
21 Ιουνίου 2011
Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.
Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!
Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη ‘Embedding disabled by request’).
Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.
Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.
Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.
Κοσμάς Ν. Ζαχαράτος
δικαστής Γρεβενών
Ελευθεροτυπία 21.7.11
Την ώρα που νοικιάζονται εργαζόμενοι με ενιαία αμοιβή 625 ευρώ το μήνα, ο διευθυντής του αεροδρομίου της Αθήνας, βασικός μέτοχος του οποίου είναι το ελληνικό Δημόσιο, ανανεώνει τη σύμβασή του με ετήσιες αποδοχές 650.000 ευρώ.
Σύμφωνα με πληροφορίες της «Ε», στη σημερινή συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Διεθνούς Αερολιμένα Αθηνών θα συζητηθεί -εκτός ημερήσιας διάταξης- η επέκταση της σύμβασης εργασίας του γενικού διευθυντή του «Ελευθέριος Βενιζέλος», Γιάννη Παράσχη, για πέντε χρόνια με απολαβές 650.000 ευρώ το χρόνο. Ως μέτρο σύγκρισης ας σημειωθεί ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα λαμβάνει ετήσια αποζημίωση 400.000 δολαρίων συν 50.000 δολάρια έξοδα κίνησης. Το ποσό αυτό ισούται με 320.000 ευρώ...
Η σύμβαση του κ. Παράσχη (είναι ταυτόχρονα και μέλος του Δ.Σ. του ΔΟΛ και μέλος της τριμελούς Επιτροπής Ελέγχου) θα έληγε σε εννέα μήνες. Ο διευθυντής του αεροδρομίου αναζητήθηκε, αλλά μέχρι αργά το βράδυ δεν είχε επικοινωνήσει με την «Ε».
Ο Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (ΔΑΑ) είναι ιδιωτική εταιρεία, στην οποία το ελληνικό Δημόσιο συμμετέχει με 55%, η Hochtief AirPort GmbH διαθέτει το 26,667%, η Hochtief AirPort Capital GmbH το 13,333% και το υπόλοιπο ανήκει σε ιδιώτες επενδυτές.
Είναι απορίας άξιον πώς η γερμανική εταιρεία, την ώρα που επιθυμεί να πουλήσει τη συμμετοχή της στον ΔΑΑ, προωθεί μια τέτοια πρόταση. Το εννιαμελές Δ.Σ. του ΔΑΑ, στο οποίο προεδρεύει ο καθηγητής Ευστράτιος Παπαδημητρίου, είναι προφανώς ενήμερο για το πρόγραμμα αποκρατικοποιήσεων, στο οποίο περιλαμβάνεται ο αερολιμένας. Η πώληση ποσοστού του Δημοσίου έχει ήδη αποφασιστεί, όπως και η επέκταση της σύμβασης διαχείρισης για τα επόμενα 20 χρόνια, είτε με τους Γερμανούς είτε με όποιον τους διαδεχτεί. Μάλιστα το Δημόσιο έχει προσλάβει ως χρηματοοικονομικούς συμβούλους την ΒΝΡ Paribas και την Εθνική Τράπεζα.
Το 2010 ο ΔΑΑ παρουσίασε πτώση της επιβατικής κίνησης κατά 5%, ενώ ο κύκλος εργασιών διαμορφώθηκε στα 356,5 εκατομμύρια ευρώ έναντι 457,4 το 2009. Τα καθαρά κέρδη διαμορφώθηκαν στα 96,55 εκατομμύρια έναντι 181,7 το προηγούμενο έτος. Τα δε χρηματικά διαθέσιμα ανήλθαν σε 220 εκατομμύρια, που είναι τοποθετημένα στο σύνολό τους σε προθεσμιακές καταθέσεις.
Σιωπή πληροφόρησης από την Ισλανδία. Γιατί;
Αν κάποιος πιστεύει οτι δεν υπάρχει λογοκρισία σήμερα, ας μου πεί πώς, ενώ έγινε γνωστό τι συνέβη στην Αίγυπτο, δεν γράφτηκε ποτέ τι συμβαίνει στην Ισλανδία:
Στην Ισλανδία ο λαός κατάφερε να παραιτηθεί η κυβέρνηση, εθνικοποίησε τις μεγαλύτερες τράπεζες, αποφάσισε να μην πληρώσει το χρέος που είχαν δημιουργήσει αυτές στην Μ. Βρετανία και την Ολλανδία λόγω της κακής οικονομικής πολιτικής τους και κατέληξε να δημιουργήσει ένα λαϊκό σώμα για την αναδιαμόρφωση του συντάγματος.
