Δευτέρα, 25 Ιουνίου 2012

Jonathan Jackson : Ορθόδοξος Χριστιανός (+φιλοαγιορείτης)


Jonathan Jackson κατά την απονομή των βραβείων Emmy:«Ευχαριστώ τους αγιορείτες που προσεύχονται για τον κόσμο»

Στο παρακάτω βίντεο -κατά την απονομή των βραβείων Έμμυ-θα τον δείτε να κάνει τον σταυρό του,να μιλάει για την πίστη του και μεταξύ άλλων να ευχαριστεί τους μοναχούς του Αγίου Όρους που προσευχονται για τον κόσμο

Κυριακή, 24 Ιουνίου 2012

π. Σαράντης Σαράντος: Νέα ταυτότητα, ενημέρωση, εγρήγορση, προσευχή.


Ἀμαρούσιον 23-6-2012

Ἐνημέρωση, ἐγρήγορση, προσευχή!

Μέ ὑπουργική ἀπόφαση τοῦ Ὑπουργείου Προστασίας τοῦ Πολίτη, ἐν μέσῳ ὑπηρεσιακῆς Κυβέρνησης Πικραμένου, στό πλαίσιο υἱοθέτησης καί ἐφαρμογῆς τοῦ κανονισμοῦ (ΕΚ) 2252/2004 τοῦ Συμβουλίου τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης ἐπιβάλλεται «δημοκρατικῷ τῷ τρόπῳ» ἡ ἀντικατάσταση τῆς ἀστυνομικῆς μας ταυτότητας μέ νέου τύπου ταυτότητα. 

Στό δελτίο τύπου τοῦ Ὑπουργείου Προστασίας τοῦ Πολίτη τῆς 14ης Ἰουνίου δέν ἀναφέρεται ὁ ὅρος «Κάρτα τοῦ Πολίτη» ἀλλά «διαδικασίες ἔκδοσης νέου τύπου δελτίου ἀστυνομικῆς ταυτότητας τῶν Ἑλλήνων πολιτῶν σέ ἐσωτερικό καί ἐξωτερικό». Καί λίγο πιό κάτω τό δελτίο τύπου ἀναφέρει ὅτι «θά ἔχει τή μορφή πιστωτικῆς κάρτας μέ χαρακτηριστικά ἀσφαλείας καί ἐπίσης θά ἀναγνωρίζεται καί ὡς ταξιδιωτικό ἔγγραφο σέ ἐσωτερικό καί ἐξωτερικό».

Ὅλοι ὅσοι διάβασαν τό δελτίο τύπου μέ ἀνησυχία ὑποψιάζονται ὅτι πρόκειται γιά ὁλοκλήρωση διασύνδεσης τῶν κρατικῶν ἠλεκτρονικῶν βάσεων δεδομένων (TAXIS, ἠλ. συνταγογράφηση, δημοτολόγιο …) καί σχέση τους μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.

Ἤδη στό διαδίκτυο ἔχουν δηλώσει περίπου ἑκατό χιλιάδες πολῖτες, ὅτι δέν εἶναι διατεθειμένοι νά παραλάβουν τήν Κάρτα τοῦ πολίτη (ΚτΠ).

Ἡ ΠΡΑΟΣ (Πρωτοβουλία Ἀντιρρησιῶν Ὀρθόδοξης Συνείδησης), ἡ Ἑστία Πατερικῶν Μελετῶν, καί πολλοί ἄλλοι φορεῖς, μέ διάφορα δημοσιεύματα, ἀναρτήσεις σέ ἱστοσελίδες καί συζητήσεις σέ τηλεοπτικά κανάλια ἔχουν ἐκφράσει τούς σοβαρούς λόγους, γιά τούς ὁποίους ἀρνοῦνται νά ἀντικαταστήσουν τήν ἁπλῆ ἀστυνομική ταυτότητα μέ τήν Κάρτα τοῦ Πολίτη.

Οἱ ἀντιδράσεις γύρω ἀπό τήν ΚτΠ ἄρχισαν πρό διετίας περίπου. Τό ὅλο θέμα περί ἠλεκτρονικῶν ταυτοτήτων ἔχει ἀπασχολήσει εὐρύ κοινό Ἑλλήνων πολιτῶν περισσότερο ἀπό μιά εἰκοσαετία. Οἱ διάφορες κυβερνήσεις πίεζαν κατά καιρούς δυναστικά νά ἐκδοθοῦν οἱ νέες ταυτότητες, γιά τό καλό καί τή διευκόλυνση τῶν πολιτῶν κατά τίς συναλλαγές τους μέ τούς διαφόρους φορεῖς τοῦ δημοσίου καί τίς τράπεζες. Δέν κατάφεραν ὅμως οἱ δημοκρατικές κυβερνήσεις νά πείσουν τό λαό καί γιαυτό μέχρι τώρα ἀνέβαλαν τή θεσμοθέτηση αὐτοῦ τοῦ ἐγχειρήματος.

Συγκρίνοντας τά κατά τό παρελθόν δημοσιεύματα περί τῆς Κάρτας τοῦ Πολίτη, μέ τά περιεχόμενα στό ὡς ἄνω «Δελτίο Τύπου», καθώς καί τήν παραπομπή τοῦ «Δελτίου Τύπου» στόν κανονισμό (ΕΚ) ἀριθ. 2252/2004 τοῦ Συμβουλίου τῆς 13ης Δεκεμβρίου 2004 ὑποψιαζόμαστε, ὅτι ὅλα τά παραπάνω λιγοστά χαρακτηριστικά μᾶς παραπέμπουν στήν ΚτΠ. Γνωρίζοντας ἐπίσης , ὅτι ἡ ΚτΠ θά ἀποτελεῖ τό ψηφιακό ἐργαλεῖο πού θά διασυνδέει ὅλες τίς ἀνεξάρτητες ὡς τώρα βάσεις δεδομένων τῶν κρατικῶν. ὑπηρεσιῶν (ὑγείας, ἀσφάλισης, οἰκονομικῶν, δημοτολογίου. κλπ) γιά ὅλη τή ζωή τοῦ κάθε πολίτη, ὀνομάσαμε τήν ΚτΠ ὡς τή πιό τέλεια φυλακή, ἠλεκτρονική φυλακή. Ἑπομένως δέν ἀποτελεῖ ἁπλῆ ἀντικατάσταση τῆς ἀστυνομικῆς ταυτότητας.

Ἡ Κάρτα τοῦ Πολίτη ἐφοδιασμένη μέ τό νέας τεχνολογίας τσιπάκι R.F.I.D. θά ἑνώνει ὅλα τά ἀρχεῖα πού ἀφοροῦν κάθε πολίτη μέσῳ τοῦ Α.Μ.Κ.Α. - ὅπως φαίνεται ἀπο τήν ἐπιμονή τῶν ἀρχῶν γιά παραλαβή τοῦ Α.Μ.Κ.Α. ἀπό ὅλους τούς πολῖτες - ἤ μέ τή χρήση ἄλλου ἑνιαίου ἀριθμοῦ κατά τίς διαθέσεις τῶν κρατούντων καί θά παρέχει ἀνά πᾶσα στιγμή σέ ἄδηλα ντόπια ἤ ξένα κέντρα ἐξουσίας ὅλες τίς πληροφορίες τῆς προσωπικῆς μας ζωῆς καί ὅλων τῶν χρηματοοικονομικῶν συναλλαγῶν μας. Ἤδη κατά τό ἄμεσο παρελθόν τά συναρμόδια ὑπουργεῖα Ἠλεκτρονικῆς Διακυβέρνησης καί Προστασίας τοῦ Πολίτη μᾶς ἔχουν πληροφορήσει, ὅτι ἔχουν προχωρήσει ἱκανοποιητικά οἱ ἐργασίες γιά ὁλοκλήρωση τῆς ἠλεκτρονικῆς διακυβέρνησης. Ἑπομένως ἔχουν δημιουργηθεῖ, σύμφωνα μέ τά λεγόμενά τους, ὅλες οἱ προϋποθέσεις γιά τήν ἔκδοση τῆς ΚτΠ.

Βέβαια, λόγῳ τῆς ὀνομασθείσης καί ἐπιβληθείσης οἰκονομικῆς κρίσεως, ἔχουν καταπατηθεῖ τόσοι σοβαροί νόμοι κοινωνικῆς καί οἰκονομικῆς προστασίας τοῦ πολίτη, πού ἡ ἐπιβολή τῆς ΚτΠ θά εἶναι ἡ χαριστική βολή τῆς Νέας Ἐποχῆς πρός ἐξοντωτικό εὐτελισμό τοῦ Ἕλληνα πολίτη. Ἄς ὑπενθυμίσουμε, ὅτι δέν εἶναι ἐλάχιστοι οἱ χάκερς, πού κατάφεραν νά ἐξαιρέσουν χρήματα ἀπό τραπεζικους λογαριασμούς ἁπλῶν πολιτῶν καθώς ἐπίσης καί νά ὑπεξαιρέσουν πολύτιμα ἤ κρίσιμα ἔγγραφα ἀπό μυστικές κρατικές ὑπηρεσίες.

Διερωτώμαστε, γιατί ὁ Ὑπουργός τῆς Ὑπηρεσιακῆς Κυβέρνησης ἐξέδωσε τό ὡς ἄνω δελτίο τύπου; Δέν μποροῦσε νά ἀναμείνει τήν ὁρκωμοσία τῆς ὁριστικῆς κυβέρνησης; Γιατί ἔσπευσε νά ἀνακοινώσει τήν ἀντικατάσταση τοῦ δελτίου ἀστυνομικῆς ταυτότητος;

Καλόπιστα καί καλοπροαίρετα ζητᾶμε ἀπό τό Ὑπουργεῖο Προστασίας τοῦ Πολίτη νά ἀνακοινώσει τά τεχνικά χαρακτηριστικά τῶν ταυτοτήτων νέου τύπου. Ὁ ἑλληνικός ὀρθόδοξος λαός μας ἔχει ἀποδείξει στήν πράξη καί στή θεωρία, ὅτι δέν εἶναι διατεθειμένος νά ἐφοδιασθεῖ, μέ τέτοιο ἐπίσημο ἔγγραφο, ὅπως εἶναι ἡ Ἀστυνομική Ταυτότητα, πάνω ἤ μέσα στό ὁποῖο θά ὑπάρχουν σύμβολα ἀντίχριστα, δαιμονικά ἤ δυνατότητες πού περιορίζουν ἤ ἀκυρώνουν τή θεόσδοτη ἐλευθερία του. Ἄλλωστε οἱ προθέσεις τῶν διοικητικῶν ὀργάνων τῆς Νέας Ἐποχῆς, πού καταδυναστεύουν διά τῆς «κρίσεως» ὁλόκληρο τόν ἑλληνικό λαό, τόν ἔχουν καταστήσει πιό προσεκτικό πάνω στά εἰσαγόμενα ὑποπροϊόντα τῆς νέας τάξης, πού σερβίρει ἡ κυβέρνηση. Εἶναι τόσο ἐξευτελισμένος ὁ λαός μας ἀπό τήν ἀπαξιωτική συμπεριφορά βουλευτῶν, ὑπουργῶν καί πρωθυπουργῶν, ἀλλά παρά ταῦτα δίνει μεγάλη σημασία στήν ὅποια ἀλλαγή ταυτότητας, μήν ἀποδεχόμενος εὔκολα τήν ὁποιαδήποτε γιά τό καλό του τροποποίηση, μετά ἀπό τόσα πού τοῦ ἔχουν κάνει, καί μάλιστα ἄν ὑποψιασθεῖ ὅτι ἡ ταυτότητα αὐτή, πού τοῦ ἐπιβάλλει ἡ δυναστεία τῶν κυβερνητῶν, προσβάλλει τήν ὀρθόδοξη εἰς Χριστόν πίστη του.

