Ἀργόσχολη καὶ πλεονεκτικὴ εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ τοκιστῆ. Δὲ γνωρίζει αὐτὸς τοὺς κόπους τῆς γεωργίας οὔτε τὴν ἐφευρετικότητα τοῦ
ἐμπορίου. Ἀντίθετα (ἀπ’ ὅ,τι συμβαίνει μὲ ὅσους ἀσκοῦν παραγωγικὰ ἐπαγγέλματα), ὁ τοκιστὴς κάθεται στὸν ἴδιο πάντοτε τόπο, μέσα στὸ σπίτι του μεγαλώνει τὰ θρεφτάρια τῆς κερδοσκοπίας....
Ἄσπαρτα κι ἀκαλλιέργητα θέλει τὰ πάντα γι’ αὐτὸν νὰ φυτρώνουν.
Γι’ ἀλέτρι ἔχει τὴν πέννα· γιὰ χωράφι, τὸ χαρτί· γιὰ σπόρο, τὸ μελάνι· γιὰ βροχή, τὸ χρόνο ποὺ τοῦ πολλαπλασιάζει ἀθόρυβα τοὺς τόκους τῶν χρημάτων. Δρεπάνι του εἶναι ἡ δικαστικὴ ἀπαίτηση τοῦ χρέους, ἁλώνι, τὸ σπίτι του, ὅπου λιανίζει τὶς περιουσίες τῶν ἀναγκεμένων ἀνθρώπων. Ὁλωνῶν τ’ ἀγαθὰ τὰ βλέπει δικά του. Εὔχεται στοὺς ἀνθρώπους ἀνάγκες καὶ συμφορές, γιὰ νὰ τρέξουν ὑποχρεωτικὰ νὰ δανειστοῦν ἀπ’ αὐτόν. Μισεῖ τοὺς αὐτάρκεις καὶ ὅσους δὲν ἔχουν δανειστεῖ ἀπ’ αὐτόν, τοὺς θεωρεῖ ἐχθρούς του.
Συχνάζει στὰ δικαστήρια γιὰ ν’ ἀνακαλύψει κάποιον ποὺ τὸν πιέζουν οἱ δανειστὲς καὶ τοὺς φοροεισπράκτορες ἀκολουθεῖ, ὅπως τὰ κοράκια τοὺς στρατοὺς ποὺ διεξάγουν πόλεμο (γιὰ νὰ τρῶνε τοὺς σκοτωμένους). Κουβαλάει παντοῦ τὸ κομπόδεμα, καὶ σὰν δόλωμα τὸ δείχνει σ’ἐκείνους ποὺ τοὺς πνίγει ἡ ἀνάγκη, ὥστε, ἀνοίγοντας
γι’ αὐτὸ τὸ στόμα, νὰ καταπιοῦν μαζὶ μ’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀγκίστρι τοῦ τόκου. Καθημερινὰ μετράει τὰ κέρδη, μὰ ἡ δίψα του γιὰ χρῆμα δὲ σβήνει. Στεναχωριέται γιὰ τὸ χρυσάφι ποὺ ἔχει φυλαγμένο στὸ σπίτι, ἐπειδὴ μένει ἀχρησιμοποίητο κι ἀνεκμετάλλευτο…
Περιεργάζεται ὁ δανειστὴς ὅλες τὶς πράξεις τοῦ ὀφειλέτη, τὰ ταξίδια του, τὶς χειρονομίες του, τὶς ἐπισκέψεις του, τὶς ἐμπορικὲς συναλλαγές του. Κι ἂν καμιὰ δυσάρεστη εἴδηση φτάσει, ὅτι δηλ. ὁ τάδε ἔπεσε στοὺς ληστές, ἢ ὅτι φτώχεψε ξαφνικὰ ἀπὸ κάποια ἀτυχία, κάθεται μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια, ἀναστενάζει ἀδιάκοπα, χύνει κρυφὰ μαῦρο δάκρυ·
ξετυλίγει τὸ χρεώγραφο, θρηνεῖ τὸ χρυσάφι ποὺ ἀντιπροσωπεύουν οἱ γραμμές του, προσκομίζει τὸ συμβόλαιο σὰ νὰ ἦταν ἔνδυμα πεθαμένου παιδιοῦ του· μάλιστα κι ἀπὸ ’κεῖνο, περισσότερη θλίψη τοῦ προκαλεῖ.
Ἂν μάλιστα συμβεῖ νὰ ἔχει δανείσει ναυτικούς, κάθεται διαρκῶς κοντὰ στοὺς γιαλούς, μελετάει τὶς κινήσεις τῶν ἀνέμων, ρωτάει ἐπίμονα ὅσους καταπλέουν, μήπως ἀκούστηκε κανένα ναυάγιο, μήπως κινδύνεψαν πουθενὰ ναυτικοί; Λιώνει ἡ ψυχή του κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν καθημερινῶν φροντίδων. Σ’ ἕνα τέτοιον ἀξίζει βέβαια νὰ εἰπωθεῖ: σταμάτα, ἄνθρωπέ μου, τὶς ἐπικίνδυνες αὐτὲς φροντίδες· λυτρώσου ἀπὸ τὴν ἐξουθενωτικὴ προσδοκία τοῦ κέρδους· πρόσεξε μήπως κυνηγώντας τόκους, δαπανήσεις τὸ πολύτιμο κεφάλαιο ποὺ εἶναι ὁ εαυτός σου. Ζητεῖς εἰσοδήματα καὶ πρόσθετα πλούτη ἀπ’ τὸ φτωχό,κάνοντας κάτι ἀνάλογο μ’ αὐτὸν ποὺ θἄθελε νὰ πάρει θημωνιὲς σιτάρι
ἀπὸ χωράφι ποὺ τὸ ξέρανε ὁ λίβας, ἢ ἄφθονα σταφύλια ἀπὸ ἀμπέλι ἀπ’τὸ ὁποῖο πέρασε χαλαζοφόρο σύννεφο, ἢ παιδιὰ ἀπὸ στείρα κοιλιὰ ἢ θρεπτικὸ γάλα ἀπὸ γυναῖκες ποὺ δὲν ἔχουν γεννήσει…Πῶς θὰ προσευχηθεῖς λοιπόν, τοκογλύφε; Μὲ τί συνείδηση θὰ ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεὸ κάποια εὐεργεσία, σὺ ποὺ ἔμαθες ὅλο νὰ παίρνεις καὶ ποτὲ νὰ μὴ δίνεις; Ἢ μήπως σοῦ διαφεύγει ὅτι ἡ προσευχή σου ἀποτελεῖ ὑπόμνηση τῆς δικῆς σου ἀπανθρωπιᾶς; Ποιὰ συγχώρηση ἔδωσες καὶ ζητᾶς συγγνώμην; Ποιὸν ἐλέησες κι ἐπικαλεῖσαι τὸν Ἐλεήμονα; Ἀλλὰ κι ἂν ἀκόμη προσφέρεις ἐλεημοσύνη, ὡς προϊὸν ἀπάνθρωπης ἐκμετάλλευσης δὲν θὰ εἶναι καρπὸς
τῶν συμφορῶν τῶν ἄλλων, γεμάτη δάκρυα καὶ στεναγμούς; Ἂν γνώριζε ὁ φτωχὸς ἀπὸ ποῦ προσφέρεις τὴν ἐλεημοσύνη, δὲν θὰ τὴ δεχόταν, γιατὶ θὰ αἰσθανόταν σὰ νὰ ἔμελλε νὰ γευτεῖ σάρκες ἀδελφικὲς καὶ αἷμα συγγενῶν του. Θὰ σοῦ πετοῦσε δὲ κατάμουτρα τοῦτα τὰ λόγια τὰ γεμάτα θάρρος καὶ φρονιμάδα: Μὴ μὲ θρέψεις, ἄνθρωπε, ἀπὸ τὰ δάκρυα τῶν ἀδελφῶν μου. Μὴ δώσεις στὸ φτωχὸ ψωμὶ βγαλμένο ἀπὸ τοὺς στεναγμοὺς τῶν ἄλλων φτωχῶν. Μοίρασε στοὺς συνανθρώπους σου ὅσα μὲ ἀδικίες μάζεψες καὶ τότε θὰ παραδεχτῶ τὴν εὐεργεσία σου. Ποιὸ τὸ ὄφελος, ἂν δημιουργεῖς πολλοὺς φτωχοὺς (μὲ τὴν ἐκμετάλλευση) κι ἀνακουφίζεις ἕνα (μὲ τὴν ἐλεημοσύνη); Ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ πλῆθος τῶν τοκογλύφων (τῶν ἐκμεταλλευτῶν γενικά), δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε ἡ στρατιὰ τῶν πεινασμένων.
Ἂς διαλυθοῦν τὰ ὀργανωμένα οἰκονομικὰ συμφέροντα καὶ ὅλοι θ’ ἀποκτήσουμε τὴν οἰκονομική μας αὐτάρκεια.
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011
Τρίτη 22 Μαρτίου 2011
Στη ΕΕ δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει μία χώρα να διεκδικεί το έδαφος μίας γειτονικής χώρας γιατί αυτά τα ζητήματα λύθηκαν μετά τον Β Παγκ
Την εθνική μας ασφάλεια αμφισβητεί η Τρόικα με τις νέες συστάσεις της
22-03-2011 defencenet.gr
Στο σκληρό πυρήνα του κράτους έφτασαν οι συστάσεις της Τρόικας η οποία εκτός από τις μέχρι τώρα συστάσεις της για μειώσεις σε διάφορους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης τώρα έρχεται να προτείνει την μείωση κατά 30% του προσωπικού που απασχολούνται και μισθοδοτούνται από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Μπορεί φυσικά να υπάρχουν τα περιθώρια κάποιων διορθωτικών μεταβολών όσων αφορά την επάνδρωση κάποιων υπηρεσιών στα αστικά κέντρα, όμως το ποσοστό της μείωσης που ζητά η Τρόικα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο το μηχανισμό ασφάλειας και άμυνας της χώρας ιδιαίτερα δε μετά την μείωση της στρατιωτικής θητείας προ δύο ετών που στέρησε στις ΕΕΔ δεκάδες χιλιάδες κληρωτούς.
