε καινούργια πολιτικά πρόσωπα που θα αλλάξουν το σύστημα προετοιμάζοντας την χώρα μας για την επόμενη γενιά.
Πάντως άσχετα του τι θα γίνει (διότι θα το δούμε όταν το δούμε), αυτό που έχει σημασία είναι ότι ο ήλιος πράγματι θα ανατείλει από την ανατολή και η μέρα θα συνεχίσει να έχει 24 ώρες.
george.kesarios@capital.gr
Τετάρτη 29 Ιουνίου 2011
Τρίτη 28 Ιουνίου 2011
Ανώτατος Αξιωματικός του ΓΕΣ: Το πρώτο βλήμα απο τα αρματα θα το ρίξω … στην τράπεζα! και οχι στο λαό! Να είστε σίγουροι γι’ αυτό!
"Σφαλιάρα" ΓΕΕΘΑ σε Πάγκαλο: "Δεν εκτελούμε παράνομες εντολές"!
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
28-06-2011 14:30:23
«Κόκκινο» ανάβουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στα σχέδια της κυβέρνησης που εκφράζονται δια του αντιπροέδρου της, Θεόδωρου Πάγκαλου, που τις προορίζουν να υπερασπίσουν τις ... τράπεζες, όπως δήλωσε στην ισπανική εφημερία «Ελ Μούντο» σε περίπτωση που ξεσπάσουν ταραχές μετά από ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας, σε περίπτωση που δεν θα ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και δεν θα λάβουμε την 5η δόση του δανείου των 110 δις. ευρώ.
Και μάλιστα πέρα από τις αρχικές του δηλώσεις χθες στην Βουλή υπαινίχθηκε εμμέσως πλην σαφώς ότι θα μπορούσαν ακόμα και να στρέψουν τα όπλα τους κατά των Ελλήνων πολιτών, όπως συνέβη στην Αργεντινή με αποτέλεσμα 42 νεκρούς.
Σε δήλωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) προς το defencenet.gr ξεκαθαρίζεται ότι «Εκτελούμε μόνο τις εντολές που προβλέπονται και ορίζονται από το Σύνταγμα στο οποίο έχουμε ορκιστεί πίστη και αφοσίωση».
Το ερώτημα του defencenet.gr προς το ΓΕΕΘΑ, ήταν συγκεκριμένο: «Τι θα πράξουν οι Ένοπλες Δυνάμεις σε περίπτωση που λάβουν εντολή από την πολιτική ηγεσία να επιχειρήσουν στο εσωτερικό της χώρας σε αποστολές καταστολής, ένα ενδεχόμενο το οποίο άφησε ανοικτό ο άντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ.Πάγκαλος;»
Και η απάντηση δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν πρόκειται να πειθαρχήσουν σε καμία πολιτική εντολή της οποίας το περιεχόμενο θα είναι αντίθετο με όσα ορίζει το Σύνταγμα της χώρας και ο ρόλος για το οποίο προορίζονται που είναι ένας και μοναδικός: Η υπεράσπιση της εδαφικής μας ακεραιότητας και των δικαιωμάτων της χώρας σε γη αέρα και θάλασσα.
Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΓΕΕΘΑ στο ερώτημα του defencenet.gr
«Δεν μπορεί να υπάρξει τέτοια εντολή γιατί έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Σύνταγμα της χώρας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν συγκεκριμένο ρόλο, ο οποίος περιγράφεται με ακρίβεια στο Σύνταγμα, κάτι που τόνισε και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, μόλις εχθες.
Δεν μπορούν να δεχθούν να εκτελέσουν διαταγές του οιουδήποτε (σ.σ. εννοεί της πολιτικής ηγεσίας) οι οποίες εντολές βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα του υπέρτατου νόμου της χώρας, του Συντάγματος. Αποστολή τους είναι η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας έναντι έξωθεν απειλών. Δυνάμεθα να λειτουργούμε αποκλειστικά εντός των ορίων του Συντάγματος».
Τα «αντιπαραγωγικά», όπως τα έχει χαρακτηρίσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θ.Πάγκαλος, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, αρνούνται, λοιπόν, να συνταχθούν ακόμα και θεωρητικά στα όποια σχέδια της κυβέρνησης για εμπλοκή τους σε αποστολές εσωτερικής ασφάλειας και να στρέψουν τις κάννες των τανκς κατά Ελλήνων πολιτών.
Πρακτικά, αρνούνται και να συμμετάσχουν στο παιχνίδι του τρόμου που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση εμπλέκοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις, με στόχο την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Προγράμματος που οδηγεί στην εξαθλίωση περισσότερο απ’όλους τα ίδια τα στελέχη των Ε.Δ. που διαβιούν σε επίπεδα κάτω από τα όρια της αξιοπρέπειας, ειδικά τα μέσα και τα κατώτερα στελέχη…
Ενδιαφέρον έχει και η προσέγγιση ανωτάτου αξιωματικού του ΓΕΣ στο θέμα: «Αν μου ζητήσουν να στείλω άρματα για να προστατέψω τράπεζες, θα στείλω, αλλά θα είμαι κι εγώ μέσα και το πρώτο βλήμα θα το ρίξω … στην τράπεζα! Να είστε σίγουροι γι’ αυτό!»
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
28-06-2011 14:30:23
«Κόκκινο» ανάβουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις στα σχέδια της κυβέρνησης που εκφράζονται δια του αντιπροέδρου της, Θεόδωρου Πάγκαλου, που τις προορίζουν να υπερασπίσουν τις ... τράπεζες, όπως δήλωσε στην ισπανική εφημερία «Ελ Μούντο» σε περίπτωση που ξεσπάσουν ταραχές μετά από ενδεχόμενη χρεοκοπία της χώρας, σε περίπτωση που δεν θα ψηφιστεί το Μεσοπρόθεσμο και δεν θα λάβουμε την 5η δόση του δανείου των 110 δις. ευρώ.
Και μάλιστα πέρα από τις αρχικές του δηλώσεις χθες στην Βουλή υπαινίχθηκε εμμέσως πλην σαφώς ότι θα μπορούσαν ακόμα και να στρέψουν τα όπλα τους κατά των Ελλήνων πολιτών, όπως συνέβη στην Αργεντινή με αποτέλεσμα 42 νεκρούς.
Σε δήλωση του Γενικού Επιτελείου Εθνικής Άμυνας (ΓΕΕΘΑ) προς το defencenet.gr ξεκαθαρίζεται ότι «Εκτελούμε μόνο τις εντολές που προβλέπονται και ορίζονται από το Σύνταγμα στο οποίο έχουμε ορκιστεί πίστη και αφοσίωση».
Το ερώτημα του defencenet.gr προς το ΓΕΕΘΑ, ήταν συγκεκριμένο: «Τι θα πράξουν οι Ένοπλες Δυνάμεις σε περίπτωση που λάβουν εντολή από την πολιτική ηγεσία να επιχειρήσουν στο εσωτερικό της χώρας σε αποστολές καταστολής, ένα ενδεχόμενο το οποίο άφησε ανοικτό ο άντιπρόεδρος της κυβέρνησης Θ.Πάγκαλος;»
Και η απάντηση δεν αφήνει κανένα περιθώριο παρανόησης. Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις δεν πρόκειται να πειθαρχήσουν σε καμία πολιτική εντολή της οποίας το περιεχόμενο θα είναι αντίθετο με όσα ορίζει το Σύνταγμα της χώρας και ο ρόλος για το οποίο προορίζονται που είναι ένας και μοναδικός: Η υπεράσπιση της εδαφικής μας ακεραιότητας και των δικαιωμάτων της χώρας σε γη αέρα και θάλασσα.
Όπως δήλωσε ο εκπρόσωπος Τύπου του ΓΕΕΘΑ στο ερώτημα του defencenet.gr
«Δεν μπορεί να υπάρξει τέτοια εντολή γιατί έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το Σύνταγμα της χώρας. Οι Ένοπλες Δυνάμεις έχουν συγκεκριμένο ρόλο, ο οποίος περιγράφεται με ακρίβεια στο Σύνταγμα, κάτι που τόνισε και ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, μόλις εχθες.
Δεν μπορούν να δεχθούν να εκτελέσουν διαταγές του οιουδήποτε (σ.σ. εννοεί της πολιτικής ηγεσίας) οι οποίες εντολές βρίσκονται σε ευθεία αντίθεση με το γράμμα και το πνεύμα του υπέρτατου νόμου της χώρας, του Συντάγματος. Αποστολή τους είναι η υπεράσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας έναντι έξωθεν απειλών. Δυνάμεθα να λειτουργούμε αποκλειστικά εντός των ορίων του Συντάγματος».
Τα «αντιπαραγωγικά», όπως τα έχει χαρακτηρίσει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Θ.Πάγκαλος, στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων, αρνούνται, λοιπόν, να συνταχθούν ακόμα και θεωρητικά στα όποια σχέδια της κυβέρνησης για εμπλοκή τους σε αποστολές εσωτερικής ασφάλειας και να στρέψουν τις κάννες των τανκς κατά Ελλήνων πολιτών.
Πρακτικά, αρνούνται και να συμμετάσχουν στο παιχνίδι του τρόμου που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση εμπλέκοντας τις Ένοπλες Δυνάμεις, με στόχο την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Δημοσιονομικού Προγράμματος που οδηγεί στην εξαθλίωση περισσότερο απ’όλους τα ίδια τα στελέχη των Ε.Δ. που διαβιούν σε επίπεδα κάτω από τα όρια της αξιοπρέπειας, ειδικά τα μέσα και τα κατώτερα στελέχη…
Ενδιαφέρον έχει και η προσέγγιση ανωτάτου αξιωματικού του ΓΕΣ στο θέμα: «Αν μου ζητήσουν να στείλω άρματα για να προστατέψω τράπεζες, θα στείλω, αλλά θα είμαι κι εγώ μέσα και το πρώτο βλήμα θα το ρίξω … στην τράπεζα! Να είστε σίγουροι γι’ αυτό!»
Δευτέρα 27 Ιουνίου 2011
Financial Times του Wolfgang Munchau
Copyright The Financial Times Limited 2011.
(ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ>>>> )
Ίσως Έλληνες Βουλευτές θα ήταν σωστό να πουν όχι,
06.27.2011 | Publicerad 10:14
Το ελληνικό κοινοβούλιο είναι σήμερα προβλέπεται να αρχίσει η πιο σημαντική κοινοβουλευτική συζήτηση στην πρόσφατη ιστορία της χώρας. Εάν η πλειοψηφία εγκρίνει το συμφωνηθέν πακέτο λιτότητας σε μια ψηφοφορία που οφείλεται στις Τρίτη, όλα είναι καλά. Για την ώρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα συνεχίσουν να παρέχουν πιστώσεις. Αν όχι, η Ελλάδα θα μπορούσε να προεπιλογή μέσα σε λίγες μέρες.
Πώς θα πρέπει να κανουν οι Έλληνες Βουλευτές ψηφοφορία;
Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, θα είχα πει: Ναι, σίγουρα. Η χώρα βρίσκεται σε λειτουργία ένα μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα. Η λιτότητα που επιβάλλει η ΕΕ και το ΔΝΤ είναι ήπια σε σύγκριση με την αυστηρότητα που θα απαιτούνταν αν η χώρα ήταν να αποκοπούν από οποιαδήποτε πηγή εξωτερικής χρηματοδότησης. Ένα βρώμικο προεπιλογή θα αποσταθεροποιούσε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και θα μπορούσε να αναγκάσει την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ.
Ένα τέτοιο επιχείρημα είναι ευάλωτη σε σχετικά λεπτές αλλαγές των περιστάσεων. Μια τέτοια στροφή μπορεί να έχουν συμβεί την περασμένη εβδομάδα, όταν η ΕΕ και το ΔΝΤ διαπραγματευτές επέβαλε νέα δόση της λιτότητας. Τα μέτρα περιλαμβάνουν τη μείωση του αφορολόγητου ποσού, καθώς και της επιβολής φόρου, ύψους € 100 - € 300 για τους αυτοαπασχολούμενους. Η απόφαση προκάλεσε θυμωμένος διαμαρτυρίες στην Αθήνα. Το βλέπω ως μια πολιτική πρόκληση και μια πράξη οικονομικής βανδαλισμού. Θα μπορούσε να εκτροχιάσει την όλη διαδικασία επίλυσης των κρίσεων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή. Και, ναι, η ελληνική κυβέρνηση υπαναχώρησε λίγο για το παρελθόν συμφωνημένο πρόγραμμα για να κερδίσει υποστήριξη για την ψηφοφορία της περασμένης εβδομάδας της εμπιστοσύνης. Το τελευταίο κομμάτι της λιτότητας που επρόκειτο να συνδέσετε αυτό το κενό. Αλλά θα ήταν λάθος να στερήσει από την Ελλάδα όλα τα μέσα των πολιτικών ελιγμών.
Πολιτικά, το νέο πρόγραμμα λιτότητας έχει ήδη πρόωρης ανάφλεξης. Ενισχύει τη θέση του Αντώνη Σαμαρά, ο Έλληνας ηγέτης της αντιπολίτευσης, ο οποίος αντιτίθεται. Fellow κεντροδεξιά ηγέτες της ΕΕ την περασμένη εβδομάδα ασκήσει πίεση πάνω του. Εκείνος αντιστάθηκε. Το επιχείρημά του είναι ότι η λιτότητα σκοτώνει την οικονομία και ότι η Ελλάδα χρειάζεται τώρα ένα τράνταγμα για να το πάρει πίσω σε μια αναπτυξιακή πορεία.
Με ασυναίσθητα ενίσχυση επίλυση του κ. Σαμαρά και την υποστήριξη του κοινού του, η ΕΕ καταστρέφει τις πιθανότητες της εθνικής ενότητας που τόσο απελπισμένα επιδιώκει. Αυτό είναι, σε τελική ανάλυση, πρόκειται να είναι ένα πρόγραμμα που διαρκούν αρκετά χρόνια. Αν η σημερινή κυβέρνηση ήταν να πέσει, ο κ. Σαμαράς θα σταθεί μια καλή ευκαιρία να κερδίσετε. Είναι ήδη μπροστά στις δημοσκοπήσεις. Εάν εκλεγεί, θα ζητήσει από την ΕΕ να επαναδιαπραγματευτούν. Η ΕΕ και το ΔΝΤ θα μπορούσε να μειωθεί. Η όλη στρατηγική θα μπορούσε να ξετυλίξουν σε εκείνο το σημείο.
Το επιχείρημα του κ. Σαμαρά κατά λιτότητας είναι δύσκολο να αντικρούσει για οικονομικούς λόγους. Η λιτότητα ήταν σαφώς απαραίτητο κατά την έναρξη του προγράμματος, αλλά αυτή είναι η ώρα για την έμφαση να μετατοπιστεί προς την ανάπτυξη, την οποία η Ελλάδα χρειάζεται κάτω από οποιοδήποτε σενάριο - προεπιλογή ή καθόλου έξοδο προεπιλογή, την έξοδο ή όχι. Η ΕΕ σπαταλάται εβδομάδες για την ανόητη συζήτηση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, αντί να εστιάζει στα θέματα που πραγματικά έχουν σημασία.
Το πρόβλημα είναι ότι η όλη διαδικασία παραμένει ευαίσθητη στις απότομες εναλλαγές της διάθεσης εκλογικό στις χώρες πιστωτή.
Η πρώτη προτεραιότητα της γερμανικής, ολλανδικής και της Φινλανδίας πολιτικοί ήταν να μειώσει το κόστος του προγράμματος όσο το δυνατόν περισσότερο. Μπορούν ακόμη και έφθασε στο σημείο να διαθέσει αβέβαιο ελληνική έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις ως αναπόσπαστο μέρος της το επόμενο πακέτο χρηματοδότησης, παρά για τη μείωση του χρέους. Σύμφωνα με το σύστημα τώρα δυνατό να χορηγηθούν, την τυχόν μείωση των εσόδων από τις ιδιωτικοποιήσεις θα ανοίξει εκ τούτου ένα κενό χρηματοδότησης. Οι πιστώτριες χώρες θα ήταν τότε σχεδόν σίγουρα να ζητήσει από την Ελλάδα να γεφυρώσει το χάσμα με ακόμη περισσότερη λιτότητα. Μια τέτοια στρατηγική είναι οικονομικά και απερίσκεπτη πολιτικά ανεύθυνο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία οι Έλληνες γίνονται επιφυλακτικοί ακραία λιτότητα. Θα δεχτεί μόνο ποτέ για μεγάλα χρονικά διαστήματα, εάν υπάρχει εύλογη φινάλε. Αξιωματούχοι της ΕΕ οικονομικά και πολιτικά αφεντικά τους, οι ιδεολογικές της προσφοράς siders. Τα παρεξηγημένα τα αποτελέσματα του ελληνικού προγράμματος λιτότητας για την ανάπτυξη του πρώτου γύρου φορά. Θα το κάνετε τώρα. Θα το κάνουμε και πάλι. Και αυτό ερείπια το φινάλε για τους Έλληνες.
Ο συνδυασμός του με μισή καρδιά προγράμματος οικονομικής στήριξης και δογματισμό είναι λόγοι για τους οποίους ακόμη και απολύτως ορθολογική Έλληνες Βουλευτές που θα μπορούσε να καταλήξει ψήφου Όχι αύριο. Το πρόγραμμα, ως έχει, είναι πολιτικά, οικονομικά και ηθικά δύσκολο να δικαιολογηθεί. Ο μόνος λόγος για να ψηφίσουν Ναι θα ήταν να καθυστερήσει η προεπιλογή μέχρι το Ελληνικό Δημόσιο επιτυγχάνει πρωτογενές ισοζύγιο, το οποίο δεν θα συμβεί πριν από το 2012. Η στρατηγική της ΕΕ περιορίζει τις επιλογές των Ελλήνων, των μη εμφανιζομένων είτε τον επόμενο μήνα, ή το επόμενο έτος.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει μικρή πλειοψηφία και ασκεί μεγάλη πίεση για τους βουλευτές της να ψηφίσουν υπέρ του προγράμματος. Η κυβέρνηση μπορεί να επικρατήσει ακόμη. Αν το κάνει, αυτό θα είναι λόγω του βραχίονα-συστροφή περισσότερο από τη δύναμη του επιχειρήματος, το οποίο δεν είναι πλέον ξεκάθαρη.
Έλληνες Βουλευτές θα πρέπει να ζητούν τις δύο πλευρές για περισσότερες διευκρινίσεις. Το πρόβλημα με τη θέση του κ. Σαμαρά είναι ότι πρέπει να ψηφίσουμε κατά λιτότητας θα προκαλούσε μεγαλύτερη λιτότητα στο πολύ κοντινό μέλλον. Ο κ. Σαμαράς πρέπει να εξηγήσει πώς η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτήσει μόνη της όταν δεν υπάρχει εξωτερική χρηματοδότηση είναι διαθέσιμη. Ποια είναι η στρατηγική του; Και το στρατόπεδο Ναι πρέπει να εξηγήσει γιατί λιτότητας μπορεί να λειτουργήσει πλέον όταν απέτυχε στο παρελθόν.
Έλληνες βουλευτές αντιμετωπίζουν τώρα την επιλογή μεταξύ ένα ψέμα και μια καταστροφή. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό που διακυβεύεται, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν πρέπει ποτέ να φέρουν την Ελλάδα σε αυτή τη θέση.
munchau@eurointelligence.com
Wolfgang Munchau
(ΑΥΤΟΜΑΤΗ ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ>>>> )
Ίσως Έλληνες Βουλευτές θα ήταν σωστό να πουν όχι,
06.27.2011 | Publicerad 10:14
Το ελληνικό κοινοβούλιο είναι σήμερα προβλέπεται να αρχίσει η πιο σημαντική κοινοβουλευτική συζήτηση στην πρόσφατη ιστορία της χώρας. Εάν η πλειοψηφία εγκρίνει το συμφωνηθέν πακέτο λιτότητας σε μια ψηφοφορία που οφείλεται στις Τρίτη, όλα είναι καλά. Για την ώρα. Η Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο θα συνεχίσουν να παρέχουν πιστώσεις. Αν όχι, η Ελλάδα θα μπορούσε να προεπιλογή μέσα σε λίγες μέρες.
