Πέμπτη 4 Αυγούστου 2011

Περί εθνικής κυριαρχίας

"το Ποντίκι" 4.8.11
Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Από την εποχή της προσφυγής της Ελλάδας στον μηχανισμό «στήριξης» της Ε.Ε. και του ΔΝΤ έχει αρχίσει στην Ελλάδα μια μεγάλη συζήτηση περί «εθνικής κυριαρχίας». Όπως όλες οι σημαντικές συζητήσεις, όμως, σ’ αυτή τη χώρα, έτσι και τούτη γίνεται με όρους υπαίθριου σφαγείου: αστοιχείωτοι και φανατικοί κάθε απόχρωσης ερίζουν χωρίς καν να αντιλαμβάνονται για ποιο πράγμα συζητούν.

Ένα βασικό ερώτημα, αν θέλουμε να είμαστε σοβαροί, είναι σε ποιον παραχωρεί η Ελλάδα όλο και μεγαλύτερα κομμάτια από την εθνική της κυριαρχία στο πλαίσιο της διαχείρισης της «κρίσης χρέους».

Πολλοί, υπερασπιστές της (κατά την έκφραση του συρμού) «μνημονιακής» λογικής, ισχυρίζονται ότι η εκχώρηση αυτή έχει αποδέκτη τους «εταίρους» μας, οι οποίοι, με τα συνεχή νέα δάνεια, διασώζουν την Ελλάδα από την επίσημη πτώχευση και, συνεπώς, δικαιούνται να έχουν αυξημένο λόγο στη διαχείριση των ελληνικών οικονομικών και πολιτικών πραγμάτων. Ως διασφάλιση της επιστροφής των δανείων.

Εξ άλλου «εμείς» φταίμε, που για χρόνια «ζούσαμε με δανεικά». Ποιοι «εμείς»; Αυτή είναι μια τεράστια συζήτηση, στην οποία μια πολύ ενδιαφέρουσα απάντηση δίνει ένα εκπληκτικό στοιχείο από την ανάλυση του Δημήτρη Καζάκη στο σημερινό «Π». Γράφει:

«Για 20 δισ. ευρώ που ήταν περίπου το πρωτογενές συσσωρευμένο έλλειμμα του κρατικού προϋπολογισμού για όλη τη δεκαετία 2000-2009, το Ελληνικό Δημόσιο πήρε γύρω στα 490 δισ. ευρώ νέα δάνεια, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία των Εθνικών Λογαριασμών. Με άλλα λόγια, το Ελληνικό Δημόσιο δανείζεται σχεδόν 25 φορές περισσότερα από αυτά που είναι οι πραγματικές δανειακές του ανάγκες με βάση τα πρωτογενή του ελλείμματα. Γιατί άραγε; Για να προικοδοτεί τράπεζες, δανειστές και αρπακτικά της αγοράς».

Το πρώτο συμπέρασμα, λοιπόν, είναι ότι ο υπέρογκος δανεισμός, αυτός που μας οδήγησε στη χρεοκοπία, δεν αφορούσε τις πληρωμές μισθών και συντάξεων, όπως μετ’ επιτάσεως «πυροβολούν» κυβέρνηση και πολλά ΜΜΕ. Επομένως η απόπειρα συλλογικής ενοχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας ως άφρονος δανειολήπτριας πάσχει σοβαρά – κι αυτό αποδεικνύεται από τους εθνικούς λογαριασμούς.

Συνεπώς πάσχει σοβαρά και η λογική της «συλλογικής ευθύνης», η οποία αποτελεί τη «νομιμοποιητική» βάση για την επιβολή των απεχθών και επαχθών όρων των δανειακών συμβάσεων.

Έως εδώ, λοιπόν, έχουμε ένα πρώτο συμπέρασμα: Ο επί της ουσίας χρεοκοπημένος και υπόλογος έναντι των τραπεζών και άλλων δανειστών και «επενδυτών» δεν είναι η ελληνική κοινωνία, αλλά οι διαχειριστές του κράτους.

Ωστόσο η παραχώρηση της εθνικής κυριαρχίας δεν βλάπτει τους υπαιτίους της χρεοκοπίας, οι οποίοι, ως πολιτικοί οργανισμοί, αλλά και ως πρόσωπα συνεχίζουν και θα συνεχίσουν να ασκούν την εξουσία και τα προνόμια που απορρέουν απ’ αυτήν, αλλά... τα θύματά τους. Επ’ αυτού η διεθνής νομολογία έχει ήδη απαντήσει: Δεν μπορεί να πληρώνονται χρέη με τίμημα την εξαθλίωση και την υποδούλωση ενός λαού.

Εδώ λοιπόν ανακύπτει ένα ακόμη ζήτημα: Πριν από τη σύναψη του δανείου από τον μηχανισμό «στήριξης», η Ελλάδα ήταν υπόλογη έναντι ιδιωτών δανειστών. Και δέχτηκε, προκειμένου να τους αποπληρώσει «στο ακέραιο», όπως τόσες φορές διακήρυξε ο ίδιος ο πρωθυπουργός, να μετατρέψει τα χρέη προς ιδιώτες σε χρέη προς κράτη – υποβιβάζοντας δραματικά τη νομική θέση της χώρας και αναβαθμίζοντας το νομικό καθεστώς του δανεισμού της.

Επομένως είναι προφανές ότι η παραίτηση της Ελλάδας από την εθνική κυριαρχία δεν έχει να κάνει με τους «εταίρους» ως έθνη, αλλά έγινε προκειμένου να εξυπηρετηθούν οι ανάγκες και απαιτήσεις ιδιωτών δανειστών. Αυτά για να μην διατελούμε σε πλήρη σύγχυση...



Μια ενδιαφέρουσα γαλλική άποψη


Για το ζήτημα της εθνικής κυριαρχίας γράφτηκε αυτές τις μέρες ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο στη γαλλική εφημερίδα Le Monde. Συντάκτης του ο Ιμπέρ Βεντρίν, ο οποίος διετέλεσε υπουργός Εξωτερικών της Γαλλίας από το 1997 έως το 2002 στην κυβέρνηση του Λιονέλ Ζοσπέν, επί προεδρίας Ζακ Σιράκ, ενώ από το 1991 ως το 1995 ήταν γ.γ. της προεδρίας της Γαλλικής Δημοκρατίας, όταν πρόεδρος ήταν ο Φρανσουά Μιτεράν.

Το άρθρο αυτό αναδημοσιεύτηκε τις προηγούμενες μέρες στην Ελλάδα από την Αυγή με τίτλο «Ο φεντεραλισμός δεν είναι η θαυματουργός λύση για την κρίση».

Επιλέγω μερικά εκτενή αποσπάσματα, τα οποία αφορούν τη συζήτηση για το αν θα πρέπει η Ευρώπη να γίνει περισσότερο «φεντεραλιστική», δηλαδή περισσότερο ομοσπονδιακή, άρα αν θα πρέπει οι ευρωπαϊκές χώρες, υπό το βάρος της κρίσης χρέους, να εκχωρήσουν ακόμη περισσότερα ποσοστά εθνικής κυριαρχίας προς όφελος μιας «ευρωπαϊκής διακυβέρνησης»:

«Έχουμε ήδη ξεχάσει ότι η δραματική επιδείνωση του ευρωπαϊκού δημόσιου χρέους δεν προκύπτει μόνο από την ανεύθυνη διαχείριση του κράτους πρόνοιας και από δεκαετίες ελλειμματικών προϋπολογισμών, αλλά επίσης και από τις επιπτώσεις στο ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα της έκρηξης της αμερικανικής οικονομίας, που έγινε "δημόσιος κίνδυνος", σύμφωνα με τον τραπεζίτη και πρώην πρώην πρέσβη επί Κλίντον των ΗΠΑ στο Παρίσι, Φέλιξ Ροχέιτιν;

Και ότι αυτή προήλθε από την απορρύθμιση, δηλαδή... από τις μαζικές παραιτήσεις από τα κυριαρχικά δικαιώματα για πάνω από είκοσι χρόνια από την πλευρά πολλών αμερικανικών κυβερνήσεων προς όφελος των αγορών; Τι πρέπει ακόμη να εγκαταλείψουμε ή να μεταβιβάσουμε;

Πρέπει να γίνουμε πιο "φεντεραλιστές" γιατί το απαιτούν οι αγορές (χωρίς να γίνεται διάκριση μεταξύ εκείνων που ανησυχούν ειλικρινά για τις δυνατότητες των κρατών που έχουν δανειστεί να ξεπληρώσουν, αυτών που είναι αμιγώς κερδοσκόποι και εκείνων που το μόνο που θέλουν είναι να αποσταθεροποιήσουν το ευρώ); Και να παραλύουμε από τους τρεις οίκους αξιολόγησης, που διαθέτουν υπερβολική εξουσία και οι οποίοι υποβαθμίζουν σήμερα για να ξεχάσουμε ότι υπερτιμούσαν, λόγω τυφλού συγχρωτισμού, μέχρι το 2007;».

«(...) Αλλά, αν "φεντεραλισμός" σημαίνει επιπλέον μεταφορά κυριαρχίας, γιατί αυτό συνιστά αυτομάτως πρόοδο; Μετά από τόσες παραιτήσεις, ελάχιστα πειστικές, ή μεταφορές κυριαρχίας σε ανεξέλεγκτα όργανα; Βέβαια, χρειάζεται "ένας επικεφαλής των οικονομκών δυνάμεων της ευρωζώνης" (Ζαν Ερβέ Λορενζί, Κριστιάν ντε Μπουασιέ), που να διορίζεται από το Συμβούλιο, για να αντιδρά στις επιθέσεις.

Αλλά οι νέοι φεντεραλιστές προτείνουν κι άλλα πράγματα: έναν "υπουργό Οικονομικών" ή "Οικονομίας" που να μπορεί να δίνει λύση ενάντια σε μια κυβέρνηση ή ένα εθνικό κοινοβούλιο. Αυτό το βήμα θα σήμαινε ότι ανοίγει νέο κεφάλαιο της ευρωπαϊκής Ιστορίας, αυτό της μετα-δημοκρατικής Ευρώπης -μια τάση που διακρίνεται στους οικονομικούς, ευρωπαϊκούς, τεχνοκρατικούς και μιντιακούς κύκλους. (...)

Δεν πρέπει, αντιθέτως, να κλείσει το χάσμα, που ήδη είναι μεγάλο, μεταξύ ελίτ και λαών, δίνοντας ξανά ευθύνες στις εθνικές κυβερνήσεις, αντί να το κάνουμε ακόμη βαθύτερο, δείχνοντας τόση απειλητική χαλαρότητα έναντι της δημοκρατίας; Επιπλέον εκείνοι που απαιτούν αυτό το άλμα στο άγνωστο δεν αμφισβητούν την επιβολή σε όλη την Ευρωζώνη (που γίνεται πειθαρχικός χώρος με επιτηρήσεις και κυρώσεις), τη μονοδιάστατη πολιτική λιτότητας γερμανικού τύπου, εκεί όπου θα χρειαζόταν ένα μείγμα πολιτικής (δηλαδή ο συνδυασμός δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής) (...)».

«(...) Όταν θα έλθει, το φθινόπωρο, η στιγμή διαλεύκανσης του "ποιος" αποφασίζει στην Ευρωζώνη, δηλαδή σε τι συνίσταται η οικονομική διακυβέρνηση που επιθυμεί η Γαλλία από την αρχή, ας μην κόψουμε το λεπτό νήμα που υφίσταται μεταξύ της "Ευρώπης" και της δημοκρατικής νομιμοποίησης».

Αυτή, λοιπόν, είναι η πραγματική αντιπαράθεση: η δημοκρατία εναντίον των αγορών. Στον βαθμό, επομένως, που η εθνική κυριαρχία συνιστά τη σημαντικότερη εγγύηση για την άσκηση της δημοκρατίας, αυτή ακριβώς είναι η αμεσότερη προτεραιότητα: η υπεράσπισή της με κάθε τίμημα.

Άλλωστε, όπως οι περισσότεροι πλέον παραδέχονται – παραδόξως (;) ακόμη και η Ανανεωτική Αριστερά, παρά την επί πολλά χρόνια λατρεία τής άνευ όρων «ομοσπονδοποίησης» της Ευρώπης –, το εθνικό κράτος αποτελεί το τελευταίο εναπομείναν πεδίο άσκησης της ίδιας της πολιτικής...

Δευτέρα 1 Αυγούστου 2011

Σεμίνα Διγενή: Οι ανοιχτές επιστολές της Νο 1 & Νο 2 για την δολοφονία του Σωκρατη Γκιόλια

Ανοιχτή επιστολή στον Χρήστο Παπουτσή για ένα βίντεο ροής κι έναν Σωκράτη
Tue, 19/07/2011 - 18:30 — Mediasoup

Αγαπητέ Χρήστο
θέλω να σου πω πολλά αυτόν τον καιρό, αλλά τελικά αποφάσισα να σου γράψω γράμμα. Γνωριζόμαστε πολύ καλά από την εποχή της Πλειστοκαίνου, ήτοι από τον καιρό που ήμουν ρεπόρτερ στην ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ της Πανεπιστημίου κι εσύ στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, στον όροφο κάτω από μάς.
Η μνήμη, λένε οι νευροεπιστήμονες είναι κάτι σαν βίντεο ροής, που ''φορτώνεται'' με γεγονότα, εικόνες, πρόσωπα και σκέψεις. Όταν ενεργοποιείς μια ανάμνηση, ενεργοποιείς συγχρόνως και κάποια απ' αυτά που συνέβαιναν γύρω απ' αυτήν, την ώρα που σχηματιζόταν...
Σε θυμάμαι λοιπόν, να μας επισκέπτεσαι συχνά στα γραφεία μας, παρέα με τον Αρκούδο, για να φέρετε κομματικές ανακοινώσεις, καταγγελίες για την κρατική βία και την επάρατη δεξιά, καλέσματα σε διαδηλώσεις για την παιδεία και τα αντιλαϊκά μέτρα, να παρακαλάς τον Γιομπαζολιά να ''περιποιηθεί'' τα κείμενα κι όταν αυτός έλειπε, τον Μπακουνάκη, την Νταιλιάνα, την Μαυρογένη, την Παγώνη, εμένα... Θυμάσαι; Μαχητικός και πάντα με πλήρη επαναστατική εξάρτυση, μούσια και μαλλιά και με απέχθεια ιδιαίτερη στις αυθαιρεσίες των δυνάμεων καταστολής.
Είπα ''δυνάμεις καταστολής'' και το βίντεο ροής που λέγαμε πιο πριν, σε δείχνει -τριάντα τόσα χρόνια μετά- να δίνεις εντολή να ρίξουν ληγμένα δακρυγόνα σε διαδηλωτές. Σε δείχνει να θέτεις -μέσω των ΜΑΤ- σε ισχύ το σχέδιο ''Βίαιης καταστολής και διάλυσης συγκεντρώσεων'' και τη χρησιμοποίηση 2.860 δακρυγόνων...

(Χρήστο, όταν πηγαίναμε μαζί παλιά σε διαδηλώσεις, αυτοί οι φασίστες όπως τους έλεγες, δεν μας έριχναν ποτέ πάνω από 500... Άσε που τα περισσότερα τα έτρωγε ο Καραμπελιάς!) Πολύ αίμα παλιέ μου φίλε, πολλά ανοιγμένα κεφάλια και σπασμένα πλευρά και πολύ προκλητικές οι δηλώσεις σου μετά. Αν αυτό συνέβαινε τότε, που φορούσες το αμπέχωνο, τα γένια σου ήταν μαύρα και σου είχε ο Λαλιώτης υπόκρουση τα Κάρμινα Μπουράνα, φαντάζεσαι πώς θα αποκαλούσες τον αρμόδιο υπουργό; Εσύ λοιπόν, Υπουργέ μου όχι μόνο αιματοκύλισες τις Τετάρτες του Συντάγματος, αλλά σε πληρώσαμε και ακριβά για να μας δείρεις. Πάνω από 1.100.000 ευρώ ΜΑΣ κοστίζει, για να φροντίσεις ΕΣΥ να κυλήσει το αίμα των διαδηλωτών.


Όμως παρασύρθηκα, (είναι που έχουμε να μιλήσουμε και πάνω από 20 μήνες...) άλλο είναι το θέμα μου σήμερα, για άλλο αίμα θέλω να σου μιλήσω. Για το αίμα του Γκιόλια. Ξέρω ότι ξέρεις. Σχεδόν όλοι ξέρουμε ότι ξέρεις. Ξέρεις και το ποιός έδωσε την εντολή και ποιοί ήταν οι εκτελεστές του. Και ο προκάτοχός σου ήξερε.

Άκου Χρήστο, δεν σκοπεύω μ' αυτό το κομμάτι να υπερασπιστώ τον Γκιόλια. Θέλω όμως να ξέρω, θέλω να μου πεις την αλήθεια. Ποιός τον ήθελε νεκρό και γιατί; Ήταν πολιτικός, δημοσιογράφος, επιχειρηματίας, ποιός διάολος ήταν; Για ποιό λόγο του έκλεισαν το στόμα; Γιατί ένα χρόνο τώρα δεν μιλάει κανείς; Ποιός απαιτεί αυτήν την ομερτά; Οι έρευνες και του Χρυσοχοίδη και οι δικές σου (άν έγιναν ποτέ...) πού οδήγησαν; Πόσα τηλέφωνα έπεσαν κι από πού, για να κλείσει το θέμα πριν καν ανοίξει;
Χρήστο, πρέπει να ξέρεις ότι λέγονται πολλά για τον τρόπο διεξαγωγής αυτών των περίφημων ''ερευνών''. Όσοι σε υπερασπίζονται λένε πως είναι πολύ θολό το τοπίο για να μπορέσεις να βρεις άκρη και παραείναι τοξικό το θέμα για να ''ανοίξει''. Άλλοι πάλι θεωρούν ότι εκτελείς υπάκουα, εντολές σιωπής (όχι απαραίτητα από πολιτικά κέντρα)...
Νάτο πάλι το βίντεο ροής... Σε δείχνει να κρατάς, σε πορεία, τη ματωμένη σημαία του Πολυτεχνείου κι εμένα να φωτογραφίζω.
Στο όνομα αυτής της σκηνής, μπορείς να πεις την αλήθεια; Γιατί σου είπα, ξέρω ότι ξέρεις. Σκότωσε το Σωκράτη, αυτός που νομίζω;

Υ.Γ.Αν ποτέ μου πεις την αλήθεια, θα λυπηθώ μόνο για ένα πράγμα, που δεν θα την ακούσει από το στόμα σου ο συνάδελφος μου, που τα παλληκάρια σου φρόντισαν με μια χειροβομβίδα κρότου λάμψης, να χάσει την ακοή του.

Το τελευταίο πράγμα που άκουσε, ήταν εκείνο το δικό μας σύνθημα ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ... Δεν το θυμάσαι όμως, ε;

..........................................................
Ανοιχτή επιστολή Νο 2 στον Χρήστο Παπουτσή και επίσκεψη της Αντιτρομοκρατικής σπίτι μου
Sun, 24/07/2011 - 23:59 — Mediasoup

Αγαπητέ Χρήστο,

αναρωτιέμαι γιατί αποφάσισες να ταλαιπωρήσεις τόσο κόσμο καλοκαιριάτικα, αντί να σηκώσεις ένα τηλέφωνο και να μου απαντήσεις σε όσα σε ρώτησα ή να μου ζητήσεις -έστω- το λόγο... Παλαιότερα το έκανες και μάλιστα με άμεσο και ευγενικό τρόπο... Τόσες δεκαετίες φερόσουν έτσι, γιατί ξαφνικά άλλαξες;

Την προηγούμενη επιστολή την έστειλα σε σένα κι από σένα περίμενα μια απάντηση. Αντί γι' αυτό μου τηλεφώνησε χθες ο αστυνομικός υποδιευθυντής κ. Κ. Παπαθανασάκης της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας, να με καλέσει για ένορκη μαρτυρική κατάθεση, σχετικά με την υπόθεση της δολοφονίας Γκιόλια. Λίγη ώρα μετά το τηλεφώνημά του, δύο άντρες με μαύρα, ντάλα μεσημέρι στις 2.30, ήλθαν σπίτι μου για τα περαιτέρω.

Και επανέρχομαι.

Γιατί τους ταλαιπωρείς όλους αυτούς τους ανθρώπους και δε βγαίνεις να πεις κάτι εσύ; Εσύ είσαι ο υπουργός, εσύ κάνεις τις έρευνες, εσύ οφείλεις να ξέρεις, εσύ πρέπει να κινήσεις γη και ουρανό, να βρεις την άκρη. εσένα περιμένουμε να μας πεις. Γι αυτό είσαι εκεί.

Χρήστο, εδώ και καιρό, είσαι ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη (πολλοί σε αποκαλούν και Υπουργό ΠΡΟ ΠΟ, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα μας) και τα μόνα για τα οποία σε συζητάει ο κόσμος, είναι αυτά για τα οποία δεν θα ευχόταν κανείς να τον συζητάνε (Η υπόθεση ''Σάμινα'', τα αιματηρά επεισόδια στο Σύνταγμα, οι ανεκδιήγητες δηλώσεις μετά και και...)

Αυτές οι πόζες με τα σηκωμένα μανίκια στη φωτογραφία, που σημειολογικά παραπέμπουν σε δουλευτή πολιτικό, σε συνδυασμό με το χρόνιο, όλο σημασία, ανθυπομειδίαμα, πες στον ίματζ μέικερ σου, όχι μόνο δεν πείθουν κανένα, αλλά βγάζουν και γέλιο.

Λοιπόν, εγώ θα πάω στην Αντιτρομοκρατική και στον κ.Παπαθανασάκη, (αφού έτσι το κανόνισες, αλλά μην φανταστείς ότι με φοβερίζεις με κάτι τέτοιο), για να του πω όμως, αυτά που θα του έλεγε ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας.

Οφείλεις να ξέρεις Υπουργέ Χρήστο, την αλήθεια για την υπόθεση Γκιόλια,

γιατί αν δεν ξέρεις μετά από ένα χρόνο, κάτι δεν πάει καλά με σένα.


Συντάκτης: Σεμίνα Διγενή




Υπηρεσία τηλε-χαφιέδων κατά της φοροδιαφυγής

- "Κάρφωστε" ελεύθερα!

Στον πενταψήφιο αριθμό «11012» και στο e-mail fpccu@hellenicpolice.gr θα μπορούν οι πολίτες από σήμερα να καταγγέλλουν ανώνυμα φυσικά, φορολογικές παραβάσεις, παράνομες ενέργειες κρατικών λειτουργών αλλά και υποθέσεις διαφθοράς στον ευρύτερο δημόσιο τομέα στη νεοσύστατη Οικονομική Αστυνομία.

Το θέμα είναι ότι πολλοί θα "καρφώσουν" πολλούς απλά και μόνο γιατί έχουν προσωπικά μαςζί τους, αν καλύπτεται από την ανωνυμία ο καταγγέλων.

Σας πήρε τη γυναίκα ο τύπος με την Πόρσε; Καταγγελία για φοροδιαφυγή και άστον να τα βγάλει πέρα. Κάτι θα έχει κλέψει, δεν μπορεί!


Σας την "έσπασε" ο μπατζανάκης που επιδεικνύει το νέο του σπίτι; Καταγγελία! Κάτι θα έχει κλέψει δεν μπορεί!


Δεν γουστάρετε τους γείτονες γιατί κάνουν θόρυβο; Που βρήκαν τα λεφτά και αγόρασαν στη κόρη τους αμάξι; Καταγγελία!


Αυτή θα είναι η καθημερινότητα στην Ελλάδα εφ'εξής και σε όποιον αρέσει..Σήμερα παρουσίασε τη νεοσύστατη Υπηρεσίας Οικονομικής Αστυνομίας και Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη κ. Χρήστο Παπουτσή.

Η νέα υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ θα πραγματοποιεί άμεσους ελέγχους και θα συντάσσει δικογραφίες σε βάρος των φοροφυγάδων ή άλλων παρανομούντων. Οπως επισημαίνουν αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ «οι έλεγχοι της Οικονομικής Αστυνομίας θα είναι στοχευμένοι. Δεν θα υπάρχουν τυχαίοι ή δειγματοληπτικοί έλεγχοι όπως πραγματοποιεί το ΣΔΟΕ ή άλλες οικονομικές υπηρεσίες. Θα πραγματοποιούνται έρευνες μετά από συγκεκριμένες καταγγελίες πολιτών ή και ύστερα από παραγγελίες δικαστικών αρχών. Πολλοί από τους παρανομούντες θα οδηγούνται στο Αυτόφωρο».

Επιπλέον στο e-mail ccu@cybercrimeunit.gov.gr θα συγκεντρώνονται καταγγελίες πολιτών για υποθέσεις απατών και παιδικής πορνογραφίας κι άλλων στο διαδίκτυο που θα χειρίζεται η Υποδιεύθυνση Δίωξης Ηλεκτρονικού Εγκλήματος .


Στη νεοσύστατη υπηρεσία της ΕΛ.ΑΣ θα υπηρετούν περίπου 200 αστυνομικοί, γενικών κι ειδικών καθηκόντων.

Το θέμα είναι τι θα κάνουν αν ξεκινήσουν οι πολίτες να καταγγέλουν βουλευτές και υπουργούς. Θα τους ελέγχουν; Γιατί ξέρουμε κάποιους με σκάφη και βίλες και λέμε να εγκαινιάσουμε την καινούρια υπηρεσία...


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 1.8.2011

Σάββατο 30 Ιουλίου 2011

ΓΛΕΖΟΣ - ΛΗΝΑΙΟΣ 1,2 τρισ. μας χρωστάει η Γερμανία

Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Σάββατο 30 Ιουλίου 2011


Αναλυτικά και αποκαλυπτικά στοιχεία για το μεγάλο θέμα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα παρέθεσαν, λίγες ημέρες πριν στη Βουλή,ο Μανώλης Γλέζος και ο Στέφανος Ληναίος, πρόεδρος και υπεύθυνος αντίστοιχα της γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών αυτών.

Κατέθεσαν στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και ιδιαίτερα ο Μ. Γλέζος αναφέρθηκε διεξοδικά στις οφειλές. Οπως είπε, το πρώτο κεφάλαιο αφορά τις οφειλές προς το Ελληνικό Δημόσιο.

Πρόκειται για τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τις επανορθώσεις για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, ύψους 7,1 δισ. δολαρίων, και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, αγοραστικής αξίας 1,938 και για τα δύο ποσά.

Ο Μ. Γλέζος αναφέρθηκε και στην καταστροφή της οικονομίας της χώρας η οποία επήλθε: 1) Με την αρπαγή του 51% των μετοχών των ΔΕΚΟ και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων 2) Με τη διατροφή των στρατευμάτων κατοχής, σύνολο 670.000 στρατός, η οποία ανήλθε σε 8 δισ. δρχ. το μήνα, 3) Με το πλαστό χαρτονόμισμα Reichs Kredit Kassenschine είχαμε άμεση λεηλασία επιχειρηματιών. Εγινε εξαγορά του με 530.894 χρυσές λίρες Αγγλίας, τον Αύγουστο του 1941 4) Με τη ληστεία νομισμάτων 5) Με το αναγκαστικό δάνειο με ρηματική διακοίνωση στις 23.3.1942 που επιβλήθηκε στην Ελλάδα και είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942. Υπόλοιπο 3,5 δισ. δολ. αγοραστικής αξίας του 1938 6) Με τις δημεύσεις. Το 10% της αγροτικής παραγωγής, επιτάξεις σε σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, οικήματα. Με τις κατασχέσεις σε μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς 7) Με τις αμέτρητες αρπαγές και ληστείες οικιών, καταστημάτων σε όλη τη χώρα.

Οπως επισήμανε ο κ. Γλέζος, με πρόχειρους υπολογισμούς των οικονομολόγων μελών του Εθνικού Συμβουλίου, το σύνολο των γερμανικών οφειλών προς το Δημόσιο ανέρχεται περίπου σε 1,2 τρισ. ευρώ.

Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά τα θύματα. Εχουν καταγραφεί 89 αναγνωρισμένα ολοκαυτώματα.

Ο Στ. Ληναίος παρέδωσε όλο το υλικό στα μέλη της επιτροπής.

Τρίτη 26 Ιουλίου 2011

Ρωσογερμανικός ενεργειακός άξονας


Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι και οι πληροφορίες από το ρεπορτάζ του «Π» επιβεβαιώθηκαν μέχρι κεραίας.

Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι ακόμη και οι άνθρωποι που μας επιβεβαίωναν τις εκτιμήσεις για τις εξελίξεις γύρω από τις συμμαχίες σχετικά με τη μελλοντική «πολιορκία» του ελληνικού ενεργειακού τομέα δεν περίμεναν πως τα πράγματα θα «τρέξουν» τόσο γρήγορα. Ίσως επειδή θεωρούσαν πως οι διαπραγματεύσεις για τις συμμαχίες μπορούσαν να περιμένουν έως τις επίσημες ανακοινώσεις για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα…

Την προηγούμενη Πέμπτη, λοιπόν, ακριβώς την ημέρα που αποκαλύπταμε την επαφή του ρωσικού κολοσσού Gazprom με τον πανίσχυρο γερμανικό όμιλο RWE, οι δύο ενεργειακοί «παίκτες» με κοινή τους ανακοίνωση έκαναν γνωστή την υπογραφή «Μνημονίου Στρατηγικής Συνεργασίας», διευκρινίζοντας πως πρόκειται για τη συνένωση δυνάμεων στον τομέα της παραγωγής ενέργειας στην Ευρώπη.

Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλώς για αγοραπωλησίες μερικών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων αερίου, που κάνουν έτσι κι αλλιώς εδώ και αρκετές δεκαετίες… Αλλά η ρωσογερμανική συνεργασία αποκτά πλέον άλλη διάσταση, καθώς επεκτείνεται στην παραγωγή.