Οι κύριοι από την βόρεια Ευρώπη και από την αμερικανική Ήπειρο που εδώ και δύο δεκαετίες απολαμβάνουν το μέρισμα της ειρήνης που η λήξη του ψυχρού πολέμου προσέφερε στη Δύση θα έπρεπε να επισκεφτούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου ή τα σύνορα στον Έβρο για να δουν τα τουρκικά μαχητικά να υπερίπτανται των ελληνικών νησιών και την πολεμική μηχανή των γειτόνων μας να δοκιμάζει κάθε χρόνο αποβατικά σχέδια.
Όπως φαίνεται τα τουρκικά σχέδια εισβολής Βαριοπούλα και Σούγκα είναι μάλλον άγνωστα για τους αξιωματούχους της Τρόικας, αλλά ακόμα και αν τα γνώριζαν, που σίγουρα κανένας δεν φρόντισε να τους ενημερώσει, οι κύριοι αυτοί μάλλον αδιάφοροι θα έμεναν αφού γιατί πολύ απλά δεν ζουν στην Ελλάδα.
Αυτό όμως που υπάρχει στην Ελλάδα είναι τα δάνεια που μας έχουν δώσει και τα οποία σε μία ελληνοτουρκική αναμέτρηση, όταν η όποια ελληνική κυβέρνηση αναγκαστεί κάποια στιγμή να αντιδράσει στην τουρκική προκλητικότητα, μάλλον θα απολεσθούν για τα καλά. Ζώντας σε χώρες χωρίς ουσιαστικά προβλήματα ασφαλείας οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να αντιληφτούν ότι η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά στο σταυροδρόμι της διεθνούς τρομοκρατίας, ότι η Ελλάδα είναι ο "προμαχώνας" της Δύσης στην περιοχή, ότι στα βόρεια σύνορα υπάρχουν ακόμα και σήμερα εστίες συγκρούσεων αφού ο τελευταίος πόλεμος έληξε πριν από 10 χρόνια.
Οι κύριοι αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει να βρίσκεσαι όπως οι Αμερικανοί μας επισημαίνουν συνέχεια εντός του βεληνεκούς των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων. Πρωτίστως όμως δεν μπορούν να καταλάβουν τι εστί Casus Belli στο Αιγαίο διότι αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί στις χώρες τους με διπλωματικούς τρόπους αφού οι γείτονες τους δεν έχουν αναθεωρητική πολιτική και δεν κυβερνώνται από ένα κόμμα που θέλει να "αναστήσει" Αυτοκρατορίες περασμένων εποχών.
Επιπλέον δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει μία χώρα να διεκδικεί το έδαφος μίας γειτονικής χώρας γιατί αυτά τα ζητήματα λύθηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και εδραιώθηκαν την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Όταν η Ελλάδα εντάχτηκε στην τότε ΕΟΚ, ένας από τους λόγους που έγινε αυτό ήταν για να βρεθούμε κάτω από την ομπρέλα προστασίας την σύγχρονης πολιτισμένης και δημοκρατικής δύσης, έναντι της εξ ανατολών απειλής. Τελικά όπως όλοι γνωρίζουμε οι φίλοι μας και μέλη της Ένωσης πια, το μόνο που κάνουν όλα αυτά τα 30 χρόνια είναι η παροχή ανέξοδων συμβουλών για το πώς θα ηρεμίσουμε το «θηρίο» και όχι για το πώς θα περιορίσουμε την απειλή που υπάρχει από αυτό για τους Έλληνες/Ευρωπαίους πολίτες αυτής της χώρας.
Με λίγα λόγια η ΕΕ απέτυχε σε αυτό που προσδοκούσαμε και τώρα στελέχη της μας ζητάνε να μειώσουμε τη δυνατότητας μας να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας γιατί αυτό είναι το καλύτερο για τους δανειστές μας; Μα τόσο πολύ «νοιάζονται» για μας τελικά ;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
22-03-2011 defencenet.gr
Στο σκληρό πυρήνα του κράτους έφτασαν οι συστάσεις της Τρόικας η οποία εκτός από τις μέχρι τώρα συστάσεις της για μειώσεις σε διάφορους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης τώρα έρχεται να προτείνει την μείωση κατά 30% του προσωπικού που απασχολούνται και μισθοδοτούνται από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Μπορεί φυσικά να υπάρχουν τα περιθώρια κάποιων διορθωτικών μεταβολών όσων αφορά την επάνδρωση κάποιων υπηρεσιών στα αστικά κέντρα, όμως το ποσοστό της μείωσης που ζητά η Τρόικα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο το μηχανισμό ασφάλειας και άμυνας της χώρας ιδιαίτερα δε μετά την μείωση της στρατιωτικής θητείας προ δύο ετών που στέρησε στις ΕΕΔ δεκάδες χιλιάδες κληρωτούς.
Οι κύριοι από την βόρεια Ευρώπη και από την αμερικανική Ήπειρο που εδώ και δύο δεκαετίες απολαμβάνουν το μέρισμα της ειρήνης που η λήξη του ψυχρού πολέμου προσέφερε στη Δύση θα έπρεπε να επισκεφτούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου ή τα σύνορα στον Έβρο για να δουν τα τουρκικά μαχητικά να υπερίπτανται των ελληνικών νησιών και την πολεμική μηχανή των γειτόνων μας να δοκιμάζει κάθε χρόνο αποβατικά σχέδια.
Όπως φαίνεται τα τουρκικά σχέδια εισβολής Βαριοπούλα και Σούγκα είναι μάλλον άγνωστα για τους αξιωματούχους της Τρόικας, αλλά ακόμα και αν τα γνώριζαν, που σίγουρα κανένας δεν φρόντισε να τους ενημερώσει, οι κύριοι αυτοί μάλλον αδιάφοροι θα έμεναν αφού γιατί πολύ απλά δεν ζουν στην Ελλάδα.
Αυτό όμως που υπάρχει στην Ελλάδα είναι τα δάνεια που μας έχουν δώσει και τα οποία σε μία ελληνοτουρκική αναμέτρηση, όταν η όποια ελληνική κυβέρνηση αναγκαστεί κάποια στιγμή να αντιδράσει στην τουρκική προκλητικότητα, μάλλον θα απολεσθούν για τα καλά. Ζώντας σε χώρες χωρίς ουσιαστικά προβλήματα ασφαλείας οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να αντιληφτούν ότι η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά στο σταυροδρόμι της διεθνούς τρομοκρατίας, ότι η Ελλάδα είναι ο "προμαχώνας" της Δύσης στην περιοχή, ότι στα βόρεια σύνορα υπάρχουν ακόμα και σήμερα εστίες συγκρούσεων αφού ο τελευταίος πόλεμος έληξε πριν από 10 χρόνια.
Οι κύριοι αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει να βρίσκεσαι όπως οι Αμερικανοί μας επισημαίνουν συνέχεια εντός του βεληνεκούς των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων. Πρωτίστως όμως δεν μπορούν να καταλάβουν τι εστί Casus Belli στο Αιγαίο διότι αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί στις χώρες τους με διπλωματικούς τρόπους αφού οι γείτονες τους δεν έχουν αναθεωρητική πολιτική και δεν κυβερνώνται από ένα κόμμα που θέλει να "αναστήσει" Αυτοκρατορίες περασμένων εποχών.
Επιπλέον δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει μία χώρα να διεκδικεί το έδαφος μίας γειτονικής χώρας γιατί αυτά τα ζητήματα λύθηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και εδραιώθηκαν την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Όταν η Ελλάδα εντάχτηκε στην τότε ΕΟΚ, ένας από τους λόγους που έγινε αυτό ήταν για να βρεθούμε κάτω από την ομπρέλα προστασίας την σύγχρονης πολιτισμένης και δημοκρατικής δύσης, έναντι της εξ ανατολών απειλής. Τελικά όπως όλοι γνωρίζουμε οι φίλοι μας και μέλη της Ένωσης πια, το μόνο που κάνουν όλα αυτά τα 30 χρόνια είναι η παροχή ανέξοδων συμβουλών για το πώς θα ηρεμίσουμε το «θηρίο» και όχι για το πώς θα περιορίσουμε την απειλή που υπάρχει από αυτό για τους Έλληνες/Ευρωπαίους πολίτες αυτής της χώρας.
Με λίγα λόγια η ΕΕ απέτυχε σε αυτό που προσδοκούσαμε και τώρα στελέχη της μας ζητάνε να μειώσουμε τη δυνατότητας μας να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας γιατί αυτό είναι το καλύτερο για τους δανειστές μας; Μα τόσο πολύ «νοιάζονται» για μας τελικά ;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Οι "προοδευτικοί" άνθρωποι αυτής της χώρας φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ότι αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες
Εθνικιστική «πίεση» στους Έλληνες και Βλάχους της Αλβανίας ενόψει της απογράφης 22-03-2011 11:11:25 >> defencenet.gr
Σοβαρά προβλήματα προκαλούν ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Αλβανία έναντι της ελληνικής μειονότητας στη γειτονική χώρα με αφορμή την απογραφή ντου πληθυσμού που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο φθινόπωρο. Μετά τις διαδηλώσεις και την προσπάθεια εκφοβισμού των Ελλήνων μειονοτικών παραγόντων Αλβανοί δημοσιογράφοι έστησαν ρεπορτάζ σχετικά με το θέμα της εθνικής συνείδησης μερίδας του αλβανικού πληθυσμού και της επικείμενη απογραφής στο χωριό Μπομποστίτσα, θέλοντας να εκβιάσουν απαντήσεις των Βλάχων κατοίκων.
Δυστυχώς όμως για αυτούς όταν, η απάντηση που πήραν από τους κατοίκους της περιοχής στο ερώτημα τι αισθάνονται ότι είναι οι τελευταίοι τους απάντησαν ότι «αισθάνονται Έλληνες». Μετά από σειρά ανάλογων απαντήσεων οι Αλβανοί δημοσιογράφοι οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι και τόσο προοδευτικοί όσο μερικοί κύκλοι στην Ελλάδα, επινόησαν μία νέα εξήγηση, ότι οι Βλάχοι δηλώνουν έτσι γιατί παίρνουν το βοήθημα από το ελληνικό κράτος.
Από ότι φαίνεται το ελληνικό κράτος αδιαφορεί εντελώς για αυτό το νέο κύμα εθνικισμού που αναπτύσσεται στην Αλβανία ενώ οι περίφημες ΜΚΟ που ενδιαφέρονται περισσότερο για τα σωτηρία των κορμοράνων της Κάτω Παναγιάς και των δικαιωμάτων των φυλών της υποσαχάριας Αφρικής δεν ασχολούνται καθόλου απολύτως για το τι συμβαίνει στη γειτονία μας και πιο ειδικά στους αδελφούς μας στην Αλβανία.
Οι "προοδευτικοί" άνθρωποι αυτής της χώρας φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ότι αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες όπου και αν αυτοί βρίσκονται, αφού μεγαλύτερη σημασία για αυτούς έχουν άλλα ζητήματα και τα προβλήματα άλλων λαών.
Δυστυχώς για αυτές τις οργανώσεις και αυτούς που τους υποστηρίζουν, ο εθνικισμός αυτή τη φορά δεν είναι ελληνικός αλλά αλβανικός και η ζωή ενός Έλληνα (βλ. δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα επειδή μίλαγε ελληνικά) δεν αξίζει όπως φαίνεται το ίδιο όσο η ζωή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.
Σοβαρά προβλήματα προκαλούν ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Αλβανία έναντι της ελληνικής μειονότητας στη γειτονική χώρα με αφορμή την απογραφή ντου πληθυσμού που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο φθινόπωρο. Μετά τις διαδηλώσεις και την προσπάθεια εκφοβισμού των Ελλήνων μειονοτικών παραγόντων Αλβανοί δημοσιογράφοι έστησαν ρεπορτάζ σχετικά με το θέμα της εθνικής συνείδησης μερίδας του αλβανικού πληθυσμού και της επικείμενη απογραφής στο χωριό Μπομποστίτσα, θέλοντας να εκβιάσουν απαντήσεις των Βλάχων κατοίκων.
Δυστυχώς όμως για αυτούς όταν, η απάντηση που πήραν από τους κατοίκους της περιοχής στο ερώτημα τι αισθάνονται ότι είναι οι τελευταίοι τους απάντησαν ότι «αισθάνονται Έλληνες». Μετά από σειρά ανάλογων απαντήσεων οι Αλβανοί δημοσιογράφοι οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι και τόσο προοδευτικοί όσο μερικοί κύκλοι στην Ελλάδα, επινόησαν μία νέα εξήγηση, ότι οι Βλάχοι δηλώνουν έτσι γιατί παίρνουν το βοήθημα από το ελληνικό κράτος.
Από ότι φαίνεται το ελληνικό κράτος αδιαφορεί εντελώς για αυτό το νέο κύμα εθνικισμού που αναπτύσσεται στην Αλβανία ενώ οι περίφημες ΜΚΟ που ενδιαφέρονται περισσότερο για τα σωτηρία των κορμοράνων της Κάτω Παναγιάς και των δικαιωμάτων των φυλών της υποσαχάριας Αφρικής δεν ασχολούνται καθόλου απολύτως για το τι συμβαίνει στη γειτονία μας και πιο ειδικά στους αδελφούς μας στην Αλβανία.
Οι "προοδευτικοί" άνθρωποι αυτής της χώρας φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ότι αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες όπου και αν αυτοί βρίσκονται, αφού μεγαλύτερη σημασία για αυτούς έχουν άλλα ζητήματα και τα προβλήματα άλλων λαών.
Δυστυχώς για αυτές τις οργανώσεις και αυτούς που τους υποστηρίζουν, ο εθνικισμός αυτή τη φορά δεν είναι ελληνικός αλλά αλβανικός και η ζωή ενός Έλληνα (βλ. δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα επειδή μίλαγε ελληνικά) δεν αξίζει όπως φαίνεται το ίδιο όσο η ζωή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011
Τρίτη 15 Μαρτίου 2011
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ… TAIWAN
ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΗΜΟΥΝ ΕΛΛΗΝΙΔΑ…
(Επιστολή από την πρώτη Ταϊβανέζα Ιεραπόστολο Πελαγία Υu)
"...Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε...".
Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία. Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινεζικά.
Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.
Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρόλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Άγιους Ύμνους.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα αυτιά μας είναι γεμάτα με ήχους από τις σούτρες και τα ουρλιαχτά των ειδώλων.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να οσφραίνομαι τη γλυκιά ευωδία του λιβανιού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που η όσφρησή μας είναι γεμάτη από καπνούς από τις θυσίες στα είδωλα.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε τα χέρια μου να αγγίζουν τις εικόνες, τα Άγια Λείψανα και να αγκαλιάζουν την αγάπη του Χριστού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα χέρια μας αγγίζουνε είδωλα, ειδωλόθυτα και αγκαλιάζουν το τίποτα.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να ανάβω λαμπάδες στον Χριστό και όχι όπως εδώ που καίμε χρήματα για τα φαντάσματα.
Έψαχνα την αλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες από 30 διαφορετικές εκδόσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες δυστυχώς όλες τους είναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες από ετεροδόξους).
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε να μπορώ να διαβάζω την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο!
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί έχουμε μάτια κι όμως είμαστε τυφλοί.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να μπορώ να βλέπω παντού τη χάρη του Θεού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί βλέπουμε παντού ναούς ειδώλων.
Ναι, είμαι Ορθόδοξη, αλλά ως Ταϊβανέζα, τα Ορθόδοξα βιώματά μου είναι φτωχά.
Κλαίω για μένα γιατί δεν έχω τη δυνατότητα να δείξω στους συμπατριώτες μου το μεγαλείο της πίστης μας… Οι άνθρωποι εδώ θέλουν να δουν σημεία και θαύματα…
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί δεν έχουμε τη χάρη να βλέπουμε και να ακούμε τόσα θαύματα, τόσα άγια λόγια που έχετε δει και ακούσει 2000 χρόνια στην Ελλάδα και που ακόμα βλέπετε… Η Ταϊβάν δεν είναι ορθόδοξη χώρα, οι γιορτές μας δεν μοιάζουν καθόλου με τις δικές σας.
Λυπάμαι που στην Ελλάδα έχετε τόσο όμορφα βουνά, που τα καίτε και δεν τα φροντίζετε, αλλά θαυμάζω που σχεδόν κάθε βουνό έχει κι ένα μοναστήρι. Εμείς έχουμε τόσο όμορφα βουνά, αλλά γεμάτα από ναούς, μοναστήρια και είδωλα βουδιστικά.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα ώστε να μπορώ να πάω να προσευχηθώ σε κάποιο μοναστήρι εύκολα.
Κλαίω για μένα και τους συμπατριώτες μου. Πρώτη φορά πήγα σε Μοναστήρι, στην Ιερά Μονή Τίμιου Πρόδρομου, στο Πήλιο. Ταξίδεψα από την Ταϊβάν στην Ελλάδα 16 ώρες με το αεροπλάνο, μερικές ώρες με το τραίνο ως τη Λάρισα και άλλη μία ώρα, με το αυτοκίνητο της Μονής, που το οδηγούσε μια αδελφή…
Είδα τα παλιά ερείπια της Ιεράς Μονής, είδα τόσα αλλά μέρη στην Ελλάδα εγκαταλελειμμένα και μάτωσε η καρδιά μου. Στην Ταιβάν δεν έχουμε τόσο αρχαία Άγια και όμορφα μέρη, αλλά εσείς δεν τα εκτιμάτε.
Κλαίω που δεν έχουμε εδώ όμορφες εικόνες. Κλαίω γιατί νοιώθω τον Χριστό αδύναμο, γυμνό.
Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε.
Η Ταιβάν είναι χώρα με μεγάλη ανάπτυξη αλλά βρίσκεται στο σκοτάδι του σατανά και η πνευματική μας ζωή είναι κενή.
Στην Ελλάδα είδα πολλούς Έλληνες, ιδίως τις Κυριακές, να γλεντάνε να πίνουν και να μην πηγαίνουν στην εκκλησία. Εδώ όμως στην Ταϊβάν οι συμπολίτες μου αλλά κυρίως οι νέοι, ακόμα και να ήθελαν να έρθουν στην εκκλησία μας είναι σχεδόν αδύνατο, διότι η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός.
Αδελφοί και αδελφές μου στην Ελλάδα, παρόλο που είμαι πνευματικά ανάπηρη, έχω ακόμα τα πόδια μου ζωντανά ώστε να γονατίσω μπροστά σας και να ζητιανέψω.
Θα παρακαλέσω να με θεωρήσετε σαν τον φτωχό Λάζαρο, να μας θρέψετε με τα απομεινάρια του πνευματικού πλούτου που έχετε, να μας ρίξετε μερικά ψίχουλα από τα αποφάγια σας, από τα αφιερώματα που χαρίζετε στις εκκλησίες σας, από τα πολλά εκκλησάκια που έχετε σε κάθε γωνιά της πατρίδος σας.
Το Ορθόδοξο ποίμνιο μας όπως γνωρίζετε είναι μικρό, λιγότερο από εκατό ψυχές. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχουμε τη δύναμη να αγοράσουμε μια καλή αίθουσα μέσα στην πόλη για να καλύψουμε τις λατρευτικές μας ανάγκες, τις κατηχήσεις, τα μαθήματα που παραδίδει ο π. Ιωνάς και να προσελκύσουμε τους νέους κυρίως όσους θέλουν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αυτούς που μέχρι τώρα πληροφορούνται για την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.
Δεν σας ζητώ να χτίσουμε Εκκλησία. Θα κόστιζε εκατομμύρια. Βοηθήστε μας μόνο να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψουμε σε Εκκλησία για χάρη του έθνους μου, των αδελφών μου, που δεν άκουσαν και δεν γνώρισαν ποτέ τον Χριστό μας. Είμαστε 23.000.000 άνθρωποι! Κι όμως σας έχουμε ανάγκη…
Αδέλφια μου αν χρειαστεί να δουλέψω για σας, για να ξεπληρώσω λιγάκι την αγάπη σας, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά και σε όλη μου τη ζωή.
Ευχαριστώ και να με συγχωρείτε.
Πελαγία Υι
(Επιστολή από την πρώτη Ταϊβανέζα Ιεραπόστολο Πελαγία Υu)
"...Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε...".
Είμαι Κινέζα, γεννήθηκα στην Ταϊβάν και το χριστιανικό μου όνομα είναι Πελαγία. Ήμουν προτεστάντισσα και χρειάστηκαν πέντε χρόνια για να γίνω Ορθόδοξη. Μου αρέσει να διαβάζω την Αγία Γραφή και έχω όλες τις εκδόσεις της στα κινεζικά.
Έχω επισκεφθεί την Ελλάδα και διαπίστωσα ότι είναι μια πολύ ξεχωριστή χώρα. Ταξιδεύοντας στην πατρίδα σας, πριν φθάσω ακόμα, μέσα στο αεροπλάνο διαπίστωσα πόσο διαφορετικοί είναι οι Έλληνες, πόσο ξένοιαστα μιλούσαν, πώς γελούσαν και πώς χειροκροτούσαν τον πιλότο κατά την προσγείωση, πράγμα απίστευτο για μας τους Ασιάτες που είμαστε συντηρητικοί και δεν εκδηλώνουμε τα συναισθήματά μας. Τώρα πια ξέρω ότι η ελευθερία έχει μέσα της λίγο πάθος και λίγο ένταση φωνής.
Στην Ελλάδα επισκέφθηκα πολλές εκκλησίες, συμμετείχα στη Θεία Λειτουργία και όταν κοινωνούσα τα Άχραντα Μυστήρια έκλαιγα, παρόλο που δεν καταλάβαινα την ελληνική γλώσσα γιατί η Ορθόδοξη πίστη είναι ίδια.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να είχα γεννηθεί Ορθόδοξη να μεταλάβαινα τη Θεία Κοινωνία και να φιλούσα τις Άγιες Εικόνες από τα βρεφικά μου χρόνια μέχρι τον θάνατό μου.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί αντί της Θείας Κοινωνίας τρώμε και πίνουμε τα φαγητά των ειδώλων.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να γεμίζουν τα αυτιά μου από Άγιους Ύμνους.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα αυτιά μας είναι γεμάτα με ήχους από τις σούτρες και τα ουρλιαχτά των ειδώλων.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να οσφραίνομαι τη γλυκιά ευωδία του λιβανιού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που η όσφρησή μας είναι γεμάτη από καπνούς από τις θυσίες στα είδωλα.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε τα χέρια μου να αγγίζουν τις εικόνες, τα Άγια Λείψανα και να αγκαλιάζουν την αγάπη του Χριστού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, που τα χέρια μας αγγίζουνε είδωλα, ειδωλόθυτα και αγκαλιάζουν το τίποτα.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, να ανάβω λαμπάδες στον Χριστό και όχι όπως εδώ που καίμε χρήματα για τα φαντάσματα.
Έψαχνα την αλήθεια, χρησιμοποιώντας περισσότερες από 30 διαφορετικές εκδόσεις της Αγίας Γραφής, οι οποίες δυστυχώς όλες τους είναι γεμάτες λάθη (μεταφρασμένες από ετεροδόξους).
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, ώστε να μπορώ να διαβάζω την Καινή Διαθήκη στο πρωτότυπο!
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί έχουμε μάτια κι όμως είμαστε τυφλοί.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα, για να μπορώ να βλέπω παντού τη χάρη του Θεού.
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί βλέπουμε παντού ναούς ειδώλων.
Ναι, είμαι Ορθόδοξη, αλλά ως Ταϊβανέζα, τα Ορθόδοξα βιώματά μου είναι φτωχά.
Κλαίω για μένα γιατί δεν έχω τη δυνατότητα να δείξω στους συμπατριώτες μου το μεγαλείο της πίστης μας… Οι άνθρωποι εδώ θέλουν να δουν σημεία και θαύματα…
Κλαίω για μένα και για τους συμπατριώτες μου, γιατί δεν έχουμε τη χάρη να βλέπουμε και να ακούμε τόσα θαύματα, τόσα άγια λόγια που έχετε δει και ακούσει 2000 χρόνια στην Ελλάδα και που ακόμα βλέπετε… Η Ταϊβάν δεν είναι ορθόδοξη χώρα, οι γιορτές μας δεν μοιάζουν καθόλου με τις δικές σας.
Λυπάμαι που στην Ελλάδα έχετε τόσο όμορφα βουνά, που τα καίτε και δεν τα φροντίζετε, αλλά θαυμάζω που σχεδόν κάθε βουνό έχει κι ένα μοναστήρι. Εμείς έχουμε τόσο όμορφα βουνά, αλλά γεμάτα από ναούς, μοναστήρια και είδωλα βουδιστικά.
Θα ήθελα να ήμουν Ελληνίδα ώστε να μπορώ να πάω να προσευχηθώ σε κάποιο μοναστήρι εύκολα.
Κλαίω για μένα και τους συμπατριώτες μου. Πρώτη φορά πήγα σε Μοναστήρι, στην Ιερά Μονή Τίμιου Πρόδρομου, στο Πήλιο. Ταξίδεψα από την Ταϊβάν στην Ελλάδα 16 ώρες με το αεροπλάνο, μερικές ώρες με το τραίνο ως τη Λάρισα και άλλη μία ώρα, με το αυτοκίνητο της Μονής, που το οδηγούσε μια αδελφή…
Είδα τα παλιά ερείπια της Ιεράς Μονής, είδα τόσα αλλά μέρη στην Ελλάδα εγκαταλελειμμένα και μάτωσε η καρδιά μου. Στην Ταιβάν δεν έχουμε τόσο αρχαία Άγια και όμορφα μέρη, αλλά εσείς δεν τα εκτιμάτε.
Κλαίω που δεν έχουμε εδώ όμορφες εικόνες. Κλαίω γιατί νοιώθω τον Χριστό αδύναμο, γυμνό.
Έλληνες, νομίζετε ότι είστε φτωχοί με την κρίση που διέρχεστε αλλά δεν ξέρετε πόσο πλούσιοι είστε.
Η Ταιβάν είναι χώρα με μεγάλη ανάπτυξη αλλά βρίσκεται στο σκοτάδι του σατανά και η πνευματική μας ζωή είναι κενή.
Στην Ελλάδα είδα πολλούς Έλληνες, ιδίως τις Κυριακές, να γλεντάνε να πίνουν και να μην πηγαίνουν στην εκκλησία. Εδώ όμως στην Ταϊβάν οι συμπολίτες μου αλλά κυρίως οι νέοι, ακόμα και να ήθελαν να έρθουν στην εκκλησία μας είναι σχεδόν αδύνατο, διότι η μόνη Ορθόδοξη εκκλησία που υπάρχει είναι ένα δωμάτιο στον 4ο όροφο μιας πολυκατοικίας στην άκρη της Ταϊπέι και πολλές φορές πολύς κόσμος μένει έξω από την Εκκλησία γιατί ο χώρος είναι μικρός.
Αδελφοί και αδελφές μου στην Ελλάδα, παρόλο που είμαι πνευματικά ανάπηρη, έχω ακόμα τα πόδια μου ζωντανά ώστε να γονατίσω μπροστά σας και να ζητιανέψω.
Θα παρακαλέσω να με θεωρήσετε σαν τον φτωχό Λάζαρο, να μας θρέψετε με τα απομεινάρια του πνευματικού πλούτου που έχετε, να μας ρίξετε μερικά ψίχουλα από τα αποφάγια σας, από τα αφιερώματα που χαρίζετε στις εκκλησίες σας, από τα πολλά εκκλησάκια που έχετε σε κάθε γωνιά της πατρίδος σας.
Το Ορθόδοξο ποίμνιο μας όπως γνωρίζετε είναι μικρό, λιγότερο από εκατό ψυχές. Δεν είμαστε πλούσιοι. Δεν έχουμε τη δύναμη να αγοράσουμε μια καλή αίθουσα μέσα στην πόλη για να καλύψουμε τις λατρευτικές μας ανάγκες, τις κατηχήσεις, τα μαθήματα που παραδίδει ο π. Ιωνάς και να προσελκύσουμε τους νέους κυρίως όσους θέλουν να μας γνωρίσουν από κοντά. Αυτούς που μέχρι τώρα πληροφορούνται για την ύπαρξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ταϊβάν μέσω διαδικτύου.
Δεν σας ζητώ να χτίσουμε Εκκλησία. Θα κόστιζε εκατομμύρια. Βοηθήστε μας μόνο να αγοράσουμε ένα μεγαλύτερο χώρο στο κέντρο της πρωτεύουσας τον οποίο θα μετατρέψουμε σε Εκκλησία για χάρη του έθνους μου, των αδελφών μου, που δεν άκουσαν και δεν γνώρισαν ποτέ τον Χριστό μας. Είμαστε 23.000.000 άνθρωποι! Κι όμως σας έχουμε ανάγκη…
Αδέλφια μου αν χρειαστεί να δουλέψω για σας, για να ξεπληρώσω λιγάκι την αγάπη σας, θα το κάνω με όλη μου την καρδιά και σε όλη μου τη ζωή.
Ευχαριστώ και να με συγχωρείτε.
Πελαγία Υι
Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)