Ο καθηγητής Ιστορίας της Οικονομίας στο περιοδικό Spiegel για την Ελλαδα (Δεν ειναι ετσι οπως θελουν να μας τα λενε οι Γερμανοί)

Συνέντευξη του Albrecht Ritschl, Wirtschaftshistoriker (καθηγητή Ιστορίας της Οικονομίας) στο περιοδικό Spiegel:

Spiegel: Κύριε Ritschl, η Γερμανία συζητάει αυτόν τον καιρό για περαιτέρω οικονομική βοήθεια για την Ελλάδα. Η κυβέρνηση ενεργεί με ακαμψία σύμφωνα με τη ρήση : ¨λεφτά θα πάρετε μόνο αν κάνετε αυτό που σας λέμε¨. Σαν υπεράνω όλων ηθικολόγος, είναι δίκαιη αυτή η συμπεριφορά;

Ritschl: Όχι, είναι απολύτως αδικαιολόγητη.

Spiegel: Μάλλον δεν το βλέπουν έτσι οι περισσότεροι Γερμανοί.

Ritschl: Μπορεί, αλλά η Γερμανία έζησε τις μεγαλύτερες χρεοκοπίες της νεότερης ιστορίας. Την σημερινή οικονομική ανεξαρτησία της και τη θέση της ως Διδασκάλου της Ευρώπης την χρωστάει στις ΗΠΑ, οι οποίες μετά τον 1ο αλλά και τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο παραιτήθηκαν από το δικαίωμα τους για τεράστια χρηματικά ποσά. Αυτό δεν το θυμάται όμως κανείς.

Spiegel: Τί ακριβώς συνέβη τότε;

Ritschl: Η δημοκρατία της Βαϊμάρης κατόρθωσε να επιζήσει από το 1924 μέχρι 1929 αποκλειστικά με δανεικά, τα δε χρήματα για τις αποζημιώσεις του 1ου Παγκοσμίου πολέμου τα δανείστηκε από τις ΗΠΑ. Αυτή η ¨δανειακή Πυραμίδα¨ κατέρρευσε με την κρίση του 1931. Τα χρήματα των δανείων των ΗΠΑ είχαν εξαφανιστεί, η ζημιά για τις ΗΠΑ ήταν τεράστια, οι συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία ήταν καταστροφικές.

Spiegel: Το ίδιο και μετά τον 2ο Παγκόσμιο πόλεμο;

Ritschl: Η Αμερική τότε φρόντισε να μην θέσει κανείς από τους συμμάχους αξιώσεις για αποζημίωση. Εκτός από μερικές εξαιρέσεις, ματαιώθηκαν όλες οι αξιώσεις μέχρι μια μελλοντική επανένωση των Γερμανιών (ανατολικής και δυτικής). Αυτό ήταν πολύ ζωτικό για την Γερμανία, ήταν στην ουσία η οικονομική βάση του γερμανικού μεταπολεμικού θαύματος. Αλλά παράλληλα, τα θύματα της γερμανικής κατοχής ήταν αναγκασμένα να αποποιηθούν των δικαιωμάτων τους για αποζημίωση, μεταξύ αυτών και οι Έλληνες.

Spiegel: Στη σημερινή κρίση παίρνει η Ελλάδα από Ευρώπη και ΔΝΤ 110 δις και συζητιέται ένα πρόσθετο πακέτο, που θα είναι εξ ίσου μεγάλο. Πρόκειται δηλαδή για πολλά χρήματα. Πόσο μεγάλες ήταν οι γερμανικές χρεοκοπίες;

Ritschl: Αναλογικά με την οικονομική επιφάνεια που είχαν οι ΗΠΑ κατά την εποχή εκείνη, τα γερμανικά χρέη της δεκαετίας του 30 ισοδυναμούν με το κόστος της κρίσης του 2008. Συγκριτικά λοιπόν, τα χρέη της Ελλάδας είναι μηδαμινά.

Spiegel: Αν υποθέταμε οτι υπήρχε μια παγκόσμια λίστα για βασιλιάδες της χρεοκοπίας, ποιά θα ήταν η θέση της Γερμανίας;

Ritschl: Αυτοκρατορική. Σε σχέση με την οικονομική επιφάνεια της χώρας, η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος αμαρτωλός του 20ου αιώνα και πιθανόν της νεότερης οικονομικής ιστορίας.

Spiegel: Ούτε η Ελλάδα δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί;

Ritschl: Όχι, η Ελλάδα παίζει ένα δευτερεύοντα ρόλο. Υπάρχει βέβαια το πρόβλημα του κινδύνου της μετάδοσης της κρίσης στις γνωστές ευρωπαϊκές χώρες.

Spiegel: Η ομοσπονδιακή δημοκρατία της Γερμανίας θεωρείται ως η ενσάρκωση της σταθερότητας. Πόσες φορές έχει χρεοκοπήσει η Γερμανία;

Ritschl: Εξαρτάται πως το υπολογίζει κανείς. Τον τελευταίο αιώνα τουλάχιστο τρεις φορές. Μετά την τελευταία στάση πληρωμών στη
δεκαετία του 30, ανακουφίστηκε η Γερμάνια από τις ΗΠΑ με μια μείωση χρεών, ή αλλιώς ένα "Haircut", που ισοδυναμεί με ένα μεγαλόπρεπο Afro-Look που μετατρέπεται σε φαλάκρα. Από τότε κρατάει η χώρα την οικονομική λάμψη της, ενώ οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι δούλευαν σαν τα σκυλιά για να ορθοποδήσουν από τις καταστροφές του πολέμου και τη γερμανική κατοχή. Κι ακόμη το 1990 είχαμε επίσης μια στάση πληρωμών.

Spiegel: Πώς είπατε;

Ritschl: Βεβαίως! Ο τότε καγκελάριος Kohl αρνήθηκε να υλοποιήσει τη Συμφωνία του Λονδίνου, του 1953. Η συμφωνία έλεγε ότι οι γερμανικές πολεμικές αποζημιώσεις στην περίπτωση της επανένωσης των Γερμανίων θα πρέπει να τεθούν υπό επαναδιαπραγμάτευση. Η Γερμάνια όμως δεν πλήρωσε αποζημιώσεις μετά το 1990 (εκτός πολύ λίγων) ούτε τα αναγκαστικά δάνεια, ούτε τα έξοδα κατοχής. Η Ελλάδα είναι ένα από τα κράτη, που δεν πήραν δεκάρα.

Spiegel: Σε αντίθεση με το 1953, συζητείται επί του παρόντος η διάσωση της Ελλάδας, λιγότερο μέσω μιας μείωσης των χρεών και
περισσότερο μέσω μιας παράτασης του χρόνου πληρωμής των κρατικών ομολόγων, δηλαδή μιας ήπιας αναπροσαρμογής των χρεών. Μπορούμε εδώ να μιλάμε για επαπειλούμενη χρεοκοπία;

Ritschl: Οπωσδήποτε. Ακόμη κι αν ένα κράτος δεν είναι εκατό τα εκατό ανίκανο να ικανοποιήσει τους πιστωτές του, μπορεί να είναι υπό χρεοκοπία. Ακριβώς όπως στην περίπτωση της Γερμανίας τη δεκαετία του 50. Είναι ψευδαίσθηση να πιστεύουμε ότι η Ελλάδα θα μπορέσει μόνη της να πληρώσει τα χρέη. Και όποιος δεν το μπορεί είναι εξ ορισμού χρεοκοπημένος. Τώρα θα έπρεπε να καθοριστεί, ποιά χρηματικά ποσά είναι έτοιμοι οι πιστωτές να θυσιάσουν. Δηλαδή θα πρέπει να βρούμε ποιός θα πληρώσει το μάρμαρο.

Spiegel: Το κράτος που πληρώνει τα περισσότερα είναι η Γερμανία.

Ritschl: Μάλλον κάπως έτσι θα πρέπει να γίνει. Αλλά ήμασταν στο παρελθόν πολύ ανέμελοι. Η βιομηχανική μας παραγωγή κέρδισε πολλά από τις υπέρογκες εξαγωγές. Οι αντιελληνικές θέσεις που προβάλλονται από τα ΜΜΕ εδώ είναι πολύ επικίνδυνες. Μην ξεχνάτε ότι ζούμε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: Το οικονομικό μας θαύμα πραγματοποιήθηκε αποκλειστικά και μόνο επειδή δεν αναγκαστήκαμε
να πληρώσουμε αποζημιώσεις.

Spiegel: Η Γερμανία δηλαδή θα έπρεπε να είναι πιο συγκρατημένη;

Ritschl: Η Γερμανία στον 20ο αιώνα άρχισε δυο πολέμους - το δεύτερο τον διεξήγαγε ως πόλεμο αφανισμού και εξολόθρευσης - και στη συνέχεια οι εχθροί της αποποιήθηκαν του δικαιώματος τους εν μέρει ή και καθολικά για αποζημιώσεις. Το οτι η Γερμανία πραγματοποίησε το θαύμα της πάνω στις πλάτες άλλων Ευρωπαίων δεν το έχουν ξεχάσει οι Έλληνες.

Spiegel: Τί εννοείτε;

Ritschl: Οι Έλληνες ξέρουν τα εχθρικά άρθρα στα γερμανικά ΜΜΕ πολύ καλά. Αν η διάθεση των Ελλήνων γίνει πολύ πιοεπιθετική, μπορεί να αναβιώσουν οι παλιές διεκδικήσεις, αρχίζοντας από την Ελλάδα, και αν η Γερμανία ποτέ αναγκαστεί να πληρώσει, θα μας «πάρουν ακόμη και τα σώβρακα». Θα έπρεπε αντίθετα να είμαστε ευγνώμονες, να εξυγιάνουμε την Ελλάδα με τα λεφτά μας. Αν εμείς εδώ παίξουμε το παιγνίδι των ΜΜΕ, παριστάνοντας τον χοντρό Εμίλ, που καπνίζει το πούρο του και αρνείται να πληρώσει, κάποτε κάποιοι θα μας στείλουν τους παλιούς λογαριασμούς.

Spiegel: Τουλάχιστον στο τέλος μερικές ηπιότερες σκέψεις: Αν μπορούσαμε να μάθουμε κάτι από τις εξελίξεις, ποιά λύση θα
ήταν η καλύτερη για την Ελλάδα και τη Γερμανία;

Ritschl: Οι χρεοκοπίες της Γερμανίας τα περασμένα χρόνια το δείχνουν: Το λογικότερο είναι τώρα να συμφωνηθεί μια μείωση του χρέους. Όποιος δάνεισε λεφτά στην Ελλάδα, πρέπει να χάσει ένα μεγάλο μέρος τους. Αυτό θα ήταν καταστροφικό για τις τράπεζες, γι' αυτό θα ήταν αναγκαίο ένα πρόγραμμα βοήθειας. Μπορεί αυτή η λύση να είναι ακριβή για τη Γερμανία, αλλά έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να πληρώσουμε. Κι έτσι θα είχε και η Ελλάδα μια ευκαιρία για μια νέα αρχή.

Albrecht Ritsch, Wirtschaftshistoriker (καθηγητής "Ιστορίας της Οικονομίας)

SPIEGEL Μετάφραση: ΚΤ

ΚΑΙ ΕΔΩ ΤΟ ΑΥΘΕΝΤΙΚΟ...

Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΣΦΥΡΙ - απο email

Ἄχ! καϋμένη μου Ἑλλάδα
ποὖχες πάντα μία δάδα
μές στό χέρι τήν κρατοῦσες
καί τόν πολιτισμό σκορποῦσες.

Ὅμηρο, Σωκράτη, Εὐριπίδη
Ἀριστοτέλη, Αἰσχύλο, Σοφοκλῆ
Ἀριστοφάνη, Πλάτωνα καί Περικλῆ
ὅλους τούς γένννησες ἐσύ.

Μέγα Ἀλέξανδρο καί Μιλτιάδη
Θαλῆ, Σόλωνα καί Πιττακό
τόν λέοντα τῆς Σπάρτης Λεωνίδα
τέκνα δικά σου τούτους οἶδα
πού τίμησαν τό χῶρο αὐτό.

Ὁ μέγας Παῦλος τῶν Ἐθνῶν
κόσμησε τόν τόπο τόν ἑλληνικόν
Άπόστολος Ἀνδρέας καί λοιποί
ἁγίασαν τή γῆ αὐτή.

Τί νά πῶ γιά τό '21
πού ἄφθονο χύθηκε αἶμα
κι' ἔγινε αἰματερή θυσία
γιά ν'ἄχουμε ἐμεῖς σήμερα
τήν ποθητή ἐλευθερία.

Τό λάβαρο τῆς 'Επανάστασης
ἔγινε ἔμβλημα καί εὐλογία
μά καί μέσα στή σκλαβιά
ὅλα τά κρυφά σχολειά
καί πόθο γιά τή λευτεριά,
προσέφερε ἡ Ἐκκλησία.
Καί ἦλθαν χρόνοι καί καιροί,
πού χάθηκε ἡ εὐλογία αὐτή.
Τήν Ἐνωμένη Εὐρώπη προτιμήσαμε
ὡς θεά τήν ἐποιήσαμε
πολλά μαζί της ἀνταλλάξαμε
καί τήν παράδοση ξεχάσαμε.

Σάν τούς παλιούς Ἰσραηλίτες
πού κατάντησαν σάν τούς ἀλῆτες.
γιατί τήν βασιλεία προετίμησαν
καί τούς Κριτές καί «βλέποντες» ἀτίμασαν.

Ἄχ! Κολοκοτρώνη μέ τόν Περικλῆ
δέστε τόν ἑλληνικό λαό
πῶς κατάντησε μέ τόν καιρό
σάν τόν φτωχοσυγγενῆ.

Βρήκαμε καί Κυβερνῆτες
σάν ἀπό οὐρανοῦ κομῆτες
πού ψωνήσαμε μέ χάρη,
νύχτα ἀσέληνο χωρίς φεγγάρι
σέ κάποιο ὑπαίθριο παζάρι.

Ἄχ! καϋμένη μου Ἑλλάδα
μέ τήν ψεύτικη βελάδα,
πού ἡ Κύβέρνηση σου μοιάζει
μέ ἐρασιτεχνική ὁμάδα.

Τά ἔσοδά μας ἐλέγχουν καί παρατηροῦν
μέ τό σίγμα καί τό νί
καί στό τέλος μέ ἰταμότητα θά ποῦν
«φάγαμε τά λεφτά μαζί».



Τό σύστημα τό ἐκπαιδευτικό
μέ μένος ἀνθελληνικό,
σάν ἀρχή τους λές καί βάζουν
κάθε χρόνο νά ἀλλάζουν.