Πώς θα πρέπει να κανουν οι Έλληνες Βουλευτές ψηφοφορία;
Μέχρι την περασμένη εβδομάδα, θα είχα πει: Ναι, σίγουρα. Η χώρα βρίσκεται σε λειτουργία ένα μεγάλο πρωτογενές έλλειμμα. Η λιτότητα που επιβάλλει η ΕΕ και το ΔΝΤ είναι ήπια σε σύγκριση με την αυστηρότητα που θα απαιτούνταν αν η χώρα ήταν να αποκοπούν από οποιαδήποτε πηγή εξωτερικής χρηματοδότησης. Ένα βρώμικο προεπιλογή θα αποσταθεροποιούσε το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα και θα μπορούσε να αναγκάσει την Ελλάδα να εγκαταλείψει το ευρώ.
Ένα τέτοιο επιχείρημα είναι ευάλωτη σε σχετικά λεπτές αλλαγές των περιστάσεων. Μια τέτοια στροφή μπορεί να έχουν συμβεί την περασμένη εβδομάδα, όταν η ΕΕ και το ΔΝΤ διαπραγματευτές επέβαλε νέα δόση της λιτότητας. Τα μέτρα περιλαμβάνουν τη μείωση του αφορολόγητου ποσού, καθώς και της επιβολής φόρου, ύψους € 100 - € 300 για τους αυτοαπασχολούμενους. Η απόφαση προκάλεσε θυμωμένος διαμαρτυρίες στην Αθήνα. Το βλέπω ως μια πολιτική πρόκληση και μια πράξη οικονομικής βανδαλισμού. Θα μπορούσε να εκτροχιάσει την όλη διαδικασία επίλυσης των κρίσεων.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα χρειάζεται μια μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή. Και, ναι, η ελληνική κυβέρνηση υπαναχώρησε λίγο για το παρελθόν συμφωνημένο πρόγραμμα για να κερδίσει υποστήριξη για την ψηφοφορία της περασμένης εβδομάδας της εμπιστοσύνης. Το τελευταίο κομμάτι της λιτότητας που επρόκειτο να συνδέσετε αυτό το κενό. Αλλά θα ήταν λάθος να στερήσει από την Ελλάδα όλα τα μέσα των πολιτικών ελιγμών.
Πολιτικά, το νέο πρόγραμμα λιτότητας έχει ήδη πρόωρης ανάφλεξης. Ενισχύει τη θέση του Αντώνη Σαμαρά, ο Έλληνας ηγέτης της αντιπολίτευσης, ο οποίος αντιτίθεται. Fellow κεντροδεξιά ηγέτες της ΕΕ την περασμένη εβδομάδα ασκήσει πίεση πάνω του. Εκείνος αντιστάθηκε. Το επιχείρημά του είναι ότι η λιτότητα σκοτώνει την οικονομία και ότι η Ελλάδα χρειάζεται τώρα ένα τράνταγμα για να το πάρει πίσω σε μια αναπτυξιακή πορεία.
Με ασυναίσθητα ενίσχυση επίλυση του κ. Σαμαρά και την υποστήριξη του κοινού του, η ΕΕ καταστρέφει τις πιθανότητες της εθνικής ενότητας που τόσο απελπισμένα επιδιώκει. Αυτό είναι, σε τελική ανάλυση, πρόκειται να είναι ένα πρόγραμμα που διαρκούν αρκετά χρόνια. Αν η σημερινή κυβέρνηση ήταν να πέσει, ο κ. Σαμαράς θα σταθεί μια καλή ευκαιρία να κερδίσετε. Είναι ήδη μπροστά στις δημοσκοπήσεις. Εάν εκλεγεί, θα ζητήσει από την ΕΕ να επαναδιαπραγματευτούν. Η ΕΕ και το ΔΝΤ θα μπορούσε να μειωθεί. Η όλη στρατηγική θα μπορούσε να ξετυλίξουν σε εκείνο το σημείο.
Το επιχείρημα του κ. Σαμαρά κατά λιτότητας είναι δύσκολο να αντικρούσει για οικονομικούς λόγους. Η λιτότητα ήταν σαφώς απαραίτητο κατά την έναρξη του προγράμματος, αλλά αυτή είναι η ώρα για την έμφαση να μετατοπιστεί προς την ανάπτυξη, την οποία η Ελλάδα χρειάζεται κάτω από οποιοδήποτε σενάριο - προεπιλογή ή καθόλου έξοδο προεπιλογή, την έξοδο ή όχι. Η ΕΕ σπαταλάται εβδομάδες για την ανόητη συζήτηση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα, αντί να εστιάζει στα θέματα που πραγματικά έχουν σημασία.
Το πρόβλημα είναι ότι η όλη διαδικασία παραμένει ευαίσθητη στις απότομες εναλλαγές της διάθεσης εκλογικό στις χώρες πιστωτή.
Η πρώτη προτεραιότητα της γερμανικής, ολλανδικής και της Φινλανδίας πολιτικοί ήταν να μειώσει το κόστος του προγράμματος όσο το δυνατόν περισσότερο. Μπορούν ακόμη και έφθασε στο σημείο να διαθέσει αβέβαιο ελληνική έσοδα από τις ιδιωτικοποιήσεις ως αναπόσπαστο μέρος της το επόμενο πακέτο χρηματοδότησης, παρά για τη μείωση του χρέους. Σύμφωνα με το σύστημα τώρα δυνατό να χορηγηθούν, την τυχόν μείωση των εσόδων από τις ιδιωτικοποιήσεις θα ανοίξει εκ τούτου ένα κενό χρηματοδότησης. Οι πιστώτριες χώρες θα ήταν τότε σχεδόν σίγουρα να ζητήσει από την Ελλάδα να γεφυρώσει το χάσμα με ακόμη περισσότερη λιτότητα. Μια τέτοια στρατηγική είναι οικονομικά και απερίσκεπτη πολιτικά ανεύθυνο.
Δεν υπάρχει αμφιβολία οι Έλληνες γίνονται επιφυλακτικοί ακραία λιτότητα. Θα δεχτεί μόνο ποτέ για μεγάλα χρονικά διαστήματα, εάν υπάρχει εύλογη φινάλε. Αξιωματούχοι της ΕΕ οικονομικά και πολιτικά αφεντικά τους, οι ιδεολογικές της προσφοράς siders. Τα παρεξηγημένα τα αποτελέσματα του ελληνικού προγράμματος λιτότητας για την ανάπτυξη του πρώτου γύρου φορά. Θα το κάνετε τώρα. Θα το κάνουμε και πάλι. Και αυτό ερείπια το φινάλε για τους Έλληνες.
Ο συνδυασμός του με μισή καρδιά προγράμματος οικονομικής στήριξης και δογματισμό είναι λόγοι για τους οποίους ακόμη και απολύτως ορθολογική Έλληνες Βουλευτές που θα μπορούσε να καταλήξει ψήφου Όχι αύριο. Το πρόγραμμα, ως έχει, είναι πολιτικά, οικονομικά και ηθικά δύσκολο να δικαιολογηθεί. Ο μόνος λόγος για να ψηφίσουν Ναι θα ήταν να καθυστερήσει η προεπιλογή μέχρι το Ελληνικό Δημόσιο επιτυγχάνει πρωτογενές ισοζύγιο, το οποίο δεν θα συμβεί πριν από το 2012. Η στρατηγική της ΕΕ περιορίζει τις επιλογές των Ελλήνων, των μη εμφανιζομένων είτε τον επόμενο μήνα, ή το επόμενο έτος.
Η ελληνική κυβέρνηση έχει μικρή πλειοψηφία και ασκεί μεγάλη πίεση για τους βουλευτές της να ψηφίσουν υπέρ του προγράμματος. Η κυβέρνηση μπορεί να επικρατήσει ακόμη. Αν το κάνει, αυτό θα είναι λόγω του βραχίονα-συστροφή περισσότερο από τη δύναμη του επιχειρήματος, το οποίο δεν είναι πλέον ξεκάθαρη.
Έλληνες Βουλευτές θα πρέπει να ζητούν τις δύο πλευρές για περισσότερες διευκρινίσεις. Το πρόβλημα με τη θέση του κ. Σαμαρά είναι ότι πρέπει να ψηφίσουμε κατά λιτότητας θα προκαλούσε μεγαλύτερη λιτότητα στο πολύ κοντινό μέλλον. Ο κ. Σαμαράς πρέπει να εξηγήσει πώς η Ελλάδα μπορεί να χρηματοδοτήσει μόνη της όταν δεν υπάρχει εξωτερική χρηματοδότηση είναι διαθέσιμη. Ποια είναι η στρατηγική του; Και το στρατόπεδο Ναι πρέπει να εξηγήσει γιατί λιτότητας μπορεί να λειτουργήσει πλέον όταν απέτυχε στο παρελθόν.
Έλληνες βουλευτές αντιμετωπίζουν τώρα την επιλογή μεταξύ ένα ψέμα και μια καταστροφή. Λαμβάνοντας υπόψη αυτό που διακυβεύεται, η ΕΕ και το ΔΝΤ δεν πρέπει ποτέ να φέρουν την Ελλάδα σε αυτή τη θέση.
munchau@eurointelligence.com
Wolfgang Munchau
Κυριακή 26 Ιουνίου 2011
Για να "ξεφορτώσουν" οι ξένες τράπεζες σκλαβώνουν τη χώρα...
Για να "ξεφορτώσουν" οι ξένες τράπεζες σκλαβώνουν τη χώρα... Εκτύπωση
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr
26-06-2011 21:18:00
H μεγαλύτερη σύγχρονη κομπίνα στην ιστορία του τραπεζικού συστήματος, το «ξεφόρτωμα» των ελληνικών ομολόγων από τα θησαυροφυλάκια των ιδιωτικών τραπεζών προς την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, δηλαδή από τους άπληστους ιδιώτες επενδυτές, στην «πλάτη» των πολιτών των ευρωπαϊκών και άλλων χωρών, μπαίνει στην ημιτελική της φάση:
Περίπου 120 δισ. ευρώ θα επαναδανειστούν στην Ελλάδα με αντάλλαγμα … την ίδια την Ελλάδα, ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί αυτό που ξεκίνησε πέρσι το Μάϊο: Το τραπεζικό «ξεφόρτωμα». Πέρσι το ελληνικό χρέος ήταν 300 δισ. ευρώ. Μας δάνεισαν 110 και τώρα μας δανείζουν επιπλέον 120. Αν σε αυτά προσθέσουμε και τα 80 δισ. που έχουν επενδύσει οι εγχώριες τράπεζες και κυρίως τα ταμεία ξεπερνάμε ελαφρά τον μαγικό αριθμό των 300 δισ. ευρώ! Τόσο απλά.
Μόνο που το «ξεφόρτωμα» τελειώνει στα τέλη του 2013 και τότε η Ελλάδα θα πρέπει κανονικά να βγει στις αγορές να … δανειστεί!
Υπάρχει κανένας στο υπουργείο Οικονομικών ή σε ολόκληρο το Εurogroup που να πιστεύει στα σοβαρά ότι στα τέλη του 2013, όταν οι ξένες τράπεζες θα έχουν «ξεφορτώσει» και τα υπόλοιπα ελληνικά ομόλογα, ότι θα υπάρχει έστω και ένα πιστωτικό ίδρυμα που θα δανείσει την Ελλάδα της οποίας πλέον το χρέος θα έχει ξεπεράσει τα 400 δισ. ευρώ και θα κοντεύει το 200% του ΑΕΠ το οποίο κατρακυλά με ρυθμό -5% σε ετήσια βάση την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές;
Αν υπάρχει έστω και ένας, θα πρέπει να μάθουμε την ύπαρξή του, αλλά πάνω απ’όλα θα πρέπει να μας τεκμηριώσει την θέση του με επιχειρήματα. Διότι θέσεις όπως αυτές που εξέφρασε πριν λίγο ο Σ.Κ.Γιούνγκερ, ότι «Αν η Ελλάδα ακολουθήσει πιστά το Μεσοπρόθεσμο το χρέος της θα καταστεί βιώσιμο» μόνο ως κοροϊδία ακούγονται.
Και αν γυρίσουμε στην εποχή των σπηλαίων, θα γίνουμε αυτάρκεις σε ενέργεια. Είναι αυτό λύση;
Ερχόμενοι στα αυστηρά καθ’ημάς, έχουμε έναν ολόκληρο πόλεμο και μια, μυθιστορηματικών διαστάσεων, υπόθεση που λέγεται «Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πρόγραμμα». Το οποίο υποτίθεται ότι αν ψηφιστεί θα μας σώσει από την πτώχευση. Λάθος. Αν ΔΕΝ ψηφιστεί υπάρχουν κάποιες ελπίδες να γλυτώσουμε την πτώχευση με εθελοντικό «κούρεμα» του χρέους.
Αν τώρα, έστω και στην εσχάτη στιγμή, δεν δεχθούμε άλλα δανεικά και καλέσουμε τους δανειστές-επενδυτές να κάνουν αυτό που προσπαθούν να αποφύγουν τώρα: Να μην «ξεφορτώσουν» τα ελληνικά ομόλογα στις πλάτες των Ευρωπαίων ή και των Αμερικανών φορολογουμένων μέσω της ΕΚΤ και το ΔΝΤ και να επαναδιαπραγματευθούν μία συνολική λύση επιμήκυνσης της αποπληρωμής του εναπομείναντος μετά το «κούρεμα» του χρέους.
Θα πει κάποιος «Μα, αυτό συνεπάγεται επίσημα πτώχευση, έστω ελεγχόμενη». Ε, και; Ο τίτλος μας μάρανε; Ή θα στεναχωρηθούμε επειδή κάποιοι θα χάσουν τα ασφάλιστρα προς όφελος εκείνων που έχουν ποντάρει στη χρεοκοπία της χώρας; Η χώρα είτε το θέλουμε, είτε όχι, έχει πτωχεύσει, την πτώχευσαν οικονομικά τον χειμώνα του 2010.
Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα τον Οκτώβριο του 2009 δανειζόταν περίπου με το ίδιο επιτόκιο με αυτό που δανειζόταν και η Γερμανία, με spread στις 140 μονάδες. Πως έφτασε στις 1500 δεν είναι του παρόνοτυς να αναλυθεί, αλλά η κούρσα ξεκίνησε μήνες αργότερα και για την υπόθεση αυτή θα πούμε πολλά μελλοντικά. Άλλο να πτωχεύσουμε κατόπιν συμφωνίας ελεγχόμενα, άλλο ανεξέλεγκτα όταν θα μας έχουν «στραγγίξει» στ ατέλη του 2013.
Αν ψηφιστεί τώρα το Μεσοπρόθεσμο, απλά το «κανόνι» μεταφέρεται για τα τέλη του 2013. Αν πούμε «Στοπ, δεν παίρνουμε άλλα δανεικά, ελάτε να συζητήσουμε για το χρέος, τι θα κοπεί και τι θα επιμηκυνθεί» έχουμε μια ελπίδα γιατί τώρα μας έχουν ακόμα ανάγκη.
Λιγότερη ανάγκη από αυτή που μας είχαν την άνοιξη του 2010, όταν ήταν οι τράπεζές τους φορτωμένες με 300 δισ. ελληνικού χρέους και ήταν απόλυτα ευάλωτες σε «φιλικές προειδοποιήσεις» του τύπου «ή “κουρεύουμε” ή πτωχεύουμε» και δεν είχαν αρχίσει ακόμα τα τρελά στοιχήματα στα CDS. Αυτό λένε ακόμα και οι σοβαροί του συστήματος, όπως ο Γκίκας Χαρδούβελης. Αλλά ακόμα και τώρα θα μπορούσαμε να πούμε «Στοπ στα υπόλοιπα των 110 δισ.».
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα μας πετάξουν έξω από το ευρώ, ότι θα τεθεί ακόμα και θέμα παραμονής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες τέτοιες ανοησίες. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν άνετα και στα τέλη του 2013. Τώρα που χρωστάμε σε ιδιώτες τα πολλά λεφτά έχουμε ένα εργαλείο, ένα μοχλό να παλέψουμε ακόμα. Τότε κανείς δεν θα μας δώσει σημασία.
Όσο για το περίφημο Μεσοπρόθεσμο, αυτό μόνο σαδιστές και τύρανοι θα μπορούσαν να το εμπνευστούν. Δεν είναι τόσο το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Εν πάση περιπτώσει για την καταστροφή που συμβαίνει σήμερα έχει τεράστια ευθύνη το συνδικαλιστικό κίνημα που εξετράπη των στόχων του και κατάντησε καθεστώς. Η ΔΕΗ ανήκει σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό όχι μόνο στη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και το ίδιο ισχύει για όλες τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημοσίου. Είναι επώδυνο να πουληθούν έναντι «πινακίου φακής».
Το ξεπούλημα είναι ξεπούλημα και κανένας νόμος δεν σώζει ούτε τον Ε.Βενιζέλο, ούτε αυτούς που θα το υπογράψουν. Βέβαια μέσα από την στάχτη των ξεπουλημένων ΔΕΚΟ θα γεννηθεί η ελπίδα των υπεραξιών και της προοπτικής των επενδύσεων, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.
Αυτό που είναι της παρούσης και πρέπει «εδώ και τώρα» η κυβέρνηση να απαντήσει, είναι με ποιο τρόπο η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου θα φέρει μεσο-μακροπρόθεσμη πολιτική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Η οικονομία εκτός από κλίμα είναι και απλή αριθμητική: «Στραγγίζουν» και την τελευταία ικμάδα της ελληνικής οικονομίας με μία φορολογική πολιτική που κάνει τους φόρους των σουλτάνων να φαίνονται ως «φιλική εισφορά» στο οθωμανικό κράτος. Στα τέλη του 2013 θα χρωστάμε ναι ή όχι 400 δισ. ευρώ; Η ανάπτυξη είναι δυνατόν να προέλθει με τέτοια καταστροφή των δομικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας; Πως θα γυρίσει σε δύο χρόνια θετικό το ποσοστό του ΑΕΠ, όταν υπάρχει η μεγαλύτερη από-επένδυση της ιστορίας, η κατανάλωση έχει καταρρεύσει και θα εξαφανιστεί σχεδόν τελείως τα επόμενα δύο χρόνια, πράγματα που σημαίνουν ότι φορολογικά έσοδα «καπούτ»;
Εύλογα διερωτάται κάποιος: «Και τότε γιατί να παίρνουν αυτά τα μέτρα»; Μα, για να δώσουν το κατάλληλο άλλοθι στους λαούς τους το «φόρτωμα» που υφίσταται με τα ομολόγα των ιδιωτών η ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Κάτι πρέπει να δείξουν και αυτοί ότι κάνουν. Και κατά δεύτερο να φάνε όλο το λίπος της φοροδιαφυγής που απομένει – όσο απομένει – στη χώρα.
Εδώ πρόκειται περί καλοστημένης και επιστημονικής κομπίνας. Με μπροστάρηδες στην Ελλάδα την πολιτική και οικονομική ελίτ που ευθύνονται 100% για την κατάντια της χώρας. Η έλευση του μεσαιωνικού «λευκού ιππότη» που θα οδηγήσει τη χώρα και πάλι μπροστά μπορεί να ακούγεται – και είναι – παραμύθι, αλλά τείνει να καταστεί και εθνική ανάγκη.
