Έντυπη Έκδοση Ελευθεροτυπία, Σάββατο 30 Ιουλίου 2011
Αναλυτικά και αποκαλυπτικά στοιχεία για το μεγάλο θέμα των οφειλών της Γερμανίας προς την Ελλάδα παρέθεσαν, λίγες ημέρες πριν στη Βουλή,ο Μανώλης Γλέζος και ο Στέφανος Ληναίος, πρόεδρος και υπεύθυνος αντίστοιχα της γραμματείας του Εθνικού Συμβουλίου διεκδίκησης των οφειλών αυτών.
Κατέθεσαν στην Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της Βουλής και ιδιαίτερα ο Μ. Γλέζος αναφέρθηκε διεξοδικά στις οφειλές. Οπως είπε, το πρώτο κεφάλαιο αφορά τις οφειλές προς το Ελληνικό Δημόσιο.
Πρόκειται για τους αρχαιολογικούς θησαυρούς, τις επανορθώσεις για την καταστροφή της ελληνικής οικονομίας, ύψους 7,1 δισ. δολαρίων, και το αναγκαστικό δάνειο ύψους 3,5 δισ. δολαρίων, αγοραστικής αξίας 1,938 και για τα δύο ποσά.
Ο Μ. Γλέζος αναφέρθηκε και στην καταστροφή της οικονομίας της χώρας η οποία επήλθε: 1) Με την αρπαγή του 51% των μετοχών των ΔΕΚΟ και όλων των μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων 2) Με τη διατροφή των στρατευμάτων κατοχής, σύνολο 670.000 στρατός, η οποία ανήλθε σε 8 δισ. δρχ. το μήνα, 3) Με το πλαστό χαρτονόμισμα Reichs Kredit Kassenschine είχαμε άμεση λεηλασία επιχειρηματιών. Εγινε εξαγορά του με 530.894 χρυσές λίρες Αγγλίας, τον Αύγουστο του 1941 4) Με τη ληστεία νομισμάτων 5) Με το αναγκαστικό δάνειο με ρηματική διακοίνωση στις 23.3.1942 που επιβλήθηκε στην Ελλάδα και είχε αναδρομική ισχύ από 1.1.1942. Υπόλοιπο 3,5 δισ. δολ. αγοραστικής αξίας του 1938 6) Με τις δημεύσεις. Το 10% της αγροτικής παραγωγής, επιτάξεις σε σχολεία, νοσοκομεία, ξενοδοχεία, οικήματα. Με τις κατασχέσεις σε μέσα συγκοινωνίας και μεταφοράς 7) Με τις αμέτρητες αρπαγές και ληστείες οικιών, καταστημάτων σε όλη τη χώρα.
Οπως επισήμανε ο κ. Γλέζος, με πρόχειρους υπολογισμούς των οικονομολόγων μελών του Εθνικού Συμβουλίου, το σύνολο των γερμανικών οφειλών προς το Δημόσιο ανέρχεται περίπου σε 1,2 τρισ. ευρώ.
Το δεύτερο κεφάλαιο αφορά τα θύματα. Εχουν καταγραφεί 89 αναγνωρισμένα ολοκαυτώματα.
Ο Στ. Ληναίος παρέδωσε όλο το υλικό στα μέλη της επιτροπής.
Σάββατο 30 Ιουλίου 2011
Τρίτη 26 Ιουλίου 2011
Ρωσογερμανικός ενεργειακός άξονας
Δεν πρόλαβε να στεγνώσει το μελάνι και οι πληροφορίες από το ρεπορτάζ του «Π» επιβεβαιώθηκαν μέχρι κεραίας.
Θα πρέπει να ομολογήσουμε ότι ακόμη και οι άνθρωποι που μας επιβεβαίωναν τις εκτιμήσεις για τις εξελίξεις γύρω από τις συμμαχίες σχετικά με τη μελλοντική «πολιορκία» του ελληνικού ενεργειακού τομέα δεν περίμεναν πως τα πράγματα θα «τρέξουν» τόσο γρήγορα. Ίσως επειδή θεωρούσαν πως οι διαπραγματεύσεις για τις συμμαχίες μπορούσαν να περιμένουν έως τις επίσημες ανακοινώσεις για τις ιδιωτικοποιήσεις στην Ελλάδα…
Την προηγούμενη Πέμπτη, λοιπόν, ακριβώς την ημέρα που αποκαλύπταμε την επαφή του ρωσικού κολοσσού Gazprom με τον πανίσχυρο γερμανικό όμιλο RWE, οι δύο ενεργειακοί «παίκτες» με κοινή τους ανακοίνωση έκαναν γνωστή την υπογραφή «Μνημονίου Στρατηγικής Συνεργασίας», διευκρινίζοντας πως πρόκειται για τη συνένωση δυνάμεων στον τομέα της παραγωγής ενέργειας στην Ευρώπη.
Με άλλα λόγια, δεν πρόκειται απλώς για αγοραπωλησίες μερικών εκατοντάδων δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων αερίου, που κάνουν έτσι κι αλλιώς εδώ και αρκετές δεκαετίες… Αλλά η ρωσογερμανική συνεργασία αποκτά πλέον άλλη διάσταση, καθώς επεκτείνεται στην παραγωγή.
Η ανακοίνωση των δύο ομίλων δίνει και το πρώτο στίγμα των περιοχών, όπου εστιάζεται το ενδιαφέρον τους: RWE και Gazprom σχεδιάζουν να δημιουργήσουν κοινοπραξία, στην οποία θα μεταβιβάσουν τις «υπάρχουσες ή νέες μονάδες παραγωγής ηλεκτρισμού από αέριο ή άνθρακα στη Γερμανία, τη Βρετανία και στις χώρες της Μπενελούξ (Βέλγιο, Ολλανδία, Λουξεμβούργο)», αναφέρουν χαρακτηριστικά.
Το μνημόνιο
Μάλιστα, ο «τσάρος» του ρωσικού αερίου, ο Αλεξέι Μίλερ, στη δήλωσή του διευκρινίζει πως «η βιομηχανία ηλεκτρικής ενέργειας αποτελεί μία από τις προτεραιότητες της Gazprom στην Ευρώπη». Ο ομόλογός του της RWE Γιούνκερ Γκρόσμαν είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικός: Το μνημόνιο συνεργασίας των δύο ομίλων «μπορεί να εξασφαλίσει πιθανές συνεργασίες σε εργοστάσια παραγωγής ηλεκτρισμού τροφοδοτούμενα από άνθρακα και αέριο εντός και εκτός της Γερμανίας και συνεπώς να οδηγήσει σε αμοιβαίες ευκαιρίες κοινής ανάπτυξης».
Αυτήν την περίοδο τέτοιου είδους εργοστάσια εκτός Γερμανίας πωλούνται κυρίως στην Ελλάδα, έλεγαν με νόημα στο «Π» παράγοντες της εγχώριας ενεργειακής αγοράς, παραδεχόμενοι πως οι πληροφορίες μας της προηγούμενης εβδομάδας ήταν κάτι παραπάνω από έγκυρες: ήταν κυρίως απόλυτα διασταυρωμένες και είδαν το φως της δημοσιότητας ακριβώς στην ώρα τους.
Όπως αναφέραμε και την προηγούμενη εβδομάδα, οι Γερμανοί μπορεί να «έσπασαν τα μούτρα τους» κατά την προηγούμενη προσπάθειά τους να αποκτήσουν πρόσβαση στην ελληνική αγορά, αλλά ποτέ δεν παραιτήθηκαν από το σχέδιό τους.
Το ίδιο ισχύει και για τους Ρώσους, οι οποίοι έχουν τραυματικές εμπειρίες από την προσπάθειά τους να συνεργαστούν με το ελληνικό Δημόσιο. Ωστόσο, ποτέ δεν ξέχασαν τα όσα τους έχουν υποσχεθεί οι Έλληνες (ανταποδοτικά έργα, αναθέσεις κ.λπ.), τα οποία εξακολουθούν να διεκδικούν. Κι εφόσον καταλαβαίνουν πως δεν μπορούν από μόνοι τους να «ανοίξουν πόρτες», αποφάσισαν να συμμαχήσουν με ένα από τα φαβορί για το… πρωτάθλημα ενεργειακών εξαγορών στη Νοτιοανατολική Ευρώπη.
Μάχες...
Βέβαια, η ρωσογερμανική συμμαχία δεν θα κάνει περίπατο στη μελλοντική διαδικασία αποκρατικοποιήσεων. Ένας από τους ισχυρότερους αντιπάλους της προέρχεται από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού και τα μηνύματα που έρχονται είναι ιδιαίτερα σαφή ως προς την επιδίωξη των Αμερικανών να αποκτήσουν τον απόλυτο έλεγχο των εγχώριων ενεργειακών επιχειρήσεων.
Το επιβεβαίωσαν άλλωστε και όσοι συνόδευαν τη Χίλαρι Κλίντον, το επιβεβαιώνουν κι όσοι γνωρίζουν τους συσχετισμούς σε πολιτικό και κυρίως σε κυβερνητικό επίπεδο, αλλά κυρίως στους κύκλους εκείνους που κινούν τα νήματα στο παρασκήνιο για τις αποφάσεις που παίρνονται στη χώρα μας. Στέλεχος με μεγάλη εμπειρία σε υψηλόβαθμες θέσεις στον εγχώριο ενεργειακό τομέα σε συνομιλία μας την Κυριακή, επισήμανε πως όλοι οι συνομιλητές της Χίλαρι (με εξαίρεση τον Βαγγέλη Βενιζέλο) ήταν απόφοιτοι αμερικανικών πανεπιστημίων. Ακόμη και όσοι κυκλοφορούσαν στους διαδρόμους των ελληνοαμερικανικών συναντήσεων το διήμερο της επίσκεψης ήταν - οι περισσότεροι - σπουδαγμένοι και μεγαλωμένοι στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού.
Σε αυτό ακριβώς το σημείο βρίσκεται και η ουσία του «πολέμου» που έρχεται για τον έλεγχο του ελληνικού ενεργειακού συστήματος. Η ίδια η αγορά της χώρας μας είναι πολύ μικρή σε σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές αγορές. Ωστόσο δίνει τη δυνατότητα διασυνδέσεων ή ακόμη και επέκτασης σε άλλες γειτονικές αγορές. Πολύ περισσότερο, δίνει τη μοναδική ευκαιρία σε όποιον ελέγχει τις ελληνικές επιχειρήσεις να αποκτήσει πρόσβαση σε χώρες της Ανατολικής Μεσογείου, της Βόρειας Αφρικής και της Μέσης Ανατολής.
Πρόκειται δηλαδή για τεράστιες ευκαιρίες, που ένας μάνατζερ ή ένας ιδιοκτήτης πολυεθνικής δεν αφήνει να χαθούν… Το ερώτημα είναι τι θα κάνουν οι Έλληνες επιχειρηματίες, που έχουν ζωτικά συμφέροντα στις ενεργειακές αγορές της ευρύτερης περιοχής, αλλά και στη χώρα μας.
Τα φαβορί
Το πρώτο που μπορεί να σκεφτεί κανείς είναι οι συμμαχίες με τους ισχυρούς και τα φαβορί. Κάποιοι άλλοι, όπως ο Λάτσης, εμφανίζονται να έχουν μία υπεροπτική στάση, πιστεύοντας πως θα βγουν νικητές από τη διαδικασία των ιδιωτικοποιήσεων, καθώς έχουν τοποθετήσει σε θέσεις - κλειδιά δικούς τους ανθρώπους…
Ξεχνούν, ωστόσο, ότι στην περίπτωση της Ελλάδας τον πρώτο λόγο έχουν οι επικυρίαρχοι, δηλαδή όσοι μας έχουν κατακτήσει οικονομικά. Κι αυτοί θα μοιράσουν τα ξεσκισμένα ρούχα της πάμπτωχης Ελλάδας.
Και κάτι ακόμη: κανείς Έλληνας ή ξένος παράγοντας δεν μας εξήγησε με πειστικά επιχειρήματα το γιατί η Ελλάδα θα πρέπει να ξεπουλήσει όσο-όσο την τελευταία πολύτιμη περιουσία της, σε οποιονδήποτε Γερμανό της RWE, παραδίνοντας και την τελευταία δυνατότητα εθνικής στρατηγικής για την έξοδο από την κρίση…
Όλοι φανταζόμαστε, λοιπόν, πώς θα μας συμπεριφερθούν οι ξένοι αγοραστές μας. Πολύ περισσότερο στον κρισιμότερο τομέα της οικονομίας, στην ενέργεια.
Γιατί να νοιαστούν εάν ένα σπιτικό ανέργου στο Πέραμα ή ένα δυαράκι νέου ζευγαριού στη Δραπετσώνα δεν έχει ρεύμα; Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να κάνουν ό,τι έκαναν τόσα χρόνια: να αγοράσουν υπεραξίες σε πολύ χαμηλές τιμές και να μεταφέρουν τα κέρδη τους εκεί που θα αποδώσουν περισσότερο.
Και η καταστραμμένη Ελλάδα δεν θα προσφέρει στο μέλλον τέτοιες ευκαιρίες!
Το Ποντικι 27.7.11
Σάββατο 23 Ιουλίου 2011
Ζητούν για υποθήκευση: Παρθενώνα, Αίγινα, Ύδρα και Σπέτσες!
Απίστευτο κι όμως αληθινό: Οι Φινλανδοί ζήτησαν τον Παρθενώνα!
http://www.antinews.gr/2011/07/22/114088/
Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera,
( Crac pilotato per salvare Atene «È il nuovo piano Marshall»
Tassi più bassi e scadenze lunghe per il debito. Le banche in campo Il boom dei listini Volano le Borse: Milano fa un balzo del 3,76%. Scendono gli spread sotto i 250 punti base La Grecia dia in garanzia i beni dello Stato, come l' Acropoli di Atene, i musei o il PartenoneJyrki Katainen, primo ministro finlandese ....http://archiviostorico.corriere.it/2011/luglio/22/Crac_pilotato_per_salvare_Atene_co_8_110722014.shtml)
επικαλείται διπλωματικές πηγές και κοινοτικούς αξιωματούχους, οι Φινλανδοί που φημίζονται για τις ικανότητές τους ως βοσκοί ταράνδων και έζησαν επί 45 χρόνια υπό σοβιετική επικυριαρχία δίνοντας μάλιστα και τον διεθνή "φιλανδοποίηση" ζήτησαν την υποθήκευση του Παρθενώνα και τριών ελληνικών νησιών, ως εγγύηση για τη συμμετοχή τους στο νέο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, έναντι μόλις 300 εκατ. ευρώ.
Τα τρία ελληνικά νησιά λέγεται ότι ήταν η Αύγινα, η Ύδρα και οι Σπέτσες! Επίλέχθηκαν μάλιστα νησιά που δεν βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία για να μην εγερθούν αντιρρήσεις ασφάλειας έναντι της Τουρκίας
«Ως απαραίτητη συνθήκη για τη χορήγηση του νέου δανείου, η Φινλανδία κατά τη διάρκεια των πυρετωδών διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής, ζήτησε ως εγγύηση δημόσια αγαθά όπως μερικά ελληνικά νησιά και την Ακρόπολη και μερικά ελληνικά νησιά» γράφει η Ιταλική εφημερίδα.
Μάλιστα οι Φινλανδοί «κοστολόγησαν» τον Παρθενώνα στα 300 εκατομμύρια ευρώ, ενώ άγνωστη είναι η κοστολόγηση που έκαναν στα νησιά!
Στο τέλος του άρθρου, η Corriere della Sera θέτει και ένα ρητορικό ερώτημα: «Άραγε θα άφηναν τον Παρθενώνα στο σημείο και θα τον νοικιάζανε ή θα τον έπαιρναν μαζί τους στο Ελσίνκι»;
Κατά την εφημερίδα το αίτημα τέθηκε σε μία στιγμή που η διαπραγμάτευση πήγαινε να κλείσει...
Εδώ που τα λέμε κανείς δεν ξέρει τα ανταλλάγματα για το νέο δάνειο...
http://www.antinews.gr/2011/07/22/114088/
Σύμφωνα με την ιταλική εφημερίδα Corriere della Sera,
( Crac pilotato per salvare Atene «È il nuovo piano Marshall»
Tassi più bassi e scadenze lunghe per il debito. Le banche in campo Il boom dei listini Volano le Borse: Milano fa un balzo del 3,76%. Scendono gli spread sotto i 250 punti base La Grecia dia in garanzia i beni dello Stato, come l' Acropoli di Atene, i musei o il PartenoneJyrki Katainen, primo ministro finlandese ....http://archiviostorico.corriere.it/2011/luglio/22/Crac_pilotato_per_salvare_Atene_co_8_110722014.shtml)
επικαλείται διπλωματικές πηγές και κοινοτικούς αξιωματούχους, οι Φινλανδοί που φημίζονται για τις ικανότητές τους ως βοσκοί ταράνδων και έζησαν επί 45 χρόνια υπό σοβιετική επικυριαρχία δίνοντας μάλιστα και τον διεθνή "φιλανδοποίηση" ζήτησαν την υποθήκευση του Παρθενώνα και τριών ελληνικών νησιών, ως εγγύηση για τη συμμετοχή τους στο νέο πακέτο βοήθειας για την Ελλάδα, έναντι μόλις 300 εκατ. ευρώ.