Ἐπίσης ἄν ἐφαρμοσθοῦν σταδιακά οἱ ἐπιταγές τῶν μνημονίων, θά εἶναι τόσο πενιχρές οἱ ἀμοιβές τῶν Ἑλλήνων ἐργαζομένων καί συνταξιούχων, πού δέ θά ὑπάρχει κανένα κίνητρο γιά νά σπεύσει ὁ πολίτης νά πάρει ταυτότητα πού θά τόν ἐγκλωβίζει πιό βαθειά στή δυστυχία, στήν ἀνέχεια καί τήν ἀσφυκτική παρακολούθηση ὅλων τῶν δραστηριοτήτων του καί ὁλόκληρης τῆς ζωῆς του.

Στήν ἱστοσελίδα naftemporiki.gr παρουσιάστηκε ἡ πρόσθια καί ἡ ὀπίσθια ὄψη τοῦ νέου τύπου ἀστυνομικῆς ταυτότητας πού παραπέμπει στίς ταυτότητες τῶν ἀνδρῶν καί γυναικῶν τῶν σωμάτων ἀσφαλείας. Ἀδυνατοῦμε νά ἐννοήσουμε τί θέλει νά ὑποδηλώσει ἡ ὑποτιθέμενη ὁμοιότητα τοῦ σχεδιαζομένου νέου δελτίου ταυτότητος μέ τίς ταυτότητες τῶν ἀστυνομικῶν. Ἀφοῦ ἔκανε τόν κόπο τό ὑπουργεῖο νά μᾶς πληροφορήσει γιά τό μεῖζον αὐτό θέμα ἐν μέσῃ κρίσει, ἐν ὄψει ἐκλογῶν καί ὑπηρεσιακῆς οὔσης κυβερνήσεως, γιατί δέν μᾶς ἔδινε τουλάχιστον μέ τρόπο συγκεκριμένο τά τεχνικά χαρακτηριστικά τῆς ἐπαγγελομένης νέας ταυτότητος;

Εὐτυχῶς, πρίν ἀπό τίς δύσκολες παροῦσες ἡμέρες τῆς κρίσεως ὁ θεοφώτιστος γέροντας π. Παΐσιος μᾶς εἶχε προειδοποιήσει συγκεκριμένα γιά τίς ἀντίχριστες πολιτικές πού θά στραφοῦν ἐνάντια στήν ἐλευθερία καί στά οἰκονομικά τοῦ πολίτη πρός ὑποδούλωσή του στόν ἀντίχριστο τρόπο ζωῆς καί στό ἀντίχριστο χάραγμα. Μεταφέρουμε ἐπακριβῶς τίς θεοφώτιστες ἀπόψεις τοῦ γέροντα, πού μέ τό δικό του γραφικό χαρακτήρα μᾶς πληροφορεῖ:
«Πίσω ἀπό τό κοσμικό πνεῦμα τῆς σημερινῆς «ἐλευθερίας», τῆς ἔλλειψης σεβασμοῦ στήν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ, στούς μεγαλυτέρους, γονεῖς καί διδασκάλους, πού ἔχουν φόβο Θεοῦ, κρύβεται ἡ πνευματική σκλαβιά, τό ἄγχος καί ἡ ἀναρχία πού ὁδηγοῦν τόν κόσμο στό ἀδιέξοδο, στήν ψυχική καί σωματική καταστροφή.

Πίσω λοιπόν ἀπό τό τέλειο σύστημα «κάρτας ἐξυπηρετήσεως» ἀσφαλείας κομπιοῦτερ, κρύβεται ἡ παγκόσμια δικτατορία, ἡ σκλαβιά τοῦ ἀντιχρίστου: «ἵνα δώσωσιν αὐτοῖς χάραγμα ἐπί τῆς χειρός αὐτῶν τῆς δεξιᾶς ἤ ἐπί τῶν μετώπων αὐτῶν, καί ἵνα μή τις δύνηται ἀγοράσαι ἤ πωλῆσαι εἰ μή ὁ ἔχων τό χάραγμα, τό ὄνομα τοῦ θηρίου ἤ τόν ἀριθμόν τοῦ ὀνόματος αὐτοῦ. Ὧδε ἡ σοφία ἐστίν· ὁ ἔχων νοῦν ψηφισάτω τόν ἀριθμόν τοῦ θηρίου· ἀριθμός γάρ ἀνθρώπου ἐστί καί ὁ ἀριθμός αὐτοῦ χξς»=666. (Ἀποκ. Ἰωάννου κεφ. ιγ΄ 16-18).

Ὁ ἅγιος Ἀνδρέας ὁ Καισαρείας γράφει τά ἑξῆς: «περί τοῦ μιαροῦ ὀνόματος τοῦ ἀντιχρίστου καί τήν μέν ἀκρίβειαν τῆς ψήφου, ὡς καί τά λοιπά τά περί αὐτοῦ γεγραμμένα, ὁ χρόνος ἀποκαλύψει καί ἡ πεῖρα τοῖς νήφουσιν·… ἀλλ’ οὐκ εὐδόκησεν ἡ θεία Χάρις ἐν θείᾳ βίβλῳ τό τοῦ λυμεῶνος ὄνομα γραφῆναι· ὡς ἐν γυμνασίας δέ λόγῳ πολλά ἐστιν εὑρεῖν…». (ἁγίου Ἀνδρέα Καισαρείας, ἐξήγησις εἰς τήν Ἰωάννου Ἀποκ. Σελ. 341-342 κεφ. ΛΗ΄).

Τό παράξενο ὅμως, καί πολλοί πνευματικοί ἄνθρωποι ἐκτός πού δίνουν δικές τους ἑρμηνεῖες, φοβάνται καί αὐτοί τόν κοσμικό φόβο τοῦ φακελλώματος, ἐνῷ ἔπρεπε νά ἀνησυχοῦν πνευματικά, καί νά βοηθήσουν τούς Χριστιανούς μέ τήν καλή ἀνησυχία, καί νά τούς τονώσουν τήν πίστη, νά νοιώθουν θεϊκή παρηγοριά.

Ἀπορῶ! Δέν τούς προβληματίζουν ὅλα αὐτά τά γεγονότα; Γιατί δέν βάζουν ἔστω ἕνα ἐρωτηματικό γιά τίς ἑρμηνεῖες τοῦ μυαλοῦ τους; Κι ἄν ἐπιβοηθοῦν τόν ἀντίχριστο γιά τό σφράγισμα, πῶς παρασύρουν καί ἄλλες ψυχές στήν ἀπώλεια; Αὐτό ἐννοεῖ· «… τό ἀποπλανᾶν εἰ δυνατόν καί τούς ἐκλεκτούς» (Μάρκ. ιγ΄). Θά πλανεθοῦν, αὐτοί πού τά ἑρμηνεύουν μέ τό μυαλό». (Ἐννοεῖ τήν ἀφώτιστη ὀρθή λογική).

Οἱ παραπάνω ἅγιες προβλέψεις τοῦ ἁγίου γέροντος Παϊσίου ἀσφαλῶς καί δέν μᾶς πανικοβάλλουν. Ἀντιθέτως μᾶς ἐνισχύουν καί μᾶς παρηγοροῦν στήν περίοδο τῆς παρούσης κρίσεως, πού εἶναι συμβατή μέ τίς προφητεῖες του. Ταπεινῶς ἀναμένουμε καί ὅσα ἄλλα ἔχει προβλέψει, ἐν καιρῷ τῷ δέοντι, νά πραγματοποιηθοῦν πρός δόξαν Θεοῦ καί σωτηρία τῶν πιστευόντων στίς Ἀλήθειες τῆς Ἱερᾶς Ἀποκαλύψεως πού εἶχε ὡς βάση του καί θεμέλιό του ὁ ἅγιος γέροντας.

Διά τήν Ἑστίαν Πατερικῶν Μελετῶν
ἐλάχιστος ἐν πρεσβυτέροις
π. Σαράντης Σαράντος
ἐφημέριος Ἱ.Ν.Κοιμήσεως Θεοτόκου Ἀμαρουσίου

http://orthodox-watch.blogspot.gr/2012/06/blog-post_24.html

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Ταλιμπαν και Μ.Κ.Ο

Εκπληκτική απάντηση του Καναδικού κράτους προς "έξυπνους" πολίτες του.

Ίσως είναι η λύση στο πρόβλημα της λαθρομετανάστευσης στην Ελλάδα.

Όλοι αυτοί που διαδηλώνουν και συμπαραστέκονται ενεργά υπέρ των παρανόμως εισερχομένων και παραμενόντων στην Ελλάδα μεταναστών,

θα πρέπει να αποδείξουν ενεργά και στην πράξη το ενδιαφέρον για αυτούς. Η λύση έρχεται από τον Καναδά και δείτε γιατί.

Μια ελευθερόφρων Καναδή κυρία, έγραψε πολλές επιστολές προς την Καναδική κυβέρνηση,

διαμαρτυρόμενη για την αντιμετώπιση των αιχμάλωτων ανταρτών (τρομοκρατών) που κρατούνται στις εγκαταστάσεις

του Εθνικού Σωφρονιστικού Συστήματος στο Αφγανιστάν.

Απαίτησε δε μια απάντηση στις επιστολές της και τελικα έλαβε την ακόλουθη απάντηση από τον ίδιο Υπουργό Άμυνας του Καναδά:

National Defence Headquarters
M Gen George R. Pearkes Bldg., 15 NT
101 Colonel By Drive
Ottawa, ON K1A 0K2
Canada

Αγαπητή ενδιαφερόμενη συμπολίτισσα,

Σας ευχαριστούμε για την πρόσφατη επιστολή σας, στην οποία εκφράζετε την έντονη ανησυχία σας για την αντιμετώπιση των τρομοκρατών Ταλιμπάν

της Αλ Κάιντα που συλλαμβάνονται από τις Καναδικές δυνάμεις, και στη συνέχεια παραδίδονται στην Κυβέρνηση του Αφγανιστάν και

σήμερα κρατούνται από Αφγανούς υπαλλήλους στις εγκαταστάσεις του Εθνικού Σωφρονιστικού Συστήματος του Αφγανιστάν.