Η χώρα χρειάζεται έναν Ελευθέριο Βενιζέλο ή έναν Κωνσταντίνο Καραμανλή της πρώτης οκταετίας. Ηγέτες που από «το πουθενά» μακριά από «τζάκια» και κοινωνικές ψευδο-ελίτ, θα έρθουν και θα τραβήξουν τη χώρα από την άβυσσο που βυθίζεται…
Tμήμα ειδήσεων defencenet.gr
26-06-2011 21:18:00
H μεγαλύτερη σύγχρονη κομπίνα στην ιστορία του τραπεζικού συστήματος, το «ξεφόρτωμα» των ελληνικών ομολόγων από τα θησαυροφυλάκια των ιδιωτικών τραπεζών προς την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, δηλαδή από τους άπληστους ιδιώτες επενδυτές, στην «πλάτη» των πολιτών των ευρωπαϊκών και άλλων χωρών, μπαίνει στην ημιτελική της φάση:
Περίπου 120 δισ. ευρώ θα επαναδανειστούν στην Ελλάδα με αντάλλαγμα … την ίδια την Ελλάδα, ίσα-ίσα για να ολοκληρωθεί αυτό που ξεκίνησε πέρσι το Μάϊο: Το τραπεζικό «ξεφόρτωμα». Πέρσι το ελληνικό χρέος ήταν 300 δισ. ευρώ. Μας δάνεισαν 110 και τώρα μας δανείζουν επιπλέον 120. Αν σε αυτά προσθέσουμε και τα 80 δισ. που έχουν επενδύσει οι εγχώριες τράπεζες και κυρίως τα ταμεία ξεπερνάμε ελαφρά τον μαγικό αριθμό των 300 δισ. ευρώ! Τόσο απλά.
Μόνο που το «ξεφόρτωμα» τελειώνει στα τέλη του 2013 και τότε η Ελλάδα θα πρέπει κανονικά να βγει στις αγορές να … δανειστεί!
Υπάρχει κανένας στο υπουργείο Οικονομικών ή σε ολόκληρο το Εurogroup που να πιστεύει στα σοβαρά ότι στα τέλη του 2013, όταν οι ξένες τράπεζες θα έχουν «ξεφορτώσει» και τα υπόλοιπα ελληνικά ομόλογα, ότι θα υπάρχει έστω και ένα πιστωτικό ίδρυμα που θα δανείσει την Ελλάδα της οποίας πλέον το χρέος θα έχει ξεπεράσει τα 400 δισ. ευρώ και θα κοντεύει το 200% του ΑΕΠ το οποίο κατρακυλά με ρυθμό -5% σε ετήσια βάση την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές;
Αν υπάρχει έστω και ένας, θα πρέπει να μάθουμε την ύπαρξή του, αλλά πάνω απ’όλα θα πρέπει να μας τεκμηριώσει την θέση του με επιχειρήματα. Διότι θέσεις όπως αυτές που εξέφρασε πριν λίγο ο Σ.Κ.Γιούνγκερ, ότι «Αν η Ελλάδα ακολουθήσει πιστά το Μεσοπρόθεσμο το χρέος της θα καταστεί βιώσιμο» μόνο ως κοροϊδία ακούγονται.
Και αν γυρίσουμε στην εποχή των σπηλαίων, θα γίνουμε αυτάρκεις σε ενέργεια. Είναι αυτό λύση;
Ερχόμενοι στα αυστηρά καθ’ημάς, έχουμε έναν ολόκληρο πόλεμο και μια, μυθιστορηματικών διαστάσεων, υπόθεση που λέγεται «Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό Πρόγραμμα». Το οποίο υποτίθεται ότι αν ψηφιστεί θα μας σώσει από την πτώχευση. Λάθος. Αν ΔΕΝ ψηφιστεί υπάρχουν κάποιες ελπίδες να γλυτώσουμε την πτώχευση με εθελοντικό «κούρεμα» του χρέους.
Αν τώρα, έστω και στην εσχάτη στιγμή, δεν δεχθούμε άλλα δανεικά και καλέσουμε τους δανειστές-επενδυτές να κάνουν αυτό που προσπαθούν να αποφύγουν τώρα: Να μην «ξεφορτώσουν» τα ελληνικά ομόλογα στις πλάτες των Ευρωπαίων ή και των Αμερικανών φορολογουμένων μέσω της ΕΚΤ και το ΔΝΤ και να επαναδιαπραγματευθούν μία συνολική λύση επιμήκυνσης της αποπληρωμής του εναπομείναντος μετά το «κούρεμα» του χρέους.
Θα πει κάποιος «Μα, αυτό συνεπάγεται επίσημα πτώχευση, έστω ελεγχόμενη». Ε, και; Ο τίτλος μας μάρανε; Ή θα στεναχωρηθούμε επειδή κάποιοι θα χάσουν τα ασφάλιστρα προς όφελος εκείνων που έχουν ποντάρει στη χρεοκοπία της χώρας; Η χώρα είτε το θέλουμε, είτε όχι, έχει πτωχεύσει, την πτώχευσαν οικονομικά τον χειμώνα του 2010.
Η πραγματικότητα είναι ότι η χώρα τον Οκτώβριο του 2009 δανειζόταν περίπου με το ίδιο επιτόκιο με αυτό που δανειζόταν και η Γερμανία, με spread στις 140 μονάδες. Πως έφτασε στις 1500 δεν είναι του παρόνοτυς να αναλυθεί, αλλά η κούρσα ξεκίνησε μήνες αργότερα και για την υπόθεση αυτή θα πούμε πολλά μελλοντικά. Άλλο να πτωχεύσουμε κατόπιν συμφωνίας ελεγχόμενα, άλλο ανεξέλεγκτα όταν θα μας έχουν «στραγγίξει» στ ατέλη του 2013.
Αν ψηφιστεί τώρα το Μεσοπρόθεσμο, απλά το «κανόνι» μεταφέρεται για τα τέλη του 2013. Αν πούμε «Στοπ, δεν παίρνουμε άλλα δανεικά, ελάτε να συζητήσουμε για το χρέος, τι θα κοπεί και τι θα επιμηκυνθεί» έχουμε μια ελπίδα γιατί τώρα μας έχουν ακόμα ανάγκη.
Λιγότερη ανάγκη από αυτή που μας είχαν την άνοιξη του 2010, όταν ήταν οι τράπεζές τους φορτωμένες με 300 δισ. ελληνικού χρέους και ήταν απόλυτα ευάλωτες σε «φιλικές προειδοποιήσεις» του τύπου «ή “κουρεύουμε” ή πτωχεύουμε» και δεν είχαν αρχίσει ακόμα τα τρελά στοιχήματα στα CDS. Αυτό λένε ακόμα και οι σοβαροί του συστήματος, όπως ο Γκίκας Χαρδούβελης. Αλλά ακόμα και τώρα θα μπορούσαμε να πούμε «Στοπ στα υπόλοιπα των 110 δισ.».
Κάποιοι ισχυρίζονται ότι θα μας πετάξουν έξω από το ευρώ, ότι θα τεθεί ακόμα και θέμα παραμονής μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλες τέτοιες ανοησίες. Όλα αυτά μπορούν να γίνουν άνετα και στα τέλη του 2013. Τώρα που χρωστάμε σε ιδιώτες τα πολλά λεφτά έχουμε ένα εργαλείο, ένα μοχλό να παλέψουμε ακόμα. Τότε κανείς δεν θα μας δώσει σημασία.
Όσο για το περίφημο Μεσοπρόθεσμο, αυτό μόνο σαδιστές και τύρανοι θα μπορούσαν να το εμπνευστούν. Δεν είναι τόσο το θέμα των αποκρατικοποιήσεων. Εν πάση περιπτώσει για την καταστροφή που συμβαίνει σήμερα έχει τεράστια ευθύνη το συνδικαλιστικό κίνημα που εξετράπη των στόχων του και κατάντησε καθεστώς. Η ΔΕΗ ανήκει σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό όχι μόνο στη ΓΕΝΟΠ ΔΕΗ και το ίδιο ισχύει για όλες τις άλλες συνδικαλιστικές οργανώσεις του δημοσίου. Είναι επώδυνο να πουληθούν έναντι «πινακίου φακής».
Το ξεπούλημα είναι ξεπούλημα και κανένας νόμος δεν σώζει ούτε τον Ε.Βενιζέλο, ούτε αυτούς που θα το υπογράψουν. Βέβαια μέσα από την στάχτη των ξεπουλημένων ΔΕΚΟ θα γεννηθεί η ελπίδα των υπεραξιών και της προοπτικής των επενδύσεων, αλλά αυτό δεν είναι της παρούσης.
Αυτό που είναι της παρούσης και πρέπει «εδώ και τώρα» η κυβέρνηση να απαντήσει, είναι με ποιο τρόπο η ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου θα φέρει μεσο-μακροπρόθεσμη πολιτική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας.
Η οικονομία εκτός από κλίμα είναι και απλή αριθμητική: «Στραγγίζουν» και την τελευταία ικμάδα της ελληνικής οικονομίας με μία φορολογική πολιτική που κάνει τους φόρους των σουλτάνων να φαίνονται ως «φιλική εισφορά» στο οθωμανικό κράτος. Στα τέλη του 2013 θα χρωστάμε ναι ή όχι 400 δισ. ευρώ; Η ανάπτυξη είναι δυνατόν να προέλθει με τέτοια καταστροφή των δομικών στοιχείων της ελληνικής οικονομίας; Πως θα γυρίσει σε δύο χρόνια θετικό το ποσοστό του ΑΕΠ, όταν υπάρχει η μεγαλύτερη από-επένδυση της ιστορίας, η κατανάλωση έχει καταρρεύσει και θα εξαφανιστεί σχεδόν τελείως τα επόμενα δύο χρόνια, πράγματα που σημαίνουν ότι φορολογικά έσοδα «καπούτ»;
Εύλογα διερωτάται κάποιος: «Και τότε γιατί να παίρνουν αυτά τα μέτρα»; Μα, για να δώσουν το κατάλληλο άλλοθι στους λαούς τους το «φόρτωμα» που υφίσταται με τα ομολόγα των ιδιωτών η ΕΚΤ και το ΔΝΤ. Κάτι πρέπει να δείξουν και αυτοί ότι κάνουν. Και κατά δεύτερο να φάνε όλο το λίπος της φοροδιαφυγής που απομένει – όσο απομένει – στη χώρα.
Εδώ πρόκειται περί καλοστημένης και επιστημονικής κομπίνας. Με μπροστάρηδες στην Ελλάδα την πολιτική και οικονομική ελίτ που ευθύνονται 100% για την κατάντια της χώρας. Η έλευση του μεσαιωνικού «λευκού ιππότη» που θα οδηγήσει τη χώρα και πάλι μπροστά μπορεί να ακούγεται – και είναι – παραμύθι, αλλά τείνει να καταστεί και εθνική ανάγκη.
Η χώρα χρειάζεται έναν Ελευθέριο Βενιζέλο ή έναν Κωνσταντίνο Καραμανλή της πρώτης οκταετίας. Ηγέτες που από «το πουθενά» μακριά από «τζάκια» και κοινωνικές ψευδο-ελίτ, θα έρθουν και θα τραβήξουν τη χώρα από την άβυσσο που βυθίζεται…
Δευτέρα 20 Ιουνίου 2011
Το κίνημα του "δεν πληρώνω" και οι αγανακτισμένοι σας το λένε... μην τους πληρώνετε!
Πότε θα το καταλάβετε αφού υποθηκεύσετε τα πάντα; Aς ελπίσουμε σε άμεση αλλαγή πορείας επειδή η ιστορία θα σας στιγματίσει ως καταστροφείς.
Το μεσοπρόθεσμο και η πώληση της δημόσιας περιουσίας το μόνο που θα προκαλέσουν, στην παρούσα κατάσταση, είναι η απώλεια των δυνατοτήτων μας να διαχειριστούμε μία κατάσταση πτώχευσης με νόμισμα τη Δραχμή.
Η πτώχευση αργά ή γρήγορα θα έλθει, καθόσον δεν είναι δυνατόν ένα υπερχρεωμένο σύστημα να ανανήψει μόνο του όταν πληρώνει σε νόμισμα που τυπώνουν οι δανειστές. Είναι άδικο λοιπόν να εκβιάζουμε τον ιδιωτικό τομέα που παράγει πλούτο, να πληρώνει τους πολυπληθείς υπαλλήλους του κράτους με τους εξασφαλισμένους μισθούς. Όλοι στην δραχμή! Για να μπορέσει να ξεκινήσει σιγά σιγά η ανάπτυξη. Ήδη στην Αργεντινή μετά από τρία χρόνια πτώχευσης επιστρέφουν στην ανάπτυξη χωρίς χρέος και χωρίς καμία εκχώρηση της δημοσίας περιουσίας. Άλλο παράδειγμα έχουμε την πτώχευση της Ελλάδος επί Ελ. Βενιζέλου το 1932 “Από το βιβλίο του Θάνου Κολδύλη,....όπως και να έχει το πράγμα, σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι η συντετριμμένη ελληνική οικονομία είχε αρχίσει ν’ ανακάμπτει αργά, αλλά σταθερά ήδη από το 1933. Απ’ αυτή τη χρονιά η οικονομική δραστηριότητα παρουσίασε αύξηση 6%, το 1934 αύξηση 4,74% και το 1935 αύξηση 13,5%. Επίσης, τα κεφάλαια άρχισαν να επιστρέφουν στην Ελλάδα, σε σημείο που το αποθεματικό της Τ.τ.Ε. από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932, έφτασε το 1934 στα 44,7 εκατομμύρια δολάρια. …. Αποτέλεσμα, ήταν και η αύξηση και της νομισματικής κυκλοφορίας και από 4 δισεκατομμύρια δραχμές το 1931 έφτασε στα 9,4 δισεκατομμύρια το 1939.” (όλο το κείμενο εδώ: http://agioros.blogspot.com/2011/06/1932.html).
Μας τρομοκρατούν οι “προφήτες της συμφοράς” μεσω των ΜΜΕ ότι δήθεν θα ξεσηκωθεί ο κόσμος και θα μεταβεί η χώρα στο χάος και το μεσαίωνα. Όλα ψεύδη, για να βάλουν στο χέρι τον πλούτο της χώρας μας. Κανείς υπάλληλος του πτωχευμένου κράτους δεν θα αντιδράσει εάν παίρνει τον μισθό του σε δραχμές (υποτιμημένες). Ο ιδιωτικός τομέας θα καθορίσει σύμφωνα με την αγορά τις τιμές των προϊόντων που παράγει σε δραχμή χωρίς να αδικεί κανέναν. Οι τεμπέληδες και βολεμένοι θα αναγκαστούν να δουλέψουν στην παραγωγή αλλιώς θα καταντήσουν ζητιάνοι.
Το πτωχευμένο κράτος τότε θα καθορίσει τους μισθούς των υπαλλήλων του ανάλογα με τις δυνατότητές του. Ἠ θα παράγουν με την εργασία τους κέρδος ή θα πάνε στο σπίτια τους να σπέρνουν μαρούλια για να ζήσουν.
Χάνουμε την κυριαρχία της χώρας με τα μνημόνια, το μεσοπρόθεσμο και τέλος με το Ευρώ. Πίστεψε η καταπονημένη από τους πολέμους Ελλάς στο όνειρο της Ευρώπης για την μεταξέλιξή της σε μία ενιαία χώρα τύπου Ην. Πολιτειών Αμερικής και διαψεύστηκε. Καιρός είναι να γυρίσουμε πίσω, έχουμε την δυνατότητα να το κάνουμε. Μην ακούτε τα ψέματά τους, στην Ελλάδα υπάρχει συσσωρευμένο χρήμα, από αυτά που έτρεξαν τα τελευταία 10-15 χρόνια από την Ευρώπη. Υπάρχουν υποδομές, δρόμοι, λιμάνια, βιομηχανίες, τουρισμός, ναυτιλία, υπέδαφος. Οι Έλληνες έχουν αυτοκίνητα, σπίτια, χωράφια, και μόρφωση, δεν ειμαστε Αργεντινή. Εάν επιχειρήσουμε την διαγραφή του χρέους και επιστροφή στη Δραχμή θα ανανήψουμε άμεσα. Η Ελλάδα θα αρχίσει να δέχεται επενδύσεις από το εξωτερικό, ώς μία νεα χώρα χωρίς χρέος και με σίγουρες υποδομές και μυαλά καθώς και πληθώρα ανειδίκευτων μεταναστών που θα δουλεύουν για ενα κομμάτι ψωμί.
Οι ξένοι, οι τράπεζες, το διεθνές κεφάλαιο, αγόρασαν τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς μας και θέλουν με το ζόρι να μας επιβάλουν την “Σωτηρία” τους με την τρομοκρατία. Μία “Σωτηρία” που δεν είναι ειλικρινής, όπως νομίζουμε όλοι εμείς οι καλοκάγαθοι Έλληνες. Μην τους έχουμε εμπιστοσύνη, οι λύσεις που προτείνουν είναι η σωτηρία των κεφαλαίων τους, που επενδύθηκαν τοκογλυφικά για να κερδίσουν από την χώρα μας. Πρέπει όμως να καταλάβουν ότι θα κερδίσουν όταν και μόνον ευημερήσει αυτή η χώρα και μπορεί να το κάνει, όταν την αφήσουν στην ησυχία της, στις παραδόσεις της, στον πολιτισμό της χωρίς χρέος. Αυτό θα γίνει είτε το θέλουν είτε όχι.
Επειδή το θέλουν οι ¨Αγνακτισμένοι¨ Έλληνες.
Επειδή το θέλει η Παναγία μας που ποτέ δεν μας αφήνει στα δύσκολα.
Αφήστε τα σκυλιά να γαβγίζουν θάρθει αργά ή γρήγορα η ώρα τους από το τσεκούρι του Θεού.
μ. Προδρόμου 21.6.2011
Άγιον Όρος Καρυές.
Το μεσοπρόθεσμο και η πώληση της δημόσιας περιουσίας το μόνο που θα προκαλέσουν, στην παρούσα κατάσταση, είναι η απώλεια των δυνατοτήτων μας να διαχειριστούμε μία κατάσταση πτώχευσης με νόμισμα τη Δραχμή.
Η πτώχευση αργά ή γρήγορα θα έλθει, καθόσον δεν είναι δυνατόν ένα υπερχρεωμένο σύστημα να ανανήψει μόνο του όταν πληρώνει σε νόμισμα που τυπώνουν οι δανειστές. Είναι άδικο λοιπόν να εκβιάζουμε τον ιδιωτικό τομέα που παράγει πλούτο, να πληρώνει τους πολυπληθείς υπαλλήλους του κράτους με τους εξασφαλισμένους μισθούς. Όλοι στην δραχμή! Για να μπορέσει να ξεκινήσει σιγά σιγά η ανάπτυξη. Ήδη στην Αργεντινή μετά από τρία χρόνια πτώχευσης επιστρέφουν στην ανάπτυξη χωρίς χρέος και χωρίς καμία εκχώρηση της δημοσίας περιουσίας. Άλλο παράδειγμα έχουμε την πτώχευση της Ελλάδος επί Ελ. Βενιζέλου το 1932 “Από το βιβλίο του Θάνου Κολδύλη,....όπως και να έχει το πράγμα, σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι η συντετριμμένη ελληνική οικονομία είχε αρχίσει ν’ ανακάμπτει αργά, αλλά σταθερά ήδη από το 1933. Απ’ αυτή τη χρονιά η οικονομική δραστηριότητα παρουσίασε αύξηση 6%, το 1934 αύξηση 4,74% και το 1935 αύξηση 13,5%. Επίσης, τα κεφάλαια άρχισαν να επιστρέφουν στην Ελλάδα, σε σημείο που το αποθεματικό της Τ.τ.Ε. από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932, έφτασε το 1934 στα 44,7 εκατομμύρια δολάρια. …. Αποτέλεσμα, ήταν και η αύξηση και της νομισματικής κυκλοφορίας και από 4 δισεκατομμύρια δραχμές το 1931 έφτασε στα 9,4 δισεκατομμύρια το 1939.” (όλο το κείμενο εδώ: http://agioros.blogspot.com/2011/06/1932.html).
Μας τρομοκρατούν οι “προφήτες της συμφοράς” μεσω των ΜΜΕ ότι δήθεν θα ξεσηκωθεί ο κόσμος και θα μεταβεί η χώρα στο χάος και το μεσαίωνα. Όλα ψεύδη, για να βάλουν στο χέρι τον πλούτο της χώρας μας. Κανείς υπάλληλος του πτωχευμένου κράτους δεν θα αντιδράσει εάν παίρνει τον μισθό του σε δραχμές (υποτιμημένες). Ο ιδιωτικός τομέας θα καθορίσει σύμφωνα με την αγορά τις τιμές των προϊόντων που παράγει σε δραχμή χωρίς να αδικεί κανέναν. Οι τεμπέληδες και βολεμένοι θα αναγκαστούν να δουλέψουν στην παραγωγή αλλιώς θα καταντήσουν ζητιάνοι.
Το πτωχευμένο κράτος τότε θα καθορίσει τους μισθούς των υπαλλήλων του ανάλογα με τις δυνατότητές του. Ἠ θα παράγουν με την εργασία τους κέρδος ή θα πάνε στο σπίτια τους να σπέρνουν μαρούλια για να ζήσουν.
Χάνουμε την κυριαρχία της χώρας με τα μνημόνια, το μεσοπρόθεσμο και τέλος με το Ευρώ. Πίστεψε η καταπονημένη από τους πολέμους Ελλάς στο όνειρο της Ευρώπης για την μεταξέλιξή της σε μία ενιαία χώρα τύπου Ην. Πολιτειών Αμερικής και διαψεύστηκε. Καιρός είναι να γυρίσουμε πίσω, έχουμε την δυνατότητα να το κάνουμε. Μην ακούτε τα ψέματά τους, στην Ελλάδα υπάρχει συσσωρευμένο χρήμα, από αυτά που έτρεξαν τα τελευταία 10-15 χρόνια από την Ευρώπη. Υπάρχουν υποδομές, δρόμοι, λιμάνια, βιομηχανίες, τουρισμός, ναυτιλία, υπέδαφος. Οι Έλληνες έχουν αυτοκίνητα, σπίτια, χωράφια, και μόρφωση, δεν ειμαστε Αργεντινή. Εάν επιχειρήσουμε την διαγραφή του χρέους και επιστροφή στη Δραχμή θα ανανήψουμε άμεσα. Η Ελλάδα θα αρχίσει να δέχεται επενδύσεις από το εξωτερικό, ώς μία νεα χώρα χωρίς χρέος και με σίγουρες υποδομές και μυαλά καθώς και πληθώρα ανειδίκευτων μεταναστών που θα δουλεύουν για ενα κομμάτι ψωμί.
Οι ξένοι, οι τράπεζες, το διεθνές κεφάλαιο, αγόρασαν τα ΜΜΕ και τους πολιτικούς μας και θέλουν με το ζόρι να μας επιβάλουν την “Σωτηρία” τους με την τρομοκρατία. Μία “Σωτηρία” που δεν είναι ειλικρινής, όπως νομίζουμε όλοι εμείς οι καλοκάγαθοι Έλληνες. Μην τους έχουμε εμπιστοσύνη, οι λύσεις που προτείνουν είναι η σωτηρία των κεφαλαίων τους, που επενδύθηκαν τοκογλυφικά για να κερδίσουν από την χώρα μας. Πρέπει όμως να καταλάβουν ότι θα κερδίσουν όταν και μόνον ευημερήσει αυτή η χώρα και μπορεί να το κάνει, όταν την αφήσουν στην ησυχία της, στις παραδόσεις της, στον πολιτισμό της χωρίς χρέος. Αυτό θα γίνει είτε το θέλουν είτε όχι.
Επειδή το θέλουν οι ¨Αγνακτισμένοι¨ Έλληνες.
Επειδή το θέλει η Παναγία μας που ποτέ δεν μας αφήνει στα δύσκολα.
Αφήστε τα σκυλιά να γαβγίζουν θάρθει αργά ή γρήγορα η ώρα τους από το τσεκούρι του Θεού.
μ. Προδρόμου 21.6.2011
Άγιον Όρος Καρυές.
Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΠΤΩΧΕΥΣΗ ΤΟΥ 1932
Ο ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ 1928-1932
http://www.e-shop.gr/show_bks.phtml?id=BKS.0886044
Ο δανεισμός, οι τράπεζες και ο ρόλος τους στην πτώχευση της Ελλάδας.
1. Ο δανεισμός και οι συνέπειές του στην ελληνική οικονομία.
Η οικονομική κρίση της Ελλάδας και η πτώχευση του 1932, ήταν αποτέλεσμα ενός πλέγματος εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων. Ως προς τους πρώτους, σημαντικότερος ήταν η παγκόσμια οικονομική κρίση, που ξεκίνησε από την Αμερική το 1929 και γρήγορα έφτασε και στην Ευρώπη….Στους εσωτερικούς παράγοντες που επηρέασαν αρνητικά την ελληνική οικονομία και την οδήγησαν στην πτώχευση συγκαταλέγονται, ο υπερβολικός δανεισμός και ο ρόλος των τραπεζών στην εσωτερική αγορά. …Μετά το 1922, όλες οι κυβερνήσεις είχαν στραφεί στον εξωτερικό δανεισμό. Κάνοντας ένα σύντομο απολογισμό των εξωτερικών δανείων που σύναψε η Ελλάδα τα έτη 1922-1932 θα διαπιστώσουμε ότι το συνολικό ονομαστικό κεφάλαιο αυτών των δανείων ήταν περίπου 1.015,2 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα (15.563 εκατομμύρια δραχμές), ενώ το πραγματικό ποσό που εισπράχθηκε ήταν 884,5 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα (13.552 εκατομμύρια δραχμές). Ο μέσος όρος έκδοσης των δανείων ήταν το 89% του αρχικού κεφαλαίου, το μέσο ονομαστικό επιτόκιο 7%, ενώ το μέσο πραγματικό επιτόκιο ανερχόταν τουλάχιστον στο 8%. Ο μέσος χρόνος απόσβεσης των δανείων ήταν τα 33 έτη.
Τα ποσά αυτά είναι τα περισσότερα που ποτέ είχε λάβει η Ελλάδα σε τόσο μικρό διάστημα. Το 67,42% αυτού του ποσού προερχόταν από τα κεφαλαιοκρατικά κέντρα της Αγγλίας, πράγμα που δείχνει και την εξάρτηση της Ελλάδας από αυτή. Επίσης, διάφορα ποσά προέρχονταν από την Αμερική (9,88%), τη Γαλλία (7,52%), τη Σουηδία (5,40%), το Βέλγιο (3,44%) και το υπόλοιπο από άλλες χώρες. Ως προς τα δάνεια του εσωτερικού την ίδια περίοδο το ποσό ανερχόταν στα 2.209 εκατομμύρια δραχμές (144.100.000 χρυσά γαλλικά φράγκα). Πάντως, το αποτέλεσμα αυτών ήταν να επιβαρυνθεί δραματικά ο κρατικός προϋπολογισμός και το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας στις αρχές του 1928 ήταν στα 38 δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ στα μέσα του 1931 έφτανε τα 44 δισεκατομμύρια δραχμές.
Τα δάνεια ωφέλησαν πολλαπλά την Ελλάδα. Κατ’ αρχήν, η νομισματική σταθεροποίηση του 1928 ήταν το πρώτο όφελος. Παράλληλα, αυτό επέτρεψε στα επόμενα χρόνια να προχωρήσει ευκολότερα η σύναψη νέων δανείων με καλύτερους όρους, καθώς η οικονομική πίστη της χώρας προς το εξωτερικό είχε βελτιωθεί. Έπειτα, θεραπεύτηκαν πολλές από τις προσφυγικές ανάγκες, που ήταν έντονες τη δεκαετία του 1920. Αλλά και τα αρνητικά σημεία ήταν εξίσου σημαντικά. Η σύναψη των δανείων δεν είχε γίνει πάντα με τους καλύτερους όρους, ειδικά πριν από το 1928. Επίσης, επειδή εκδίδονταν σε υψηλές τιμές, τα προτιμούσαν ακόμη και οι εσωτερικοί οικονομικοί κύκλοι, πράγμα που σήμαινε ότι ένα μεγάλο μέρος του συναλλάγματος έφευγε στο εξωτερικό και κατευθυνόταν στην κάλυψη των εκεί εκδομένων χρεογράφων. Αντίθετα, δε συνέβαινε το ίδιο με τα ιδιωτικά χρεόγραφα του εσωτερικού.
Και ο Βενιζέλος έλαβε δάνεια με βασικό στόχο τη χρήση τους σε δημόσια έργα. ….Άμεση συνέπεια του υπερβολικού δανεισμού ήταν το γεγονός ότι διογκώθηκαν τα ελλείμματα και ειδικά το δημόσιο χρέος. Ουσιαστικά, η ετήσια εξυπηρέτηση των δανείων απαιτούσε το 81% των συναλλαγματικών εισπράξεων των εισαγωγών, ποσό εξαιρετικά υψηλό αν αναλογιστούμε ότι καμιά άλλη χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης δεν αντιμετώπιζε κάτι ανάλογο. …Το σύνολο των ετησίων πληρωμών προς το εξωτερικό από το 1,56 δισεκατομμύρια δραχμές το 1923, έφτασε τα 2 δισεκατομμύρια το 1925/6 και από το 1928/9 και μετά ήταν πάντοτε πάνω από τα 3 δισεκατομμύρια ετησίως. Ειδικά, την περίοδο 1928-1932, η Ελλάδα είχε εισπράξει από δάνεια 10,323 δισεκατομμύρια δραχμές και είχε καταβάλλει για την εξυπηρέτηση του χρέους 13,927 δισεκατομμύρια, δηλαδή 35% περισσότερα χρήματα απ’ όσα είχε τελικά εισπράξει.
Μια άλλη σημαντική συνέπεια του υπερδανεισμού της χώρας ήταν η επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού που με δυσκολία μπορούσε να ισοσκελιστεί. … Τα αποτελέσματα αυτού του υπέρογκου δανεισμού εκδηλώθηκαν το 1932, οπότε η Ελλάδα, αδυνατώντας ν’ ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στο εξωτερικό κήρυξε πτώχευση, δηλαδή αναστολή πληρωμών των δανείων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. …
2. Ο ρόλος των τραπεζών στην κρίση του 1932
Σημαντικό ρόλο στην ελληνική οικονομική κρίση του 1932, έπαιξαν και οι σχέσεις του Κράτους με τις εμπορικές τράπεζες, που ποτέ δεν ήταν καλές επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου. Οι έντονες διαφορές παρουσιάστηκαν κυρίως από τη στιγμή της ίδρυσης της Τ.τ.Ε., ενώ οξύνθηκαν επί κυβερνήσεως Βενιζέλου. Ουσιαστικά, αυτό οφειλόταν στην προσπάθεια του Κράτους ν’ απελευθερωθεί από την κηδεμονία των εμπορικών Τραπεζών στον παραγωγικό τομέα. Ο Βενιζέλος είχε σκοπό τον περιορισμό της παντοδυναμίας της Εθνικής Τράπεζας, αλλά και των άλλων εμπορικών τραπεζών. Έτσι, προχώρησε στην υλοποίηση μιας δέσμης μέτρων, που στόχο είχαν να μεγαλώσουν τον κρατικό παρεμβατισμό στην αγορά. …
Σοβαρή διαφωνία του Κράτους με τις Τράπεζες ήταν και το νομοσχέδιο “Περί Ανωνύμων Εταιρειών και Τραπεζών” στα τέλη του 1930. …Η μεγάλη διαφορά μεταξύ Δημοσίου και Τραπεζών επικεντρωνόταν γύρω από το άρθρο 15 του νομού 5076/Δεκ. 1930 “περί υποχρεωτικής ρευστότητας”. Σύμφωνα με αυτό οι Τράπεζες στο εξής θα ήταν αναγκασμένες να διατηρούν ένα ποσοστό των καταθέσεων τους σε δραχμές, με μορφή κατάθεσης στην Τ.τ.Ε. Έτσι, θα διατηρούσαν αναγκαστικά στην Τ.τ.Ε. σε λογαριασμό κατάθεσης ως ταμειακά διαθέσιμα το 7% του συνόλου των καταθέσεων τους σε δραχμές (όψεως και ταμιευτηρίου) ή το 12% αυτών στο δικό τους ταμείο, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όφειλαν να υποβάλλουν στην Τ.τ.Ε. μηνιαίες καταστάσεις, όπου θ’ αναφέρονταν τα ρευστά τους διαθέσιμα και γενικά όλες τις καταθέσεις όψεως και ταμιευτηρίου. Αν οι τράπεζες διάλεγαν να καταθέσουν τα διαθέσιμά τους στην Τ.τ.Ε. αυτή θα είχε το δικαίωμα να τα επενδύσει σε έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου με ολιγόμηνη διάρκεια.
Ο Βενιζέλος επεδίωκε να προστατέψει κυρίως τους μικροκαταθέτες από τις απρόβλεπτες χρεοκοπίες των μικρών τραπεζών, οι οποίες δεν ήταν τίποτα περισσότερο από Ανώνυμες Εταιρείες που επωφελούνταν από το νομικό καθεστώς και λειτουργούσαν ως Τράπεζες…Όπως είναι φυσικό, η Ένωση Τραπεζών και κυρίως η Εθνική διαμαρτυρήθηκαν εντονότατα σ’ αυτή την προοπτική και τελικά το μέτρο δεν υιοθετήθηκε πλήρως. …
Αλλά η κατάσταση των Τραπεζών, ιδίως των πιο μικρών, δεν ήταν καλή ακόμα και πριν την οικονομική κρίση. Ήδη από το 1929, είχαν αρχίσει να φαίνονται τα πρώτα σημάδια εξαιτίας του πολέμου που ασκούσαν οι μεγάλες τράπεζες στις μικρότερες με τη συνακόλουθη πτώχευση των μικρότερων τραπεζών. Το 1929, πτώχευσαν η Αγγλοαμερικανική Τράπεζα και η Τράπεζα Θεσσαλίας, ενώ το 1930 η Τράπεζα Βιομηχανίας. Το 1931, οι καταθέσεις στις τράπεζες μειώθηκαν από τα 6 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιούνιο, στα 5 δισεκατομμύρια τον Σεπτέμβριο. Αυξήθηκαν, όμως, ελαφρά οι καταθέσεις σε συνάλλαγμα την ίδια περίοδο από 2,6 δισεκατομμύρια δραχμές στα 2,9 δισεκατομμύρια, πράγμα που σήμαινε ότι η αγορά είχε αρχίσει να μην έχει εμπιστοσύνη στη δραχμή κι έκανε επενδύσεις σε συνάλλαγμα.
Επιπλέον, υπήρχαν κατηγορίες για την οικονομική αντιπολιτευτική τακτική της Εθνικής Τράπεζας ενάντια στην Τ.τ.Ε. ως κυρίου υπευθύνου της κερδοσκοπίας, γιατί η Εθνική ωθούσε κεφάλαια στο εξωτερικό και τα επένδυε σε αγορές ελληνικών χρεογράφων σε χρυσό στο χρηματιστήριο του Λονδίνου. … Κατά τον Εμμανουήλ Τσουδερό, στόχος αυτής της πολιτικής, της Εθνικής ήταν να ανατρέψει τη νομισματική σταθεροποίηση, να οδηγήσει σε υποτίμηση τη δραχμή, ν’ αποδείξει ότι η Τ.τ.Ε. ήταν ανίκανη να διαχειριστεί το εθνικό νόμισμα, δεν μπορούσε να κατευθύνει την πολιτική των εμπορικών τραπεζών και τελικά, ότι δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στους στόχους της ίδρυσής της, αφού και η ίδια δεν ήταν βιώσιμη. Άρα, και η παρουσία της στη χώρα ήταν άχρηστη.…
Το Δεκέμβριο του 1931, τα πράγματα ήταν δύσκολα για την ελληνική οικονομία. Τα ξένα κεφάλαια των τραπεζών μειώθηκαν, επίσης υπήρξε μείωση του καλύμματος της κυκλοφορίας, αυξήθηκε το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών, ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα των τραπεζών συνεχώς μειώνονταν. Η αντίδραση της Κυβέρνησης Βενιζέλου ήταν η ακόλουθη: αποσύνδεση της δραχμής από την αγγλική λίρα, η οποία ήδη είχε εγκαταλείψει τη χρυσή βάση, άμεση σύνδεση της δραχμής με το δολάριο που ακόμα δεν είχε αποσυνδεθεί από τη χρυσή βάση, κρατικός έλεγχος του συναλλάγματος, αναζήτηση δανείου από το εξωτερικό.
Αλλά όλα αυτά δεν είχαν αποτέλεσμα. Το 1932, η κρίση είχε εγκατασταθεί για τα καλά στην Ελλάδα. Τα προηγούμενα έτη οι εμπορικές τράπεζες, προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο του Κράτους, διατηρούσαν μεγάλα κεφάλαια σε συνάλλαγμα. Αυτό είχε συνέπεια να οδηγηθούν σχεδόν στην κατάρρευση, καθώς μεγάλο μέρος του συναλλάγματος είχε μεταβιβαστεί στο εξωτερικό. … Ο Βενιζέλος και οι Τράπεζες συμφώνησαν στη διατήρηση της σταθεροποίησης, καθώς η υποτίμηση της δραχμής θα δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα. Το Μάρτιο του 1932, η κατάσταση είχε χειροτερέψει. …
Τελικά, η κρίση χτύπησε και τις ελληνικές τράπεζες, ιδίως τις πιο μικρές. Στα τέλη του 1932, στην Ελλάδα είχαν απομείνει μόνο 32 τραπεζικά ιδρύματα. Από αυτά, ένα ήταν το εκδοτικό, δηλαδή η Τ.τ.Ε. και οι άλλες λειτουργούσαν ως καθαρά εμπορικές. Από τις εμπορικές, ουσιαστικές μεγάλες δεν ήταν πάνω από 5, δηλαδή η Εθνική, η Εμπορική, η Αθηνών, η Ανατολής και η Λαϊκή τράπεζα. Αυτές μάλιστα, συγκέντρωναν και το 81% του συνόλου των τραπεζικών κεφαλαίων.
3. Οι πολιτικές συνέπειες της ελληνικής πτώχευσης
Από τη στιγμή που αναγγέλθηκε από το ελληνικό δημόσιο η αναστολή των πληρωμών, δημιουργήθηκε αναστάτωση στους ομολογιούχους του εξωτερικού που άρχισαν να πιέζουν τις κυβερνήσεις τους να λάβουν μέτρα κατά της Ελλάδας. Οι πρέσβεις της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Αμερικής επέδωσαν (28 Απριλίου) κοινή διαμαρτυρία στην Αθήνα. …Τέλος, στις 21 Μαΐου η επιτροπή εμπειρογνωμόνων από τη Γενεύη αναγνώρισε τη δυσμενή θέση της Ελλάδας, όμως, διατύπωσαν ότι η Ελλάδα όφειλε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, αν σκόπευε στο μέλλον να απευθυνθεί στην Κ.Τ.Ε. για ένα νέο δάνειο.
Στο μεταξύ, στο εσωτερικό οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες ασκούσαν έντονη κριτική στο Βενιζέλο. … Ήταν φανερό ότι το τέλος της Κυβέρνησης Βενιζέλου είχε φτάσει. …Η πίεση είχε γίνει αφόρητη και στις 21 Μαΐου 1932, ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπέβαλε την παραίτησή του, ελπίζοντας να ωθήσει τα κόμματα να σχηματίσουν μαζί του οικουμενική κυβέρνηση. Την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε και η απόφαση του Συμβουλίου της Κ.τ.Ε. για την ελληνική πτώχευση.