Τα τρία ελληνικά νησιά λέγεται ότι ήταν η Αύγινα, η Ύδρα και οι Σπέτσες! Επίλέχθηκαν μάλιστα νησιά που δεν βρίσκονται κοντά στα σύνορα με την Τουρκία για να μην εγερθούν αντιρρήσεις ασφάλειας έναντι της Τουρκίας
«Ως απαραίτητη συνθήκη για τη χορήγηση του νέου δανείου, η Φινλανδία κατά τη διάρκεια των πυρετωδών διαπραγματεύσεων στη Σύνοδο Κορυφής, ζήτησε ως εγγύηση δημόσια αγαθά όπως μερικά ελληνικά νησιά και την Ακρόπολη και μερικά ελληνικά νησιά» γράφει η Ιταλική εφημερίδα.
Μάλιστα οι Φινλανδοί «κοστολόγησαν» τον Παρθενώνα στα 300 εκατομμύρια ευρώ, ενώ άγνωστη είναι η κοστολόγηση που έκαναν στα νησιά!
Στο τέλος του άρθρου, η Corriere della Sera θέτει και ένα ρητορικό ερώτημα: «Άραγε θα άφηναν τον Παρθενώνα στο σημείο και θα τον νοικιάζανε ή θα τον έπαιρναν μαζί τους στο Ελσίνκι»;
Κατά την εφημερίδα το αίτημα τέθηκε σε μία στιγμή που η διαπραγμάτευση πήγαινε να κλείσει...
Εδώ που τα λέμε κανείς δεν ξέρει τα ανταλλάγματα για το νέο δάνειο...
Παρασκευή 22 Ιουλίου 2011
Η φιμωμένη είδηση του μήνα, που δεν προβλήθηκε από την ελληνική τηλεόραση!!!
21 Ιουνίου 2011
Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη ‘Embedding disabled by request’).
Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.
Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.
Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.
Κοσμάς Ν. Ζαχαράτος
δικαστής Γρεβενών
Πέμπτη 21 Ιουλίου 2011
Πιο ακριβός από τον Ομπάμα ο διευθυντής του «Ελ. Βενιζέλος»
Ελευθεροτυπία 21.7.11
Την ώρα που νοικιάζονται εργαζόμενοι με ενιαία αμοιβή 625 ευρώ το μήνα, ο διευθυντής του αεροδρομίου της Αθήνας, βασικός μέτοχος του οποίου είναι το ελληνικό Δημόσιο, ανανεώνει τη σύμβασή του με ετήσιες αποδοχές 650.000 ευρώ.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», στη σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών θα συζητηθεί -εκτός ημερήσιας διάταξης- η επέκταση της σύμβασης εργασίας του γενικού διευθυντή του «Ελευθέριος Βενιζέλος», Γιάννη Παράσχη, για πέντε χρόνια με απολαβές 650.000 ευρώ το χρόνο. Ως μέτρο σύγκρισης ας σημειωθεί ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα λαμβάνει ετήσια αποζημίωση 400.000 δολαρίων συν 50.000 δολάρια έξοδα κίνησης. Το ποσό αυτό ισούται με 320.000 ευρώ...
Η σύμβαση του κ. Παράσχη (είναι ταυτόχρονα και μέλος του Δ.Σ. του ΔΟΛ και μέλος της τριμελούς Επιτροπής Ελέγχου) θα έληγε σε εννέα μήνες. Ο διευθυντής του αεροδρομίου αναζητήθηκε, αλλά μέχρι αργά το βράδυ δεν είχε επικοινωνήσει με την «Ε».
Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (ΔΑΑ) είναι ιδιωτική εταιρεία, στην οποία το ελληνικό Δημόσιο συμμετέχει με 55%, η Hochtief AirPort GmbH διαθέτει το 26,667%, η Hochtief AirPort Capital GmbH το 13,333% και το υπόλοιπο ανήκει σε ιδιώτες επενδυτές.