Και όλο αυτό με ειρηνικές διαδικασίες. Μια πραγματική επανάσταση κόντρα στην εξουσία που μας οδήγησε στην παρούσα κρίση.
Εδώ, γιατί δεν μπορέσαμε να μάθουμε τίποτα γι' αυτά τα γεγονότα εδώ και δύο χρόνια;
Τι θα γινόταν αν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες έπαιρναν παράδειγμα;
Αυτή είναι εν συντομία η ιστορία:
2008. Εθνικοποιείται η κύρια τράπεζα της χώρας. Καταρρέει το νόμισμα, σταματάει τη λειτουργία του το χρηματιστήριο. Η χώρα είναι σε πτώχευση.
2009. Οι διαμαρτυρίες του κόσμου μπρος στην Βουλή καταφέρνουν και κηρύσσονται πρόωρες εκλογές και προκαλούν την παραίτηση του πρωθυπουργού και όλης της κυβέρνησης. Συνεχίζει η άθλια κατάσταση της οικονομίας της χώρας.
Μέσω ενός νόμου προτείνεται να πληρωθεί το χρέος στην Μ.Βρετανία και την Ολλανδία, με την πληρωμή 3.500 εκ. ευρώ, που θα πληρώσουν όλες οι ισλανδικές οικογένειες μηνιαία για 15 χρόνια με 5,5% επιτόκιο.
2010. Ο κόσμος βγαίνει στους δρόμους και ζητάει δημοψήφισμα για το νόμο.
Τον Γενάρη του 2010 ο πρόεδρος αρνείται να θέσει τον νόμο σε ισχύ και ανακοινώνει οτι θα υπάρξει αίτημα για λαϊκή ετυμηγορία.
Τον Μάρτιο γίνεται το δημοψήφισμα και σαρώνει το ΟΧΙ στην πληρωμή με 93% των ψήφων.
H κυβέρνηση αρχίζει δικαστική έρευνα για ευθύνες για την κρίση. Αρχίζουν οι συλλήψεις τραπεζιτών και υψηλόβαθμων στελεχών. Η Interpol εκδίδει διαταγή και όλοι οι εμπλεκόμενοι τραπεζίτες εγκαταλείπουν την χώρα.
Στο πλαίσιο της κρίσης, εκλέγεται ένα σώμα από πολίτες για να συγγράψει το νέο Σύνταγμα. Εκλέγονται 25 πολίτες, χωρίς πολιτική εξάρτηση, από τους 522 που παρουσιάστηκαν ως υποψήφιοι. Η προϋπόθεση υποψηφιότητας ήταν να είναι ενήλικοι και να έχουν προταθεί από 30 άτομα.
Το σώμα αρχίζει την εργασία του τον Φεβρουάριο του 2011 και θα παρουσιάσει μια carta magna λαμβάνοντας υπ' όψιν τις ομόφωνες συστάσεις διαφορετικών συνελεύσεων που θα πραγματοποιούνται σε όλη τη χώρα.
Θα πρέπει να επικυρωθεί από την υπάρχουσα βουλή και από την επόμενη αναθεωρητική που θα προκύψει από τις επόμενες εκλογές.
Αυτή είναι η σύντομη ιστορία της Ισλανδικής επανάστασης: Παραίτηση ολόκληρης της κυβέρνησης, εθνικοποίηση της τράπεζας, δημοψήφισμα για τις κρίσιμες οικονομικές αποφάσεις, φυλάκιση των υπεύθυνων της κρίσης και ξαναγράψιμο του συντάγματος από τους πολίτες.
Μίλησαν για όλ' αυτά τα ευρωπαϊκά ΜΜΕ? Φυσικά ΟΧΙ!
Ο ισλανδικός λαός έδωσε ένα μάθημα δημοκρατίας σ' όλον τον κόσμο.
Κυριακή Μεσημερι βρισκομαι σε περιοχή των Αθηνων με κατευθυνση τον Πειραια.
Με σταματαει μια πολύ ευσωμη κυρια, μπαινει στο ταξι και μου λέει τον προορισμό της. Ολως περιεργως δεν είχα διαθεση για κουβέντα, γιατι πεινουσα πολύ..
Ακουω ξαφνικά να λεει:
-Εσενα κατι κακό σε περιμένει!
την κοιτάω από τον καθρέφτη, να δω μήπως μιλάει στο κινητο της, δεν μιλούσε όμως..
-Σε μένα το είπατε; ρωτησα
-Ναι, σε σενα.
-Α, μαλιστα και τι κακο με περιμένει; μάλλον αφορά η εμένα ή τα παιδιά μου; Αν ειναι για μένα δεν πειράζει αν είναι όμς για τα παιδιά μου θα ήθελα να το γνωρίζω.
-Περίμενε μισό λεπτό να σου πω
-Περιμένω
Σε λίγο μου ειπε με πολλή σοβαρότητα:
-Πρέπει να έχεις 3 παιδιά, να προσέξεις γιατί στο τρίτο σου κάτι θα συμβεί
-Είστε μέντιουμ, τη ρωτησα;
-Ναι, και από τις καλές μάλιστα, όχι από αυτές που κοροϊδεύουν.
-Α ωραία! τι μπορούμε να κάνουμε; μπορείτε να με βοηθήσετε;
-Και βέβαια μπορώ! απάντησε με αυτοπεποίθηση
-Και πόσα χρήματα θα χρειαστούν; στο περίπου για να δω αν έχω..
-Δεν πειράζει και αν δεν έχεις
-Δηλαδή θα μου κάνετε τζάμπα τη δουλειά;
-Όχι τσάμπα. αλλα θα κάνουμ ενα μικρό δάνειο αν δεν έχετε..
-Και για τι ποσό μιλάμε;
-Γύρω στα 1000 ευρω..
(εδώ ήθελα να την αρχίσω στα χαστούκια)
Ομως συνέχισα το δουλεμα..γιατι δεν έχω ουτε παιδιά ουτε σύζηγο..
-Ε.. συμβαίνει και κατι άλλο..
-Πες μου και γω θα βοηθήσω..
-Ο άντρας μου γυρνάει συνέχεια με άλλες... Μπορούμε να τον μαζέψουμε;
-Α! αυτό ειναι πανεύκολο! ειδικότητα μου
-Αχ κυρια μου! ο Θεός σας έστειλε στο δρομο μου!
Χαρά η κυρια! έτριβε τα χερια της που βρηκς αλλο ένα θυμα..
-το ταξί είναι δικόσας; με ρώτησε..
-Βέβαια δικό μου είναι, από ακίνητη περιουσια έχω αρκετή, ρευστό όμως δεν έχω.. της απάντησα.
-Μη σας νοιάζει... Ελάτε εσείς.. να σας λύσω τα προβλήματα σας.. και την αμοιβή θα την βρούμε..
Η κυρια μύρισε λαγό.. Φθάσαμε στον προορισμό της, μου έδωσε την κάρτα της, και κατέβηκε χωρις να με πληρώσει..
-Συγγνώμη.. Δεν με πληρώσατε...
-Α, ναι απαντα εκπληκτη δήθεν!
Μάλλον περίμενε πως θα την πηγαινα τσάμπα, επειδή μου είπε όλα αυτά..
Αφου με πλήρωσε της ειπα..
-Πάρτε την καρτα σας, δεν μου χρειάζεται!
Με κοιταξε με γουρλωμένα μάτια.
-Πέσατε έξω κυρια μου, ουτε παιδιά εχω ούτε άντρα, ούτε περιουσία..!
έγινε κόκκινη σαν παντζάρι...
Χαιρετε, κυρια μου.. της λεω ειρωνικά και φευγω...
(>>> http://www.facebook.com/profile.php?id=100001372556372 )
Eπικίνδυνη τροπή για τα ελληνικά συμφέροντα αρχίζει και λαμβάνει η κρίση που υπάρχει στις ελληνορωσικές σχέσεις. Η ακύρωση της επίσκεψης του ΥΠΕΞ Σταύρου Λαμπρινίδη στην Μόσχα με αίτημα της ρωσικής πλευράς λόγω "μη ύπαρξης αντικειμένου στις ελληνορωσικές σχέσεις" (!) είναι απίστευτη. Θύμισε την αντίστοιχη ακύρωση της επίσκεψη Γκρομίκο, του τότε ΥΠΕΞ της ΕΣΣΔ, πριν τις εκλογές του 1989 στην Αθήνα, όταν η τότε κυβέρνηση Α.Παπανδρέου, έπνεε τα λοίσθια.
Αλλά υπήρξε και δεύτερο κτύπημα από την Μόσχα: Σε συνέντευξή του ο Ιβάν Σαββίδης, βουλευτής της Κρατικής Δούμας και πρόεδρος της Ομοσπονδίας της Ομοσπονδίας Ελληνικών Κοινοτήτων Ρωσίας στην «Ελευθεροτυπία» είναι πραγματικός "καταπέλτης". Μιλάει για "χαμηλότοκο δάνειο 25 δισ. ευρώ που θα προσέφερε στον Γ.Παπανδρέου ο Β.Πούτιν, για να γλυτώσι η χώρα από το Μνημόνιο (να σημειώσουμε ότι ο Γ.Παπανδρέου στην σύκσεψη των πολιτικών αρχηγών είχε αρνηθεί ότι ο οποιοσδήποτε του είχε προτείνει οικονομική βοήθεια και για τον λόγο αυτό "Αναγκάστηκε να υπογράψει το Μνημόνιο"), αλλά αντί να τεθεί τέτοιο ζήτημα, ο Γ.Παπανδρέου του μιλούσε για ... οικολογία!
Στην συνέντευξή του ο ελληνικής καταγωγής Ρώσος βουλευτής, πειργράφει με λεπτομέρειες το φιάσκο της επίσκεψης Παπανδρέου στην Μόσχα τουν Φεβρουάριο του 2010, όταν ο Β.Πούτιν περίμενε με το πακέτο των δισεκατομμυρίων ευρώ τον Γ.Παπανδρέου και εισέπραξε μια ... εκκωφαντική αδιαφορία, αφού ο Έλληνας πρωθυπουργός για το μόνο που του μιλούσε, κατά βάση ήταν ... οικολογικά θέματα!
Σύμφωνα με τον Ιβάν Σαββίδη η Ρωσία ήταν έτοιμη από τις αρχές του 2010 κιόλας να παράσχει δάνειο με ευνοϊκούς όρους στην Ελλάδα, πλην όμως υπήρχε ο «αστάθμητος» παράγοντας Γιώργος Παπανδρέου ο οποίος φρόντισε να «βραχυκυκλώσει» όλες τις διαδικασίες που μπορεί να οδηγούσαν στη λήψη του δανείου, στις δύσκολες εκείνες ώρες, που η Ελλάδα χρειαζόταν επειγόντως ρευστότητα.
«Ήρθε ο Παπανδρέου στη Ρωσία πέρυσι τον Φεβρουάριο, αλλά δεν καταλαβαίνω γιατί ήρθε. Ο ηγέτης της Ρωσίας ήταν έτοιμος να δώσει 25 δισ. ευρώ, δεν έχω λόγο να μην το πω δημοσίως, γιατί έχω ο ίδιος γνώση του ζητήματος. Και ήταν μάλιστα έτοιμος να τα δώσει ως πρώτη δόση βοήθειας στην Ελλάδα, όμως, δυστυχώς... Ήταν δάνειο με χαμηλό επιτόκιο, οι λεπτομέρειες δεν έχουν πια σημασία, αφού προφανώς οι Αμερικανοί, το ΔΝΤ και η Ε.Ε. είπαν όχι. Τότε γιατί ήρθε στη Μόσχα ο Παπανδρέου; Για να δει ο ελληνικός λαός ότι συναντιέται με τον Πούτιν;», δήλωσε ο Ιβάν Σαββίδης.
Έτσι τις δραματικές εκείνες ώρες όπου δηλώσεις περί «Τιτανικού» είχαν φροντίσει να τινάξουν στον αέρα την πιστοληπτική εγκυρότητα της Ελλάδας, και ο πρωθυπουργός της Ρωσίας ήταν έτοιμος να ακούσει τον Έλληνα ομόλογό του ο τελευταίος προτίμησε, σύμφωνα με τον Ι. Σαββίδη να του μιλήσει για τις οικολογικές του ανησυχίες!
«Δεν είναι μυστικό ότι εγώ κανόνισα την κατ' ιδίαν συνάντηση, ζητήθηκε η βοήθειά μου από την ελληνική πλευρά. Το πρωί συναντήθηκα με τον Παπανδρέου στην Κρατική Δούμα, μείναμε οι δυο μας με τον μεταφραστή και του είπα ότι δεν χρειάζεται να προβληματίζεται για τίποτε, ότι ο Πούτιν έχει καλή και θετική διάθεση, γι' αυτό και θα προτείνει να μείνουν μόνοι τους κι εφόσον δώσει κι αυτός τη συγκατάθεσή του, μπορεί να του θέσει οποιοδήποτε ζήτημα θεωρεί χρήσιμο. Ηταν έτοιμος να ακούσει τα πάντα» υποστήριξε ο κ. Σαββίδης, υπογραμμίζοντας ότι η συνομιλία κράτησε τελικά μόλις 20 λεπτά και λίγο αργότερα ενημερώθηκε από το Κρεμλίνο «ότι κατά τη διάρκειά της ο Παπανδρέου ουσιαστικά δεν έκανε απολύτως καμία ερώτηση, ούτε έθεσε θέμα ανάπτυξης οικονομικών ή στρατηγικών σχέσεων, αλλά μιλούσε για τα ... οικολογικά προβλήματα της Ελλάδας»!
Σύμφωνα με τον ηγέτη των ομογενών της Ρωσίας, ο Β. Πούτιν είχε νωρίτερα σε ένδειξη καλής θέλησης ορίσει ως υπεύθυνο για την υλοποίηση των διμερών συμφωνιών τον Ιγκορ Σέτσιν, «έναν από τους ισχυρότερους αντιπροέδρους της ρωσικής κυβέρνησης, ο οποίος επιβλέπει ολόκληρο το ενεργειακό σύμπλεγμα και τη βαριά βιομηχανία μηχανοκατασκευών».
Αυτό σήμαινε ότι η Ρωσία είναι έτοιμη για άμεση συμφωνία και επιτάχυνση των διαδικασιών, όμως η Ελλάδα δεν έδειξε καμία διάθεση και «το ίδιο βράδυ πήγα στο προεδρικό ξενοδοχείο "Πρέζιντεντ" όπου έμενε ο Παπανδρέου, και τον ρώτησα: Πείτε μου σας παρακαλώ, γιατί ήρθατε και γιατί χρειαζόταν η κατ' ιδίαν συνάντηση, γιατί μου ζητήσατε βοήθεια, για να με δυσφημήσετε;».
Κατά τις εκτιμήσεις του ομογενή πολιτικού, «η αντίδραση που ακολούθησε είναι πλέον προς την αντίθετη κατεύθυνση» και έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η πρόσφατη αναβολή της προγραμματισμένης για τις 5 Ιουλίου επίσκεψης Λαμπρινίδη στη Μόσχα, έπειτα από ρωσική πρωτοβουλία και με διατύπωση πρωτοφανών αιχμών για έλλειψη περιεχομένου στις διμερείς επαφές.
Σύμφωνα με τον Ι. Σαββίδη, το Κρεμλίνο ζήτησε να εξηγηθεί στον πρωθυπουργό ότι θα μπορούσε να ζητήσει οποιαδήποτε διευκόλυνση ήθελε, έστω και τηλεφωνικά, από τον Β. Πούτιν, γι' αυτό και αργότερα προτάθηκε να χορηγηθεί δάνειο, «που θα πληρωθεί εν μέρει με κρατικές δεσμεύσεις και εν μέρει με αγροτικά προϊόντα», έτσι ώστε να υλοποιηθεί το συμβόλαιο αγοράς τεθωρακισμένων οχημάτων μεταφοράς προσωπικού από τη Ρωσία, όμως και η πρόταση αυτή απορρίφθηκε".