Η παραίτηση του Βενιζέλου (21 Μαϊoυ 1932) έφερε στην πρωθυπουργία για σύντομο χρονικό διάστημα (26 Μαρτίου-3 Ιουνίου) τον Αλ. Παπαναστασίου. Αυτός στηριζόταν στις ψήφους των βενιζελικών κομμάτων κι έκανε διάφορες διακηρύξεις. Ανάμεσα σ’ αυτές ήταν η φορολογική απαλλαγή της αγροτικής παραγωγής, η προώθηση ψήφισης του νομοσχεδίου για την κοινωνική ασφάλιση (την ίδρυση του σημερινού ΙΚΑ) και η καθιέρωση της απλής αναλογικής, ως εκλογικού συστήματος. Τελικά, ο Βενιζέλος δήλωσε ότι δεν υποσχόταν την ανεπιφύλακτη υποστήριξη του Παπαναστασίου κι έτσι ο τελευταίος και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν στις 3 Ιουνίου. Δύο μέρες αργότερα, στις 5 Ιουνίου, ο Βενιζέλος επανήλθε στην εξουσία.
Η νέα κυβέρνηση του Βενιζέλου και τα μέτρα για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας
Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Βενιζέλος ήταν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση, καθώς ενδιαφερόταν, πραγματικά, για την τύχη των πτωχότερων στρωμάτων του ελληνικού λαού, που ήδη πλήττονταν από τις δυσμενείς εξελίξεις στην οικονομία. … Στις 18 Ιουνίου και στις 2 Ιουλίου, στη Συνδιάσκεψη της Λοζάνης για τις επανορθώσεις και τα πολεμικά χρέη ο Μιχαλακόπουλος υποστήριξε τις θέσεις της Ελλάδας για τα χρέη και τις ανάγκες της. …Στις 30 Ιουνίου, μέσω του πρέσβη Χαράλαμπου Σιμόπουλου στην Ουάσιγκτον, ο Βενιζέλος ζήτησε από τον Υπουργό Οικονομικών της Αμερικής, Ogden L. Mills, και πέτυχε αναστολή πληρωμής δυόμισι χρόνια των ομολογιών που έληγαν την 1η Ιουλίου. Ακόμη, στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Υπουργός Οικονομικών, Κ. Βαρβαρέσσος, ύστερα από διαπραγματεύσεις με τους ομολογιούχους που αντιπροσωπεύονταν από τη “League Loans Committee” στο Παρίσι πέτυχε μια συμφωνία που προέβλεπε:
α) Ετήσιο χρεοστάσιο για τα χρεολύσια έως την 1η Απριλίου 1933.
β) Πληρωμή του 30% των τόκων σε συνάλλαγμα για το έτος 1932-1933.
γ) Οι δεσμευμένες καταθέσεις στην Τ.τ.Ε. στο όνομα της ΔΟΕ θα δίδονταν στην ελληνική κυβέρνηση. Από αυτές πιθανόν το 35% θα πληρωνόταν στους ομολογιούχους το Νοέμβριο του 1932.
δ) Παραχωρούνταν στους ομολογιούχους όλοι οι ευμενείς όροι που τυχόν θα δίδονταν στους ομολογιούχους άλλων δανείων εσωτερικού ή εξωτερικού. Έτσι, στο εξωτερικό ήταν αρκετά ικανοποιημένοι, γιατί είχε βρεθεί ένα κοινό πεδίο συνεννόησης, ενώ στην Ελλάδα ο Τύπος αντιμετώπισε με ευνοϊκά σχόλια τη συμφωνία.
Στο εσωτερικό η νέα κυβέρνηση του Βενιζέλου προέβη στη θέσπιση σειράς μέτρων που έθεσαν τη βάση για την αναγέννηση της οικονομίας. Τα μέτρα αυτά ήταν:
α) Απαγόρευση της ελεύθερης μετατροπής της δραχμής σε χρυσό ή σε συνάλλαγμα. Παράλληλα, η δραχμή αποδεσμεύτηκε από το χρυσό, υποτιμήθηκε, και ως το Δεκέμβριο διατήρησε μόνο το 40% της ονομαστικής της αξίας. Έτσι, ενώ το Μάρτιο του 1932 ίσχυε η αναλογία 1 στερλίνα/293 δραχμές, έφτασε στις 609 δραχμές το Δεκέμβριο του 1932.
β) Το συνάλλαγμα χορηγούνταν μόνο από την Τ.τ.Ε. ….
γ) Επίσημα από την 1 Μαΐου ανεστάλη η πληρωμή τόκων των δανείων εσωτερικού και εξωτερικού. Επίσης, η πληρωμή των τόκων των δανείων του εσωτερικού μειώθηκε 25%.
δ) Όλες οι οφειλές που πληρώνονταν στην Ελλάδα σε Έλληνες ή ξένους κατοίκους θα μετατρέπονταν σε οφειλές δραχμών με βάση την τιμή 100 δραχμές=1 δολάριο (μάλιστα από το Δεκέμβριο του 1932 η ισοτιμία δραχμής/δολαρίου επιδεινώθηκε και έφτασε στο 184/1). …
ε) Με νόμο τα συνολικά τέλη επί των εισαγωγών αυξήθηκαν 70%-200%. …
στ) Για τις οφειλές που προέρχονταν από εμπορικές συναλλαγές πριν από την άρση της σταθεροποίησης θεσπίστηκε πενταετές χρεοστάσιο…
ζ) Στο εξής σχετικά με το εξωτερικό εμπόριο εφαρμόστηκε η μέθοδος του “clearing”. Δηλαδή οι διεθνείς εμπορικές ανταλλαγές στο εξής γίνονταν με εμπορικό συμψηφισμό σε είδος, καταργώντας επ’ αόριστον τις συνήθεις πληρωμές με συνάλλαγμα, αφού αυτό δεν ήταν διαθέσιμο. ….
Τα παραπάνω μέτρα δημιούργησαν ένα ισχυρό προστατευτικό πλέγμα γύρω από την αδύναμη και ουσιαστικά κατεστραμμένη οικονομία. Στο εξής, η ελληνική οικονομία θα προσπαθήσει να σταθεί μόνη της στα πόδια της και θα τα καταφέρει. Όχι, όμως, αμέσως. Τα μέτρα αυτά οδήγησαν στην άμεση και κατά 60% υποτίμηση της δραχμής ως προς τα ξένα νομίσματα. Στα ξένα χρηματιστήρια η δραχμή σημείωσε απότομη πτώση. Στις 5 Μαΐου 1932 η ισοτιμία Λίρας/Δραχμής ήταν 1/539 και τον Ιανουάριο του 1933 έφτασε το 1/628.
Τα αποτελέσματα των οικονομικών μέτρων
Στο εσωτερικό η άσχημη κατάσταση του αγροτικού κόσμου ήταν ορατή ακόμα και πριν την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης. …Ένας λόγος αυτής της πτώσης θα μπορούσε να καταλογισθεί στο γεγονός ότι η γεωργία είχε μεγάλη εξάρτηση από τα καιρικά φαινόμενα. Μια άλλη μεταβλητή ήταν η συγκυριακή πτώση των τιμών των γεωργικών προϊόντων. … Τελικά, μόνο τα μέτρα που ελήφθησαν μετά το 1932 είχαν σοβαρά αποτελέσματα.
Θεωρώντας ως βάση το 1929=100, τα καλλιεργούμενα στρέμματα ανά αγρότη ήταν την περίοδο 1919-1926 στο 100 (κατά μέσο όρο 4,44 στρέμματα ανά αγρότη), την περίοδο 1927-1930 στο 104 (4,60 στρέμματα), την περίοδο 1931-1934 στο 124 (5,52 στρέμματα) και την περίοδο 1935-1938 στο 137 (6,09 στρέμματα). Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι το 1937 παρατηρείται μέση αύξηση 36,5% στην καλλιεργούμενη επιφάνεια των κυριότερων ειδών. … Στην αύξηση της καλλιεργητικής γης αναμφίβολα συνέβαλαν και τα έργα της κυβέρνησης Βενιζέλου. Μετά το 1932, είχαν παραδοθεί στους αγρότες της Βόρειας Ελλάδας τουλάχιστον 400.000 επιπλέον στρέμματα και αναμενόταν μέχρι το 1940 να φτάσουν περίπου τα 2,76 εκατομμύρια στρέμματα. Ειδικά, στη Μακεδονία και στη Θράκη μέχρι το 1937, οι περιοχές που καλλιεργούνταν με σιτηρά παρουσιάζουν αύξηση 70% σε σχέση μετά τα έτη ως το 1932 και η απόδοση των εδαφών παρουσιάζει αύξηση μέχρι και 35%, ενώ η συνολική παραγωγή δημητριακών την περίοδο 1930-1934 τριπλασιάστηκε σ’ αυτές τις περιοχές.
Αλλά γενικά και ο όγκος της παραγωγής αυξήθηκε. …Η κάλυψη της εγχώριας αγοράς με γεωργικά προϊόντα από την ελληνική γεωργία το 1928 ήταν στο 40% και μέχρι το 1931 είχε πέσει στο 26%, πράγμα που σημαίνει ότι η ελληνική αγορά ουσιαστικά εφοδιαζόταν με αγροτικά προϊόντα από το εξωτερικό. Αντίθετα, από το 1932 και μετά, η κάλυψη της εγχώριας αγοράς από ελληνικά γεωργικά προϊόντα ανακάμπτει και φτάνει το 32% το 1932, το 63 % το 1933, το 73% το 1934 και το 78% το 1935.
Ένα “θετικό” στοιχείο που προέκυψε από την κρίση ήταν το γεγονός της βελτίωσης του εμπορικού ισοζυγίου. Οι τιμές στα ξένα προϊόντα τετραπλασιάστηκαν και έτσι η αγορά απομακρύνθηκε από αυτά και στράφηκε στα εγχώρια, που οι τιμές τους αυξήθηκαν μόνο 14%. … Ο σταθμικός δείκτης του όγκου των εισαγωγών με βάση το 1928=100, είχε φτάσει το 1931 στο 107,4. Από το 1932 και μετά συνέχισε την κατακόρυφη πτώση του. Έτσι, το 1932 ήταν 98,9, το 1933 στο 79,6 και το 1935 έφτασε πάλι στα επίπεδα του 1928. Ο αντίστοιχος δείκτης των εξαγωγών ήταν στο 89 το 1931 και στο 76,9 το 1932. Αλλά μετά άρχισε ν’ ανεβαίνει. Το 1933 έφτασε στα επίπεδα του 1928, το 1934 στο 116,6 και το 1935 στο 129,8. ….
Στη βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου βοήθησε σημαντικά η εφαρμογή της μεθόδου του “clearing”. … Οι εξαγωγές της Ελλάδας αποδεσμεύτηκαν από τις αγορές της Γαλλίας και της Αγγλίας και στράφηκαν σε χώρες με προβλήματα παρόμοια με τα ελληνικά, δηλαδή προς την Αυστρία, τη Γαλλία, τη Γιουγκοσλαβία, την Τσεχοσλοβακία, την Αργεντινή, την Περσία, τη Σουηδία, την Ουγγαρία, την Αλβανία και τη Γερμανία. …. Τέλος, η κυβέρνηση αύξησε τα τέλη επί των εισαγωγών έως 200%, σε ορισμένες περιπτώσεις, τέθηκαν ποσοτικοί περιορισμοί στις εισαγωγές κι έτσι αυτές μειώθηκαν μέχρι 60% ως προς το ποσοστό των εισαγωγών σε σχέση με το 1931. Αυτό είχε αποτέλεσμα την εξοικονόμηση 7 εκατομμυρίων λιρών, δηλαδή το 30% της αξίας των εισαγωγών του 1931.
Η βιομηχανία την πρώτη τριακονταετία του αιώνα δεν έπαιζε σημαντικό ρόλο στην οικονομία, τουλάχιστον όσο η γεωργία. Μάλιστα, την περίοδο που εξετάζουμε παρατηρείται το εξής φαινόμενο: γενικά, η δυναμικότητα της ελληνικής βιομηχανίας ήταν αρκετά καλή και με τη βοήθεια και κάποιων άλλων παραγόντων δεν επηρεάστηκε σοβαρά από την κρίση. …. Έτσι, ενώ το 1928 από τα βιομηχανικά προϊόντα που καταναλώνονταν στην Ελλάδα, το 59% παραγόταν από τις εγχώριες βιομηχανίες, το αντίστοιχο ποσοστό για το 1933 ανήλθε στο 76%. Επίσης, ο Βενιζέλος προώθησε την ανάπτυξη της βιομηχανίας με τη μείωση της φορολογίας των Ανωνύμων Εταιρειών, μέτρο που έδωσε πνοή ζωής στην εγχώρια βιομηχανία. Παρά ταύτα, η κρίση του 1932, σαφώς επηρέασε και την ελληνική βιομηχανία. Όμως, δεν εκδηλώθηκε το ίδιο άμεσα σε όλους τους κλάδους της βιομηχανίας. …
Ως προς τις εξελίξεις στην καθημερινή ζωή των πολιτών μετά την πτώχευση, ο γενικός δείκτης των χονδρικών τιμών (με βάση το 1928=100), αυξήθηκε το 1932 στο 103, το 1933 στο 116 και το 1934 στο 114. Πιο ειδικά, ο δείκτης χονδρικών τιμών των γεωργικών προϊόντων το 1932 ήταν στο 91, το 1933 στο 97 και το 1934 στο 101. Αυτός των ζωικών προϊόντων το 1932 ήταν στο 111, το 1933 στο 122 και το 1934 στο 124. Αυτός των βιομηχανικών το 1932 ήταν στο 108, το 1933 στο 128 και το 1934 στο 124. Επίσης, ο δείκτης των εγχωρίων προϊόντων ήταν το 1932 στο 95, το 1933 στο 106 και το 1934 στο 105. Ο δείκτης των εισαγόμενων προϊόντων το 1932 ήταν στο 108, το 1933 στο 124 και το 1934 στο 121.
Η αύξηση της ανεργίας ήταν επίσης φανερή στην Ελλάδα. Το 1932, ήταν στις 237.000 άτομα (από 218.000 το 1931), ενώ το 1933 έπεσε στις 156.000 άτομα και στις 150.000 το 1935. Γενικά η απασχόληση στη βιομηχανία αυξήθηκε το 1933 κατά 8,76%, το 1934 κατά 0,63% και το 1935 κατά 5,06%. Την ίδια περίοδο (1932-1935), οι μισθοί είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν. Το ανδρικό ημερομίσθιο και το εργατικό ημερομίσθιο παρουσιάζουν μέση αύξηση 14,5%-16,2%, ενώ το αντίστοιχο γυναικείο αύξηση 26%-47,3%. Αλλά και το κόστος ζωής αυξήθηκε ελαφρά. Την περίοδο 1932-1935, ο γενικός τιμάριθμος κόστους ζωής παρουσίασε αύξηση 14,73% ….
Πάντως, όπως και να έχει το πράγμα, σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι η συντετριμμένη ελληνική οικονομία είχε αρχίσει ν’ ανακάμπτει αργά, αλλά σταθερά ήδη από το 1933. Απ’ αυτή τη χρονιά η οικονομική δραστηριότητα παρουσίασε αύξηση 6%, το 1934 αύξηση 4,74% και το 1935 αύξηση 13,5%. Επίσης, τα κεφάλαια άρχισαν να επιστρέφουν στην Ελλάδα, σε σημείο που το αποθεματικό της Τ.τ.Ε. από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932, έφτασε το 1934 στα 44,7 εκατομμύρια δολάρια. …. Αποτέλεσμα, ήταν και η αύξηση και της νομισματικής κυκλοφορίας και από 4 δισεκατομμύρια δραχμές το 1931 έφτασε στα 9,4 δισεκατομμύρια το 1939.
http://www.e-shop.gr/show_bks.phtml?id=BKS.0886044
Ο δανεισμός, οι τράπεζες και ο ρόλος τους στην πτώχευση της Ελλάδας.
1. Ο δανεισμός και οι συνέπειές του στην ελληνική οικονομία.
Η οικονομική κρίση της Ελλάδας και η πτώχευση του 1932, ήταν αποτέλεσμα ενός πλέγματος εξωτερικών και εσωτερικών παραγόντων. Ως προς τους πρώτους, σημαντικότερος ήταν η παγκόσμια οικονομική κρίση, που ξεκίνησε από την Αμερική το 1929 και γρήγορα έφτασε και στην Ευρώπη….Στους εσωτερικούς παράγοντες που επηρέασαν αρνητικά την ελληνική οικονομία και την οδήγησαν στην πτώχευση συγκαταλέγονται, ο υπερβολικός δανεισμός και ο ρόλος των τραπεζών στην εσωτερική αγορά. …Μετά το 1922, όλες οι κυβερνήσεις είχαν στραφεί στον εξωτερικό δανεισμό. Κάνοντας ένα σύντομο απολογισμό των εξωτερικών δανείων που σύναψε η Ελλάδα τα έτη 1922-1932 θα διαπιστώσουμε ότι το συνολικό ονομαστικό κεφάλαιο αυτών των δανείων ήταν περίπου 1.015,2 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα (15.563 εκατομμύρια δραχμές), ενώ το πραγματικό ποσό που εισπράχθηκε ήταν 884,5 εκατομμύρια χρυσά γαλλικά φράγκα (13.552 εκατομμύρια δραχμές). Ο μέσος όρος έκδοσης των δανείων ήταν το 89% του αρχικού κεφαλαίου, το μέσο ονομαστικό επιτόκιο 7%, ενώ το μέσο πραγματικό επιτόκιο ανερχόταν τουλάχιστον στο 8%. Ο μέσος χρόνος απόσβεσης των δανείων ήταν τα 33 έτη.
Τα ποσά αυτά είναι τα περισσότερα που ποτέ είχε λάβει η Ελλάδα σε τόσο μικρό διάστημα. Το 67,42% αυτού του ποσού προερχόταν από τα κεφαλαιοκρατικά κέντρα της Αγγλίας, πράγμα που δείχνει και την εξάρτηση της Ελλάδας από αυτή. Επίσης, διάφορα ποσά προέρχονταν από την Αμερική (9,88%), τη Γαλλία (7,52%), τη Σουηδία (5,40%), το Βέλγιο (3,44%) και το υπόλοιπο από άλλες χώρες. Ως προς τα δάνεια του εσωτερικού την ίδια περίοδο το ποσό ανερχόταν στα 2.209 εκατομμύρια δραχμές (144.100.000 χρυσά γαλλικά φράγκα). Πάντως, το αποτέλεσμα αυτών ήταν να επιβαρυνθεί δραματικά ο κρατικός προϋπολογισμός και το συνολικό δημόσιο χρέος της χώρας στις αρχές του 1928 ήταν στα 38 δισεκατομμύρια δραχμές, ενώ στα μέσα του 1931 έφτανε τα 44 δισεκατομμύρια δραχμές.
Τα δάνεια ωφέλησαν πολλαπλά την Ελλάδα. Κατ’ αρχήν, η νομισματική σταθεροποίηση του 1928 ήταν το πρώτο όφελος. Παράλληλα, αυτό επέτρεψε στα επόμενα χρόνια να προχωρήσει ευκολότερα η σύναψη νέων δανείων με καλύτερους όρους, καθώς η οικονομική πίστη της χώρας προς το εξωτερικό είχε βελτιωθεί. Έπειτα, θεραπεύτηκαν πολλές από τις προσφυγικές ανάγκες, που ήταν έντονες τη δεκαετία του 1920. Αλλά και τα αρνητικά σημεία ήταν εξίσου σημαντικά. Η σύναψη των δανείων δεν είχε γίνει πάντα με τους καλύτερους όρους, ειδικά πριν από το 1928. Επίσης, επειδή εκδίδονταν σε υψηλές τιμές, τα προτιμούσαν ακόμη και οι εσωτερικοί οικονομικοί κύκλοι, πράγμα που σήμαινε ότι ένα μεγάλο μέρος του συναλλάγματος έφευγε στο εξωτερικό και κατευθυνόταν στην κάλυψη των εκεί εκδομένων χρεογράφων. Αντίθετα, δε συνέβαινε το ίδιο με τα ιδιωτικά χρεόγραφα του εσωτερικού.