Γιατί ἀλήθεια γίνονται
σήμερα αὐτά τά πράγματα;
Μά ὅλα αὐτά τεκταίνονται
γιά νά μένουν τά παιδιά ἀγράμματα
καί νά χάφτουν ἀπό 'δῶ καί μπρός
ὅτι στή Σμύρνη ἔγινε συνωστισμός
καί ὅτι τό '21 ἤτανε, ἀγῶνας ταξικός.

Τή γλῶσσα μας κατέστρεψαν
τήν ἱστορία μας διέστρεψαν,
κάθε τί τό ἑλληνικό τό θεωροῦν ὁπισθοδρομικό
γι'αὐτό μέ πεῖσμα δυνατό
θά τό ἐξωβελήσουν καί αὐτό
καί θά μᾶς ἐντάξουν ἐν καιρῶ
μέ ἐντολή δῆθεν ὑπερκόσμιο
σέ μιά Κυβέρνηση παγκόσμιο.

Καί μᾶς φόρτωσαν στήν πλάτη
τό νέο σχέδιο «Καλλικράτη »
μἐ ἀπώτερο σκοπό
νά μᾶς διαμελήσουν ἐν ψυχρῶ
νά συρρικνώσουν τό ἔδαφος τό ἑλληνικό
και ἔτσι μέ τρόπο ἁπλό
νά λυθῆ τό ζήτημα τό Σκοπιανό,
τό Τούρκικο καί Ἀλβανικό
χωρίς πολέμους καί θυμό,
σύστημα νέο Ἀμερικανικό.



Μά μπορεῖ τήν προδοσία αὐτή
νά κάνουν ἕλληνες πολιτικοί;
Νά τούς ἀποδοθῆ κατηγορία
ἐπί «ἐσχάτη προδοσία».

Ἄς μή θυμώνουμε πολύ
καί ζητᾶμε ρέστα ἀπό τό.......«παιδί»
στή λέσχη πού ἐμαθήτευσε
ἐκεῖ τά ἔχει διδαχθῆ.

Τήν Ὀρθόδοξη πίστη τοῦ λαοῦ
βάλαν στό μάτι ἀπό καιροῦ
καί μᾶς γεμίσαν μ'ἀλλοδαπούς
Ἰνδούς, Ρουμάνους, Ἀλβανούς,
Πακιστανούς καί Ἀφρικανούς.
καί τό καυχῶνται μέ καμάρι
γιά νά μᾶς κάνουνε μ΄αὐτούς
ἕνα «πολυπολιτισμικό» χαρμάνι.

Ἀφελές σχέδιο καί ἁπλό;
οὐχί, κατά τό μᾶλλον ἤ ἧττον,
ἀλλ'ἐκ προθέσεως σατανικό,
γιά νά δημιουργήσουν ἐν καιρῶ
δίκαια μειονοτήτων.

Μέ τέτοιους λοιπόν πολιτικούς
τί ζητᾶμε τούς ἐχθρούς;

Σταμάτησαν μέ θράσος ἰταμό
ἀπό τόν ραδιοφωνικό τους τό σταθμό
τόν πρῶτο κι' ὅλας τόν καιρό
τό παγκόσμιο «Χριστός Ἀνέστη»
νά μή λυπήσουν τό ἀλλοδαπό
καί ἑτερόθρησκο κοινό
καί πᾶς νοήμων ἄνθρωπος
τάς φρένας αὐτοῦ ἐξέστη.

Λοιπον κ.Καμήνη ἐρωτῶ:
Ὑπάρχει καμίνι δυνατό
νά καίη ὅλο τόν καιρό;
ἐκεῖ ὅλους νά σᾶς ρίξουμε
μήπως καί σᾶς συνετίσουμε.

Μά ἄν θά γίνη αὐτό,
δέν θά 'χουμε Πρωθυπουργό.

Βγῆτε καλοί μου ἀδελφοἰ
στό δρόμο τό πρωί
καί πάρτε ἕνα ὁδοκαθαριστῆ
πού νά 'χει συνείδηση ἑλληνική.

Αὐτόν λοιπόν νά πείσετε
καί Πρωθυπουργό νά χρίσετε.
Σᾶς ὁμιλῶ ἀπό πρῶτο χέρι,
πιό καλά θά τά καταφέρει.

Τήν Τ.V. ἔχουν γιά ὀχυρό
γιά νά χαζέψουν τό λαό
καί νά θεσμοθετήσουν ἐν καιρῶ
τόν γάμο τόν πολιτικό
μετά μεγίστου ζήλου,
μεταξύ ἀνδρῶν τε καί ἀνδρῶν
ἤ γυναικῶν καί γυναικῶν
τοῦ αὐτοῦ δηλαδή φύλλου.
Ὤ! κατάντημα φρικτό
ἔγκλημα εἰδεχθές καί μιαρό
καί βδελυκτό εἰς τόν Θεό
καί ἀλλοίμονο στό δημογραφικό.

Ὅλοι λένε μέ ἕνα στόμα
κάναν τήν Ἑλλάδα πτῶμα
καί μέ θρασύτητα πολλή
βγάλαν τήν δόλια στό σφυρί
καί κοιτοῦν μέ πονηριά,
ποιός θά ἁρπάξη πιό πολλά.

Κύριοι, δέν χρειάζονται δικαστήρια καί δίκες
ἀπόσπασμα ἐκτελεστικό καί φυλακή
γιά νά σᾶς ἀποδοθῆ ἡ δίκαιη ποινή.

Ἡ Ἱστορία θά σᾶς κρίνει,
αὐτή κανέναν δέν ἀφήνει,
καί σᾶς λέμε νέτα σκέτα,
δέν θά σᾶς σώσουν τότε
οὔτε ἑκατό Ντελόρ πακέτα.
Θά εἶναι αἰώνια ἡ μομφή
καί ἡ γενική κατακραυγή

Πάνω ἀπ' ὅλα ὅμως ὑπάρχει ὁ Θεός
πού εἶναι δίκαιος καί ἰσχυρός
καί τόν τελευταῖο λόγο ἔχει Αὐτός
τότε θά γίνη θρῆνος καί κλαυθμός
ἄν σᾶς πετάξη ὅλους ἔως ἑνός,
μές τή γέεννα τοῦ πυρός.

Σεπτ. 2011

Η Δύναμη του δικού σου νομίσματος

Μια απίστευτη ιστορία ! Το πείραμα ενός Δήμαρχου σε μια κρίσιμη εποχή φτώχειας και ανεργίας…


Worgl ( Βέρλγκ ), ένας πρωτότυπος Δήμαρχος !

Γιατί...
από μικρό κι΄ από "τρελό" μαθαίνεις τήν αλήθεια...


Συνήθεια τόχουμε εμείς οί άνθρωποι όταν μας περιζώσουν τα προβλήματα, και μάλιστα τα υγείας και τα οικονομικά ( μια και το ένα φέρνει το άλλο…) να προσπαθούμε να διαφύγουμε με καινοτόμους «εφευρέσεις» στον χώρο του εμπορίου, των έργων, και της οικονομίας, με την ελπίδα και το όνειρο μιάς απίστευτης ανάπτυξης…

Αυτό το παρακάτω κείμενο λοιπόν, πού εντοπίσαμε στο διαδίκτυο, ίσως θα έπρεπε να αποτελεί μπροσούρα και μπούσουλα – πυξίδα, και για κάποιους Έλληνες Δήμαρχους, καινοτόμους και πραγματικά ανοιχτόμυαλους πού θα ωφελούσαν τις τοπικές κοινωνίες τους.