Πρόκειται για την διακρατική συμφωνία προμήθειας των BMP-3HEL. Βέβαια το παράδοξο θα ήταν να την προχωρήσει η κυβέρνηση Παπανδρέου. Εδώ αρνήθηκε να συζητήσει για χαμηλότοκο δάνειο 25 δισ. ευρώ θα συζητούσε να δώσει 1,2 δισ. ευρώ, έστω και αν υπήρχε κρατική δέσμευση;
Οι ελληνικές επιλογές οδηγούν, κατά τον Ι. Σαββίδη, στη σταδιακή μεγιστοποίηση των ρωσοτουρκικών σχέσεων, καθώς «στο φόντο μιας Ελλάδας που αδυνατίζει και όλο και περισσότερο αποστρέφει το πρόσωπό της από τη Ρωσία, όλο και ενεργότερα η τουρκική οικονομία συνεταιρίζεται με τη ρωσική και η Τουρκία ισχυροποιείται», εξέλιξη, που «θα είναι το χειρότερο έγκλημα για πολλές χιλιετίες. Και τότε δεν θα μπορούμε πλέον τίποτε να διορθώσουμε».
defencenet.gr 14-07-2011
Απώλειες «πολέμου»
Γίνεται πλέον σαφές ότι η ελληνική κρίση χρέους – παρά τις δεδομένες και μεγάλες αμαρτίες και παθογένειες του ελληνικού οικονομικού/πολιτικού συστήματος- αποτελεί ένα μικρό μόνο τμήμα του τεράστιου (παγκόσμιου) προβλήματος και ίσως το αδιέξοδο του συστήματος, που τρώει πια τις σάρκες του.
Ένα από τα χαρακτηριστικά του διεθνούς οικονομικού συστήματος τα τελευταία χρόνια είναι η ραγδαία συγκέντρωση/επέκταση κεφαλαίων προς δανεισμό. Κάπως έτσι στην Ελλάδα (και παντού στον κόσμο) «και προκειμένου να εξασφαλιστεί μεγαλύτερο κέρδος σε αυτό το δανειακό κεφάλαιο μεθοδεύτηκε ολόκληρη η οικονομία να βυθιστεί στο χρέος.
Νοικοκυριά, επιχειρήσεις, κράτη. Πρόσφατα υπολογίστηκε ότι τα διαθέσιμα δανείσιμα κεφάλαια σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν αισίως φτάσει στο 1 τετράκις εκατομμύρια δολάρια, δηλαδή στα 1000 τρισεκατομμύρια δολάρια, όταν το παγκόσμιο ΑΕΠ κινείται γύρω στα 60 τρις δολ.!».
Κάποιοι άλλοι αριθμοί περιγράφουν ακόμα καλύτερα την κατάσταση των ανθρώπων παντού στον κόσμο:
«Σύμφωνα, λοιπόν, με τελευταία μελέτη του ινστιτούτου του ΟΗΕ που ερευνά την ανισοδιανομή του πλούτου των νοικοκυριών παγκόσμια, προκύπτει ότι στο 2% του πληθυσμού αντιστοιχεί το 50% του συνολικού ιδιωτικού πλούτου παγκόσμια, ενώ στο 10% αντιστοιχεί το 85% του πλούτου. Στο φτωχότερο 50% των νοικοκυριών αντιστοιχεί μόλις το 1% του παγκόσμιου πλούτου».
Απ’όλα αυτά, το συμπέρασμα που συνάγεται είναι απλό: το διεθνές οικονομικό σύστημα συγκλονίζεται από μια ασύλληπτα σκληρή μάχη μεταξύ συμφερόντων. Το δυστύχημα για την Ελλάδα είναι ότι εξαιτίας της πολιτικής επιλογής της κυβέρνησης Παπανδρέου, προσφέρθηκε για το πεδίο των πρώτων αψιμαχιών αυτής της πολεμικής οικονομικής σύγκρουσης.
Τώρα που ο πόλεμος γενικεύεται, η χώρα είναι ήδη κατεστραμμένη. Με την οικονομία σε ύφεση, με την ανεργία στα ύψη, με αμοιβές που συμπιέζονται ολοένα και περισσότερο, με τη δημόσια περιουσία στο σφυρί, η χώρα μετρά τις απώλειες από έναν πόλεμο που έχασε πριν καν ξεκινήσει…
Ποντίκι 14.7.11