Και ο Βενιζέλος έλαβε δάνεια με βασικό στόχο τη χρήση τους σε δημόσια έργα. ….Άμεση συνέπεια του υπερβολικού δανεισμού ήταν το γεγονός ότι διογκώθηκαν τα ελλείμματα και ειδικά το δημόσιο χρέος. Ουσιαστικά, η ετήσια εξυπηρέτηση των δανείων απαιτούσε το 81% των συναλλαγματικών εισπράξεων των εισαγωγών, ποσό εξαιρετικά υψηλό αν αναλογιστούμε ότι καμιά άλλη χώρα της νοτιοανατολικής Ευρώπης δεν αντιμετώπιζε κάτι ανάλογο. …Το σύνολο των ετησίων πληρωμών προς το εξωτερικό από το 1,56 δισεκατομμύρια δραχμές το 1923, έφτασε τα 2 δισεκατομμύρια το 1925/6 και από το 1928/9 και μετά ήταν πάντοτε πάνω από τα 3 δισεκατομμύρια ετησίως. Ειδικά, την περίοδο 1928-1932, η Ελλάδα είχε εισπράξει από δάνεια 10,323 δισεκατομμύρια δραχμές και είχε καταβάλλει για την εξυπηρέτηση του χρέους 13,927 δισεκατομμύρια, δηλαδή 35% περισσότερα χρήματα απ’ όσα είχε τελικά εισπράξει.
Μια άλλη σημαντική συνέπεια του υπερδανεισμού της χώρας ήταν η επιβάρυνση του κρατικού προϋπολογισμού που με δυσκολία μπορούσε να ισοσκελιστεί. … Τα αποτελέσματα αυτού του υπέρογκου δανεισμού εκδηλώθηκαν το 1932, οπότε η Ελλάδα, αδυνατώντας ν’ ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της στο εξωτερικό κήρυξε πτώχευση, δηλαδή αναστολή πληρωμών των δανείων στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. …
2. Ο ρόλος των τραπεζών στην κρίση του 1932
Σημαντικό ρόλο στην ελληνική οικονομική κρίση του 1932, έπαιξαν και οι σχέσεις του Κράτους με τις εμπορικές τράπεζες, που ποτέ δεν ήταν καλές επί κυβερνήσεως Ελευθερίου Βενιζέλου. Οι έντονες διαφορές παρουσιάστηκαν κυρίως από τη στιγμή της ίδρυσης της Τ.τ.Ε., ενώ οξύνθηκαν επί κυβερνήσεως Βενιζέλου. Ουσιαστικά, αυτό οφειλόταν στην προσπάθεια του Κράτους ν’ απελευθερωθεί από την κηδεμονία των εμπορικών Τραπεζών στον παραγωγικό τομέα. Ο Βενιζέλος είχε σκοπό τον περιορισμό της παντοδυναμίας της Εθνικής Τράπεζας, αλλά και των άλλων εμπορικών τραπεζών. Έτσι, προχώρησε στην υλοποίηση μιας δέσμης μέτρων, που στόχο είχαν να μεγαλώσουν τον κρατικό παρεμβατισμό στην αγορά. …
Σοβαρή διαφωνία του Κράτους με τις Τράπεζες ήταν και το νομοσχέδιο “Περί Ανωνύμων Εταιρειών και Τραπεζών” στα τέλη του 1930. …Η μεγάλη διαφορά μεταξύ Δημοσίου και Τραπεζών επικεντρωνόταν γύρω από το άρθρο 15 του νομού 5076/Δεκ. 1930 “περί υποχρεωτικής ρευστότητας”. Σύμφωνα με αυτό οι Τράπεζες στο εξής θα ήταν αναγκασμένες να διατηρούν ένα ποσοστό των καταθέσεων τους σε δραχμές, με μορφή κατάθεσης στην Τ.τ.Ε. Έτσι, θα διατηρούσαν αναγκαστικά στην Τ.τ.Ε. σε λογαριασμό κατάθεσης ως ταμειακά διαθέσιμα το 7% του συνόλου των καταθέσεων τους σε δραχμές (όψεως και ταμιευτηρίου) ή το 12% αυτών στο δικό τους ταμείο, αλλά σ’ αυτή την περίπτωση όφειλαν να υποβάλλουν στην Τ.τ.Ε. μηνιαίες καταστάσεις, όπου θ’ αναφέρονταν τα ρευστά τους διαθέσιμα και γενικά όλες τις καταθέσεις όψεως και ταμιευτηρίου. Αν οι τράπεζες διάλεγαν να καταθέσουν τα διαθέσιμά τους στην Τ.τ.Ε. αυτή θα είχε το δικαίωμα να τα επενδύσει σε έντοκα γραμμάτια του Δημοσίου με ολιγόμηνη διάρκεια.
Ο Βενιζέλος επεδίωκε να προστατέψει κυρίως τους μικροκαταθέτες από τις απρόβλεπτες χρεοκοπίες των μικρών τραπεζών, οι οποίες δεν ήταν τίποτα περισσότερο από Ανώνυμες Εταιρείες που επωφελούνταν από το νομικό καθεστώς και λειτουργούσαν ως Τράπεζες…Όπως είναι φυσικό, η Ένωση Τραπεζών και κυρίως η Εθνική διαμαρτυρήθηκαν εντονότατα σ’ αυτή την προοπτική και τελικά το μέτρο δεν υιοθετήθηκε πλήρως. …
Αλλά η κατάσταση των Τραπεζών, ιδίως των πιο μικρών, δεν ήταν καλή ακόμα και πριν την οικονομική κρίση. Ήδη από το 1929, είχαν αρχίσει να φαίνονται τα πρώτα σημάδια εξαιτίας του πολέμου που ασκούσαν οι μεγάλες τράπεζες στις μικρότερες με τη συνακόλουθη πτώχευση των μικρότερων τραπεζών. Το 1929, πτώχευσαν η Αγγλοαμερικανική Τράπεζα και η Τράπεζα Θεσσαλίας, ενώ το 1930 η Τράπεζα Βιομηχανίας. Το 1931, οι καταθέσεις στις τράπεζες μειώθηκαν από τα 6 δισεκατομμύρια δραχμές τον Ιούνιο, στα 5 δισεκατομμύρια τον Σεπτέμβριο. Αυξήθηκαν, όμως, ελαφρά οι καταθέσεις σε συνάλλαγμα την ίδια περίοδο από 2,6 δισεκατομμύρια δραχμές στα 2,9 δισεκατομμύρια, πράγμα που σήμαινε ότι η αγορά είχε αρχίσει να μην έχει εμπιστοσύνη στη δραχμή κι έκανε επενδύσεις σε συνάλλαγμα.
Επιπλέον, υπήρχαν κατηγορίες για την οικονομική αντιπολιτευτική τακτική της Εθνικής Τράπεζας ενάντια στην Τ.τ.Ε. ως κυρίου υπευθύνου της κερδοσκοπίας, γιατί η Εθνική ωθούσε κεφάλαια στο εξωτερικό και τα επένδυε σε αγορές ελληνικών χρεογράφων σε χρυσό στο χρηματιστήριο του Λονδίνου. … Κατά τον Εμμανουήλ Τσουδερό, στόχος αυτής της πολιτικής, της Εθνικής ήταν να ανατρέψει τη νομισματική σταθεροποίηση, να οδηγήσει σε υποτίμηση τη δραχμή, ν’ αποδείξει ότι η Τ.τ.Ε. ήταν ανίκανη να διαχειριστεί το εθνικό νόμισμα, δεν μπορούσε να κατευθύνει την πολιτική των εμπορικών τραπεζών και τελικά, ότι δεν μπορούσε ν’ ανταποκριθεί στους στόχους της ίδρυσής της, αφού και η ίδια δεν ήταν βιώσιμη. Άρα, και η παρουσία της στη χώρα ήταν άχρηστη.…
Το Δεκέμβριο του 1931, τα πράγματα ήταν δύσκολα για την ελληνική οικονομία. Τα ξένα κεφάλαια των τραπεζών μειώθηκαν, επίσης υπήρξε μείωση του καλύμματος της κυκλοφορίας, αυξήθηκε το έλλειμμα του ισοζυγίου πληρωμών, ενώ τα ταμειακά διαθέσιμα των τραπεζών συνεχώς μειώνονταν. Η αντίδραση της Κυβέρνησης Βενιζέλου ήταν η ακόλουθη: αποσύνδεση της δραχμής από την αγγλική λίρα, η οποία ήδη είχε εγκαταλείψει τη χρυσή βάση, άμεση σύνδεση της δραχμής με το δολάριο που ακόμα δεν είχε αποσυνδεθεί από τη χρυσή βάση, κρατικός έλεγχος του συναλλάγματος, αναζήτηση δανείου από το εξωτερικό.
Αλλά όλα αυτά δεν είχαν αποτέλεσμα. Το 1932, η κρίση είχε εγκατασταθεί για τα καλά στην Ελλάδα. Τα προηγούμενα έτη οι εμπορικές τράπεζες, προκειμένου να αποφύγουν τον έλεγχο του Κράτους, διατηρούσαν μεγάλα κεφάλαια σε συνάλλαγμα. Αυτό είχε συνέπεια να οδηγηθούν σχεδόν στην κατάρρευση, καθώς μεγάλο μέρος του συναλλάγματος είχε μεταβιβαστεί στο εξωτερικό. … Ο Βενιζέλος και οι Τράπεζες συμφώνησαν στη διατήρηση της σταθεροποίησης, καθώς η υποτίμηση της δραχμής θα δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα. Το Μάρτιο του 1932, η κατάσταση είχε χειροτερέψει. …
Τελικά, η κρίση χτύπησε και τις ελληνικές τράπεζες, ιδίως τις πιο μικρές. Στα τέλη του 1932, στην Ελλάδα είχαν απομείνει μόνο 32 τραπεζικά ιδρύματα. Από αυτά, ένα ήταν το εκδοτικό, δηλαδή η Τ.τ.Ε. και οι άλλες λειτουργούσαν ως καθαρά εμπορικές. Από τις εμπορικές, ουσιαστικές μεγάλες δεν ήταν πάνω από 5, δηλαδή η Εθνική, η Εμπορική, η Αθηνών, η Ανατολής και η Λαϊκή τράπεζα. Αυτές μάλιστα, συγκέντρωναν και το 81% του συνόλου των τραπεζικών κεφαλαίων.
3. Οι πολιτικές συνέπειες της ελληνικής πτώχευσης
Από τη στιγμή που αναγγέλθηκε από το ελληνικό δημόσιο η αναστολή των πληρωμών, δημιουργήθηκε αναστάτωση στους ομολογιούχους του εξωτερικού που άρχισαν να πιέζουν τις κυβερνήσεις τους να λάβουν μέτρα κατά της Ελλάδας. Οι πρέσβεις της Αγγλίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας και της Αμερικής επέδωσαν (28 Απριλίου) κοινή διαμαρτυρία στην Αθήνα. …Τέλος, στις 21 Μαΐου η επιτροπή εμπειρογνωμόνων από τη Γενεύη αναγνώρισε τη δυσμενή θέση της Ελλάδας, όμως, διατύπωσαν ότι η Ελλάδα όφειλε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της, αν σκόπευε στο μέλλον να απευθυνθεί στην Κ.Τ.Ε. για ένα νέο δάνειο.
Στο μεταξύ, στο εσωτερικό οι αντιπολιτευόμενες εφημερίδες ασκούσαν έντονη κριτική στο Βενιζέλο. … Ήταν φανερό ότι το τέλος της Κυβέρνησης Βενιζέλου είχε φτάσει. …Η πίεση είχε γίνει αφόρητη και στις 21 Μαΐου 1932, ο Ελευθέριος Βενιζέλος υπέβαλε την παραίτησή του, ελπίζοντας να ωθήσει τα κόμματα να σχηματίσουν μαζί του οικουμενική κυβέρνηση. Την ίδια ημέρα ανακοινώθηκε και η απόφαση του Συμβουλίου της Κ.τ.Ε. για την ελληνική πτώχευση.
Η παραίτηση του Βενιζέλου (21 Μαϊoυ 1932) έφερε στην πρωθυπουργία για σύντομο χρονικό διάστημα (26 Μαρτίου-3 Ιουνίου) τον Αλ. Παπαναστασίου. Αυτός στηριζόταν στις ψήφους των βενιζελικών κομμάτων κι έκανε διάφορες διακηρύξεις. Ανάμεσα σ’ αυτές ήταν η φορολογική απαλλαγή της αγροτικής παραγωγής, η προώθηση ψήφισης του νομοσχεδίου για την κοινωνική ασφάλιση (την ίδρυση του σημερινού ΙΚΑ) και η καθιέρωση της απλής αναλογικής, ως εκλογικού συστήματος. Τελικά, ο Βενιζέλος δήλωσε ότι δεν υποσχόταν την ανεπιφύλακτη υποστήριξη του Παπαναστασίου κι έτσι ο τελευταίος και η κυβέρνησή του παραιτήθηκαν στις 3 Ιουνίου. Δύο μέρες αργότερα, στις 5 Ιουνίου, ο Βενιζέλος επανήλθε στην εξουσία.
Η νέα κυβέρνηση του Βενιζέλου και τα μέτρα για την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας
Το πρώτο πράγμα που έκανε ο Βενιζέλος ήταν να ψηφιστεί το νομοσχέδιο για την κοινωνική ασφάλιση, καθώς ενδιαφερόταν, πραγματικά, για την τύχη των πτωχότερων στρωμάτων του ελληνικού λαού, που ήδη πλήττονταν από τις δυσμενείς εξελίξεις στην οικονομία. … Στις 18 Ιουνίου και στις 2 Ιουλίου, στη Συνδιάσκεψη της Λοζάνης για τις επανορθώσεις και τα πολεμικά χρέη ο Μιχαλακόπουλος υποστήριξε τις θέσεις της Ελλάδας για τα χρέη και τις ανάγκες της. …Στις 30 Ιουνίου, μέσω του πρέσβη Χαράλαμπου Σιμόπουλου στην Ουάσιγκτον, ο Βενιζέλος ζήτησε από τον Υπουργό Οικονομικών της Αμερικής, Ogden L. Mills, και πέτυχε αναστολή πληρωμής δυόμισι χρόνια των ομολογιών που έληγαν την 1η Ιουλίου. Ακόμη, στις 15 Σεπτεμβρίου, ο Υπουργός Οικονομικών, Κ. Βαρβαρέσσος, ύστερα από διαπραγματεύσεις με τους ομολογιούχους που αντιπροσωπεύονταν από τη “League Loans Committee” στο Παρίσι πέτυχε μια συμφωνία που προέβλεπε:
α) Ετήσιο χρεοστάσιο για τα χρεολύσια έως την 1η Απριλίου 1933.
β) Πληρωμή του 30% των τόκων σε συνάλλαγμα για το έτος 1932-1933.
γ) Οι δεσμευμένες καταθέσεις στην Τ.τ.Ε. στο όνομα της ΔΟΕ θα δίδονταν στην ελληνική κυβέρνηση. Από αυτές πιθανόν το 35% θα πληρωνόταν στους ομολογιούχους το Νοέμβριο του 1932.
δ) Παραχωρούνταν στους ομολογιούχους όλοι οι ευμενείς όροι που τυχόν θα δίδονταν στους ομολογιούχους άλλων δανείων εσωτερικού ή εξωτερικού. Έτσι, στο εξωτερικό ήταν αρκετά ικανοποιημένοι, γιατί είχε βρεθεί ένα κοινό πεδίο συνεννόησης, ενώ στην Ελλάδα ο Τύπος αντιμετώπισε με ευνοϊκά σχόλια τη συμφωνία.
Στο εσωτερικό η νέα κυβέρνηση του Βενιζέλου προέβη στη θέσπιση σειράς μέτρων που έθεσαν τη βάση για την αναγέννηση της οικονομίας. Τα μέτρα αυτά ήταν:
α) Απαγόρευση της ελεύθερης μετατροπής της δραχμής σε χρυσό ή σε συνάλλαγμα. Παράλληλα, η δραχμή αποδεσμεύτηκε από το χρυσό, υποτιμήθηκε, και ως το Δεκέμβριο διατήρησε μόνο το 40% της ονομαστικής της αξίας. Έτσι, ενώ το Μάρτιο του 1932 ίσχυε η αναλογία 1 στερλίνα/293 δραχμές, έφτασε στις 609 δραχμές το Δεκέμβριο του 1932.
β) Το συνάλλαγμα χορηγούνταν μόνο από την Τ.τ.Ε. ….
γ) Επίσημα από την 1 Μαΐου ανεστάλη η πληρωμή τόκων των δανείων εσωτερικού και εξωτερικού. Επίσης, η πληρωμή των τόκων των δανείων του εσωτερικού μειώθηκε 25%.
δ) Όλες οι οφειλές που πληρώνονταν στην Ελλάδα σε Έλληνες ή ξένους κατοίκους θα μετατρέπονταν σε οφειλές δραχμών με βάση την τιμή 100 δραχμές=1 δολάριο (μάλιστα από το Δεκέμβριο του 1932 η ισοτιμία δραχμής/δολαρίου επιδεινώθηκε και έφτασε στο 184/1). …
ε) Με νόμο τα συνολικά τέλη επί των εισαγωγών αυξήθηκαν 70%-200%. …
στ) Για τις οφειλές που προέρχονταν από εμπορικές συναλλαγές πριν από την άρση της σταθεροποίησης θεσπίστηκε πενταετές χρεοστάσιο…
ζ) Στο εξής σχετικά με το εξωτερικό εμπόριο εφαρμόστηκε η μέθοδος του “clearing”. Δηλαδή οι διεθνείς εμπορικές ανταλλαγές στο εξής γίνονταν με εμπορικό συμψηφισμό σε είδος, καταργώντας επ’ αόριστον τις συνήθεις πληρωμές με συνάλλαγμα, αφού αυτό δεν ήταν διαθέσιμο. ….
Τα παραπάνω μέτρα δημιούργησαν ένα ισχυρό προστατευτικό πλέγμα γύρω από την αδύναμη και ουσιαστικά κατεστραμμένη οικονομία. Στο εξής, η ελληνική οικονομία θα προσπαθήσει να σταθεί μόνη της στα πόδια της και θα τα καταφέρει. Όχι, όμως, αμέσως. Τα μέτρα αυτά οδήγησαν στην άμεση και κατά 60% υποτίμηση της δραχμής ως προς τα ξένα νομίσματα. Στα ξένα χρηματιστήρια η δραχμή σημείωσε απότομη πτώση. Στις 5 Μαΐου 1932 η ισοτιμία Λίρας/Δραχμής ήταν 1/539 και τον Ιανουάριο του 1933 έφτασε το 1/628.
Τα αποτελέσματα των οικονομικών μέτρων
Στο εσωτερικό η άσχημη κατάσταση του αγροτικού κόσμου ήταν ορατή ακόμα και πριν την εμφάνιση της οικονομικής κρίσης. …Ένας λόγος αυτής της πτώσης θα μπορούσε να καταλογισθεί στο γεγονός ότι η γεωργία είχε μεγάλη εξάρτηση από τα καιρικά φαινόμενα. Μια άλλη μεταβλητή ήταν η συγκυριακή πτώση των τιμών των γεωργικών προϊόντων. … Τελικά, μόνο τα μέτρα που ελήφθησαν μετά το 1932 είχαν σοβαρά αποτελέσματα.