Η ανακοίνωση των δύο ομίλων δίνει και το πρώτο στίγμα των περιοχών, όπου εστιάζεται το ενδιαφέρον τους: RWE και Gazprom σχεδιάζουν να δημιουργήσουν κοινοπραξία, στην οποία θα μεταβιβάσουν τις «υπάρχουσες ή νέες μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού από αέριο ή άνθρακα στη Γερμανία, τη Βρετανία και στις χώρες της Μπενελούξ (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο)», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Το μνημόνιο

Μάλιστα, ο «τσάρος» του ρωσικού αερίου, ο Αλεξέι Μίλερ, στη δήλωσή του διευκρινίζει πως «η βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας αποτελεί μία από τις προτεραιότητες της Gazprom στην Ευρώπη». Ο ομόλογός του της RWE Γιούνκερ Γκρόσμαν είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικός: Το μνημόνιο συνεργασίας των δύο ομίλων «μπορεί να εξασφαλίσει πιθανές συνεργασίες σε εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού τροφοδοτούμενα από άνθρακα και αέριο εντός και εκτός της Γερμανίας και συνεπώς να οδηγήσει σε αμοιβαίες ευκαιρίες κοινής ανάπτυξης».

Αυτήν την περίοδο τέτοιου είδους εργοστάσια εκτός Γερμανίας πωλούνται κυρίως στην Ελλάδα, έλεγαν με νόημα στο «Π» παράγοντες της εγχώριας ενεργειακής αγοράς, παραδεχόμενοι πως οι πληροφορίες μας της προηγούμενης εβδομάδας ήταν κάτι παραπάνω από έγκυρες: ήταν κυρίως απόλυτα διασταυρωμένες και είδαν το φως της δημοσιότητας ακριβώς στην ώρα τους.

Όπως αναφέραμε και την προηγούμενη εβδομάδα, οι Γερμανοί μπορεί να «έσπασαν τα μούτρα τους» κατά την προηγούμενη προσπάθειά τους να αποκτήσουν πρόσβαση στην ελληνική αγορά, αλλά ποτέ δεν παραιτήθηκαν από το σχέδιό τους.

Το ίδιο ισχύει και για τους Ρώσους, οι οποίοι έχουν τραυματικές εμπειρίες από την προσπάθειά τους να συνεργαστούν με το ελληνικό Δημόσιο. Ωστόσο, ποτέ δεν ξέχασαν τα όσα τους έχουν υποσχεθεί οι Έλληνες (ανταποδοτικά έργα, αναθέσεις κ.λπ.), τα οποία εξακολουθούν να διεκδικούν. Κι εφόσον καταλαβαίνουν πως δεν μπορούν από μόνοι τους να «ανοίξουν πόρτες», αποφάσισαν να συμμαχήσουν με ένα από τα φαβορί για το… πρωτάθλημα ενεργειακών εξαγορών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Μάχες...

Βέβαια, η ρωσογερμανική συμμαχία δεν θα κάνει περίπατο στη μελλοντική διαδικασία αποκρατικοποιήσεων. Ένας από τους ισχυρότερους αντιπάλους της προέρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και τα μηνύματα που έρχονται είναι ιδιαίτερα σαφή ως προς την επιδίωξη των Αμερικανών να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο των εγχώριων ενεργειακών επιχειρήσεων.

Το επιβεβαίωσαν άλλωστε και όσοι συνόδευαν τη Χίλαρι Κλίντον, το επιβεβαιώνουν κι όσοι γνωρίζουν τους συσχετισμούς σε πολιτικό και κυρίως σε κυβερνητικό επίπεδο, αλλά κυρίως στους κύκλους εκείνους που κινούν τα νήματα στο παρασκήνιο για τις αποφάσεις που παίρνονται στη χώρα μας. Στέλεχος με μεγάλη εμπειρία σε υψηλόβαθμες θέσεις στον εγχώριο ενεργειακό τομέα σε συνομιλία μας την Κυριακή, επισήμανε πως όλοι οι συνομιλητές της Χίλαρι (με εξαίρεση τον Βαγγέλη Βενιζέλο) ήταν απόφοιτοι αμερικανικών πανεπιστημίων. Ακόμη και όσοι κυκλοφορούσαν στους διαδρόμους των ελληνοαμερικανικών συναντήσεων το διήμερο της επίσκεψης ήταν - οι περισσότεροι - σπουδαγμένοι και μεγαλωμένοι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται και η ουσία του «πολέμου» που έρχεται για τον έλεγχο του ελληνικού ενεργειακού συστήματος. Η ίδια η αγορά της χώρας μας είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές. Ωστόσο δίνει τη δυνατότητα διασυνδέσεων ή ακόμη και επέκτασης σε άλλες γειτονικές αγορές. Πολύ περισσότερο, δίνει τη μοναδική ευκαιρία σε όποιον ελέγχει τις ελληνικές επιχειρήσεις να αποκτήσει πρόσβαση σε χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.

Πρόκειται δηλαδή για τεράστιες ευκαιρίες, που ένας μάνατζερ ή ένας ιδιοκτήτης πολυεθνικής δεν αφήνει να χαθούν… Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι Έλληνες επιχειρηματίες, που έχουν ζωτικά συμφέροντα στις ενεργειακές αγορές της ευρύτερης περιοχής, αλλά και στη χώρα μας.

Τα φαβορί

Το πρώτο που μπορεί να σκεφτεί κανείς είναι οι συμμαχίες με τους ισχυρούς και τα φαβορί. Κάποιοι άλλοι, όπως ο Λάτσης, εμφανίζονται να έχουν μία υπεροπτική στάση, πιστεύοντας πως θα βγουν νικητές από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς έχουν τοποθετήσει σε θέσεις - κλειδιά δικούς τους ανθρώπους…

Ξεχνούν, ωστόσο, ότι στην περίπτωση της Ελλάδας τον πρώτο λόγο έχουν οι επικυρίαρχοι, δηλαδή όσοι μας έχουν κατακτήσει οικονομικά. Κι αυτοί θα μοιράσουν τα ξεσκισμένα ρούχα της πάμπτωχης Ελλάδας.

Και κάτι ακόμη: κανείς Έλληνας ή ξένος παράγοντας δεν μας εξήγησε με πειστικά επιχειρήματα το γιατί η Ελλάδα θα πρέπει να ξεπουλήσει όσο-όσο την τελευταία πολύτιμη περιουσία της, σε οποιονδήποτε Γερμανό της RWE, παραδίνοντας και την τελευταία δυνατότητα εθνικής στρατηγικής για την έξοδο από την κρίση…

Όλοι φανταζόμαστε, λοιπόν, πώς θα μας συμπεριφερθούν οι ξένοι αγοραστές μας. Πολύ περισσότερο στον κρισιμότερο τομέα της οικονομίας, στην ενέργεια.

Γιατί να νοιαστούν εάν ένα σπιτικό ανέργου στο Πέραμα ή ένα δυαράκι νέου ζευγαριού στη Δραπετσώνα δεν έχει ρεύμα; Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να κάνουν ό,τι έκαναν τόσα χρόνια: να αγοράσουν υπεραξίες σε πολύ χαμηλές τιμές και να μεταφέρουν τα κέρδη τους εκεί που θα αποδώσουν περισσότερο.

Και η καταστραμμένη Ελλάδα δεν θα προσφέρει στο μέλλον τέτοιες ευκαιρίες!

Το Ποντικι 27.7.11

Tα υπουργεία επιχορηγούσαν εκατοντάδες "Μή Κυβερνητικές Οργανώσεις" χωρίς κάποιος να γνωρίζει με ποιες διαδικασίες γίνεται η χρηματοδότηση

http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=353963&cid=4

Σάββατο 23 Ιουλίου 2011

Ζητούν για υποθήκευση: Παρθενώνα, Αίγινα, Ύδρα και Σπέτσες!

Απίστευτο κι όμως αληθινό: Οι Φινλανδοί ζήτησαν τον Παρθενώνα!
http://www.antinews.gr/2011/07/22/114088/

Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera,

( Crac pilotato per salvare Atene «È il nuovo piano Marshall»
Tassi più bassi e scadenze lunghe per il debito. Le banche in campo Il boom dei listini Volano le Borse: Milano fa un balzo del 3,76%. Scendono gli spread sotto i 250 punti base La Grecia dia in garanzia i beni dello Stato, come l' Acropoli di Atene, i musei o il PartenoneJyrki Katainen, primo ministro finlandese ....http://archiviostorico.corriere.it/2011/luglio/22/Crac_pilotato_per_salvare_Atene_co_8_110722014.shtml)

επικαλείται διπλωματικές πηγές και κοινοτικούς αξιωματούχους, οι Φινλανδοί που φημίζονται για τις ικανότητές τους ως βοσκοί ταράνδων και έζησαν επί 45 χρόνια υπό σοβιετική επικυριαρχία δίνοντας μάλιστα και τον διεθνή "φιλανδοποίηση" ζήτησαν την υποθήκευση του Παρθενώνα και τριών ελληνικών νησιών, ως εγγύηση για τη συμμετοχή τους στο νέο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, έναντι μόλις 300 εκατ. ευρώ.

Τα τρία ελληνικά νησιά λέγεται ότι ήταν η Αύγινα, η Ύδρα και οι Σπέτσες! Επίλέχθηκαν μάλιστα νησιά που δεν βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία για να μην εγερθούν αντιρρήσεις ασφάλειας έναντι της Τουρκίας

«Ως απαραίτητη συνθήκη για τη χορήγηση του νέου δανείου, η Φινλανδία κατά τη διάρκεια των πυρετωδών διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής, ζήτησε ως εγγύηση δημόσια αγαθά όπως μερικά ελληνικά νησιά και την Ακρόπολη και μερικά ελληνικά νησιά» γράφει η Ιταλική εφημερίδα.

Μάλιστα οι Φινλανδοί «κοστολόγησαν» τον Παρθενώνα στα 300 εκατομμύρια ευρώ, ενώ άγνωστη είναι η κοστολόγηση που έκαναν στα νησιά!

Στο τέλος του άρθρου, η Corriere della Sera θέτει και ένα ρητορικό ερώτημα: «Άραγε θα άφηναν τον Παρθενώνα στο σημείο και θα τον νοικιάζανε ή θα τον έπαιρναν μαζί τους στο Ελσίνκι»;

Κατά την εφημερίδα το αίτημα τέθηκε σε μία στιγμή που η διαπραγμάτευση πήγαινε να κλείσει...

Εδώ που τα λέμε κανείς δεν ξέρει τα ανταλλάγματα για το νέο δάνειο...