Η Διοίκηση μας λαμβάνει σοβαρά υπόψιν αυτά τα θέματα και οι απόψεις σας έχουν ακουστεί δυνατά και ξεκάθαρα εδώ στην Οττάβα.

Θα ικανοποιηθείτε όταν πληροφορηθείτε, ότι χάρη στις ανησυχίες πολιτών, όπως εσείς, δημιουργήσαμε ένα νέο τμήμα, εδώ στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας,

το οποίο ονομάζεται πρόγραμμα «Προοδευτικών Αποδεχόμενων την Ευθύνη για Δολοφόνους», ή ΠΑΕΔ για συντομία.

Σύμφωνα με τις κατευθυντήριες γραμμές του νέου αυτού προγράμματος, έχουμε αποφασίσει να μεταφέρουμε έναν τρομοκράτη

και να τον θέσουμε υπό την προσωπική σας φροντίδα. Ο προσωπικός σας κρατούμενος έχει επιλεγεί

και έχει προγραμματιστεί για μεταφορά, υπό την συνοδεία βαριά οπλισμένου φρουρού στην κατοικία σας στο Τορόντο την ερχόμενη Δευτέρα.

Ο Ali Mohammed Ahmed bin Mahmud (μπορείτε απλά να τον φωνάζετε Ahmed)

πρέπει να τύχει φροντίδας, σύμφωνα με τις προδιαγραφές που απαιτείτε στην προσωπική σας επιστολή διαμαρτυρίας!

Είναι πιθανόν να χρειαστεί να προσλάβετε κάποιους βοηθούς επιβλέποντες.


Εμείς θα διενεργούμε εβδομαδιαίες επιθεωρήσεις ώστε να εξασφαλιστεί ότι τα πρότυπα φροντίδας σας για τον Ahmed

είναι ανάλογα με αυτά που τόσο έντονα συνιστάτε στην επιστολή σας.

Αν και ο Ahmed είναι αντικοινωνική προσωπικότητα και εξαιρετικά βίαιος,

ελπίζουμε ότι η ευαισθησία σας σε αυτό που περιγράφεται ως "πρόβλημα συμπεριφοράς"

θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει αυτά τα ελαττώματα του χαρακτήρα του.

Ίσως έχετε δίκιο στην περιγραφή των προβλημάτων αυτών ως "απλές πολιτιστικές διαφορές".

Αντιλαμβανόμαστε ότι σχεδιάζετε να του προσφέρετε συμβουλευτικές υπηρεσίες και εκπαίδευση στο σπίτι.

Ο τρομοκράτης που υιοθετήσατε είναι εξαιρετικά ικανός στην μάχη σώμα με σώμα και μπορεί να αφαιρέσει μια ανθρώπινη ζωή με τόσο απλά αντικείμενα

όπως ένα μολύβι ή ένας νυχοκόπτης. Σας συμβουλεύουμε να μην του ζητήσετε να επιδείξει αυτές τις δεξιότητες

στην επόμενη συνεδρίαση της ομάδας σας γιόγκα.

Παρακαλείστε να ενημερώσετε τυχόν Εβραίους φίλους, γείτονες ή συγγενείς για τον φιλοξενούμενό σας,

εφόσον θα μπορούσε να ταραχθεί ή ακόμα και να καταστεί βίαιος. Αλλά είμαστε σίγουροι ότι μπορείτε να τον κατανοήσετε.

Είναι επίσης ειδικός στο να κατασκευάζει μια ευρεία ποικιλία εκρηκτικών μηχανισμών από κοινά προϊόντα οικιακής χρήσης,

οπότε μπορείτε, αν θέλετε, να διατηρήσετε τα στοιχεία αυτά κλειδωμένα, εκτός αν (κατά τη γνώμη σας) αυτό μπορεί να προσβάλει την προσωπικότητά του.

Ο Ahmed δεν θα επιθυμούσε πολλά πάρε-δώσε με εσάς ή τις κόρες σας (εκτός από τη σεξουαλική εκμετάλλευση)

από τη στιγμή που βλέπει τις γυναίκες ως υπανθρώπους, μορφή ιδιοκτησίας που ως εκ τούτου δεν έχουν δικαιώματα,

συμπεριλαμβανομένης της άρνησης στις σεξουαλικές του απαιτήσεις. Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο θέμα για τον ίδιο

και έχει το χαρακτηριστικό γνώρισμα να δείχνει βίαιες τάσεις γύρω από τις γυναίκες που αποτυγχάνουν

να συμμορφωθούν με το νέο ενδυματολογικό κώδικα που θα "συστήσει" ως πιο κατάλληλη ενδυμασία.

Είμαστε βέβαιοι ότι με αυτή την συγκυρία και με την πάροδο του χρόνου θα απολαύσετε την ανωνυμία που προσφέρει η μπούρκα.

Απλά θυμηθείτε ότι όλα είναι μέρος της «κουλτούρας του σεβασμού των θρησκευτικών του πεποιθήσεων», όπως περιγράφεται στην επιστολή σας.

Εκτιμούμε πραγματικά όταν οι πολίτες μας ενημερώνουν με τον κατάλληλο τρόπο για να κάνουμε τη δουλειά μας και να παρέχουμε φροντίδα

για τους συνανθρώπους μας.

Παρακαλούμε να προσέχετε τον Ahmed και να θυμάστε ότι θα σας παρακολουθούμε.

Καλή τύχη και ο Θεός να σας ευλογεί.

Φιλικά,

Gordon O'Connor,
Υπουργός Εθνικής Άμυνας


Posted by GBAL on Κυριακή, Ιούνιος 10, 2012 //
Από GBAL

Δευτέρα, 18 Ιουνίου 2012

ΑΡΚΑΣ εκλογές

Η Επιστροφή της "τρόϊκας"

Παρασκευή, 15 Ιουνίου 2012

Παγκόσμιοι κυβερνήτες


Μάγιερ Αμσκελ Ρόθτσιλντ - Οι απόγονοί του κυβερνούν τον πλανήτηΕκτύπωσηE-mail
15-06-2012 23:57:36
 Image«Δώσε μου τον έλεγχο των χρημάτων ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους», έλεγε τον 18ο αιώνα ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, μέλος μιας από τις πιο ισχυρές οικονομικά οικογένειες του κόσμου, η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη γέννηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.


ΧΡΕΟΣ >>>  https://www.youtube.com/watch?v=NxUrngOQicI&feature=player_embedded 

Το όνομα τους στα γερμανικά σημαίνει «κόκκινη ασπίδα» και οι ιστορικοί εικάζουν ότι μπορεί να προέρχεται από μια κόκκινη ασπίδα που κρεμόταν στην πύλη του σπιτιού τους, στη Φρανκφούρτη.

Η πρώτη αξιοσημείωτη αναφορά του ονόματος Ρόθτσιλντ, που στο μέλλον θα αποτελέσει βασικό κύτταρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, ήταν αυτή του Μάγιερ Άμσκελ, που γεννήθηκε το 1743.

Ήταν ένας έμπορος σπάνιων μετάλλων, κερμάτων, αντικών και άλλων αξιοπερίεργων αντικειμένων.

Με καμία κοσμική εκπαίδευση και μόλις ικανός να
μιλήσει ή να γράψει την γερμανική γλώσσα, ο κ. Μάγιερ Ρόθτσιλντ (1744-1812), έγινε ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη Γερμανία. Ίδρυσε μια δυναστεία τραπεζιτών, οι οποίοι χρηματοδοτούσαν τους πολέμους και τις ιδιοτροπίες των ευγενών και των κυβερνήσεων.


Ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, ήταν ο γιος του Μωυσή Άμσκελ Ρόθτσιλντ και της Σοένκε Ρόθτσιλντ, και γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας στις 23 Φεβρουαρίου 1744. Ηταν το τέταρτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν ένας αργυραμοιβός και έμπορος στο μεταξωτό ύφασμα. Το επώνυμο προήλθε από το σπίτι όπου ο Ισαάκ Ελκχανάν († 1585) ζούσε στη Φρανκφούρτη. Εκείνη την εποχή, ήταν μια κοινή πρακτική να δίνουν ονόματα στα σπίτια (όπως Λευκό, πλοίων, πράσινο, κλπ.). Τό σπίτι των Ελκχανάν ονομαζόταν «zum Roten Schild» (στη Κόκκινη Ασπίδα), από το οποίο και προήλθε το τελευταίο όνομα Ρόθτσιλντ.

Το 1664, ο εγγονός Ναφθαλί Ισαάκ άφησε την «οικία της Κόκκινης Ασπίδας» και μετακόμισε σε ένα σπίτι το οποίο ονομάζεται «Hinterpfann», που σημαίνει «το σπίτι στο πίσω μέρος της κατσαρόλας», αλλά κράτησε το επώνυμο Ρότσιλντ!!!

Οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης ήταν υποχρεωμένοι να ζουν χωριστά από τους χριστιανούς σε ένα στενό δρομάκι που ονομάζεται «Judengasse», ή αλλιώς «αλέα των Εβραίων».

Ο δρόμος ήταν ένα σκοτεινό, και βρώμικο σοκάκι, και μύριζε και ήταν πάντα υπερπλήρες . Οι 3.000 Εβραίοι κάτοικοί του, είχαν «κλειδωθεί» σε αυτό το γκέτο, με χριστιανικές γιορτές, ακόμη και τη νύχτα.

Οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης δεν μπορούσαν να μπουν σε ένα δημόσιο κήπο, να επισκεφθούν ένα κατάστημα καφέ, ή να περπατήσουν περισσότερο από δύο τετράγωνα παραπλεύρως του δρόμου.

Παρά το γεγονός ότι τον δέκατο όγδοο αιώνα και σε άλλες γερμανικές πόλεις επιβάλλοντο περιορισμοί σχετικά με τους Εβραίους, σε καμία άλλη πόλη, δεν ήταν τόσο σκληροί όσο εκείνοι της Φρανκφούρτης.

Η Φρανκφούρτη ήταν ένα σημαντικό κέντρο εμπορίου, με πολλούς τραπεζίτες και χονδρέμπορους. Η πόλη βρισκόταν στο σταυροδρόμι των πέντε διεθνών χερσαίων διαδρομών και καθόταν στις όχθες του ποταμού Main, κοντά στο σημείο όπου συνδέεται με τον Ρήνο. Έτσι η Φρανκφούρτη βρισκόταν σε μια κεντρική τοποθεσία που συνέδεε την Αγγλία, τη Ρωσία και την Ιταλία.

Ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, παρακολούθησε ένα εβραϊκό σχολείο, που ονομάζεται «Χέντερ», αρχίζοντας από την ηλικία των τριών ή τεσσάρων ετών. Εκεί σπούδασε τα ιερά βιβλία των Εβραίων, την Τορά και το Ταλμούδ.

Μέχρι την ηλικία των επτά ή οκτώ, ο κ. Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ και οι συμμαθητές του θα είχαν διαβάσει τα πέντε βιβλία του Μωυσή στα εβραϊκά και «Judendeutsch», ένα μείγμα από τα εβραϊκά και τη διάλεκτο της Φρανκφούρτης. (οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης δεν μιλούσαν «γίντις»).