Είναι απορίας άξιον πώς η γερμανική εταιρεία, την ώρα που επιθυμεί να πουλήσει τη συμμετοχή της στον ΔΑΑ, προωθεί μια τέτοια πρόταση. Το εννιαμελές Δ.Σ. του ΔΑΑ, στο οποίο προεδρεύει ο καθηγητής Ευστράτιος Παπαδημητρίου, είναι προφανώς ενήμερο για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, στο οποίο περιλαμβάνεται ο αερολιμένας. Η πώληση ποσοστού του Δημοσίου έχει ήδη αποφασιστεί, όπως και η επέκταση της σύμβασης διαχείρισης για τα επόμενα 20 χρόνια, είτε με τους Γερμανούς είτε με όποιον τους διαδεχτεί. Μάλιστα το Δημόσιο έχει προσλάβει ως χρηματοοικονομικούς συμβούλους την ΒΝΡ Paribas και την Εθνική Τράπεζα.
Το 2010 ο ΔΑΑ παρουσίασε πτώση της επιβατικής κίνησης κατά 5%, ενώ ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στα 356,5 εκατομμύρια ευρώ έναντι 457,4 το 2009. Τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 96,55 εκατομμύρια έναντι 181,7 το προηγούμενο έτος. Τα δε χρηματικά διαθέσιμα ανήλθαν σε 220 εκατομμύρια, που είναι τοποθετημένα στο σύνολό τους σε προθεσμιακές καταθέσεις.
Την ώρα που νοικιάζονται εργαζόμενοι με ενιαία αμοιβή 625 ευρώ το μήνα, ο διευθυντής του αεροδρομίου της Αθήνας, βασικός μέτοχος του οποίου είναι το ελληνικό Δημόσιο, ανανεώνει τη σύμβασή του με ετήσιες αποδοχές 650.000 ευρώ.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», στη σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών θα συζητηθεί -εκτός ημερήσιας διάταξης- η επέκταση της σύμβασης εργασίας του γενικού διευθυντή του «Ελευθέριος Βενιζέλος», Γιάννη Παράσχη, για πέντε χρόνια με απολαβές 650.000 ευρώ το χρόνο. Ως μέτρο σύγκρισης ας σημειωθεί ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα λαμβάνει ετήσια αποζημίωση 400.000 δολαρίων συν 50.000 δολάρια έξοδα κίνησης. Το ποσό αυτό ισούται με 320.000 ευρώ...
Η σύμβαση του κ. Παράσχη (είναι ταυτόχρονα και μέλος του Δ.Σ. του ΔΟΛ και μέλος της τριμελούς Επιτροπής Ελέγχου) θα έληγε σε εννέα μήνες. Ο διευθυντής του αεροδρομίου αναζητήθηκε, αλλά μέχρι αργά το βράδυ δεν είχε επικοινωνήσει με την «Ε».
Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (ΔΑΑ) είναι ιδιωτική εταιρεία, στην οποία το ελληνικό Δημόσιο συμμετέχει με 55%, η Hochtief AirPort GmbH διαθέτει το 26,667%, η Hochtief AirPort Capital GmbH το 13,333% και το υπόλοιπο ανήκει σε ιδιώτες επενδυτές.
Είναι απορίας άξιον πώς η γερμανική εταιρεία, την ώρα που επιθυμεί να πουλήσει τη συμμετοχή της στον ΔΑΑ, προωθεί μια τέτοια πρόταση. Το εννιαμελές Δ.Σ. του ΔΑΑ, στο οποίο προεδρεύει ο καθηγητής Ευστράτιος Παπαδημητρίου, είναι προφανώς ενήμερο για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, στο οποίο περιλαμβάνεται ο αερολιμένας. Η πώληση ποσοστού του Δημοσίου έχει ήδη αποφασιστεί, όπως και η επέκταση της σύμβασης διαχείρισης για τα επόμενα 20 χρόνια, είτε με τους Γερμανούς είτε με όποιον τους διαδεχτεί. Μάλιστα το Δημόσιο έχει προσλάβει ως χρηματοοικονομικούς συμβούλους την ΒΝΡ Paribas και την Εθνική Τράπεζα.
Το 2010 ο ΔΑΑ παρουσίασε πτώση της επιβατικής κίνησης κατά 5%, ενώ ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στα 356,5 εκατομμύρια ευρώ έναντι 457,4 το 2009. Τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 96,55 εκατομμύρια έναντι 181,7 το προηγούμενο έτος. Τα δε χρηματικά διαθέσιμα ανήλθαν σε 220 εκατομμύρια, που είναι τοποθετημένα στο σύνολό τους σε προθεσμιακές καταθέσεις.
Δευτέρα 18 Ιουλίου 2011
Στην Φυλακή οι υπέυθυνοι της κρἰσεως στην Ισλανδία
Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί;
Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.
Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.
Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)