Θεωρώντας ως βάση το 1929=100, τα καλλιεργούμενα στρέμματα ανά αγρότη ήταν την περίοδο 1919-1926 στο 100 (κατά μέσο όρο 4,44 στρέμματα ανά αγρότη), την περίοδο 1927-1930 στο 104 (4,60 στρέμματα), την περίοδο 1931-1934 στο 124 (5,52 στρέμματα) και την περίοδο 1935-1938 στο 137 (6,09 στρέμματα). Δεν είναι τυχαίο ότι μέχρι το 1937 παρατηρείται μέση αύξηση 36,5% στην καλλιεργούμενη επιφάνεια των κυριότερων ειδών. … Στην αύξηση της καλλιεργητικής γης αναμφίβολα συνέβαλαν και τα έργα της κυβέρνησης Βενιζέλου. Μετά το 1932, είχαν παραδοθεί στους αγρότες της Βόρειας Ελλάδας τουλάχιστον 400.000 επιπλέον στρέμματα και αναμενόταν μέχρι το 1940 να φτάσουν περίπου τα 2,76 εκατομμύρια στρέμματα. Ειδικά, στη Μακεδονία και στη Θράκη μέχρι το 1937, οι περιοχές που καλλιεργούνταν με σιτηρά παρουσιάζουν αύξηση 70% σε σχέση μετά τα έτη ως το 1932 και η απόδοση των εδαφών παρουσιάζει αύξηση μέχρι και 35%, ενώ η συνολική παραγωγή δημητριακών την περίοδο 1930-1934 τριπλασιάστηκε σ’ αυτές τις περιοχές.
Αλλά γενικά και ο όγκος της παραγωγής αυξήθηκε. …Η κάλυψη της εγχώριας αγοράς με γεωργικά προϊόντα από την ελληνική γεωργία το 1928 ήταν στο 40% και μέχρι το 1931 είχε πέσει στο 26%, πράγμα που σημαίνει ότι η ελληνική αγορά ουσιαστικά εφοδιαζόταν με αγροτικά προϊόντα από το εξωτερικό. Αντίθετα, από το 1932 και μετά, η κάλυψη της εγχώριας αγοράς από ελληνικά γεωργικά προϊόντα ανακάμπτει και φτάνει το 32% το 1932, το 63 % το 1933, το 73% το 1934 και το 78% το 1935.
Ένα “θετικό” στοιχείο που προέκυψε από την κρίση ήταν το γεγονός της βελτίωσης του εμπορικού ισοζυγίου. Οι τιμές στα ξένα προϊόντα τετραπλασιάστηκαν και έτσι η αγορά απομακρύνθηκε από αυτά και στράφηκε στα εγχώρια, που οι τιμές τους αυξήθηκαν μόνο 14%. … Ο σταθμικός δείκτης του όγκου των εισαγωγών με βάση το 1928=100, είχε φτάσει το 1931 στο 107,4. Από το 1932 και μετά συνέχισε την κατακόρυφη πτώση του. Έτσι, το 1932 ήταν 98,9, το 1933 στο 79,6 και το 1935 έφτασε πάλι στα επίπεδα του 1928. Ο αντίστοιχος δείκτης των εξαγωγών ήταν στο 89 το 1931 και στο 76,9 το 1932. Αλλά μετά άρχισε ν’ ανεβαίνει. Το 1933 έφτασε στα επίπεδα του 1928, το 1934 στο 116,6 και το 1935 στο 129,8. ….
Στη βελτίωση του εμπορικού ισοζυγίου βοήθησε σημαντικά η εφαρμογή της μεθόδου του “clearing”. … Οι εξαγωγές της Ελλάδας αποδεσμεύτηκαν από τις αγορές της Γαλλίας και της Αγγλίας και στράφηκαν σε χώρες με προβλήματα παρόμοια με τα ελληνικά, δηλαδή προς την Αυστρία, τη Γαλλία, τη Γιουγκοσλαβία, την Τσεχοσλοβακία, την Αργεντινή, την Περσία, τη Σουηδία, την Ουγγαρία, την Αλβανία και τη Γερμανία. …. Τέλος, η κυβέρνηση αύξησε τα τέλη επί των εισαγωγών έως 200%, σε ορισμένες περιπτώσεις, τέθηκαν ποσοτικοί περιορισμοί στις εισαγωγές κι έτσι αυτές μειώθηκαν μέχρι 60% ως προς το ποσοστό των εισαγωγών σε σχέση με το 1931. Αυτό είχε αποτέλεσμα την εξοικονόμηση 7 εκατομμυρίων λιρών, δηλαδή το 30% της αξίας των εισαγωγών του 1931.
Η βιομηχανία την πρώτη τριακονταετία του αιώνα δεν έπαιζε σημαντικό ρόλο στην οικονομία, τουλάχιστον όσο η γεωργία. Μάλιστα, την περίοδο που εξετάζουμε παρατηρείται το εξής φαινόμενο: γενικά, η δυναμικότητα της ελληνικής βιομηχανίας ήταν αρκετά καλή και με τη βοήθεια και κάποιων άλλων παραγόντων δεν επηρεάστηκε σοβαρά από την κρίση. …. Έτσι, ενώ το 1928 από τα βιομηχανικά προϊόντα που καταναλώνονταν στην Ελλάδα, το 59% παραγόταν από τις εγχώριες βιομηχανίες, το αντίστοιχο ποσοστό για το 1933 ανήλθε στο 76%. Επίσης, ο Βενιζέλος προώθησε την ανάπτυξη της βιομηχανίας με τη μείωση της φορολογίας των Ανωνύμων Εταιρειών, μέτρο που έδωσε πνοή ζωής στην εγχώρια βιομηχανία. Παρά ταύτα, η κρίση του 1932, σαφώς επηρέασε και την ελληνική βιομηχανία. Όμως, δεν εκδηλώθηκε το ίδιο άμεσα σε όλους τους κλάδους της βιομηχανίας. …
Ως προς τις εξελίξεις στην καθημερινή ζωή των πολιτών μετά την πτώχευση, ο γενικός δείκτης των χονδρικών τιμών (με βάση το 1928=100), αυξήθηκε το 1932 στο 103, το 1933 στο 116 και το 1934 στο 114. Πιο ειδικά, ο δείκτης χονδρικών τιμών των γεωργικών προϊόντων το 1932 ήταν στο 91, το 1933 στο 97 και το 1934 στο 101. Αυτός των ζωικών προϊόντων το 1932 ήταν στο 111, το 1933 στο 122 και το 1934 στο 124. Αυτός των βιομηχανικών το 1932 ήταν στο 108, το 1933 στο 128 και το 1934 στο 124. Επίσης, ο δείκτης των εγχωρίων προϊόντων ήταν το 1932 στο 95, το 1933 στο 106 και το 1934 στο 105. Ο δείκτης των εισαγόμενων προϊόντων το 1932 ήταν στο 108, το 1933 στο 124 και το 1934 στο 121.
Η αύξηση της ανεργίας ήταν επίσης φανερή στην Ελλάδα. Το 1932, ήταν στις 237.000 άτομα (από 218.000 το 1931), ενώ το 1933 έπεσε στις 156.000 άτομα και στις 150.000 το 1935. Γενικά η απασχόληση στη βιομηχανία αυξήθηκε το 1933 κατά 8,76%, το 1934 κατά 0,63% και το 1935 κατά 5,06%. Την ίδια περίοδο (1932-1935), οι μισθοί είχαν αρχίσει να ανακάμπτουν. Το ανδρικό ημερομίσθιο και το εργατικό ημερομίσθιο παρουσιάζουν μέση αύξηση 14,5%-16,2%, ενώ το αντίστοιχο γυναικείο αύξηση 26%-47,3%. Αλλά και το κόστος ζωής αυξήθηκε ελαφρά. Την περίοδο 1932-1935, ο γενικός τιμάριθμος κόστους ζωής παρουσίασε αύξηση 14,73% ….
Πάντως, όπως και να έχει το πράγμα, σε γενικές γραμμές φαίνεται ότι η συντετριμμένη ελληνική οικονομία είχε αρχίσει ν’ ανακάμπτει αργά, αλλά σταθερά ήδη από το 1933. Απ’ αυτή τη χρονιά η οικονομική δραστηριότητα παρουσίασε αύξηση 6%, το 1934 αύξηση 4,74% και το 1935 αύξηση 13,5%. Επίσης, τα κεφάλαια άρχισαν να επιστρέφουν στην Ελλάδα, σε σημείο που το αποθεματικό της Τ.τ.Ε. από 7,6 εκατομμύρια δολάρια το 1932, έφτασε το 1934 στα 44,7 εκατομμύρια δολάρια. …. Αποτέλεσμα, ήταν και η αύξηση και της νομισματικής κυκλοφορίας και από 4 δισεκατομμύρια δραχμές το 1931 έφτασε στα 9,4 δισεκατομμύρια το 1939.
Πέμπτη 16 Ιουνίου 2011
"Έτσι θα σκότωναν τον Κώστα Καραμανλή"
FSB: "Έτσι θα σκότωναν τον Κώστα Καραμανλή" - Ολόκληρη η έκθεση προς την ΕΥΠ
16-06-2011 14:55:31
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Ολόκληρο το ενημερωτικό σημείωμα που δημοσιεύουν σήμερα τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ για τους ισχυρισμούς των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών περί δολοφονίας του πρώην πrωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, είναι το εξής: Σημειώνουμε ότι το ενημερωτικό δελτίο της ΕΥΠ έχει ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2009 και αποτελεί συνέχεια ενημερωτικού τις 13ης Ιανουαρίου 2009 και πρόκειται για σημαντική επιτυχία του περιοδικού.
“α.”Ομάδα Εργασίας” δεκαεννέα (19) ατόμων της FSB ,που δραστηριοποιείται από το Μάρτιο του 2008 στην Αττική,με αφορμή “απόπειρα τηλεφωνικής υποκλοπής” συνομιλιών που διαμείβονταν μεταξύ των κ.κ.Κ.Καραμανλή,V.Putin και G.Parvanov ,κατά την υπόψη περίοδο,διαπίστωσε και κατέγραψε τα ακόλουθα:
-Κατά τη διαδρομή που χρησιμοποιείτο για τη μετακίνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού από την κατοικία του στη Ραφήνα μέχρι το Γραφείο του, εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN, μάρκας TOYOTA HIACE,χρώματος μπεζ,το οποίο κινείτο συνεχώς στη διάρκεια της προαναφερόμενης μετακίνησης κατά το μήκος της διαδρομής αυτής και μέχρι το ύψος της Αττικής Οδού στο Ολυμπιακο Στάδιο. Στο εν λόγω όχημα,το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας ), επέβαιναν τις περισσότερες φορές τρία με τέσσερα άτομα. Η παρακολούθηση του Στόχου (ΣΣ:Του κ.Πρωθυπουργού) χαρακτηρίστηκε από την προαναφερόμενη ομάδα εργασίας επαγγελματική και εντεινόμενη από τις αρχές Απριλίου του 2008.
-Επίσης από την εν λόγω ομάδα εκτιμήθηκε ότι τα επιβαινοντα στο παραπάνω όχημα άτομα ,κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του Στόχου, επικοινωνούσαν τηλεφωνικά με άλλους συνεργάτες τους. Το εν λόγω όχημα εντοπίσθηκε επί της Λεωφόρου Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου και εκτιμήθηκε ότι κατέγραφε ταχύτητα πομπής, συνοδευτικά οχήματα, άτομα συνοδείας κ.λ.π στοιχεία. Ομοίως στο αυτό σημείο (Λεωφόρος Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου),τόσο το μήνα Μάρτιο,όσο και το μήνα Απρίλιο του έτους 2008 εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN ,μάρκας FORD TRANSIT, χρώματος μπλε, το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας).
-Εκτός των προαναφερθέντων σημείων παρακολούθησης του Στόχου,καταγράφηκαν ως άλλα τέτοια σημεία:(α) η περιοχή του CARREFOUR στον Γέρακα Αττικής ,(β) η περιοχή στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή και (γ) η περιοχή του super market ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ στο Χολαργό Αττικής. Στο σημείο (α) εντοπίσθηκε ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας BMW ,χρώματος ασημί ,μοντέλο 1995 ή 1996,το οποίο έφερε πινακίδες Γερμανίας. Στην εν λόγω περιοχή επίσης εντοπίσθηκε και το όχημα τύπου VAN , μάρκας FORD TRANSIT,χρώματος μπλε και διαπιστώθηκε επικοινωνία μεταξύ των επιβαινόντων στα παραπάνω οχήματα ατόμων. Στα σημεία (β) και (γ) εντοπίσθηκαν επίσης τα προανεφερόμενα οχήματα τύπου VAN. Επιπρόσθετα στην περιοχή του Χολαργού στις αρχές του μηνός Ιουνίου του έτους 2008 εντοπίσθηκε επί της οδού Φανερωμένης -πλησίον της εκκλησίας- συνάντηση και των τριών προαναφερομένων οχηματων.
-Από έρευνα της ομάδας “αντιπαρακολούθησης” της FSB, ως προς τους επιβάτες των υποψη οχημάτων προέκυψε ειδικότερα ότι στο ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ ,επέβαιναν συνήθως τέσσερις άνδρες εκ των οποίων τρεις μελαχρινοί και ένας καστανός,στο ΒΑΝ μάρκας FORD TRANSIT ,τρεις άνδρες και στο ΙΧ αυτοκίνητο μάρκας BMW, δύο γυναίκες.
Πέραν των ατόμων αυτών ,το προαναφερόμενο κλιμάκιο “αντιπαρακολούθησης της FSB “, κατέληξε στην εκτίμηση ότι συγχρόνως λειτουργούσαν ομάδες υποστήριξης και καταγραφής κατά τη διάρκεια του δρομολογίου του Στόχου. Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ατόμων σε όλη τη διαδικασία παρακολούθησης εκτιμήθηκε ότι ανερχόταν σε είκοσι άτομα,τα οποία δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο.
Επιπρόσθετα από τηλεφωνική υποκλοπή διαπιστώθηκε ότι οι επιβάτες των παραπάνω οχημάτων μιλούσαν ελληνικά, ενώ η συνεννόηση μεταξύ των διαφόρων ομάδων πραγματοποιείτο μέσω κινητών τηλεφώνων. Κατά την προαναφερόμενη συνάντηση των τριών οχημάτων στη περιοχή του Χολαργού (αρχές του Ιουνίου του 2008 επί της οδού Φανερωμένης), διαπιστώθηκε και η παρουσία δύο ακόμη ατόμων (νέων) που -όπως εκτιμήθηκε- ήταν Ευρωπαίοι, μάλλον Βρετανικής Υπηκοότητας.
-Σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται ακριβώς αλλά κυμαίνεται μεταξύ του πενθημέρου 20 και 25 Απριλίου του 2008 ,στην περιοχή της Νέας Μάκρης Αττικής και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των φωτεινών σηματοδοτών που οδηγούν στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ,κατά τις απογευματινές ώρες έλαβε χώρα “ελεγχόμενη” διαδικασία εμπλοκής,διάρκειας 30 δευτερολέπτων μεταξύ του κλιμακίου της ομα΄δας εργασίας της FSB και ατόμων που ανήκαν στις παραπάνω ομάδες παρακολούθησης.
Η εν λόγω “ελεγχόμενη” διαδικασία” εμπλοκής υλοποιήθηκε λόγω του ότι στην προαναφερόμενη περιοχή είχε εντοπιστεί το όχημα τύπου ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ. Τα άτομα του κλιμακίου της ομάδας εργασίας ήταν τέσσερα ενώ τα άτομα του άλλου “Χώρου” ήταν δύο, άοπλα, γυμνασμένα, μιλούσαν ελληνικά και διέφυγαν από το χώρο της εμπλοκής χρησιμοποιώντας μοτοσυκλέτα τύπου Enduro, χρώματος κίτρινου που δεν έφερε πινακίδες κυκλοφορίας.Το προαναφερόμενο όχημα εγκαταλείφθηκε στο χώρο της εμπλοκής.
-Εντός του προαναφερομένου οχήματος βρέθηκαν στοιχεία από τα οποία προέκυπτε λεπτομερής καταγραφή της διαδρομής που ακολουθείται κατά τη μετακίνηση του κ.Πρωθυπουργού από την κατοικία του στο Γραφείο του,τα συνοδευτικά οχήματα,οι συνοδευτικές μηχανές ασφαλείας ,καθώς και:
•Χάρτες στους οποίους είχαν σημειωθεί τα σημεία συνάντησης των ομάδων παρακολούθησης και υποστήριξης ,μεταξυ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η οδός Φανερωμένης στη περιοχή του Χολαργού Αττικής. Επίσης ,είχαν σημειωθεί και οι χώροι που αντιστοιχούν στις θέσεις στάθμευσης του CARREFOUR καθώς και το κατάστημα GOODY’S επί της οδού Κηφισίας πλησίον του κόμβου εισόδου στην Αττική Οδό.Επιπλέον υπήρχαν χάρτες των περιοχών Αγίας Παρασκευής -Χαλανδρίου-Χολαργού και Παπάγου. Ειδικά στο χάρτη της περιοχής Αγ.Παρασκευής είχαν σημειωθεί σημεία με μ΄θυρο χρώμα.
•Κιάλια νυχτερινής παρατήρησης
•Εκρηκτική ύλη C-4 και όπλα TOKAREV και KALASNIKOF.
•Υλικά καμουφλάζ (καινούρια,αχρησιμοποίητα), υλικά μακιγιάζ,όπως μολύβια,κουκούλες μη χρησιμοποιημένες που δεν έφεραν κάποιο διακριτικό ,καθώς και γυναικεία ρούχα.
•Συστήματα επικοινωνίας συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ υψηλής ευκρίνειας και εμβέλειας.
•Τηλεχειριστήριο
•Τρόφιμα (ξηρά τροφή και σοκολάτες).
•Σκηνές
β.Τα παραπάνω περιγραφόμενα στοιχεία και υλικά εξετάσθηκαν στα Κεντρικά της Μόσχας και όλες οι αναλύσεις που έγιναν κατατείνουν στα ακόλουθα συμπεράσματα:
-Πρόκειται περί οργανωμένου σχεδίου παρακολούθησης του Στόχου που οργανώθηκε από Δυτικές Υπηρεσίες με τη συμμετοχή και της ομολογης Υπηρεσίας του Ισραήλ.
-Το εν λόγω σχέδιο υλοποιήθηκε κυρίως από Έλληνες.
-Ο αντικειμενικός σκοπός του εν λόγω σχεδίου ήταν η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του Στόχου,με ειδικότερο σκοπό την αναβολή ή την ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας.
-Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει στα χέρια του από τον Άλεξ Ρόντο (Σύμβουλο του Προέδρου της Γεωργίας),σχέδιο των Αμερικανών για αναβολή ή ματαίωση του Αγωγού SOUTH STREAM. Το εν λόγω σχέδιο προσβολής του Στόχου αποτελεί τμήμα του συνολικού σχεδιασμού αποσταθεροποίησης της χώρας που έχει τη κωδική ονομασία “ΠΥΘΙΑ 1” και περιλαμβάνει τα ακόλουθα τέσσερα σκέλη-τμήματα:
•Πολιτική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την υπόθεση του Βατοπαιδίου.
•Επιχειρηματική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την καθ΄οιονδήποτε τρόπο υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας. Στην εν λόγω μορφή αποσταθεροποίησης περιλαμβάνονται και οι απαγωγές επιχειρηματιών.
•Κοινωνική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με διάφορες μορφές κοινωνικής αναταραχής στις οποίες περιλαμβάνονται και οι τρομοκρατικές ενέργειες.
•Διάφορα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική.
-Αναφορικά με τη γενιά τρομοκρατών στην Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι είναι πλήρως ελεγχόμενη από τις Δυτικές Υπηρεσίες.Είναι ειδικοί σε ληστείες ,απαγωγές (τρεις ομάδες) και το Αντάρτικο Πόλεων (τέσσερις ομάδες).