Στο σπίτι, του κ. Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, όλοι βοηθούσαν στην οικογενειακή επιχείρηση, με θελήματα σε άλλους τοκογλύφους και την ανταλλαγή διαφόρων νομισμάτων, τα οποία ο πατέρας του αντάλλασσε με τοπικά χρήματα.

Το 1775, στην ηλικία των έντεκα, πήγε να σπουδάσει σε εβραϊκό ιεροδιδασκαλείο, στην Γιεσιβά, κοντά στη Νυρεμβέργη. Λίγους μήνες αργότερα, η ευλογιά, έπληξε τη Judengasse.

Ο πατέρας του πέθανε στις 6 Οκτ, 1755. Η μητέρα του πέθανε στις 29 Ιουνίου 1756. Ετσι επέστρεψε στο σπίτι για να ζήσει ορφανός αλλά υπό την κηδεμονία συγγενών του.

Στην ηλικία των 13ών, ο Ρόθτσιλντ πήγε στο Αννόβερο για να μαθητεύσει στην τράπεζα του Γόλφ Τζέικομπ Οπενχάιμ. Οι Οπενχάιμ ήταν Εβραίοι - τραπεζίτες οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τίς διασυνδέσεις των οικογενειών τους, σε όλη την Ευρώπη για να παράσχουν «πίστωση δικαιωμάτων» .Το αντικείμενο της εργασίας για τους Ρόθτσιλντ ήταν να μάθουν, πώς να διεξάγουν εξωτερικό εμπόριο και πώς να χειρίζονται το θέμα με μετρητά ή συναλλαγματικές.

Στο Ανόβερο, έμαθε για σπάνια και παλαιά νομίσματα και μετάλλια, τα οποία οι συλλέκτες συχνά αγόραζαν ως επένδυση. Από την ηλικία των 18 ετών, ήταν ένας εμπειρογνώμονας στον τομέα αυτό και άρχισε να αγοράζει σπάνια νομίσματα της συλλογής του Βον Εστορφ.

Στο τέλος του πολέμου των επτά ετών, το 1763, επέστρεψε στο σπίτι Ρόθτσιλντ στη Φρανκφούρτη.

Μέσω αυτής της επιχείρησης ο Ρόθτσιλντ μπήκε στο πριγκιπάτο του πρίγκιπα Γουλιέλμου, τον μελλοντικό Πρίγκιπα της Έσσης , και κληρονόμο μιας τεράστιας περιουσίας. Το 1769, ζήτησε ο Ρόθτσιλντ από τον Γουλιέλμο του Βίλχεμ, τον τίτλο του δικαστικού παράγοντα, ή κορώνα, που σημαίνει ότι είχε πλέον δοσοληψίες με μεγαλύτερα δικαιώματα.

Ο τιμητικός τίτλος επέτρεπε στον Ρόθτσιλντ να κρεμάσει μια ασπίδα διακοσμημένη με τα όπλα της Έσσης στην πόρτα του σπιτιού του.

Ο τίτλος όμως δεν επέτρεπε οποιαδήποτε ειδικά προνόμια. Ο Ρόθτσιλντ ακόμα δεν μπορούσε να αφήσει το Judengasse, και να περπατήσει ελεύθερα τη νύχτα ή τις Κυριακές. Του πήρε 14 χρόνια για να επιτύχει εκείνη την «τιμή»!!!

Στις 29 Αυγούστου 1770, παντρεύτηκε και το 1792, η οικογένεια είχε αυξηθεί, και περιελάμβανε τούς, Αμσκελ, Σολμών, Ναθαναήλ, Μπέλκε, Μπρεινλίνκε, Calmann, Τζούλι, Ενριέττα, και τον Ιακώβ.

Το 1784, στην ηλικία των σαράντα ετών, οι Ρόθτσιλντ ήταν αρκετά εύποροι και αγόρασαν ένα μεγαλύτερο σπίτι στην Judengasse που είχε μέχρι και μια αντλία νερού (εθεωρείτο ότι είναι μια μεγάλη πολυτέλεια εκείνο τον καιρό).

Το 1785, ο πρίγκιπας Γουλιέλμος έγινε ο νέος πρίγκιπας, και ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ευρώπη.

Ο Ρόθτσιλντ του πούλησε τα κοσμήματά του και καλλιέργησε μια σχέση με τον διευθύνοντα σύμβουλο των εσόδων του Γουλιέλμου.

Ο Γουλιέλμος μέσω των ιδιωτικών επενδύσεων Ρόθτσιλντ, επενδύει, πράγμα το οποίο του απέφερε ένα μεγάλο κέρδος και άρχισε να κάνει λίγο περισσότερες συναλλαγές με τον Ρόθτσιλντ. Οι επόμενες επιχειρηματικές συναλλαγές του ήταν επιτυχείς. Με τη βοήθεια των γιων του, Σολομών και Αμσκελ, η οικογένεια έγινε μια σημαντική εταιρεία χονδρεμπορίας μαλλιού, βαμβακιού και υφασμάτων.

Το 1792, τα στρατεύματα της Γαλλικής Επανάστασης κατέλαβαν την Φρανκφούρτη για έναν χρόνο. Ο Γουλιέλμος δεν μπορούσε να αποφασίσει αν πρέπει να παραμείνει ουδέτερος στον πόλεμο μεταξύ της Γαλλίας και του μεγάλου συνασπισμού της Αγγλίας, της Πρωσίας και της Αυστρίας, ή αν θα πρέπει να ενταχθεί στην συμμαχία. Η επιδότηση των 100.000 στερλινών από την Αγγλία τον έπεισε να συμμετάσχει στο συνασπισμό. Ο Ρόθτσιλντ “έβγαλε” κέρδος με την προεξόφληση των χρημάτων που εισπράχθηκαν από την Αγγλία. Παράλληλα συμβάλλεται με τον αυστριακό στρατό και τον προμηθεύει με σιτάρι, στολές, άλογα και εξοπλισμό.

Το 1796, τα στρατεύματα του Ναπολέοντα έκαναν επίθεση κατά της Φρανκφούρτης, και κατά λάθος πήρε φωτιά η Judengasse αφήνοντας άστεγους περίπου 2.000 κατοίκους.

Οι εκτοπισμένοι Εβραίοι είχαν το δικαίωμα να ζουν στο χριστιανικό μέρος της πόλης για έξι μήνες μόνο. Παρά το γεγονός ότι η Βουλή στην Πράσινη Ασπίδα δεν είχε καταστραφεί, οι Ρόθτσιλντ εκμεταλλεύτηκαν την χαλαρότητα στους νόμους της πόλης, για ενοικίαση χώρου για όλες τις πραμάτειες, έξω από το γκέτο. Την ίδια χρονιά, έκανε συνεργάτες του στην επιχείρηση, τους τρεις μεγαλύτερους γιους του.

Ο Νάθαν Ρότσιλντ ήταν ο πιο προικισμένος από τους γιους του Μάγιερ. Ήταν δημιουργικός, εργατικός και ανεξάρτητος.

Ο Νάθαν ήταν υπεύθυνος για την εισαγωγή προϊόντων από την Αγγλία. Το 1798, η ιστορία συνεχίζεται, και ο Νάθαν αποφάσισε να αγοράσει προϊόντα απευθείας από την Αγγλία, αντί να χρησιμοποιεί μεσάζοντες.

Στην πραγματικότητα, Μάγιερ είχε πάρει την απόφαση να στείλει στην Αγγλία τον Νάθαν. Έτσι ο Rothschild ίδρυσε τό πρώτο του υποκατάστημα στο εξωτερικό.

Το 1800, ο αυτοκράτορας ονομάζει και απονέμει στους Ρόθτσιλντ έναν τίτλο τιμής, που τους έδωσε το δικαίωμα να φέρουν όπλα. Το 1802, ο κ. Ρόθτσιλντ άλλαξε την ορθογραφία του ονόματός του από "Meyer" σε "Mayer".

Ένα χρόνο αργότερα, ο Wilhelm Rothschild διορίστηκε επικεφαλής πράκτορας στο δικαστήριο, η υψηλότερη μορφή του δικαστηρίου την οποίαν κατελάμβανε Εβραίος.

Μέσα στο 1807, ο Ρόθτσιλντ έκανε σχεδόν το σύνολο των διεθνών τραπεζών να έχουν έδρα την Φρανκφούρτη.

Η στρατηγική την οποίαν χρησιμοποίησε, για να αυξήσει τον όγκο της επιχείρησής του ήταν να αποδεχθεί χαμηλότερα κέρδη. Η τράπεζά του έγινε μία από τις μεγαλύτερες στη Φρανκφούρτη. Εκτός από τις τραπεζικές δραστηριότητες, ο κ. Ροθτσιλντ διαπραγματεύεται επίσης υφάσματα, αποικιακά προϊόντα, νομίσματα, αρχαιότητες, και το κρασί.

Η περιουσία του αυξήθηκε, ο κ. Rothschild άρχισε τη διαπραγμάτευση κρατικών δανείων για το πριγκιπάτο, το οποίο επιθυμούσε να δανείσει χρήματα ανώνυμα.

Το 1806, ο Karl von Dalberg έγινε κυβερνήτης της Φρανκφούρτης. Ο Rothschild του χορήγησε δάνεια, τα οποία οι άλλες τράπεζες δεν θα χορηγούσαν. Σε αντάλλαγμα, ζήτησε οι Dalberg να επεκτείνουν τα δικαιώματα της πλήρους ιθαγένειας σε όλους τους Εβραίους.

Στο τέλος του 1806, ο Ναπολέων διέταξε εμπάργκο των αγγλικών αγαθών, που απαγορεύει όλες τις εμπορικές συναλλαγές με την Αγγλία. Οι έμποροι, όπως οι Ρόθτσιλντ ήταν ειδήμονες στο λαθρεμπόριο των εμπορευμάτων απαγορευμένο και έκαναν πολλά χρήματα.

Τον Μάρτιο του 1811, ο Ιακώβ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ίδρυσε το γαλλικό κλάδο των τραπεζικών εργασιών της οικογένειας.

Ο Ιακώβ έξυπνα κατάφερε να μετακινήσει Αγγλικά χρήματα στο Δούκα του Ουέλινγκτον, ο οποίος πολεμούσε τον Ναπολέοντα στην ήπειρο της Ευρώπης.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1812, ο κ. Rothschild πέθανε στη Φρανκφούρτη, αφήνοντας μια τεράστια επιχειρηματική αυτοκρατορία με τους πέντε γιους του.

Το 1817, οι γιοι του Ρότσιλντ έγιναν ευγενείς από την αυστριακή αυτοκράτορα.
Amschel, Ιακώβ και Calmann άλλαξαν τα ονόματά τους σε Anselm, Ιάκωβος και Carl.

Ο Anselm παρέμεινε επικεφαλής της εταιρείας στον κλάδο της Φρανκφούρτης.