Και μάλιστα σε εποχές γκρίζες και σκούρες όπως αυτή πού ήδη διανύουμε…

Δεν ξέρουμε βέβαια εάν ο κύριος Δήμαρχος διαβάζει την ηλεκτρονική παλιο-φυλλάδα μας για να πληροφορηθεί και κάποιους άλλους τρόπους τοπικής ανάπτυξης και δημόσιων έργων πού θα μπορούσαν να γίνουν με ευρεία συναίνεση και ριζοσπαστικούς τρόπους, αλλά άς ελπίσουμε πώς κάποιος καλός άνθρωπος, νοήμων καλοθελητής και άσπονδος φίλος θα τον πληροφορήσει γι΄ αυτό…


Άς δούμε λοιπόν τι έκανε ο παρακάτω Αυστριακός Δήμαρχος και μετά άς σκεφθούμε πώς θα μπορούσαμε να τά προσαρμόσουμε όλα αυτά και στα δικά μας μέτρα…
----------------------

Στα 1932 λοιπόν, σε μια μικρή πολιτεία της Αυστρίας, την Βέργκλ, πού αριθμούσε τότε 4.500 περίπου κατοίκους διεξήχθη ένα καινοτόμο οικονομικό πείραμα πού άφησε εποχή και πού ίσως να ήταν και αναγκαίο να αναστηθεί και στις μέρες μας…


Ήδη η Ευρώπη είχε χτυπηθεί από το κραχ του 1929, και το 1931 που εκλέχτηκε Δήμαρχος ο Michael Untergüggenberger (Μίκαελ Ούντεργκέγκενμπέργκερ) ήδη είχε έλθει η μεγάλη φτώχεια με 30% ανεργία, και 10% άπορους συμπολίτες τους.





Ο νέος Δήμαρχος προερχόταν από φτωχή αγροτική οικογένεια, και ο ίδιος είχε κατορθώσει να μορφωθεί μόνος του και να γίνει μηχανικός στους σιδηροδρόμους.

Αν και ο ίδιος δεν ήταν μαρξιστής, είχε συνδικαλιστική δράση και υποστήριζε τα συμφέροντα των εργαζομένων ενάντια των πλουσίων επενδυτών του σιδηροδρόμου, πράγμα που το πλήρωσε με την μη προσωπική του άνοδο στην ανώτερη ιεραρχία των σιδηροδρομικών υπαλλήλων.


Ήταν ένας άνθρωπος ανοιχτόμυαλος, πρακτικός, εργατικός, δραστήριος που κέρδισε την καρδιά των συμπολιτών του, οι οποίοι τον εμπιστεύτηκαν στη θέση του Δημάρχου, γνωρίζοντας ότι δεν θα τους προδώσει.


Ο νέος δήμαρχος είχε έναν μακρύ κατάλογο έργων που ήθελε να εκτελέσει.

Έργα απολύτως απαραίτητα όπως η ύδρευση της πόλης, η ασφαλτόστρωση των δρόμων, ο οδικός φωτισμός και η φύτευση δέντρων κατά μήκος των οδών.

Αλλά τα δημοτικά ταμεία ήταν σχεδόν άδεια, και οι δημότες ήταν ήδη σε δεινή οικονομική κατάσταση, αντιμετωπίζοντας αρκετοί από αυτούς πρόβλημα επιβίωσης.

Ο Δήμαρχος καταλάβαινε ότι μία αύξηση της φορολογίας τους, προκειμένου να χρηματοδοτηθούν τα δημοτικά έργα, θα οδηγούσε σε περαιτέρω φτώχεια και ύφεση.

Ο Δήμαρχος όμως είχε μελετήσει το βιβλίο «Η Φυσική Τάξη» του οικονομολόγου Silvio GesellΟ οποίος πίστευε ότι η αργή κυκλοφορία του χρήματος είναι και η κύρια αιτία για την παραπαίουσα οικονομία. (Σύλβιο Γκέσελ).

Το χρήμα ως μέσο συναλλαγής ολοένα εξαφανίζεται από τα χέρια των εργατών – παραγωγών και μαζεύεται στα χέρια των λίγων που το συσσωρεύουν, εκμεταλλεύονται τους τόκους, και δεν το επιστρέφουν πίσω στην αγορά. Κατ΄ αυτόν δηλαδή, όσο περισσότερο χρήμα είχαν, όσο περισσότεροι άνθρωποι, οι οποίοι το κυκλοφορούν συνεχώς, τότε η Κοινωνία θα έχει υγιή ανάπτυξη και ευημερία.

Ο Δήμαρχος βάζοντας σε εφαρμογή την παραπάνω θεωρία, ξεκίνησε το πρόγραμμα των Δημοτικών του έργων, δίνοντας δουλειά σε πολλούς εργαζόμενους και εργολάβους, ξεκαθαρίζοντας όμως ότι η πληρωμή τους θα γινόταν με σελίνια (το νόμισμα της Αυστρίας) όχι εκτυπωμένα από την Εθνική Τράπεζα της, αλλά από τον Δήμο του Wörgl.

Όντως εκτυπώθηκαν και τέθηκαν σε κυκλοφορία 32.000 σελίνια ως "Γραμμάτια Πιστοποίησης Εργασίας", κάτι σαν ένα δωρεάν χρήμα, διότι δεν είχαν αντίκρισμα σε χρυσό, απλά αναγνώριζαν την παροχή έργου προς την Κοινότητα.

Κόπηκαν χαρτονομίσματα ονομαστικής αξίας στα 1, 5 και 10 σελίνια.



Τα χρήματα του Βέργκλ…
Στις 31 Ιουλίου 1932 δόθηκαν τα πρώτα 1.800 Σελίνια για να πληρωθούν οι μισθοί των εργαζομένων, και η αξία των υλικών που αναλώθηκαν τον πρώτο μήνα στα δημοτικά έργα.

Οι άνθρωποι που πήραν αυτά τα νέα σελίνια, μπορούσαν να πληρώσουν τους δημοτικούς τους φόρους, αλλά και να αγοράσουν ψωμί.

Ο αρτοποιός παίρνοντας αυτά τα σελίνια μπορούσε να αγοράζει αλεύρι από τον μυλωνά.

Ο μυλωνάς αγόραζε σιτάρι από τον γεωργό.

Ο γεωργός αγόραζε εργαλεία από τον σιδερά.

Ο σιδεράς αγόραζε παπούτσια από τον τσαγκάρη.

Ο τσαγκάρης πλήρωνε τον δάσκαλο που έκανε μάθημα στα παιδιά του.

Ο δάσκαλος αγόραζε ψωμί στον αρτοποιό.

Και ο κύκλος κυκλοφορίας του χρήματος επαναλαμβανότανε συνεχώς και καθημερινά, σε τέτοιο σημείο ώστε ήδη την τρίτη μέρα, ο κύκλος εργασιών ολόκληρης της πόλης να είναι παραπάνω από 10πλάσιος από τα 1.800 σελίνια που δόθηκαν στη κυκλοφορία σε σημείο το να υποπτεύονται κάποιοι ότι κάποια σελίνια είχαν πλαστογραφηθεί.

Ο Δήμαρχος όμως είχε εφαρμόσει μία πρόσθετη μέθοδο για να κάνει το χρήμα να αλλάζει συνεχώς χέρια με μεγάλη ταχύτητα:

Τα χρήματα του Wörgl έχαναν το 1% της ονομαστικής τους αξίας κάθε μήνα. Για να αποφευχθεί αυτή η υποτίμηση ο ιδιοκτήτης του γραμματίου το δαπανούσε όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Ειδάλλως, την πρώτη μέρα του επόμενου μήνα, έπρεπε να αγοράσει ένα κουπόνι σαν γραμματόσημο, με αξία το 1% της ονομαστικής αξίας και να το κολλήσει στο χαρτονόμισμα. Υπήρχε δηλαδή μία λειτουργία αντίθετη από τον τοκισμό, που επέτρεπε στο χρήμα να κυκλοφορεί συνεχώς.