Επιπρόσθετα ,θεωρούνται άριστοι χειριστές όπλων και μέσων μετακίνησης,ενώ λειτουργούν διαθέτοντας πάντα σχέδιο διαφυγής. Πιθανολογείται ότι οι χώροι απόκρυψής τους βρίσκονται στις περιοχές Γκύζη, Χαλανδρίου, Αγίας Παρασκευής και Μεγάρων για την Αττική. Ως τέτοιος χώρος εκτός Αττικής θεωρείται η περιοχή της Θήβας.
2.Επισημάνσεις της Υπηρεσίας μας επί των ανωτέρω αποσπασμάτων;
α.Τα αναφερόμενα “σημεία εντοπισμού” της παρακολούθησης ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα,χωρίς κατ΄ ανάγκη αυτό να σημαίνει κι υιοθέτηση από πλευράς μας της περιγραφόμενης “εν εξελίξει επιχείρησης συνωμοσίας”.
Ωστόσο σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, το σημείο εντοπισμού στη Λ.Μαραθώνος είνα κατάλληλο σημείο παρακολούθησης,το σημειο εντοπισμού του CARREFOUR είναι δυνατόν να αποτελέσει σημείο έκνομης ενέργειας,ενώ τα σημεία εντοπισμού στις περιοχές του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ και του ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ θεωρούνται σημεία συνάντησης.
β.Τα σημεία που βρέθηκαν επί χάρτου και προέρχονται απόο το υλικό που αντλήθηκε από την προαναφερόμενη διαδικασία “ελεγχόμενης” εμπλοκής απεικοίζονται στην εικόνα με τίτλο “Σημεία επί Χάρτου”, η οποία επισυνάπτεται. Η αποσταση των εν λόγω σημείων επίσης από την Αττική Οδό χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής,καθώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία αφετηρίας για “έκνομη ενέγεια”.
γ.Η εκρηκτική ύλη C-4 είναι στρατιωτικη εκρητκική ύλη ,μη κυκλοφορούσα ελεύθερα στο εμπόριο και δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι στιγμής ως συστατικό στοιχείο Αυτοσχέδιου Εκρηκτικού Μηχανισμού ,σε καμία από τις τρομοκρατικές ενέργειςες που έχουν κατά καιρούς πραγματοποιηθεί στη χώρα μας.
3.Επισημαίνεται ότι για τις συγκεκριμένες πληροφορίες η αξιοπιστία της πηγής δεν δύναται επί του παρόντος να ελεγχθεί.Η καταγραφή των “ανρικειμενικών στοιχείων” (τοποθέσίες ,ονόματα χώρων,απαοστάσεις κ.λ.π) και η σύνθεσή τους θα μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως προετοιμασία μιας απόπειρας κατά του κ.Πρωθυπουργού.
Πλην όμως η ερμηνεία που φέρεται να τους δίδεται -ότι δηλαδή αποτελεί οργανωμένο σχέδιο Δυτικών Υπηρεσιών και της MOSSAD σε βάρος του κ.Πρωθυπουργού ,στο οποίο εντάσσονται άλλες υποθέσεις όπως π.χ Βατοπαίδιο,τρομοκρατία κ.λ.π- γεννάστην υπηρεσία μας εύλογα ερωτηματικά. Δεν εποακλείεται συνεπώς οι πληροφορίες αυτές στο σύνολό τους να εντάσσονται στο πλαίσιο επιχειρούμενης παραπληροφόρησης των Κρατικών Αρχών της χώρας μας ,με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων .
4.Σε κάθε περίπτωση, παρέλκει να επισημάνουμε, από σκοπιάς Υπηρεσίας μας, την ανάγκη συνεχιζόμενης λήψης αυξημένων μέτρων ασφαλείας του κ.Πρωθυπουργού".
16-06-2011 14:55:31
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Ολόκληρο το ενημερωτικό σημείωμα που δημοσιεύουν σήμερα τα ΕΠΙΚΑΙΡΑ για τους ισχυρισμούς των ρωσικών υπηρεσιών πληροφοριών περί δολοφονίας του πρώην πrωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, είναι το εξής: Σημειώνουμε ότι το ενημερωτικό δελτίο της ΕΥΠ έχει ημερομηνία 5 Φεβρουαρίου 2009 και αποτελεί συνέχεια ενημερωτικού τις 13ης Ιανουαρίου 2009 και πρόκειται για σημαντική επιτυχία του περιοδικού.
“α.”Ομάδα Εργασίας” δεκαεννέα (19) ατόμων της FSB ,που δραστηριοποιείται από το Μάρτιο του 2008 στην Αττική,με αφορμή “απόπειρα τηλεφωνικής υποκλοπής” συνομιλιών που διαμείβονταν μεταξύ των κ.κ.Κ.Καραμανλή,V.Putin και G.Parvanov ,κατά την υπόψη περίοδο,διαπίστωσε και κατέγραψε τα ακόλουθα:
-Κατά τη διαδρομή που χρησιμοποιείτο για τη μετακίνηση του Έλληνα Πρωθυπουργού από την κατοικία του στη Ραφήνα μέχρι το Γραφείο του, εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN, μάρκας TOYOTA HIACE,χρώματος μπεζ,το οποίο κινείτο συνεχώς στη διάρκεια της προαναφερόμενης μετακίνησης κατά το μήκος της διαδρομής αυτής και μέχρι το ύψος της Αττικής Οδού στο Ολυμπιακο Στάδιο. Στο εν λόγω όχημα,το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας ), επέβαιναν τις περισσότερες φορές τρία με τέσσερα άτομα. Η παρακολούθηση του Στόχου (ΣΣ:Του κ.Πρωθυπουργού) χαρακτηρίστηκε από την προαναφερόμενη ομάδα εργασίας επαγγελματική και εντεινόμενη από τις αρχές Απριλίου του 2008.
-Επίσης από την εν λόγω ομάδα εκτιμήθηκε ότι τα επιβαινοντα στο παραπάνω όχημα άτομα ,κατά τη διάρκεια της παρακολούθησης του Στόχου, επικοινωνούσαν τηλεφωνικά με άλλους συνεργάτες τους. Το εν λόγω όχημα εντοπίσθηκε επί της Λεωφόρου Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου και εκτιμήθηκε ότι κατέγραφε ταχύτητα πομπής, συνοδευτικά οχήματα, άτομα συνοδείας κ.λ.π στοιχεία. Ομοίως στο αυτό σημείο (Λεωφόρος Μαραθώνος στο ύψος του Πικερμίου),τόσο το μήνα Μάρτιο,όσο και το μήνα Απρίλιο του έτους 2008 εντοπίσθηκε όχημα τύπου VAN ,μάρκας FORD TRANSIT, χρώματος μπλε, το οποίο έφερε ελληνικές πινακίδες κυκλοφορίας (πλαστές όπως εξακριβώθηκε από την παραπάνω ομάδα εργασίας).
-Εκτός των προαναφερθέντων σημείων παρακολούθησης του Στόχου,καταγράφηκαν ως άλλα τέτοια σημεία:(α) η περιοχή του CARREFOUR στον Γέρακα Αττικής ,(β) η περιοχή στο Ραδιομέγαρο της ΕΡΤ στην Αγία Παρασκευή και (γ) η περιοχή του super market ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ στο Χολαργό Αττικής. Στο σημείο (α) εντοπίσθηκε ΙΧΕ αυτοκίνητο μάρκας BMW ,χρώματος ασημί ,μοντέλο 1995 ή 1996,το οποίο έφερε πινακίδες Γερμανίας. Στην εν λόγω περιοχή επίσης εντοπίσθηκε και το όχημα τύπου VAN , μάρκας FORD TRANSIT,χρώματος μπλε και διαπιστώθηκε επικοινωνία μεταξύ των επιβαινόντων στα παραπάνω οχήματα ατόμων. Στα σημεία (β) και (γ) εντοπίσθηκαν επίσης τα προανεφερόμενα οχήματα τύπου VAN. Επιπρόσθετα στην περιοχή του Χολαργού στις αρχές του μηνός Ιουνίου του έτους 2008 εντοπίσθηκε επί της οδού Φανερωμένης -πλησίον της εκκλησίας- συνάντηση και των τριών προαναφερομένων οχηματων.
-Από έρευνα της ομάδας “αντιπαρακολούθησης” της FSB, ως προς τους επιβάτες των υποψη οχημάτων προέκυψε ειδικότερα ότι στο ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ ,επέβαιναν συνήθως τέσσερις άνδρες εκ των οποίων τρεις μελαχρινοί και ένας καστανός,στο ΒΑΝ μάρκας FORD TRANSIT ,τρεις άνδρες και στο ΙΧ αυτοκίνητο μάρκας BMW, δύο γυναίκες.
Πέραν των ατόμων αυτών ,το προαναφερόμενο κλιμάκιο “αντιπαρακολούθησης της FSB “, κατέληξε στην εκτίμηση ότι συγχρόνως λειτουργούσαν ομάδες υποστήριξης και καταγραφής κατά τη διάρκεια του δρομολογίου του Στόχου. Ο συνολικός αριθμός των συμμετεχόντων ατόμων σε όλη τη διαδικασία παρακολούθησης εκτιμήθηκε ότι ανερχόταν σε είκοσι άτομα,τα οποία δεν ανήκουν στον αντιεξουσιαστικό χώρο.
Επιπρόσθετα από τηλεφωνική υποκλοπή διαπιστώθηκε ότι οι επιβάτες των παραπάνω οχημάτων μιλούσαν ελληνικά, ενώ η συνεννόηση μεταξύ των διαφόρων ομάδων πραγματοποιείτο μέσω κινητών τηλεφώνων. Κατά την προαναφερόμενη συνάντηση των τριών οχημάτων στη περιοχή του Χολαργού (αρχές του Ιουνίου του 2008 επί της οδού Φανερωμένης), διαπιστώθηκε και η παρουσία δύο ακόμη ατόμων (νέων) που -όπως εκτιμήθηκε- ήταν Ευρωπαίοι, μάλλον Βρετανικής Υπηκοότητας.
-Σε χρόνο που δεν προσδιορίζεται ακριβώς αλλά κυμαίνεται μεταξύ του πενθημέρου 20 και 25 Απριλίου του 2008 ,στην περιοχή της Νέας Μάκρης Αττικής και συγκεκριμένα στη διασταύρωση των φωτεινών σηματοδοτών που οδηγούν στην Ιερά Μονή του Αγίου Εφραίμ,κατά τις απογευματινές ώρες έλαβε χώρα “ελεγχόμενη” διαδικασία εμπλοκής,διάρκειας 30 δευτερολέπτων μεταξύ του κλιμακίου της ομα΄δας εργασίας της FSB και ατόμων που ανήκαν στις παραπάνω ομάδες παρακολούθησης.
Η εν λόγω “ελεγχόμενη” διαδικασία” εμπλοκής υλοποιήθηκε λόγω του ότι στην προαναφερόμενη περιοχή είχε εντοπιστεί το όχημα τύπου ΒΑΝ ,μάρκας Toyota Hiace,χρώματος μπεζ. Τα άτομα του κλιμακίου της ομάδας εργασίας ήταν τέσσερα ενώ τα άτομα του άλλου “Χώρου” ήταν δύο, άοπλα, γυμνασμένα, μιλούσαν ελληνικά και διέφυγαν από το χώρο της εμπλοκής χρησιμοποιώντας μοτοσυκλέτα τύπου Enduro, χρώματος κίτρινου που δεν έφερε πινακίδες κυκλοφορίας.Το προαναφερόμενο όχημα εγκαταλείφθηκε στο χώρο της εμπλοκής.
-Εντός του προαναφερομένου οχήματος βρέθηκαν στοιχεία από τα οποία προέκυπτε λεπτομερής καταγραφή της διαδρομής που ακολουθείται κατά τη μετακίνηση του κ.Πρωθυπουργού από την κατοικία του στο Γραφείο του,τα συνοδευτικά οχήματα,οι συνοδευτικές μηχανές ασφαλείας ,καθώς και:
•Χάρτες στους οποίους είχαν σημειωθεί τα σημεία συνάντησης των ομάδων παρακολούθησης και υποστήριξης ,μεταξυ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και η οδός Φανερωμένης στη περιοχή του Χολαργού Αττικής. Επίσης ,είχαν σημειωθεί και οι χώροι που αντιστοιχούν στις θέσεις στάθμευσης του CARREFOUR καθώς και το κατάστημα GOODY’S επί της οδού Κηφισίας πλησίον του κόμβου εισόδου στην Αττική Οδό.Επιπλέον υπήρχαν χάρτες των περιοχών Αγίας Παρασκευής -Χαλανδρίου-Χολαργού και Παπάγου. Ειδικά στο χάρτη της περιοχής Αγ.Παρασκευής είχαν σημειωθεί σημεία με μ΄θυρο χρώμα.
•Κιάλια νυχτερινής παρατήρησης
•Εκρηκτική ύλη C-4 και όπλα TOKAREV και KALASNIKOF.
•Υλικά καμουφλάζ (καινούρια,αχρησιμοποίητα), υλικά μακιγιάζ,όπως μολύβια,κουκούλες μη χρησιμοποιημένες που δεν έφεραν κάποιο διακριτικό ,καθώς και γυναικεία ρούχα.
•Συστήματα επικοινωνίας συγχρονισμένα στις συχνότητες της ΕΛ.ΑΣ υψηλής ευκρίνειας και εμβέλειας.
•Τηλεχειριστήριο
•Τρόφιμα (ξηρά τροφή και σοκολάτες).
•Σκηνές
β.Τα παραπάνω περιγραφόμενα στοιχεία και υλικά εξετάσθηκαν στα Κεντρικά της Μόσχας και όλες οι αναλύσεις που έγιναν κατατείνουν στα ακόλουθα συμπεράσματα:
-Πρόκειται περί οργανωμένου σχεδίου παρακολούθησης του Στόχου που οργανώθηκε από Δυτικές Υπηρεσίες με τη συμμετοχή και της ομολογης Υπηρεσίας του Ισραήλ.
-Το εν λόγω σχέδιο υλοποιήθηκε κυρίως από Έλληνες.
-Ο αντικειμενικός σκοπός του εν λόγω σχεδίου ήταν η πραγματοποίηση επίθεσης σε βάρος του Στόχου,με ειδικότερο σκοπό την αναβολή ή την ματαίωση της ενεργειακής πολιτικής της χώρας.
-Ο Αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει στα χέρια του από τον Άλεξ Ρόντο (Σύμβουλο του Προέδρου της Γεωργίας),σχέδιο των Αμερικανών για αναβολή ή ματαίωση του Αγωγού SOUTH STREAM. Το εν λόγω σχέδιο προσβολής του Στόχου αποτελεί τμήμα του συνολικού σχεδιασμού αποσταθεροποίησης της χώρας που έχει τη κωδική ονομασία “ΠΥΘΙΑ 1” και περιλαμβάνει τα ακόλουθα τέσσερα σκέλη-τμήματα:
•Πολιτική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την υπόθεση του Βατοπαιδίου.
•Επιχειρηματική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με την καθ΄οιονδήποτε τρόπο υποβάθμισης της ελληνικής οικονομίας. Στην εν λόγω μορφή αποσταθεροποίησης περιλαμβάνονται και οι απαγωγές επιχειρηματιών.
•Κοινωνική αποσταθεροποίηση που υλοποιείται με διάφορες μορφές κοινωνικής αναταραχής στις οποίες περιλαμβάνονται και οι τρομοκρατικές ενέργειες.
•Διάφορα προβλήματα στην εξωτερική πολιτική.
-Αναφορικά με τη γενιά τρομοκρατών στην Ελλάδα εκτιμήθηκε ότι είναι πλήρως ελεγχόμενη από τις Δυτικές Υπηρεσίες.Είναι ειδικοί σε ληστείες ,απαγωγές (τρεις ομάδες) και το Αντάρτικο Πόλεων (τέσσερις ομάδες).
Επιπρόσθετα ,θεωρούνται άριστοι χειριστές όπλων και μέσων μετακίνησης,ενώ λειτουργούν διαθέτοντας πάντα σχέδιο διαφυγής. Πιθανολογείται ότι οι χώροι απόκρυψής τους βρίσκονται στις περιοχές Γκύζη, Χαλανδρίου, Αγίας Παρασκευής και Μεγάρων για την Αττική. Ως τέτοιος χώρος εκτός Αττικής θεωρείται η περιοχή της Θήβας.
2.Επισημάνσεις της Υπηρεσίας μας επί των ανωτέρω αποσπασμάτων;
α.Τα αναφερόμενα “σημεία εντοπισμού” της παρακολούθησης ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα,χωρίς κατ΄ ανάγκη αυτό να σημαίνει κι υιοθέτηση από πλευράς μας της περιγραφόμενης “εν εξελίξει επιχείρησης συνωμοσίας”.
Ωστόσο σημειώνεται ότι σύμφωνα με τις εκτιμήσεις μας, το σημείο εντοπισμού στη Λ.Μαραθώνος είνα κατάλληλο σημείο παρακολούθησης,το σημειο εντοπισμού του CARREFOUR είναι δυνατόν να αποτελέσει σημείο έκνομης ενέργειας,ενώ τα σημεία εντοπισμού στις περιοχές του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ και του ΑΒ ΒΑΣΙΛΟΠΟΥΛΟΣ θεωρούνται σημεία συνάντησης.
β.Τα σημεία που βρέθηκαν επί χάρτου και προέρχονται απόο το υλικό που αντλήθηκε από την προαναφερόμενη διαδικασία “ελεγχόμενης” εμπλοκής απεικοίζονται στην εικόνα με τίτλο “Σημεία επί Χάρτου”, η οποία επισυνάπτεται. Η αποσταση των εν λόγω σημείων επίσης από την Αττική Οδό χρήζουν ιδιαίτερης προσοχής,καθώς είναι δυνατόν να χρησιμοποιηθούν ως σημεία αφετηρίας για “έκνομη ενέγεια”.
γ.Η εκρηκτική ύλη C-4 είναι στρατιωτικη εκρητκική ύλη ,μη κυκλοφορούσα ελεύθερα στο εμπόριο και δεν έχει χρησιμοποιηθεί μέχρι στιγμής ως συστατικό στοιχείο Αυτοσχέδιου Εκρηκτικού Μηχανισμού ,σε καμία από τις τρομοκρατικές ενέργειςες που έχουν κατά καιρούς πραγματοποιηθεί στη χώρα μας.
3.Επισημαίνεται ότι για τις συγκεκριμένες πληροφορίες η αξιοπιστία της πηγής δεν δύναται επί του παρόντος να ελεγχθεί.Η καταγραφή των “ανρικειμενικών στοιχείων” (τοποθέσίες ,ονόματα χώρων,απαοστάσεις κ.λ.π) και η σύνθεσή τους θα μπορούσαν πράγματι να θεωρηθούν ως προετοιμασία μιας απόπειρας κατά του κ.Πρωθυπουργού.
Πλην όμως η ερμηνεία που φέρεται να τους δίδεται -ότι δηλαδή αποτελεί οργανωμένο σχέδιο Δυτικών Υπηρεσιών και της MOSSAD σε βάρος του κ.Πρωθυπουργού ,στο οποίο εντάσσονται άλλες υποθέσεις όπως π.χ Βατοπαίδιο,τρομοκρατία κ.λ.π- γεννάστην υπηρεσία μας εύλογα ερωτηματικά. Δεν εποακλείεται συνεπώς οι πληροφορίες αυτές στο σύνολό τους να εντάσσονται στο πλαίσιο επιχειρούμενης παραπληροφόρησης των Κρατικών Αρχών της χώρας μας ,με στόχο την εξυπηρέτηση συγκεκριμένων σκοπιμοτήτων .
4.Σε κάθε περίπτωση, παρέλκει να επισημάνουμε, από σκοπιάς Υπηρεσίας μας, την ανάγκη συνεχιζόμενης λήψης αυξημένων μέτρων ασφαλείας του κ.Πρωθυπουργού".
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)