Ο Nathan έμεινε στο Λονδίνο, για να γίνει η πιο επιτυχημένη εταιρεία των Ρότσιλντ. Ο Salomon εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και έτρεξε τό αυστριακό υποκατάστημα της επιχείρησης.
Ο Carl μετακόμισε στη Νάπολη, και έγινε ο τραπεζίτης στο βασίλειο Bourbon.

Ο James πήγε πάρα πολύ καλά στο Παρίσι.

Σήμερα, οι απόγονοι έχουν ώς κληροδότημα να διευθύνουν μια οικονομική αυτοκρατορία η οποία καλύπτει όλο τον κόσμο, με υποκαταστήματα στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Μεξικό, το Ρίο ντε Τζανέιρο, Τόκιο, Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη.

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία, επίσης είχε ιδρυθεί με κεφάλαια και κορυφαίων τραπεζιτών του Λονδίνου (μεταξύ των και η περιβόητη οικογένεια των Ρόθτσιλντ) συγκρούσθηκε με την τότε κυβέρνηση, όταν αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το Δημόσιο κατά το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εθνικοποιήθηκε, με διάταξη που επέτρεπε στην κυβέρνηση να ορίζει τη διοίκησή της.

Αυτό το πέρασμα του ελέγχου της Εθνικής στο Δημόσιο δεν εξυπηρετούσε τις επιδιώξεις των ισχυρών διεθνών οικονομικών κύκλων και των ξένων κυβερνήσεων, οι οποίοι, έκριναν σκόπιμο να ιδρυθεί η ΤτΕ, για να παραμείνει το εκδοτικό προνόμιο υπό διεθνή έλεγχο.

Και αυτός είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίον, ο πανίσχυρος τότε εκδότης, Δημήτρης Λαμπράκης, έγινε ο πρώτος ο οποίος, πρότεινε δημόσια (μέσω του «Οικονομικού Ταχυδρόμου») να αφαιρεθεί το εκδοτικό προνόμιο από την Εθνική.

Το γεγονός ότι η Τράπεζα Ελλάδος ανήκε πάντα σε ιδιώτες σημαίνει προφανώς ότι την νομισματική πολιτική στη χώρα μας, την έλεγχαν πάντα ιδιώτες, ενώ με την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη, η χώρα παραιτήθηκε επίσημα πλέον από το δικαίωμα άσκησης εθνικής νομισματικής πολιτικής.

Η άσκηση νομισματικής πολιτικής είναι κυριαρχικό δικαίωμα που ασκεί ένας λαός στα όρια της επικράτειας του. Eίναι το εργαλείο με το οποίο η κυβέρνηση μιας χώρας μπορεί να ελέγξει όλες τις βασικές παραμέτρους της εθνικής της οικονομίας όπως ο πληθωρισμός, η ανεργία και το ισοζύγιο συναλλαγών και έχω την αίσθηση, ότι ελάχιστοι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται πόσο σημαντική είναι η παραίτηση μας από το δικαίωμα αυτό.

Το επιτόκιο, με το οποίο οι εμπορικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα για να αντεπεξέλθουν σε πρόσκαιρες δυσχέρειες, ονομάζεται προεξοφλητικό επιτόκιο. Ονομάζεται προεξοφλητικό γιατί συνήθως οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα προεξοφλώντας τις απαιτήσεις τους.

Όταν η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να περιορίσει την προσφορά χρήματος, μπορεί να αυξήσει το προεξοφλητικό επιτόκιο, οπότε οι εμπορικές τράπεζες γίνονται λιγότερο πρόθυμες να καταφύγουν σ’ αυτήν για δανεισμό και επιπλέον αναγκάζονται να αυξήσουν το επιτόκιο με το οποίο χορηγούν οι ίδιες δάνεια. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας χρήματος που ζητείται για δανεισμό από το κοινό και με τον τρόπο αυτό μειώνεται η ποσότητα χρήματος που διοχετεύεται στην οικονομία. Ο αντίστροφος μηχανισμός λειτουργεί και στην περίπτωση που η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος.

Αυτοί που ελέγχουν την Τράπεζα Ελλάδος, αποφασίζουν για το πόσο χρήμα θα κυκλοφορεί στην Ελλάδα, πόση ανεργία θα έχουμε και πόσο θα είναι το έλλειμμά μας. Αυτός ο κάποιος, με την ανοχή της πολιτικής ολιγαρχίας, ασκεί σήμερα στη χώρα μας "περιοριστική νομισματική πολιτική" με τέτοια ένταση, που η ζήτηση έχει πέσει στο ναδίρ ως αποτέλεσμα του οποίου, οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία να έχει εκτοξευθεί στα ύψη και το χρήμα να έχει γίνει σπάνιο είδος.

Εμείς, μπορούμε να ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια ποιος από τους Oλιγάρχες θα εισπράττει το "αζημίωτο", αλλά τον διοικητή της τράπεζας Ελλάδος θα τον επιλέξει το τραπεζικό καρτέλ και θα τον διορίσει χωρίς καν να μας ρωτήσει. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δηλαδή δικό τους παιδί και ένα τέτοιο δικό τους παιδί φτάσαμε να έχουμε και πρωθυπουργό.

Είναι διαφορετική από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία είχε το εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.

Δικαίωμα ψήφου στις γενικές συνελεύσεις των μετόχων της Τράπεζας της Ελλάδος αποκτούν και ξένοι μέτοχοι της κεντρικής τράπεζας της χώρας, με μια τροποποίηση του καταστατικού που εγκρίθηκε κατά την, 18 Απριλίου 2011, γενική συνέλευση, που θα ήταν μια απλή τυπική διαδικασία, αν δε συνδεόταν με ιστορικά ερωτήματα των τελευταίων οκτώ δεκαετιών, τα οποία, ακόμη και σήμερα για τους περισσότερους Eλληνες παραμένουν αναπάντητα:

Ποιος ελέγχει την κεντρική τράπεζα;

Ποιοι είναι μέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδος ;;;

Γιατί δεν ανακοινώνεται το μετοχολόγιο μιας ιδιωτικής εταιρείας, η οποία ασκεί την νομισματική πολιτική της χώρας ;;;

Η άσκηση δημόσιας πολιτικής πώς για ποιο λόγο ανετέθη σε ιδιώτες ή σε “ανεξάρτητη αρχή” και γιατί δεν την ασκεί το Ελληνικό Δημόσιο ;;;

Μήπως πρέπει να Εθνικοποιηθεί άμεσα η Τράπεζα της Ελλάδος, και να αποτελέσει “μετερίζι” ανάπτυξης για την χώρα ;;;

Με την τροποποίηση στο άρθρο 14, στοιχείο α’, του καταστατικού της ΤτΕ, που εγκρίθηκε στίς 18 Απριλίου του 2011, τροποποιείται μια παράμετρος που θα μπορούσε να εκληφθεί και σαν ιστορικό απολίθωμα, ασυμβίβαστο με τους κανόνες που διέπουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Eνωση.

Ως μια ελάχιστη “ρήτρα διασφάλισης” του εθνικού ελέγχου της ΤτΕ, της τράπεζας που έχει το προνόμιο να εκδίδει νόμισμα στην Ελλάδα από το 1928, και σύμφωνα με την οποίαν, προβλεπόταν ότι δε δικαιούνται να ασκούν τα δικαιώματα ψήφου που τους αναλογούν στη Γενική Συνέλευση των μετόχων «οι μη έχοντες την ελληνική υπηκοότητα». Σημειώνεται, ότι η Τράπεζα της Ελλάδος, παρότι από τους περισσότερους εκλαμβάνεται ως δημόσιος οργανισμός, είναι στην πραγματικότητα μια Ανώνυμη Εταιρεία, εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, στην οποία η συμμετοχή του Δημοσίου δεν ξεπερνά το 9%.

Προβλέπεται και ανώτατο όριο σε αυτή τη συμμετοχή από το καταστατικό της Τράπεζας, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί το ένα τρίτο των μετοχών, ώστε να διασφαλίζεται ότι το Δημόσιο δε θα αποκτήσει ποτέ τον έλεγχο της Tράπεζας.

Επομένως, δικαίωμα ψήφου στις συνελεύσεις αποκτούν πλέον οι υπήκοοι και των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Eνωσης, όπως και οι υπήκοοι των τριών επιπλέον κρατών, που μετέχουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και του “μυστικοπαθούς φορολογικού παραδείσου”, του Λιχτενστάιν.

Τι σημαίνει αυτή η τροποποίηση στην πράξη; Υποθετικά, οι μέτοχοι της ΤτΕ που προέρχονται από τρίτες χώρες, θα μπορούσαν σε μια γενική συνέλευση, εφόσον έχουν συγκεντρώσει το απαιτούμενο κατά το νόμο ποσοστό συμμετοχής τους, να “μπλοκάρουν”, μια μελλοντική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης για τον ορισμό του Διοικητή της ΤτΕ, ή μια σειρά άλλων σημαντικών αποφάσεων. Σε απλά Ελληνικά, οι ξένοι μέτοχοι αποκτούν για πρώτη φορά και τυπικά λόγο (επί της ουσίας τον είχαν και πριν την αλλαγή του καταστατικού) για θέματα που ως τώρα ρυθμιζόταν με σχετική ελευθερία από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Κατά τα άλλα, η Τράπεζα που έχει το εκδοτικό προνόμιο, διαχειρίζεται τα κρατικά αποθέματα χρυσού, εποπτεύει τις εμπορικές τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, διεκπεραιώνει τις συναλλαγές του Δημοσίου και συμβουλεύει την κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική, με ενεργό ρόλο και στην εφαρμογή του Mνημονίου, ελέγχεται από μετόχους με συμμετοχή κάτω του 5%, που παραμένουν άγνωστοι.

Η Τράπεζα της Ελλάδος διαχειρίζεται τα αποθέματα του χρυσού της Ελλάδος.Δεν γνωρίζω εάν είναι θεωρητικό το “λεχθέν”, αλλά ειρήσθω εν παρόδω, που βρίσκεται ο Ελληνικός χρυσός τον οποίον κατά νόμο έχει ευθύνη διαχείρισής του η Τράπεζα της Ελλάδος ;;;

Ποιος ελέγχει την έκδοση χαρτονομισμάτων από μία εταιρεία ιδιωτικών συμφερόντων ;;; pisoapothnkoyrtina.blogspot.com/
Μάγιερ Αμσκελ Ρόθτσιλντ - Οι απόγονοί του κυβερνούν τον πλανήτη
ΕκτύπωσηE-mail
15-06-2012 23:57:36
 Image«Δώσε μου τον έλεγχο των χρημάτων ενός έθνους και δεν με νοιάζει ποιος φτιάχνει τους νόμους», έλεγε τον 18ο αιώνα ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, μέλος μιας από τις πιο ισχυρές οικονομικά οικογένειες του κόσμου, η οποία έπαιξε πρωταγωνιστικό ρόλο στη γέννηση του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος.

