Πέμπτη, 22 Σεπτεμβρίου 2011

Έλεος πια με τα τούρκικα σήριαλ!... TOY Γ. ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟY ΚΑΘ. ΠΑΝ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Πριν από μερικές δεκαετίες – να θυμηθούμε οι ώριμοι στην ηλικία, να το μάθουν τα παιδιά μας – ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά… Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος… και τα κορίτσια ντίβες, γυναίκες πλανεύτρες, εξωτικές μαζί και επιθυμητές…Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και μαζί όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…».

Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η TV, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντάς μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες ώρες από λίγα εγχώρια και πολλά, ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ πολλά εισαγόμενα σίριαλ, που, όπως η εποχή μας, δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε «δίδαγμα και… ρητό», αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε… τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.

Ίσως βιάστηκε ο Όργουελ βαφτίζοντας το βιβλίο του «1984», αλλά τελικά δικαιώθηκε για τη δύναμη της Τηλεόρασης να καθοδηγεί την ΚΟΙΝΗ ΓΝΩΜΗ σε στόχους επιθυμητούς, καθώς αποδεχόμενη την προπαγάνδα ως ενημέρωση συναρπάζεται, ακολουθεί άβουλα, αξιολογεί άκριτα, υιοθετεί ασυλλόγιστα!... Και έτσι ζει τελευταία το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό μια ιδιόμορφη τραγωδία με άγνωστες προεκτάσεις που αδυνατούμε να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και στο μέτρο που το επιτάσσουν οι περιστάσεις και το απαιτούν οι καιροί να ερμηνεύσουμε παραγωγικά.

Φυσικά και υπάρχουν ευρωπαϊκές ντιρεκτίβες και το εντόπιο ΕΣΡ που θέτουν, υποθέτει ο μέσος πολίτης καλοπροαίρετα, και κάποια ΟΡΙΑ στην ασυδοσία της υποβολής παιδιών, ενηλίκων και ατόμων της τρίτης ηλικίας σε ατέλειωτες ώρες ξενόγλωσσων σίριαλ που απέχουν ΠΟΛΥ, πάρα πολύ από τα πολιτιστικά και γλωσσικά, από τα πολιτισμικά δεδομένα, από την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα του λαού μας.

Σίγουρα στην απίστευτα δύσκολη οικονομικά εποχή μας οι ιδιοκτήτες των καναλιών αναζητούν «εύκολους δρόμους» κάλυψης πολλών ωρών εκπομπής με ελάχιστο κόστος, αλλά με την ίδια σιγουριά θα αναφωνήσω προς κυβερνητικούς παράγοντες, ΕΣΡ και τηλεοπτικά κανάλια:

Φτάνει πια!...

Στον βωμό της δικής σας επιβίωσης με μείωση κόστους, με «πονηρές» συναλλαγές για εξασφάλιση της επιθυμητής «καθοδήγησης» της κοινής γνώμης ΜΗ θυσιάζεται ιστορία, γλώσσα, πολιτισμό, ήθη και έθιμα ενός λαού που και εξαιτίας της οικονομικής εξαθλίωσης στήνεται πολύ περισσότερες ώρες μπροστά στις μικρές οθόνες απορροφώντας τη γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, την κοινωνική ψυχολογία της…Τουρκίας!

*O Γιώργος Πιπερόπουλος είναι καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου