Ανατροπή της κατοχής
Του Δημήτρη Καζάκη
Οικονομολόγου – Αναλυτή
Η κυβέρνηση για μια ακόμη φορά επιχειρεί να στρέψει την προσοχή αλλού. Εν μέσω άγριου παζαριού στο παρασκήνιο για τη ρύθμιση του δημόσιου χρέους, όπου όλα είναι ανοιχτά, από την ανοιχτή πτώχευση της χώρας μέχρι τον επίσημο διαμελισμό της, προκειμένου πάνω στα ερείπιά της να οικοδομηθεί η νέα αρχιτεκτονική της ευρωζώνης και της Ε.Ε., η κοινωνία και ο λαός δεν πρέπει να πάρει χαμπάρι. Άλλωστε ο πρωθυπουργός έδωσε γραμμή: «Επιτρέψτε μου να ξεκαθαρίσω κάτι: ακόμα και αν η Ελλάδα είχε μηδενικό χρέος, θα έπρεπε να προβούμε σε όλες αυτές τις μεταρρυθμίσεις και αλλαγές. Διότι το σύστημά μας δεν ήταν βιώσιμο και ανταγωνιστικό. Δεν γινόταν καλή διαχείριση των δημοσιονομικών μας» («Die Presse», 29.1.2011). Φυσικά οι πρώτοι και οι μόνοι που τον πίστεψαν ήταν οι ηγεσίες της Αριστεράς, που ανακάλυψαν ότι όλα όσα γίνονται δεν έχουν να κάνουν με το χρέος, αλλά με μια ακόμη αντεργατική επίθεση του κεφαλαίου.
Το τι θα γίνει με τη χώρα και τον λαό της, τι θα γίνει μπροστά στην επικείμενη «τελική λύση» που μελετούν εν κρυπτώ ΔΝΤ και Ε.Ε., δεν πρέπει να μας ενδιαφέρει. Το μόνο που πρέπει να μας νοιάζει είναι να καταδείξουμε πόσο κακός είναι ο καπιταλισμός και το κεφάλαιο. Για όλα τα άλλα στάχτη και μπούρμπερη. Τι μας νοιάζει αν τα γεράκια της διεθνούς πολιτικής και αγοράς ορέγονται τμήματα του εθνικού χώρου; Είναι χαρακτηριστικό ότι στις 26.1 έγινε «εθιμοτυπική επίσκεψη» της γενικής προξένου των ΗΠΑ στη Θεσσαλονίκη Catherine Kay στον γ.γ. της Αποκεντρωμένης Διοίκησης Μακεδονίας - Θράκης κ. Θύμιο Σώκο. Στο πλαίσιο της συνάντησης ο κ. Σώκος, εκτός των άλλων, ανέδειξε τις μεγάλες αναπτυξιακές δυνατότητες και τα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Μακεδονίας και της Θράκης εστιάζοντας στη στρατηγική σημασία του λιμανιού της Θεσσαλονίκης για την περιοχή των Βαλκανίων και στον σημαντικό ρόλο των λιμανιών Καβάλας και Αλεξανδρούπολης. Αναφέρθηκε και στην ανάγκη αξιοποίησης των πλούσιων ορυκτών κοιτασμάτων που βρίσκονται στην περιοχή. Από τη μεριά της, η κ. Catherine Kay ενδιαφέρθηκε για τους νέους θεσμούς αποκέντρωσης και τις σχέσεις που τους διέπουν. Ο κ. Σώκος εξήγησε στη γενική πρόξενο τη νέα δομή και τη σημασία των νέων αυτοδιοικητικών οργανισμών σημειώνοντας ότι από αυτές τις αλλαγές στον τρόπο λειτουργίας του κράτους θα ωφεληθεί ο πολίτης αλλά και θα επιταχυνθεί η περιφερειακή ανάπτυξη.
Στο σφυρί
Αυτά επίσημα. Ανεπίσημα η κ. Kay εκδήλωσε το ενδιαφέρον των ΗΠΑ για τη μετατροπή της περιοχής Μακεδονίας - Θράκης σε προνομιακό πεδίο επιχειρήσεων της Ουάσιγκτον όχι μόνο οικονομικών, αλλά και γεωπολιτικών. Γι’ αυτό πήγε να επιθεωρήσει την περιοχή και να ελέγξει την ταχύτητα εφαρμογής των πολιτικών Καλλικράτη, ώστε σύντομα η Μακεδονία - Θράκη να αποτελέσει ημιαυτόνομη περιφέρεια στον απόλυτο έλεγχο του ΝΑΤΟ και των πολυεθνικών που έχουν σχέδια για την περιοχή. Με απλά λόγια, η Μακεδονία - Θράκη έχει ήδη βγει στο σφυρί και οι ΗΠΑ έτρεξαν όχι μόνο να εκδηλώσουν ενδιαφέρον, αλλά και να ξεκαθαρίσουν ότι θα έχουν τον πρώτο λόγο. Έτσι πολύ σύντομα θα δούμε την περιοχή να «διεθνοποιείται», ώστε να χρησιμεύσει ως διεθνής πρόσβαση για την ενδοχώρα των Βαλκανίων και όχι μόνο.
Όμως τι μας ενδιαφέρουν εμάς όλα αυτά; Έτσι κι αλλιώς, τόσο η συμπολίτευση του μνημονίου όσο και η κοινοβουλευτική αντιπολίτευση έχουν αποδεχτεί την κατάλυση του ελληνικού κράτους, της εσωτερικής έννομης τάξης προς όφελος των δανειστών της χώρας μέσα από τη δανειακή σύμβαση. Γι’ αυτό άλλωστε Δεξιά και Αριστερά ωρύονται για τις πολιτικές των επικαιροποιημένων μνημονίων, αλλά τσιμουδιά για τη δανειακή σύμβαση που συνιστά κάτι το πρωτοφανές στις σχέσεις ανάμεσα στα κράτη. Ανατρέπει κάθε έννοια ισονομίας και ισοπολιτείας υπήρχε μέχρι σήμερα στις διεθνείς σχέσεις, θεσμοθετώντας ένα καθεστώς δουλοπαροικίας του χρέους για ολόκληρη τη χώρα και τον λαό της. Κατά τα άλλα, όλα αυτά που γίνονται, θα γίνονταν ακόμη και με μηδενικό χρέος!
Εδώ πρέπει να το πούμε καθαρά. Έχει στηθεί μια εγκληματική συμπαιγνία σε βάρος του ελληνικού λαού, με τη συμμετοχή και της Αριστεράς. Ο Έλληνας εργαζόμενος πρέπει να ασχολείται αποκλειστικά με το μεροκάματο, με το μεροδούλι - μεροφάι, και να μην τον ενδιαφέρει το τι πρόκειται να γίνει με τη χώρα του. Τον περασμένο χρόνο ολόκληρη η χώρα βρέθηκε μπροστά σε μια πρωτόγνωρη κατάσταση. Η πλειοψηφία του Κοινοβουλίου ψήφισε υπέρ της επιβολής καθεστώτος θεσμοθετημένης κατοχής με πρόσχημα το δημόσιο χρέος. Απέναντι σ’ αυτή την πλειοψηφία, έχουμε μια κοινοβουλευτική μειοψηφία που συμπεριφέρεται λες και δεν συνέβη τίποτε σημαντικό. Κι έτσι συνεχίζει να ασκεί αντιπολίτευση όπως και πριν, νομιμοποιώντας με την πρακτική της το πραξικόπημα του περασμένου Μαΐου και την επιβολή της καταστροφικής δανειακής σύμβασης.
Οικονομική διακυβέρνηση
Και το χειρότερο δεν είναι αυτό. Νομιμοποιούν κι αυτό που έρχεται. Προσέξτε ποιοι είναι οι κύριοι άξονες της «οικονομικής διακυβέρνησης» που ζητούν Μέρκελ - Σαρκοζί (4.2) και συζητούν στα διαβούλια της Ε.Ε., μακριά από τους λαούς της Ευρώπης:
1 Κατάργηση κάθε έννοιας τιμαριθμικής προσαρμογής των μισθών. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να πάψει να λαμβάνεται υπόψη στον καθορισμό των μισθών το κόστος ζωής. Κι αυτό με άλλα λόγια σημαίνει ότι οι μισθοί θα προσδιορίζονται κάθε φορά αποκλειστικά από τις ανάγκες ανταγωνιστικότητας της επιχείρησης.
2 Κατάργηση κάθε εμποδίου στην ελεύθερη μετακίνηση των εργαζομένων εντός της Ε.Ε.. Αυτό σημαίνει, αφενός, κατάργηση κάθε έννοιας εργασιακής προστασίας που εγγράφεται στο εργατικό δίκαιο κάθε χώρας και, αφετέρου, την ελεύθερη µετακίνηση των εργατών ευκαιρίας που φέρνουν οι πολυεθνικές από τρίτες χώρες.
3 Ενιαία βάση φόρου εισοδήματος για τις επι-χειρήσεις του χρηµατιστηρίου. Με άλλα λόγια, εξασφάλιση για τις πολυεθνικές που δρουν εντός της Ε.Ε. ενιαίου τρόπου φορολόγησης ή, καλύτερα, νόµιµης φοροαποφυγής και απαλλαγής.
4 Προσαρμογή των συνταξιοδοτικών συστηµάτων στη δηµογραφική εξέλιξη. Πράγµα που σηµαίνει ότι, ανάλογα µε το πόσο αυξάνει ο µέσος όρος ζωής, θα αυξάνεται αντίστοιχα και η ηλικία συνταξιοδότησης.
5 Υποχρέωση όλων των µελών να εντάξουν στο Σύνταγμά τους όρους της δηµοσιονοµικής πειθαρχίας και της οικονοµικής διακυβέρνησης. Το Σύνταγµα κάθε χώρας παύει και τυπικά να συνδέεται µε τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία, για να µετατραπεί σε θεµελιώδη νόµο υποδούλωσης στα γεράκια της Ε. Ε..
6 Εγκαθίδρυση ενός µηχανισµού σε εθνικό επίπεδο διαχείρισης των κρίσεων µε σκοπό τη στήριξη των τραπεζών. Με άλλα λόγια, ολόκληρη η δηµοσιονοµική πολιτική πρέπει να προσανατολιστεί στην εξασφάλιση της αναγκαίας ρευστότητας και των κεφαλαίων που χρειάζονται οι τράπεζες. Το κράτος µετατρέπεται επίσηµα σε υποχείριο των τραπεζών.
Πρόκειται για την επιβολή του πιο ολοκληρωτικού µοντέλου εξωοικονοµικού και οικονοµικού καταναγκασµού, απαλλοτρίωσης εθνών, κρατών και λαών που έχει προταθεί ποτέ σε ευρωπαϊκό επίπεδο από την εποχή της νέας τάξης του ναζισµού. Όµως, αυτός ακριβώς ο µηχανισµός ολοκληρωτικής απαλλοτρίωσης οικονοµιών, χωρών, λαών και εθνών βρίσκεται σε βαθιά κρίση. Ολόκληρη η αρχιτεκτονική του καταρρέει, ενώ η τακτική των ισχυρών εκατέρωθεν του Ατλαντικού είναι µία και µόνη: να σφίξουν ακόµη περισσότερο τα λουριά, να κάνουν ακόµη πιο ασφυκτικό τον έλεγχο και πιο ολοκληρωτική την απαλλοτρίωση. Μπορεί να επιβιώσει µια χώρα που της έχουν στερήσει τα µέσα και τον τρόπο επιβίωσης; Οι κυβερνώντες θέλουν να µας πείσουν ότι αυτό που πρέπει να µας νοιάζει πρωτίστως είναι η επιβίωση του ευρώ και της Ε.Ε.. Έστω κι αν η επιβίωση αυτή µπορεί να στοιχίσει την ίδια την επιβίωση της χώρας και του λαού της.
Η οικονομία πεθαίνει
Μην ξεχνάµε ότι τα δεδοµένα παρουσιάζουν την οικονοµία της Ελλάδας να βρίσκεται όχι απλώς σε κατάσταση βαθιάς κρίσης ή χρόνιας ύφεσης. Στην ουσία, η ελληνική οικονοµία πνέει τα λοίσθια. Ο Γενικός Δείκτης, π.χ., του λιανικού εµπορίου, κοινώς ο τζίρος της αγοράς, παρουσίασε σε δωδεκάµηνη βάση για το 2010 µια πτώση της τάξης του 12%, έναντι µείωσης 6,3% το 2009.
Αυτό σηµαίνει πως η εσωτερική αγορά δεν συρρικνώνεται απλώς, πεθαίνει. Και µαζί της θα πεθάνει και η µεγάλη πλειονότητα των µικροµεσαίων επιχειρήσεων που στηρίζονται σ’ αυτήν. Το χειρότερο απ’ όλα είναι το επίπεδο των επενδύσεων, όπου µε βάση τον τριµηνιαίο δείκτη ακαθάριστου σχηµατισµού παγίου κεφαλαίου η υποχώρησή τους µέσα στο 2010 υπερβαίνει το 20%, έναντι µείωσης 11% του 2009. Αυτή τη στιγµή το επίπεδο των επενδύσεων στην Ελλάδα βρίσκεται 12,5% χαµηλότερα από το πρώτο τρίµηνο του 2000. Με άλλα λόγια, µέσα σε δυο χρόνια έχει εξανεµιστεί το σύνολο των επενδύσεων που έγιναν την τελευταία δεκαετία και βάλε.
Κι αυτό είναι η απαρχή ενός φαύλου κύκλου που εξοβελίζει στο µακρινό µέλλον, αν δεν αποκλείει, την όποια πιθανότητα ανάκαµψης. Η διαρκής συρρίκνωση των εισοδηµάτων εξασφαλίζει ότι η εσωτερική αγορά αδυνατεί να ανακάµψει. Κι όσο η εσωτερική αγορά δεν ανακάµπτει, δεν υπάρχει κανενός είδους περιθώριο για την ανάκαµψη των επενδύσεων στην οικονοµία. Ιδίως από τη στιγµή που η ελληνική οικονοµία εν µέσω χρεοκοπίας και χρόνιας ύφεσης δέχεται µια τροµακτική επίθεση κερδοσκοπίας από τα ποικίλα µονοπωλιακά κυκλώµατα, καρτέλ και τραστ. Είναι χαρακτηριστικό ότι οι τιµές παραγωγού στη βιοµηχανία αυξήθηκαν σε δωδεκάµηνη βάση το 2010 κατά 6,7%, όταν το 2009 είχαν µειωθεί κατά 5,8%. Η αύξηση αυτή οφείλεται κατά κύριο λόγο στην άνοδο των τιµών των εισαγωγών, που ανήλθε περίπου στο 10% το τελευταίο δωδεκάµηνο, όταν κατά µέσο όρο στην ευρωζώνη οι τιµές των εισαγωγών το ίδιο διάστηµα ανήλθαν κατά 4,6%. Ακόµη και στα καύσιµα η Ελλάδα πληρώνει προσαυξηµένες τιµές εισαγωγής έναντι των υπολοίπων χωρών της ευρωζώνης κατά 15% τουλάχιστον.
Με άλλα λόγια, τα μονοπωλιακά κυκλώματα της αγοράς βρήκαν την ευκαιρία να λεηλατήσουν την ελληνική οικονοµία µε µονοπωλιακά υψηλές τιµές. Η ελευθερία των αγορών και των ανοιχτών συνόρων στις πολυεθνικές και τους µεταπράτες τους δίνει τη χαριστική βολή στη χρεοκοπηµένη Ελλάδα. Μπορεί να επιβιώσει η Ελλάδα υπό τέτοιες συνθήκες; Μόνο ως προσαρτηµένη οικονοµία υπό καθεστώς δουλείας.
Και τι σηµαίνει αυτό; Ποιον ενδιαφέρει; Εκτός από τον κόσµο της δουλειάς, βλέπετε κανέναν άλλο από το πολιτικό σύστηµα να το συζητά έστω; Όλοι τους, δεξιοί και αριστεροί, έχουν προσαρµοστεί τόσο καλά στα πολιτικά πάρε - δώσε του κυρίαρχου συστήµατος εξουσίας, ώστε ούτε που διανοούνται να το αµφισβητήσουν στην πράξη και να βγουν από τα όριά του για να διεκδικήσουν την ανατροπή του. Οι προφάσεις πολλές. Ο λαός δεν είναι έτοιµος, δεν υπάρχει νέα κατοχή, το όλο πρόβληµα είναι στο µίγµα πολιτικής, το χρέος δεν είναι πρωτεύον κ.ο. κ.
Το μέτωπο αντίστασης και το... τσουβάλι!
Ο λαός γνωρίζει πολύ καλά ότι ένα καθεστώς κατοχής δεν εξωραΐζεται, δεν βελτιώνεται, δεν εξανθρωπίζεται, δεν μεταρρυθμίζεται. Μόνο ανατρέπεται από τον ίδιο τον λαό. Επομένως, όποιος νομιμοποιεί με την πρακτική του αυτό το καθεστώς, όποιος συμπεριφέρεται αγνοώντας το, έστω κι αν το αντιπολιτεύεται, είναι συνεργός. Όπως ακριβώς συνέβη με την παλιά κατοχή, με όσους, αν και δεν ήταν επίσημα δωσίλογοι, δεν τολμούσαν να θέσουν ως πρώτη προτεραιότητα την ανατροπή της από τον λαό. Δεν έχει άδικο λοιπόν η μεγάλη πλειονότητα του λαού που τους βάζει όλους στο ίδιο τσουβάλι. Όσο δεν προτάσσουν την εδώ και τώρα ανατροπή του καθεστώτος της νέας κατοχής, εκεί ανήκουν όλοι, συμπολιτευόμενοι και αντιπολιτευόμενοι, δεξιοί και αριστεροί. Και τι σημαίνει ανατροπή της σημερινής κατοχής;
Σημαίνει ότι ο λαός συγκροτημένος σε παλλαϊκό μέτωπο ανατρέπει και καταγγέλλει τη δανειακή σύμβαση, που όχι μόνο δεν έχει ούτε καν την τυπική νομιμοποίηση, αλλά είναι κατάφορα παράνομη από κάθε άποψη εθνικού και διεθνούς δικαίου. Η ανατροπή της μπορεί γίνει και με την επίκληση της καταπάτησης βασικών αρχών της συνθήκης της Βιέννης του 1966, με βάση την οποία ο οικονομικός εξαναγκασμός μιας χώρας σαν αυτόν που υπέστη η Ελλάδα ισοδυναμεί με κήρυξη πολέµου εναντίον της, κατάκτηση και υποδούλωσή της.
Ολική επαναφορά
Εποµένως η χώρα και ο λαός της όχι µόνο δικαιούνται να την καταγγείλουν στη διεθνή κοινότητα, αλλά και να ζητήσουν αποζηµιώσεις από όλα τα κράτη που έχουν εµπλακεί στη δανειακή σύµβαση και κερδοσκόπησαν σε βάρος της Ελλάδας. Ανατροπή της δανειακής σύμβασης σηµαίνει αυτόµατα δυο πράγµατα: Αφενός την ακύρωση του συνόλου των µέτρων, πολιτικών και παρεµβάσεων που έγιναν στο όνοµά της και συνεχίζουν να γίνονται. Με τον τρόπο αυτό επανερχόµαστε στην κατάσταση πριν από την επιβολή του καθεστώτος επιτήρησης και κηδεµονίας, ώστε να εκτιµήσουµε µε νηφαλιότητα την πραγµατική κατάσταση του λαού και της χώρας.
Αφετέρου, τη δίωξη των ενόχων και των δωσίλογων που συνέργησαν στην επιβολή της δανειακής σύµβασης µε ό,τι αυτή συνεπάγεται.
Εξολόθρευση της ανομίας
Αν αυτός ο τόπος δεν ξεπλυθεί από τα ανομήματα των κυβερνώντων του, δεν μπορεί πάει μπροστά. Κι αυτό σημαίνει δυο κυρίως πράγματα:
1 Άνοιγμα όλων των δημόσιων λογαριασμών του κράτους, κατάργηση κάθε έννοιας δημοσιονομικού απορρήτου και στεγανού, ώστε να δούμε τι έγιναν τα λεφτά, πώς και γιατί δημιουργήθηκαν οι δανειακές ανάγκες του κράτους, τι κρύβουν οι συμβάσεις δανεισμού και ποιος επωφελήθηκε από αυτές.
2 Κατάργηση κάθε έννοιας παραγραφής και ασυλίας για όλους όσοι διαχειρίστηκαν δημόσιο χρήμα. Με αναδρομική ισχύ. Όποιος, νομικό ή φυσικό πρόσωπο, έβαλε χέρι ή συνέργησε στη λεηλασία του δημόσιου ταμείου και της περιουσίας του Δημοσίου θα πρέπει να αντιμετωπίσει τη Δικαιοσύνη και η περιουσία του να δημευθεί.
Ζήτημα δικαίου
Τα μέτρα αυτά δεν είναι μόνο απαραίτητα για λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης, αλλά και για να πείσεις ακόμη και τους πιο δύσπιστους ότι δεν είσαι σαν τους προηγούμενους, ότι δεν είσαι μια από τα ίδια. Κι επομένως όταν λες ότι δεν αναγνωρίζεις το δημόσιο χρέος δεν είναι μια παρόλα που θα ξεχαστεί την επομένη. Και δεν το αναγνωρίζεις όχι μόνο γιατί είναι αδύνατον να το πληρώσεις, υπό οποιοδήποτε καθεστώς, ούτε γιατί το έχεις πληρώσει ήδη δεκάδες φορές και αρνείσαι πλέον να συνεχίσεις να πληρώνεις πανωτόκια πάνω σε πανωτόκια. Δεν το αναγνωρίζεις ασκώντας το έννομο δικαίωμα ενός κυρίαρχου λαού να μην αναγνωρίσει και να μην πληρώσει το χρέος που δημιούργησαν οι τύραννοι και οι διεφθαρμένες κυβερνήσεις του. Κι αυτή αποτελεί βασική αρχή του διεθνούς δικαίου.
Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο με το ευρώ και την Ε.Ε.; Εδώ είναι ζήτημα αν μπορεί να επιβιώσει πια η Ελλάδα ως ακέραιο και συγκροτημένο κράτος μέσα στην ευρωζώνη και την Ε.Ε. υπό το νέο καθεστώς «οικονομικής διακυβέρνησης». Στη θέση της εγκληματικής διαστροφής του λεβαντινοραγιαδισμού, δεξιού και αριστερού, οφείλουμε να δούμε καθαρά τη μόνη εναλλακτική που έχουμε ως χώρα και ως λαός. Κι αυτή είναι η έξοδος από το ευρώ και η αποδέσμευση από την Ε.Ε. Εδώ και τώρα, πριν να είναι πολύ αργά.
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011
Το διεθνές οικονομικό χτύπημα στην αδύναμη Ελλάδα
Τα ζόμπι της Wall Street
Οι περιβόητες «αγορές» έχουν τη δύναμη να ποδηγετήσουν σχεδόν κάθε οικονομία, όπως η Ελλάδα, που βρέθηκε κάποτε μέσα στην 30άδα της παγκόσμιας κατάταξης. Πότε; Την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως θα μας θυμίσει ο στατιστικολόγος της παρέας, δείχνοντας πόσο... αφηρημένοι μπορεί να είναι ή να γίνουν αίφνης οι αριθμοί και τα οικονομικά στοιχεία. Από εκείνο λοιπόν το πάρτι, η Ελλάδα βρέθηκε στο χείλος του χάους. Όχι βέβαια τυχαία.