Το όνομα τους στα γερμανικά σημαίνει «κόκκινη ασπίδα» και οι ιστορικοί εικάζουν ότι μπορεί να προέρχεται από μια κόκκινη ασπίδα που κρεμόταν στην πύλη του σπιτιού τους, στη Φρανκφούρτη.

Η πρώτη αξιοσημείωτη αναφορά του ονόματος Ρόθτσιλντ, που στο μέλλον θα αποτελέσει βασικό κύτταρο του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, ήταν αυτή του Μάγιερ Άμσκελ, που γεννήθηκε το 1743.

Ήταν ένας έμπορος σπάνιων μετάλλων, κερμάτων, αντικών και άλλων αξιοπερίεργων αντικειμένων.

Με καμία κοσμική εκπαίδευση και μόλις ικανός να
μιλήσει ή να γράψει την γερμανική γλώσσα, ο κ. Μάγιερ Ρόθτσιλντ (1744-1812), έγινε ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους στη Γερμανία. Ίδρυσε μια δυναστεία τραπεζιτών, οι οποίοι χρηματοδοτούσαν τους πολέμους και τις ιδιοτροπίες των ευγενών και των κυβερνήσεων.


Ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, ήταν ο γιος του Μωυσή Άμσκελ Ρόθτσιλντ και της Σοένκε Ρόθτσιλντ, και γεννήθηκε στη Φρανκφούρτη της Γερμανίας στις 23 Φεβρουαρίου 1744. Ηταν το τέταρτο από τα οκτώ παιδιά της οικογένειας. Ο πατέρας του ήταν ένας αργυραμοιβός και έμπορος στο μεταξωτό ύφασμα. Το επώνυμο προήλθε από το σπίτι όπου ο Ισαάκ Ελκχανάν († 1585) ζούσε στη Φρανκφούρτη. Εκείνη την εποχή, ήταν μια κοινή πρακτική να δίνουν ονόματα στα σπίτια (όπως Λευκό, πλοίων, πράσινο, κλπ.). Τό σπίτι των Ελκχανάν ονομαζόταν «zum Roten Schild» (στη Κόκκινη Ασπίδα), από το οποίο και προήλθε το τελευταίο όνομα Ρόθτσιλντ.

Το 1664, ο εγγονός Ναφθαλί Ισαάκ άφησε την «οικία της Κόκκινης Ασπίδας» και μετακόμισε σε ένα σπίτι το οποίο ονομάζεται «Hinterpfann», που σημαίνει «το σπίτι στο πίσω μέρος της κατσαρόλας», αλλά κράτησε το επώνυμο Ρότσιλντ!!!

Οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης ήταν υποχρεωμένοι να ζουν χωριστά από τους χριστιανούς σε ένα στενό δρομάκι που ονομάζεται «Judengasse», ή αλλιώς «αλέα των Εβραίων».

Ο δρόμος ήταν ένα σκοτεινό, και βρώμικο σοκάκι, και μύριζε και ήταν πάντα υπερπλήρες . Οι 3.000 Εβραίοι κάτοικοί του, είχαν «κλειδωθεί» σε αυτό το γκέτο, με χριστιανικές γιορτές, ακόμη και τη νύχτα.

Οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης δεν μπορούσαν να μπουν σε ένα δημόσιο κήπο, να επισκεφθούν ένα κατάστημα καφέ, ή να περπατήσουν περισσότερο από δύο τετράγωνα παραπλεύρως του δρόμου.

Παρά το γεγονός ότι τον δέκατο όγδοο αιώνα και σε άλλες γερμανικές πόλεις επιβάλλοντο περιορισμοί σχετικά με τους Εβραίους, σε καμία άλλη πόλη, δεν ήταν τόσο σκληροί όσο εκείνοι της Φρανκφούρτης.

Η Φρανκφούρτη ήταν ένα σημαντικό κέντρο εμπορίου, με πολλούς τραπεζίτες και χονδρέμπορους. Η πόλη βρισκόταν στο σταυροδρόμι των πέντε διεθνών χερσαίων διαδρομών και καθόταν στις όχθες του ποταμού Main, κοντά στο σημείο όπου συνδέεται με τον Ρήνο. Έτσι η Φρανκφούρτη βρισκόταν σε μια κεντρική τοποθεσία που συνέδεε την Αγγλία, τη Ρωσία και την Ιταλία.

Ο Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, παρακολούθησε ένα εβραϊκό σχολείο, που ονομάζεται «Χέντερ», αρχίζοντας από την ηλικία των τριών ή τεσσάρων ετών. Εκεί σπούδασε τα ιερά βιβλία των Εβραίων, την Τορά και το Ταλμούδ.

Μέχρι την ηλικία των επτά ή οκτώ, ο κ. Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ και οι συμμαθητές του θα είχαν διαβάσει τα πέντε βιβλία του Μωυσή στα εβραϊκά και «Judendeutsch», ένα μείγμα από τα εβραϊκά και τη διάλεκτο της Φρανκφούρτης. (οι Εβραίοι της Φρανκφούρτης δεν μιλούσαν «γίντις»).

Στο σπίτι, του κ. Μάγιερ Άμσκελ Ρόθτσιλντ, όλοι βοηθούσαν στην οικογενειακή επιχείρηση, με θελήματα σε άλλους τοκογλύφους και την ανταλλαγή διαφόρων νομισμάτων, τα οποία ο πατέρας του αντάλλασσε με τοπικά χρήματα.

Το 1775, στην ηλικία των έντεκα, πήγε να σπουδάσει σε εβραϊκό ιεροδιδασκαλείο, στην Γιεσιβά, κοντά στη Νυρεμβέργη. Λίγους μήνες αργότερα, η ευλογιά, έπληξε τη Judengasse.

Ο πατέρας του πέθανε στις 6 Οκτ, 1755. Η μητέρα του πέθανε στις 29 Ιουνίου 1756. Ετσι επέστρεψε στο σπίτι για να ζήσει ορφανός αλλά υπό την κηδεμονία συγγενών του.

Στην ηλικία των 13ών, ο Ρόθτσιλντ πήγε στο Αννόβερο για να μαθητεύσει στην τράπεζα του Γόλφ Τζέικομπ Οπενχάιμ. Οι Οπενχάιμ ήταν Εβραίοι - τραπεζίτες οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τίς διασυνδέσεις των οικογενειών τους, σε όλη την Ευρώπη για να παράσχουν «πίστωση δικαιωμάτων» .Το αντικείμενο της εργασίας για τους Ρόθτσιλντ ήταν να μάθουν, πώς να διεξάγουν εξωτερικό εμπόριο και πώς να χειρίζονται το θέμα με μετρητά ή συναλλαγματικές.

Στο Ανόβερο, έμαθε για σπάνια και παλαιά νομίσματα και μετάλλια, τα οποία οι συλλέκτες συχνά αγόραζαν ως επένδυση. Από την ηλικία των 18 ετών, ήταν ένας εμπειρογνώμονας στον τομέα αυτό και άρχισε να αγοράζει σπάνια νομίσματα της συλλογής του Βον Εστορφ.

Στο τέλος του πολέμου των επτά ετών, το 1763, επέστρεψε στο σπίτι Ρόθτσιλντ στη Φρανκφούρτη.

Μέσω αυτής της επιχείρησης ο Ρόθτσιλντ μπήκε στο πριγκιπάτο του πρίγκιπα Γουλιέλμου, τον μελλοντικό Πρίγκιπα της Έσσης , και κληρονόμο μιας τεράστιας περιουσίας. Το 1769, ζήτησε ο Ρόθτσιλντ από τον Γουλιέλμο του Βίλχεμ, τον τίτλο του δικαστικού παράγοντα, ή κορώνα, που σημαίνει ότι είχε πλέον δοσοληψίες με μεγαλύτερα δικαιώματα.

Ο τιμητικός τίτλος επέτρεπε στον Ρόθτσιλντ να κρεμάσει μια ασπίδα διακοσμημένη με τα όπλα της Έσσης στην πόρτα του σπιτιού του.

Ο τίτλος όμως δεν επέτρεπε οποιαδήποτε ειδικά προνόμια. Ο Ρόθτσιλντ ακόμα δεν μπορούσε να αφήσει το Judengasse, και να περπατήσει ελεύθερα τη νύχτα ή τις Κυριακές. Του πήρε 14 χρόνια για να επιτύχει εκείνη την «τιμή»!!!

Στις 29 Αυγούστου 1770, παντρεύτηκε και το 1792, η οικογένεια είχε αυξηθεί, και περιελάμβανε τούς, Αμσκελ, Σολμών, Ναθαναήλ, Μπέλκε, Μπρεινλίνκε, Calmann, Τζούλι, Ενριέττα, και τον Ιακώβ.

Το 1784, στην ηλικία των σαράντα ετών, οι Ρόθτσιλντ ήταν αρκετά εύποροι και αγόρασαν ένα μεγαλύτερο σπίτι στην Judengasse που είχε μέχρι και μια αντλία νερού (εθεωρείτο ότι είναι μια μεγάλη πολυτέλεια εκείνο τον καιρό).

Το 1785, ο πρίγκιπας Γουλιέλμος έγινε ο νέος πρίγκιπας, και ο πλουσιότερος άνθρωπος στην Ευρώπη.

Ο Ρόθτσιλντ του πούλησε τα κοσμήματά του και καλλιέργησε μια σχέση με τον διευθύνοντα σύμβουλο των εσόδων του Γουλιέλμου.

Ο Γουλιέλμος μέσω των ιδιωτικών επενδύσεων Ρόθτσιλντ, επενδύει, πράγμα το οποίο του απέφερε ένα μεγάλο κέρδος και άρχισε να κάνει λίγο περισσότερες συναλλαγές με τον Ρόθτσιλντ. Οι επόμενες επιχειρηματικές συναλλαγές του ήταν επιτυχείς. Με τη βοήθεια των γιων του, Σολομών και Αμσκελ, η οικογένεια έγινε μια σημαντική εταιρεία χονδρεμπορίας μαλλιού, βαμβακιού και υφασμάτων.

Το 1792, τα στρατεύματα της Γαλλικής Επανάστασης κατέλαβαν την Φρανκφούρτη για έναν χρόνο. Ο Γουλιέλμος δεν μπορούσε να αποφασίσει αν πρέπει να παραμείνει ουδέτερος στον πόλεμο μεταξύ της Γαλλίας και του μεγάλου συνασπισμού της Αγγλίας, της Πρωσίας και της Αυστρίας, ή αν θα πρέπει να ενταχθεί στην συμμαχία. Η επιδότηση των 100.000 στερλινών από την Αγγλία τον έπεισε να συμμετάσχει στο συνασπισμό. Ο Ρόθτσιλντ “έβγαλε” κέρδος με την προεξόφληση των χρημάτων που εισπράχθηκαν από την Αγγλία. Παράλληλα συμβάλλεται με τον αυστριακό στρατό και τον προμηθεύει με σιτάρι, στολές, άλογα και εξοπλισμό.

Το 1796, τα στρατεύματα του Ναπολέοντα έκαναν επίθεση κατά της Φρανκφούρτης, και κατά λάθος πήρε φωτιά η Judengasse αφήνοντας άστεγους περίπου 2.000 κατοίκους.