Ο Δήμαρχος φυσικά δεν μπορούσε να προσλάβει όλους τους ανέργους της πόλης για τα δημοτικά έργα.

Με την αύξηση του κύκλου εργασιών της πόλης όμως, ο αρτοποιός για παράδειγμα δεν προλάβαινε μόνος του να βγάζει τα ψωμιά που του ζητούσαν, υποχρεώθηκε λοιπόν να προσλάβει έναν βοηθό, τον οποίον πλήρωνε με τα σελίνια του Δήμου. Το ίδιο κάνανε και οι υπόλοιποι επαγγελματίες.

Οι βοηθοί που προσλήφθηκαν όμως διευρύνανε την αγοραστική δύναμη της πόλης και έτσι οι επαγγελματίες είχαν να αντιμετωπίσουν μία περαιτέρω αύξηση της ζήτησης, σε σημείο που κανένας κάτοικος της πόλης να είναι άνεργος, αλλά αντίθετα να υπάρχουν παντού αγγελίες ζήτησης προσωπικού. Έτσι το σύστημα αρχίζει να αποκτάει μία δυναμική μορφή, και οι άνεργοι από τα γύρω χωριά έρχονται για να δουλέψουν στο Wörgl, επίσης οι παραγωγοί από τα γύρω χωριά που είχαν τα προϊόντα τους απούλητα (διότι μέχρι τώρα κανείς δεν είχε χρήματα για να τα αγοράσει) επιτέλους βρήκαν αγοραστές στο Wörgl, αλλά με τους νέους επισκέπτες διευρύνεται ακόμα περαιτέρω η αγοραστική δύναμη, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται και η παραγωγική δραστηριότητα.


Οι ξένοι εργάτες παίρνοντας τα σελίνια του Wörgl, δυνάμωναν και τις δικές τους τοπικές οικονομίες, επεκτείνοντας την ανάπτυξη στα γύρω χωριά, αλλά το ίδιο το Wörgl έβγαινε αλώβητο, από αυτή την έξοδο του χρήματος.
Ο Δήμαρχος είχε ένα στρατηγικό πλεονέκτημα: Ήταν αυτός που εκτύπωνε το χρήμα. Δεν ήταν ένας ιδιώτης τραπεζίτης με σκοτεινά συμφέροντα κυριαρχίας από πίσω του, αλλά ένας άνθρωπος στην υπηρεσία των πολιτών.

Η πίσω όψη κάθε γραμματίου περιείχε αυτολεξεί την ακόλουθη συγκινητική δήλωση, κάποια λόγια που φαίνονται σαν να γράφτηκαν σήμερα, και όμως γράφτηκαν το 1932:

«Προς όλους τους ενδιαφερόμενους:
Ο αργός ρυθμός που κυκλοφορεί το χρήμα έχει προκαλέσει μια πρωτοφανή ύφεση του εμπορίου και βύθισε εκατομμύρια ανθρώπους σε απόλυτη εξαθλίωση. Από οικονομικής απόψεως, η καταστροφή του κόσμου άρχισε!
-Είναι καιρός, με αποφασιστική και έξυπνη δράση, να προσπαθήσουμε να συγκρατήσουμε την πτωτική βουτιά του εμπορίου και έτσι να σωθεί η ανθρωπότητα από αδελφοκτόνους πολέμους, χάος και διάλυση. Οι άνθρωποι ζουν μέσα από την ανταλλαγή υπηρεσιών τους. Η υποτονική κυκλοφορία έχει σταματήσει σε μεγάλο βαθμό αυτή την ανταλλαγή και έτσι ρίχνονται εκατομμύρια άνθρωποι που θέλουν να εργαστούν εκτός εργασίας

-Πρέπει, συνεπώς, να αναβιώσουμε αυτή την ανταλλαγή υπηρεσιών και έτσι οι άνεργοι να επιστρέψουν στην παραγωγική τάξη. Αυτός είναι ο στόχος του πιστοποιητικού εργασίας που εκδίδεται από την αγορά της πόλης του Wörgl: Να μειώσει τα βάσανα και το φόβο, να προσφέρει δουλειά και ψωμί».



Σε περίοδο 13 μηνών, ο Δήμαρχος εκτέλεσε όλα τα έργα που είχε σχεδιάσει: Ύδρευση, δρόμοι, φωτισμός. Επίσης κατασκευάστηκαν νέα δημόσια κτίρια, ένας ταμιευτήρας νερού, μία πίστα για σκι, και μια γέφυρα. Επίσης έγιναν αναδασώσεις, γιατί αντιλαμβάνονταν οι άνθρωποι του τότε, που ζούσαν πιο κοντά στη Φύση, το μελλοντικό κέρδος από την ύπαρξη των Δασών.

Σε έξι γειτονικά χωριά επεκτάθηκε το σύστημα με επιτυχία. Ο Γάλλος πρωθυπουργός, Eduard Dalladier, έκανε μια ειδική επίσκεψη για να δει το "θαύμα του Wörgl". Τον Ιανουάριο του 1933, το νέο οικονομικό σύστημα επεκτείνεται στη γειτονική πόλη της Kirchbühl, και τον Ιούνιο του 1933, ο Δήμαρχος του Wörgl συναντήθηκε με εκπροσώπους από 170 διαφορετικές πόλεις της Αυστρίας που ενδιαφέρονταν για την γενικευμένη εφαρμογή του συστήματος και στις πόλεις τους.



ΦΩΤΟ: Το Wörgl σήμερα

Η παρακάτω έκθεση συντάχθηκε από τον Claude Bourdet, έναν αυτόπτη μάρτυρα Καθηγητή του Πολυτεχνείου της Ζυρίχης:

«Επισκέφθηκα το Wörgl τον Αύγουστο του 1933, ακριβώς ένα χρόνο μετά την έναρξη του πειράματος. Πρέπει να αναγνωρίσουμε ότι τα αποτελέσματα φτάνουν το θαύμα. Οι δρόμοι, περιβόητοι για την άθλια κατάσταση τους, συναγωνίζονται τώρα την ιταλική Autostrade (Ιταλική Εθνική Οδό). Το Συγκρότημα των Δημαρχιακών γραφείων έχει ανακαινιστεί όμορφα ως ένα γοητευτικό σαλέ με ανθισμένες γλαδιόλες. Μια νέα τσιμεντένια γέφυρα φέρει περήφανα την πλάκα: "Χτισμένο με δωρεάν χρήματα το έτος 1933". Παντού βλέπει κανείς νέους φανοστάτες στους δρόμους, καθώς και ένα δρόμο με το όνομά του Silvio Gesell. Οι εργαζόμενοι στα πολλά εργοτάξια είναι όλοι ένθερμοι υποστηρικτές του συστήματος του δωρεάν χρήματος. Στα καταστήματα τα γραμμάτια είναι αποδεκτά παντού, παράλληλα με τα επίσημα χρήματα. Οι τιμές δεν έχουν αυξηθεί. Κάποιοι υποστήριξαν ότι το σύστημα που πειραματίστηκε στο Wörgl εμποδίζει την φορολογική ισότητα, γιατί ενεργεί σαν μία μορφή εκμετάλλευσης του φορολογουμένου. Φαίνεται να υπάρχει ένα μικρό λάθος σε αυτό τον τρόπο σκέψης. Ποτέ στο παρελθόν δεν είδε κανείς τους φορολογούμενους να μη διαμαρτύρονται έντονα κατά την αφαίρεση των χρημάτων τους. Στο Wörgl κανείς δεν διαμαρτύρονταν. Αντίθετα, οι φόροι (σε μορφή γραμματίων) καταβάλλονται εκ των προτέρων στον Δήμο. Οι άνθρωποι είναι ενθουσιασμένοι με το πείραμα και διαμαρτύρονται στην Εθνική τους Τράπεζα η οποία αντιτίθεται στην έκδοση των νέων αυτών χαρτονομισμάτων (των τοπικών γραμματίων). Είναι αδύνατο να αποδώσει κανείς τη γενική βελτίωση του Wörgl μόνο στη «νέα μορφή των φόρων». Δεν μπορεί κανείς παρά να συμφωνήσει με το Δήμαρχο ότι το νέο νόμισμα εκτελεί τη λειτουργία του πολύ καλύτερα από το παλιό. Αφήνω στους ειδικούς για να διαπιστωθεί αν υπάρχει πληθωρισμός, παρά την κατά 100% κάλυψη των βασικών καταναλωτικών αγαθών. Παρεμπιπτόντως, αυξήσεις των τιμών, το πρώτο σημάδι του πληθωρισμού, δεν εμφανίζονται. Όσον αφορά την οικονομία, μπορούμε να πούμε ότι το νέο νόμισμα ευνοεί την εξοικονόμηση κατά κυριολεξία και όχι την αποθησαύριση του χρήματος. Δεδομένου ότι τα χρήματα χάνουν την αξία τους κρατώντας τα σπίτι, μπορεί κανείς να αποφύγει την υποτίμηση αυτή επενδύοντάς τα σε μία τράπεζα καταθέσεων. Το Wörgl έχει γίνει ένα είδος προσκυνήματος για τους μακρο-οικονομολόγους από διάφορες χώρες. Ο καθένας μπορεί να τους αναγνωρίσει αμέσως, από τις εκφράσεις τους, κατά τη συζήτηση τους στους όμορφους δρόμους του Wörgl, ή ενώ κάθονται στα τραπέζια των εστιατορίων. Ο πληθυσμός του Wörgl με χαρά, περήφανος για τη φήμη τους, τους καλωσορίζει θερμά.»


Το τέλος...

Η Κεντρική Τράπεζα της Αυστρίας πανικοβλήθηκε, στο ενδεχόμενο το πείραμα του Wörgl να επεκταθεί σε όλη την Αυστρία και αποφάσισε να διεκδικήσει τα μονοπωλιακά δικαιώματα της, απαγορεύοντας δωρεάν νομίσματα.

Η υπόθεση έφτασε ενώπιον του Αυστριακού Ανώτατου Δικαστηρίου, το οποίο επικύρωσε το μονοπωλιακό δικαίωμα της Κεντρικής Τράπεζας για την έκδοση νομίσματος. Και έγινε ποινικό αδίκημα η έκδοση "νομίσματος έκτακτης ανάγκης".

Το Wörgl γρήγορα επανήλθε στην ανεργία του 30%. Κοινωνική αναταραχή εξαπλώθηκε γρήγορα σε όλη την Αυστρία, διότι οι απλοί άνθρωποι δεν καταλαβαίνανε γιατί η Κυβέρνησή τους και η Δικαιοσύνη, που υποτίθεται ότι εξυπηρετούν τα συμφέροντα των πολιτών, δεν τους αφήνει να εξασκούν τη δοκιμασμένη λύση που βρήκανε στην αντιμετώπιση της ύφεσης, αλλά τους επιβάλει τα δικά της μέτρα που αποδεδειγμένα όπως και πριν τους ξαναβύθισε στη φτώχεια και την ανέχεια...



Το 1938 ο Χίτλερ προχώρησε στην προσάρτηση της Αυστρίας (χωρίς να βρει την παραμικρή πολεμική αντίσταση) με έναν από τους λόγους για αυτό, το ότι πολλοί άνθρωποι τον είδαν ως τον οικονομικό και πολιτικό σωτήρα τους.


Ακολούθησε ο Πόλεμος, και το πείραμα του Wörgl έμεινε στην Ιστορία.

(Βιβλιογραφία: http://www.mindcontagion.org/worgl)

Ενα παρήγορο μήνυμα για τους Ελληνες, τους πραγματικούς Έλληνες και οχι τα τυφλά λαμόγια

«Μπεστ Σέλλερ» το Ευαγγέλιο στην Τουρκία

Με κομμένη κυριολεκτικά ανάσα παρακολούθησε το κοινό τη διάλεξη του γνωστού Δημοσιογράφου Νίκου Χειλαδάκη , που έγινε στο Δήμο Θέρμης και μεταδόθηκε από τον Τηλεοπτικό Σταθμό 4ε της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης, σχετικά με την Ορθοδοξία στη σημερινή Τουρκία.

Ο Δημοσιογράφος, με πολυετή έρευνα, με απολύτως τεκμηριωμένα στοιχεία, πολλά εκ των οποίων δημοσιεύματα του ίδιου του Τουρκικού Τύπου, ακόμα και με βίντεο από εκπομπές της τουρκικής τηλεόρασης, αποκάλυψε μια άλλη, εντελώς άγνωστη και θαμμένη πλευρά της πραγματικότητας στη σημερινή Τουρκία, κατά την οποία δεκάδες, εκατοντάδες βαφτίζονται φανερά πλέον Χριστιανοί Ορθόδοξοι, χιλιάδες είναι εκείνοι που μεταβαίνουν στα Ορθόδοξα προσκυνήματα, Εκκλησιές και Αγιάσματα, ενώ επιφανείς Τούρκοι παρακολουθούν με δέος τη Θεία Λειτουργία!!!

Ο Νίκος Χειλαδάκης, ανέφερε πάμπολλες, συγκεκριμένες και επώνυμες περιπτώσεις μουσουλμάνων που ζήτησαν να βαφτιστούν Χριστιανοί, ενώ παρουσίασε τα αποκαλυπτικά στοιχεία έρευνας τουρκικής εφημερίδας, που καταγράφει μόνο τα τελευταία τρία χρόνια στην Τουρκία τον εξωφρενικό αριθμό των 8.000.000 πωλήσεων Αγίων Γραφών, στην τουρκική γλώσσα!!! (σ.σ. πράγμα που δείχνει πως είναι πραγματικά πολλά εκατομμύρια οι Κρυπτοχριστιανοί στην Τουρκία, ενώ σύμφωνα με τις Προφητείες του Αγίου Κοσμά για το «1/3 των Τούρκων που θα γίνουν Χριστιανοί» και με βάση το σημερινό πληθυσμό, φαίνεται πως πρόκειται για περίπου 15 με 20 εκατομμύρια ψυχές!!!)

ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΔΟΥΝΑΣ

Ο κ. Χειλαδάκης παρουσίασε επίσης με αδιάσειστα βίντεο τουρκικών καναλιών, τους χιλιάδες κυριολεκτικά Τούρκους «μουσουλμάνους», που κατακλύζουν την Εκκλησία του Αϊ Γιώργη του Κουδουνά, αφήνοντας τάματα, προσκυνώντας τις άγιες εικόνες και πηγαίνοντας σε ατέλειωτες ουρές για να χριστούν με το λαδάκι από το καντήλι του Αγίου!!!

Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΚΟΜΒΗΣ

Μια άλλη πάλι εκπληκτική περίπτωση, είναι και εκείνη κοντά στα Άδανα, που όπως ανέφερε ο Νίκος Χειλαδάκης, συγκεντρώνει εκατοντάδες ασθενείς Τούρκους, που γίνονται καλά από μια γυναίκα, η οποία ομολόγησε στην Τουρκική Τηλεόραση, ότι τη θεραπευτική της δύναμη την αντλεί από μια κατακόμβη-σπήλαιο, όπου αγίασαν 7 Χριστιανοί Μάρτυρες!!!

ΤΟ ΑΓΙΑΣΜΑ ΤΟΥ ΤΑΞΙΑΡΧΗ ΜΙΧΑΗΛ

Το συγκλονιστικότερο όμως όλων, είναι εκείνο που ο έγκριτος Δημοσιογράφος ανέφερε για τη Σεβάστεια, ξεκινώντας από το Συναξάρι του Αρχαγγελου Μιχαήλ, όπου αναφέρετε η θεραπεία κάποιου πλουσίου στο Αγίασμα του Ταξιάρχη στη Σεβάστεια!

Εκεί, στο θυματουργικότατο εκείνο Αγίασμα, είχε χτιστεί περικαλλέστατος Ιερός Ναός, θαύμα αρχιτεκτονικής, που όμως δεν υπάρχει πια.

Αλλά υπάρχει το ΑΓΙΑΣΜΑ του ΤΑΞΙΑΡΧΗ, γεμάτο με εκατοντάδες μικρά ψαράκια, τα οποία γλείφουν τις πληγές, ή τα σημεία πάθησης των δεκάδων χιλιάδων Τούρκων, που πηγαίνουν εκεί από όλο τον κόσμο και γίνονται καλά, μπαίνοντας μέσα στο ΑΓΙΑΣΜΑ!!!

Μάλιστα οι Τούρκοι έχουν χτίσει ξενοδοχεία και δωμάτια για να εκμεταλλευτούν τον «θεραπευτικό» τουρισμό που έρχεται ακόμα και από τη Ρωσία!!!

«ΚΑΝΕΝΑ ΜΕΣΟ ΔΕ ΔΕΧΤΗΚΕ ΝΑ ΠΡΟΒΑΛΕΙ ΤΟ ΥΛΙΚΟ ΜΟΥ»

Και ο επίλογος όμως του Νίκου Χειλαδάκη ήταν εξίσου συναρπαστικός, όταν αποκάλυψε πως αν και δουλεύει χρόνια σε μεγάλες εφημερίδες, καμία εφημερίδα και κανένα Μέσο Ενημέρωσης δε δέχτηκε μέχρι τώρα μέσα στην Ελλάδα να προβάλει όλο αυτό το συγκλονιστικό υλικό, για την Ορθοδοξία μέσα στην Τουρκία!… (σ.σ. Με την εξαίρεση της 4ε)

Σαρκοζί: για Παπανδρέου "τρελός", "με κατάθλιψη" >>> Figaro.fr

Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) Ενημέρωση 09/11/2011 στις 07:39

Από Figaro.fr

Σύμφωνα με πληροφορίες από την Εφημερίδα "το Παρίσι", ο Νικολά Σαρκοζί χαρακτήρισε ως "τρελό" και "καταθλιπτικό" Τον Έλληνα Πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου κατά τη διάρκεια μιας συνομιλίας, προοριζόταν να είναι ιδιωτική, με τον Αμερικανό ομόλογό του, Μπαράκ Ομπάμα την Πέμπτη στους G -20 στις Κάννες.

Η συζήτηση μεταξύ των δύο αρχηγών κρατών μπορούσε να ακουστεί από πολλούς Γάλλους δημοσιογράφους, μέσα από τον μεταφραστικο μηχανισμό, κατά τη διάρκεια μιας διμερούς συνάντησης μεταξύ του Σαρκοζί και του Ομπάμα, η οποία πραγματοποιήθηκε λίγο πριν από μια συνέντευξη τύπου.

Σύμφωνα με την Εφημερίδα "το Παρίσι", διαπίστωσαν ότι Παπανδρέου είχε κάνει ένα τεράστιο τεράστιο λάθος, ανακοινώνοντας ένα δημοψήφισμα για το ευρωπαϊκό σχέδιο στήριξης....


(Selon les information du Parisien, Nicolas Sarkozy a qualifié de "fou" et " de dépressif" le Premier ministre grec Georges Papandréou au cours d'une conversation -censée être privée- avec son homologue américain Barack Obama, jeudi dernier lors du sommet du G-20 à Cannes.

La discussion entre les deux chefs d'État a pu être entendue par plusieurs journalistes français, via les boîtiers destinés à assurer la traduction, pendant un entretien bilatéral entre Sarkozy et Obama qui se déroulait juste avant une déclaration à la presse....)

Αν ξέρετε κάποιον καλό χάκερ, ενημερώστε τον… ολοι βαράτε τους

«Claim your piece of Greece»…

Mετά τις επιθέσεις και τις αρνητικές αναφορές των επίσημων διεθνών ΜΜΕ για τη χώρα μας, ήρθε και ένα site, το οποίο προτρέπει όποιον θέλει να διεκδικήσει-κατοχυρώσει κομμάτι της Ελλάδας, διότι, όπως αναφέρει το www.claimgreece.com, οι ευρωπαίοι φορολογούμενοι το έχουν ήδη πληρώσει και τους ανήκει…

«Ευρωπαίοι φορολογούμενοι το έχετε πληρώσει. Διεκδικήστε το πριν το κάνει κάποιος άλλος» αναφέρει το site (το οποίο παρεμπιπτόντως παρουσιάζει και τα Σκόπια ως «Μακεδονία»). Και η… συμμετοχή είναι μεγάλη… Πατώντας πάνω στα σημαιάκια βλέπετε ονόματα και σχόλια των… ενδιαφερομένων, οι οποίοι στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι Ολλανδοί, χωρίς να λείπουν και οι Ιταλοί, οι Γερμανοί και οι Άγγλοι. Τραγική ειρωνία, στα Google ads του site, εμφανίζονται … διαφημίσεις τουριστικών πακέτων και εισιτηρίων για τη χώρα μας…

Αν ενδιαφέρεστε να… απαντήσετε πάντως, υπάρχει σχετικό Twitter box στην δεξιά πλευρά της ιστοσελίδας, με hashtag #claimgreece…

YΓ. Αν ξέρετε κάποιον καλό χάκερ, ενημερώστε τον…

http://topontiki.gr/

Ο Υπόκοσμος των πλουσίων. Πώς θα σωθεί αυτή η χώρα?

Η χαριστική βολή στον Γιώργο

Κοτζαμπάσηδες και νταβατζήδες «πυροβόλησαν» στο παρά πέντε της αποκάλυψης των τραπεζικών λογαριασμών τους στην Ελβετία.

Η ιστορία είναι διδακτική. Πριν από περίπου ένα μήνα, στο Βερολίνο, ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών, γυρίζοντας το βλέμμα του προς τον αντίστοιχο πρόεδρο του ελληνικού ΣΕΒ, είπε αυτό που έχουν στο μυαλό τους οι περισσότεροι Έλληνες. Διερωτήθηκε για τον βαθμό πατριωτισμού των επιχειρηματιών στην Ελλάδα, όταν, αντί να επενδύουν στη χώρα τους και στη χειρότερη περίπτωση να διατηρούν τα χρήματά τους σε ελληνικές τράπεζες, αυτοί εξάγουν τα κεφάλαιά τους σε τραπεζικούς λογαριασμούς του εξωτερικού. Οι παρόντες Έλληνες επιχειρηματίες έκαναν πως δεν άκουσαν.

Εδώ και περίπου δέκα ημέρες, έγινε γνωστό πως η Ελλάδα και η Ελβετία βρίσκονται στο τελευταίο στάδιο της διακρατικής συμφωνίας, η οποία προβλέπει την άρση του τραπεζικού απορρήτου, προκειμένου να φορολογηθούν τα κεφάλαια που έχουν κατατεθεί στις ελβετικές τράπεζες από Έλληνες ιδιώτες. Η Ελλάδα δεν έκανε τίποτε περισσότερο από το να μιμηθεί το παράδειγμα των Η.Π.Α. και της Γερμανίας. Με αυτόν τον τρόπο, οι κυβερνήσεις των δύο χωρών κατάφεραν να εντοπίσουν τους λογαριασμούς των πολιτών τους, ώστε και να φορολογηθούν αλλά και σε ένα μεγάλο ποσοστό να επαναπατριστούν.

Γιατί, όμως, τα λέμε όλα αυτά. Ένα παλιό αγωνιστικό τραγούδι αρχίζει με τον στίχο «Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά…». Πολλά χρόνια μετά, φαίνεται πως το τραγούδι αυτό είναι εξαιρετικά επίκαιρο.

Η zougla.gr είναι σε θέση να γνωρίζει πως το τελευταίο διάστημα, τις τελευταίες εβδομάδες για την ακρίβεια, πριν και μετά τη δημοσιοποίηση της επερχόμενης συμφωνίας Ελλάδος - Ελβετίας, πολλοί γνωστοί επιχειρηματίες, οι οποίοι δημόσια κραδαίνουν τη σπάθη του πατριωτισμού, ανέξοδα βέβαια, εξήγαγαν στο εξωτερικό τα χρήματά τους με ρυθμό 150 εκατ. ευρώ την εβδομάδα. Συγκεκριμένος επιχειρηματίας, πασίγνωστος στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, με πολυσχιδή επιχειρηματική δραστηριότητα, έχει τη δυνατότητα να επηρεάζει και να διαμορφώνει καταστάσεις.

Πολύ πρόσφατα, δύο από αυτούς τους επιχειρηματίες, με δραστηριότητες από τα καράβια έως τις εκδόσεις και από τον τραπεζικό τομέα έως τη… διύλιση του καπιταλιστικού κώνωπα, συναντήθηκαν. Στο μενού συμπεριλαμβάνονταν η ανάλυση περί της πολιτικής συγκυρίας, ο εντοπισμός του «εχθρικού στόχου» και στη συνέχεια ο εκμηδενισμός του. Με λίγα λόγια ,οι δύο αυτοί επιχειρηματίες συναποφάσισαν τον πολιτικό θάνατο εκείνου ο οποίος τόλμησε να απειλήσει το απυρόβλητο των τραπεζικών καταθέσεών τους.

Οι δύο αυτοί επιχειρηματίες, όπως επισημάνθηκε, διαθέτουν τη δυνατότητα άσκησης επιρροής στην κοινή γνώμη και άρα στα πολιτικά υποσυστήματα. Μετά τη συνάντηση, δρομολογήθηκε η διαδικασία «αποκαθήλωσης».

Πριν από μία εβδομάδα, ακόμη και οι αναλυτές σε διατεταγμένη υπηρεσία αναγκάστηκαν να ομολογήσουν πώς άρχισε δειλά δειλά ο πόλεμος μεταξύ Πολιτικής και Τραπεζιτών. Δεν μπορούσαν να κάνουν και αλλιώς, αφού στον πυρήνα των αποφάσεων της 26ης-27ης Οκτωβρίου εμπεριέχεται η κήρυξη αυτού του πολέμου. Με διακριτικότητα πάντα και με κομψή ορολογία, το Βερολίνο επί της ουσίας αποφάσισε να προχωρήσει στις πρώτες αψιμαχίες σε επίπεδο εμπροσθοφυλακής. Στην επόμενη φάση, η επίθεση θα αφορά στη φορολογία των χρηματιστηριακών συναλλαγών.


Ο πόλεμος αυτός στην Ελλάδα αναμένεται να διεξαχθεί σε ιδιαίτερα σκληρές συνθήκες, αφού η αντιπαλότητα ενισχύεται και από το «κούρεμα» της αξίας των ελληνικών ομολόγων, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Άλλωστε, οι Έλληνες τραπεζίτες κατ’ έθιμον κατάφερναν με μία ελάχιστη μετοχική συμμετοχή να απολαμβάνουν τους πλήρους ελέγχους των τραπεζικών ιδρυμάτων, ελέω διαπλοκής.

Οι δύο συνδαιτυμόνες έλαβαν τις αποφάσεις τους. Η κοινή γνώμη δεν εντόπισε αμέσως την αλλαγή. Το Μαξίμου, όμως, την αντελήφθη αμέσως. Οι καταγγελίες του πρωθυπουργού στις συνεδριάσεις του Υπουργικού Συμβουλίου ήταν αόριστες μεν, ακριβείς δε. Οι αναφορές σε «κανάλια που χρηματοδοτούνται από τράπεζες χωρίς να πληρούν τα κριτήρια» δεν ήταν απλώς προειδοποιητικές βολές. Οι δύο επιχειρηματίες εκ των πραγμάτων και εκ των επιχειρηματικών δραστηριοτήτων τους αντιπροσωπεύουν όλη την γκάμα των συμφερόντων που θίγονται άμεσα από τη νέα πραγματικότητα σε περίοδο πολυεπίπεδης κρίσης.

Για του μυημένους, ωστόσο, η αλλαγή ήταν εντυπωσιακά ανιχνεύσιμη από τις πρώτες μάλιστα κουβέντες των εκπροσώπων των δύο επιχειρηματιών στον γυάλινο κόσμο του πολιτικού θεάματος. Άναρθρες πολεμικές κραυγές, γυάλινα βλέμματα, ιαχές και στο τέλος... κατάρες, με την ευχή να καταπέσει στο πυρ το εξώτερον ο εχθρός.

Τα τελευταία εικοσιτετράωρα, η κατάσταση εξελίχθηκε σε παραληρηματική, εν όψει της ψηφοφορίας για την παροχή ψήφου εμπιστοσύνης. Διαπιστώθηκε ταύτιση ακόμη και στους τίτλους των πρωτοσέλιδων. Στην πολιτική, κυρίως δε την πολιτική που ασκεί ο θεσμικός υπόκοσμος αυτής της χώρας, αυτή η ταύτιση αποκαλείται... συντονισμός ενεργειών.

Δεν έχει γίνει ακόμη γνωστό το εάν ο πρόεδρος του Συνδέσμου Γερμανικών Βιομηχανιών γνώριζε λεπτομέρειες από την εξυφαινόμενη ίντριγκα, όταν αναρωτιόταν για τον βαθμό πατριωτισμού της ελίτ των Ελλήνων επιχειρηματιών. Το μόνον σίγουρο είναι πως με τις τελευταίες εξελίξεις θα αναρωτιέται για το πώς κατάφεραν εν μία νυκτί δύο επιχειρηματίες με προφανή αντιπαλότητα να δρομολογήσουν μία τόσο περίπλοκη εκστρατεία, υψώνοντας μάλιστα μία αποτελεσματική… αντένα εκπομπής... μεγάλης εμβέλειας.

"http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=412860&cid=6"