Οι εκτοπισμένοι Εβραίοι είχαν το δικαίωμα να ζουν στο χριστιανικό μέρος της πόλης για έξι μήνες μόνο. Παρά το γεγονός ότι η Βουλή στην Πράσινη Ασπίδα δεν είχε καταστραφεί, οι Ρόθτσιλντ εκμεταλλεύτηκαν την χαλαρότητα στους νόμους της πόλης, για ενοικίαση χώρου για όλες τις πραμάτειες, έξω από το γκέτο. Την ίδια χρονιά, έκανε συνεργάτες του στην επιχείρηση, τους τρεις μεγαλύτερους γιους του.

Ο Νάθαν Ρότσιλντ ήταν ο πιο προικισμένος από τους γιους του Μάγιερ. Ήταν δημιουργικός, εργατικός και ανεξάρτητος.

Ο Νάθαν ήταν υπεύθυνος για την εισαγωγή προϊόντων από την Αγγλία. Το 1798, η ιστορία συνεχίζεται, και ο Νάθαν αποφάσισε να αγοράσει προϊόντα απευθείας από την Αγγλία, αντί να χρησιμοποιεί μεσάζοντες.

Στην πραγματικότητα, Μάγιερ είχε πάρει την απόφαση να στείλει στην Αγγλία τον Νάθαν. Έτσι ο Rothschild ίδρυσε τό πρώτο του υποκατάστημα στο εξωτερικό.

Το 1800, ο αυτοκράτορας ονομάζει και απονέμει στους Ρόθτσιλντ έναν τίτλο τιμής, που τους έδωσε το δικαίωμα να φέρουν όπλα. Το 1802, ο κ. Ρόθτσιλντ άλλαξε την ορθογραφία του ονόματός του από "Meyer" σε "Mayer".

Ένα χρόνο αργότερα, ο Wilhelm Rothschild διορίστηκε επικεφαλής πράκτορας στο δικαστήριο, η υψηλότερη μορφή του δικαστηρίου την οποίαν κατελάμβανε Εβραίος.

Μέσα στο 1807, ο Ρόθτσιλντ έκανε σχεδόν το σύνολο των διεθνών τραπεζών να έχουν έδρα την Φρανκφούρτη.

Η στρατηγική την οποίαν χρησιμοποίησε, για να αυξήσει τον όγκο της επιχείρησής του ήταν να αποδεχθεί χαμηλότερα κέρδη. Η τράπεζά του έγινε μία από τις μεγαλύτερες στη Φρανκφούρτη. Εκτός από τις τραπεζικές δραστηριότητες, ο κ. Ροθτσιλντ διαπραγματεύεται επίσης υφάσματα, αποικιακά προϊόντα, νομίσματα, αρχαιότητες, και το κρασί.

Η περιουσία του αυξήθηκε, ο κ. Rothschild άρχισε τη διαπραγμάτευση κρατικών δανείων για το πριγκιπάτο, το οποίο επιθυμούσε να δανείσει χρήματα ανώνυμα.

Το 1806, ο Karl von Dalberg έγινε κυβερνήτης της Φρανκφούρτης. Ο Rothschild του χορήγησε δάνεια, τα οποία οι άλλες τράπεζες δεν θα χορηγούσαν. Σε αντάλλαγμα, ζήτησε οι Dalberg να επεκτείνουν τα δικαιώματα της πλήρους ιθαγένειας σε όλους τους Εβραίους.

Στο τέλος του 1806, ο Ναπολέων διέταξε εμπάργκο των αγγλικών αγαθών, που απαγορεύει όλες τις εμπορικές συναλλαγές με την Αγγλία. Οι έμποροι, όπως οι Ρόθτσιλντ ήταν ειδήμονες στο λαθρεμπόριο των εμπορευμάτων απαγορευμένο και έκαναν πολλά χρήματα.

Τον Μάρτιο του 1811, ο Ιακώβ εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, όπου ίδρυσε το γαλλικό κλάδο των τραπεζικών εργασιών της οικογένειας.

Ο Ιακώβ έξυπνα κατάφερε να μετακινήσει Αγγλικά χρήματα στο Δούκα του Ουέλινγκτον, ο οποίος πολεμούσε τον Ναπολέοντα στην ήπειρο της Ευρώπης.

Στις 19 Σεπτεμβρίου 1812, ο κ. Rothschild πέθανε στη Φρανκφούρτη, αφήνοντας μια τεράστια επιχειρηματική αυτοκρατορία με τους πέντε γιους του.

Το 1817, οι γιοι του Ρότσιλντ έγιναν ευγενείς από την αυστριακή αυτοκράτορα.
Amschel, Ιακώβ και Calmann άλλαξαν τα ονόματά τους σε Anselm, Ιάκωβος και Carl.

Ο Anselm παρέμεινε επικεφαλής της εταιρείας στον κλάδο της Φρανκφούρτης.

Ο Nathan έμεινε στο Λονδίνο, για να γίνει η πιο επιτυχημένη εταιρεία των Ρότσιλντ. Ο Salomon εγκαταστάθηκε στη Βιέννη και έτρεξε τό αυστριακό υποκατάστημα της επιχείρησης.
Ο Carl μετακόμισε στη Νάπολη, και έγινε ο τραπεζίτης στο βασίλειο Bourbon.

Ο James πήγε πάρα πολύ καλά στο Παρίσι.

Σήμερα, οι απόγονοι έχουν ώς κληροδότημα να διευθύνουν μια οικονομική αυτοκρατορία η οποία καλύπτει όλο τον κόσμο, με υποκαταστήματα στην Ευρώπη, την Αυστραλία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Καναδά, το Μεξικό, το Ρίο ντε Τζανέιρο, Τόκιο, Χονγκ Κονγκ και τη Σιγκαπούρη.

Η Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία, επίσης είχε ιδρυθεί με κεφάλαια και κορυφαίων τραπεζιτών του Λονδίνου (μεταξύ των και η περιβόητη οικογένεια των Ρόθτσιλντ) συγκρούσθηκε με την τότε κυβέρνηση, όταν αρνήθηκε να χρηματοδοτήσει το Δημόσιο κατά το Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο και εθνικοποιήθηκε, με διάταξη που επέτρεπε στην κυβέρνηση να ορίζει τη διοίκησή της.

Αυτό το πέρασμα του ελέγχου της Εθνικής στο Δημόσιο δεν εξυπηρετούσε τις επιδιώξεις των ισχυρών διεθνών οικονομικών κύκλων και των ξένων κυβερνήσεων, οι οποίοι, έκριναν σκόπιμο να ιδρυθεί η ΤτΕ, για να παραμείνει το εκδοτικό προνόμιο υπό διεθνή έλεγχο.

Και αυτός είναι και ο κύριος λόγος για τον οποίον, ο πανίσχυρος τότε εκδότης, Δημήτρης Λαμπράκης, έγινε ο πρώτος ο οποίος, πρότεινε δημόσια (μέσω του «Οικονομικού Ταχυδρόμου») να αφαιρεθεί το εκδοτικό προνόμιο από την Εθνική.

Το γεγονός ότι η Τράπεζα Ελλάδος ανήκε πάντα σε ιδιώτες σημαίνει προφανώς ότι την νομισματική πολιτική στη χώρα μας, την έλεγχαν πάντα ιδιώτες, ενώ με την είσοδο της Ελλάδας στην ευρωζώνη, η χώρα παραιτήθηκε επίσημα πλέον από το δικαίωμα άσκησης εθνικής νομισματικής πολιτικής.

Η άσκηση νομισματικής πολιτικής είναι κυριαρχικό δικαίωμα που ασκεί ένας λαός στα όρια της επικράτειας του. Eίναι το εργαλείο με το οποίο η κυβέρνηση μιας χώρας μπορεί να ελέγξει όλες τις βασικές παραμέτρους της εθνικής της οικονομίας όπως ο πληθωρισμός, η ανεργία και το ισοζύγιο συναλλαγών και έχω την αίσθηση, ότι ελάχιστοι συμπολίτες μας αντιλαμβάνονται πόσο σημαντική είναι η παραίτηση μας από το δικαίωμα αυτό.

Το επιτόκιο, με το οποίο οι εμπορικές τράπεζες μπορούν να δανειστούν χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα για να αντεπεξέλθουν σε πρόσκαιρες δυσχέρειες, ονομάζεται προεξοφλητικό επιτόκιο. Ονομάζεται προεξοφλητικό γιατί συνήθως οι εμπορικές τράπεζες δανείζονται χρήματα από την Κεντρική Τράπεζα προεξοφλώντας τις απαιτήσεις τους.

Όταν η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να περιορίσει την προσφορά χρήματος, μπορεί να αυξήσει το προεξοφλητικό επιτόκιο, οπότε οι εμπορικές τράπεζες γίνονται λιγότερο πρόθυμες να καταφύγουν σ’ αυτήν για δανεισμό και επιπλέον αναγκάζονται να αυξήσουν το επιτόκιο με το οποίο χορηγούν οι ίδιες δάνεια. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τη μείωση της ποσότητας χρήματος που ζητείται για δανεισμό από το κοινό και με τον τρόπο αυτό μειώνεται η ποσότητα χρήματος που διοχετεύεται στην οικονομία. Ο αντίστροφος μηχανισμός λειτουργεί και στην περίπτωση που η Κεντρική Τράπεζα επιθυμεί να αυξήσει την προσφορά χρήματος.

Αυτοί που ελέγχουν την Τράπεζα Ελλάδος, αποφασίζουν για το πόσο χρήμα θα κυκλοφορεί στην Ελλάδα, πόση ανεργία θα έχουμε και πόσο θα είναι το έλλειμμά μας. Αυτός ο κάποιος, με την ανοχή της πολιτικής ολιγαρχίας, ασκεί σήμερα στη χώρα μας "περιοριστική νομισματική πολιτική" με τέτοια ένταση, που η ζήτηση έχει πέσει στο ναδίρ ως αποτέλεσμα του οποίου, οι επιχειρήσεις να κλείνουν η μία μετά την άλλη, η ανεργία να έχει εκτοξευθεί στα ύψη και το χρήμα να έχει γίνει σπάνιο είδος.

Εμείς, μπορούμε να ψηφίζουμε κάθε τέσσερα χρόνια ποιος από τους Oλιγάρχες θα εισπράττει το "αζημίωτο", αλλά τον διοικητή της τράπεζας Ελλάδος θα τον επιλέξει το τραπεζικό καρτέλ και θα τον διορίσει χωρίς καν να μας ρωτήσει. Ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, είναι μέλος του διοικητικού συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, δηλαδή δικό τους παιδί και ένα τέτοιο δικό τους παιδί φτάσαμε να έχουμε και πρωθυπουργό.

Είναι διαφορετική από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος, η οποία είχε το εκδοτικό προνόμιο χαρτονομισμάτων στην Ελλάδα ως το 1928.

Δικαίωμα ψήφου στις γενικές συνελεύσεις των μετόχων της Τράπεζας της Ελλάδος αποκτούν και ξένοι μέτοχοι της κεντρικής τράπεζας της χώρας, με μια τροποποίηση του καταστατικού που εγκρίθηκε κατά την, 18 Απριλίου 2011, γενική συνέλευση, που θα ήταν μια απλή τυπική διαδικασία, αν δε συνδεόταν με ιστορικά ερωτήματα των τελευταίων οκτώ δεκαετιών, τα οποία, ακόμη και σήμερα για τους περισσότερους Eλληνες παραμένουν αναπάντητα:

Ποιος ελέγχει την κεντρική τράπεζα;

Ποιοι είναι μέτοχοι της Τράπεζας της Ελλάδος ;;;

Γιατί δεν ανακοινώνεται το μετοχολόγιο μιας ιδιωτικής εταιρείας, η οποία ασκεί την νομισματική πολιτική της χώρας ;;;

Η άσκηση δημόσιας πολιτικής πώς για ποιο λόγο ανετέθη σε ιδιώτες ή σε “ανεξάρτητη αρχή” και γιατί δεν την ασκεί το Ελληνικό Δημόσιο ;;;

Μήπως πρέπει να Εθνικοποιηθεί άμεσα η Τράπεζα της Ελλάδος, και να αποτελέσει “μετερίζι” ανάπτυξης για την χώρα ;;;

Με την τροποποίηση στο άρθρο 14, στοιχείο α’, του καταστατικού της ΤτΕ, που εγκρίθηκε στίς 18 Απριλίου του 2011, τροποποιείται μια παράμετρος που θα μπορούσε να εκληφθεί και σαν ιστορικό απολίθωμα, ασυμβίβαστο με τους κανόνες που διέπουν τη συμμετοχή της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Eνωση.

Ως μια ελάχιστη “ρήτρα διασφάλισης” του εθνικού ελέγχου της ΤτΕ, της τράπεζας που έχει το προνόμιο να εκδίδει νόμισμα στην Ελλάδα από το 1928, και σύμφωνα με την οποίαν, προβλεπόταν ότι δε δικαιούνται να ασκούν τα δικαιώματα ψήφου που τους αναλογούν στη Γενική Συνέλευση των μετόχων «οι μη έχοντες την ελληνική υπηκοότητα». Σημειώνεται, ότι η Τράπεζα της Ελλάδος, παρότι από τους περισσότερους εκλαμβάνεται ως δημόσιος οργανισμός, είναι στην πραγματικότητα μια Ανώνυμη Εταιρεία, εισηγμένη στο Χρηματιστήριο, στην οποία η συμμετοχή του Δημοσίου δεν ξεπερνά το 9%.

Προβλέπεται και ανώτατο όριο σε αυτή τη συμμετοχή από το καταστατικό της Τράπεζας, το οποίο δεν μπορεί να υπερβεί το ένα τρίτο των μετοχών, ώστε να διασφαλίζεται ότι το Δημόσιο δε θα αποκτήσει ποτέ τον έλεγχο της Tράπεζας.

Επομένως, δικαίωμα ψήφου στις συνελεύσεις αποκτούν πλέον οι υπήκοοι και των 27 κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Eνωσης, όπως και οι υπήκοοι των τριών επιπλέον κρατών, που μετέχουν στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή της Νορβηγίας, της Ισλανδίας και του “μυστικοπαθούς φορολογικού παραδείσου”, του Λιχτενστάιν.

Τι σημαίνει αυτή η τροποποίηση στην πράξη; Υποθετικά, οι μέτοχοι της ΤτΕ που προέρχονται από τρίτες χώρες, θα μπορούσαν σε μια γενική συνέλευση, εφόσον έχουν συγκεντρώσει το απαιτούμενο κατά το νόμο ποσοστό συμμετοχής τους, να “μπλοκάρουν”, μια μελλοντική απόφαση της Ελληνικής κυβέρνησης για τον ορισμό του Διοικητή της ΤτΕ, ή μια σειρά άλλων σημαντικών αποφάσεων. Σε απλά Ελληνικά, οι ξένοι μέτοχοι αποκτούν για πρώτη φορά και τυπικά λόγο (επί της ουσίας τον είχαν και πριν την αλλαγή του καταστατικού) για θέματα που ως τώρα ρυθμιζόταν με σχετική ελευθερία από την εκάστοτε κυβέρνηση.

Κατά τα άλλα, η Τράπεζα που έχει το εκδοτικό προνόμιο, διαχειρίζεται τα κρατικά αποθέματα χρυσού, εποπτεύει τις εμπορικές τράπεζες και τις ασφαλιστικές εταιρείες, διεκπεραιώνει τις συναλλαγές του Δημοσίου και συμβουλεύει την κυβέρνηση για την οικονομική πολιτική, με ενεργό ρόλο και στην εφαρμογή του Mνημονίου, ελέγχεται από μετόχους με συμμετοχή κάτω του 5%, που παραμένουν άγνωστοι.

Η Τράπεζα της Ελλάδος διαχειρίζεται τα αποθέματα του χρυσού της Ελλάδος.Δεν γνωρίζω εάν είναι θεωρητικό το “λεχθέν”, αλλά ειρήσθω εν παρόδω, που βρίσκεται ο Ελληνικός χρυσός τον οποίον κατά νόμο έχει ευθύνη διαχείρισής του η Τράπεζα της Ελλάδος ;;;

Ποιος ελέγχει την έκδοση χαρτονομισμάτων από μία εταιρεία ιδιωτικών συμφερόντων ;;; pisoapothnkoyrtina.blogspot.com/

Η Μάσκα έπεσε


EΚΠΛΗΚΤΙΚΟ άρθρο υπέρ της Ελλάδας στην Liberation!ΕκτύπωσηE-mail
15-06-2012 22:15:11
Image
Όχι, αυτό που συμβαίνει στην Ελλάδα, αν και δραματικό, δεν είναι μια καταστροφή. Είναι επίσης μια ευκαιρία. Γιατί η δύναμη του χρήματος έχει, για πρώτη φορά, υπερβεί με ένταση το ρυθμό της μέχρι τότε σταδιακής, σχολαστικής και προσεκτικά οργανωμένης καταστροφής του δημόσιου συμφέροντος και της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Και σε μια χώρα τόσο διάσημη για τη φιλοσοφία της ζωής, στον αντίποδα του αγγλοσαξονικού μοντέλου, και διάσημη για την ακούραστη αντίσταση που έχει φέρει στις πολλαπλές μορφές καταπίεσης που προσπάθησαν να τη χαλιναγωγήσουν.
Ο Έλληνας δεν χορεύει και δε θα χορέψει ποτέ στο ένα πόδι, ούτε θα σκύψει δουλικά, ανεξάρτητα από τα καθεστώτα που θέλουν να του επιβάλλουν. Χορεύει με τα χέρια του, σαν να θέλει να πετάξει προς τα αστέρια. Γράφει στους τοίχους αυτό που θα του άρεσε να διαβάσει κάπου αλλού. Καίει μια τράπεζα όταν δεν του αφήνουν πλέον την πολυτέλεια να ψήσει στην παραδοσιακή του ψησταριά. Ο Έλληνας είναι τόσο ζωντανός, όσο η ιδεολογία της απειλής θανάσιμη. Και ο Έλληνας αν και χτυπημένος μέχρι θανάτου, στο τέλος πάντα σηκώνεται.

Ναι, η Ευρώπη της οικονομίας ήθελε να δημιουργήσει ένα παράδειγμα. Αλλά μες τον εκνευρισμό της να χτυπήσει τη χώρα που φαινόταν η πιο αδύναμη στη ευρωζώνη, μέσα στην υπερβολική της βία, η μάσκα της έπεσε. Είναι τώρα περισσότερο από ποτέ, η ώρα να καταδείξουμε το αληθινό της πρόσωπο: αυτό του ολοκληρωτισμού. Γιατί πρόκειται πραγματικά περί αυτού. Και υπάρχει μόνο μία απάντηση στον ολοκληρωτισμό: ο αγώνας, επίμονος και ανυποχώρητος, μέχρι τη μάχη, αν χρειαστεί, καθώς διακυβεύεται η ίδια η ύπαρξη.  
Image
Έχουμε έναν κόσμο, μια ζωή, και αξίες να υπερασπιστούμε. Παντού στους δρόμους, είναι τα αδέλφια μας, οι αδελφές μας, τα παιδιά μας, οι γονείς μας, οι οποίοι έχουν πληγεί μπροστά στα μάτια μας, ακόμα και αν είναι μακριά. Πεινάμε, κρυώνουμε και πονάμε μαζί τους. Όλα τα χτυπήματα που δέχονται μας τραυματίζουν εξίσου. Κάθε παιδί στην Ελλάδα που λιποθυμά στο σχολείο του, μας καλεί στην αγανάκτηση και στην εξέγερση. Για τους Έλληνες, είναι καιρός να πούνε όχι, και, για όλους εμάς, ήρθε ο καιρός να τους υποστηρίξουμε. Επειδή ο ελληνικός λαός σήμερα ηγείται της μάχης κατά του οικονομικού ολοκληρωτισμού, που καταστρέφει παντού τη δημόσια περιουσία, απειλεί την καθημερινή επιβίωση, διαδίδει την απόγνωση, το φόβο και την αποχαύνωση μέσα από έναν πόλεμο όλων εναντίον όλων.

Πέρα από έναν συναισθηματικό θυμό που εκτονώνεται με την καταστροφή των συμβόλων της καταπίεσης, αναπτύσσει έναν διαυγή θυμό, των αγωνιστών που αρνούνται να στερηθούν την ίδια τους τη ζωή προς όφελος της τραπεζικής μαφίας και της λογικής της, αυτής του "τρελού χρήματος". Με τις συνελεύσεις της άμεσης δημοκρατίας, το κίνημα της πολιτικής ανυπακοής, το κίνημα "Δεν πληρώνω" και τις πρώτες εμπειρίες της αυτοδιαχείρισης, μια νέα Ελλάδα αναδύεται αυτή τη στιγμή, που απορρίπτει την τυραννία της αγοράς για λογαριασμό των ανθρώπων.

Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό θα πάρει για τους ανθρώπους να ελευθερωθούν από την εθελοντική δουλεία τους, αλλά είναι βέβαιο ότι, αντιμετωπίζοντας τη γελοιότητα της πελατειακής πολιτικής, των διεφθαρμένων δημοκρατιών, τον τραγελαφικό κυνισμό του κράτους των banksters (τραπεζική μαφία), θα έχουμε μόνο την επιλογή -ενάντια σε κάθε εκβιασμό- να διαχειριστούμε τις υποθέσεις μας εμείς οι ίδιοι.


Η Ελλάδα είναι το παρελθόν μας. 
Είναι επίσης το μέλλον μας. 
Ανακαλύψτε την ξανά μαζί της! 
Το 2012 ας γίνουμε όλοι Έλληνες!
[Aναδημοσίευση από ellinon-anava-pblogs.gr]