Τα γεγονότα, η ιστορία και οι θέσεις επώνυμων αρθρογράφων δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για παρερμηνεία. Στην ελληνική κρίση είχε αναφερθεί ο αιρετικός δημοσιογράφος - ερευνητής Webster Tarpley, ο οποίος έκανε λόγο για την... καραμπινάτη συνωμοσία της Wall Street που έφερε το οικονομικό χτύπημα στην αδύναμη Ελλάδα και τα σχέδια της συμμορίας των αρπακτικών και των τραπεζικών ζόμπι για την κατάρρευση του ευρώ.
Το «δείπνο ιδεών» στο Μανχάταν
Ο δημοσιογράφος, που πρώτος είχε αναδείξει τις πρακτικές της περίφημης Goldman Sachs και των άλλων επενδυτικών τραπεζών, ήταν αυτός που έφερε στο φως το περίφημο «δείπνο ιδεών» (τον Φεβρουάριο του 2010) σε αρχοντικό διαμέρισμα του Μανχάταν, στο Moness, που έστησε η Crespi Hardt & Co, μία τράπεζα επενδύσεων - μπουτίκ. Ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες ήταν τότε οι επικεφαλής των SAC Capital Advisors, ο David Einhorn της Greenlight Capital, ο Donald Morgan της Brigade Capital και εκπρόσωποι του Soros Fund Management.
Τα χαρτοφυλάκια του Σόρος είχε αναφερθεί πως... επένδυσαν περισσότερο από μισό τρισ. δολάρια στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας και της αποδυνάμωσης του ευρώ (σ.σ.: και βέβαια μιας παράλληλης ενίσχυσης του δολαρίου). Το μισό τρισ. εάν υπολογισθεί με βάση τη δυναμική μόχλευσης μπορεί να φτάνει σε «ισχύ ρευστότητας» και τα 2,5 τρισ. δολάρια (υπολογίζεται συντελεστής μόχλευσης παραγώγων στις περίπου πέντε φορές).
Τα μεγέθη είναι τρομακτικά εάν συγκεντρωθούν κατά μίας οικονομικής συμμαχίας – όπως έγινε με την Ε.Ε. και την ΕΚΤ – πόσω μάλλον εάν στοχεύσουν την αγορά μίας χώρας.
Για να έχουμε μία ενδεικτική εικόνα του τι συμφέροντα διακυβεύονται στις... διεθνείς αγορές και τα πονταρίσματα, αρκεί να θυμηθούμε πως ο Σόρος είχε βγάλει από την κατάρρευση της στερλίνας (το 1992) κέρδη ενός δισ. δολαρίων στοιχηματίζοντας στη «διόρθωση» του αγγλικού νομίσματος. Τι έγινε, λοιπόν, τον τελευταίο χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2010 έως σήμερα;
Ο μηχανισμός
Αρχικά οι «αγορές» πόνταραν επιθετικά στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας λαμβάνοντας σταδιακά παράλληλες θέσεις στην αγορά των περιβόητων credit default swaps (CDS), δηλαδή των ασφαλίστρων έναντι του ρίσκου της χώρας. Με αυτόν τον μηχανισμό το όφελος για τον επιτιθέμενο (δήθεν επενδυτή) είναι διπλό, καθώς ταυτόχρονα εξασφαλίζεται και έναντι του ενδεχόμενου να μην του βγει το ποντάρισμα. Έως εδώ καλά, καθώς οι «καρχαρίες» βγάζουν λεφτά από τρεις πάντες:
1. Από την αγορά στοιχημάτων. Εκεί δηλαδή όπου ποντάρουν στη χρεοκοπία.
2. Από την αγορά CDS με τον μηχανισμό που εξηγήσαμε.
3. Από τα χρηματιστήρια, όπου είχαν φροντίσει να ποντάρουν σε υποχώρηση των διαφόρων δεικτών και μετοχών.
Οι ξένοι οίκοι που φέρεται να διαχειρίστηκαν την κρίση του ελληνικού χρέους υπολογίζεται πως κέρδισαν περισσότερα από 60 δισ. ευρώ μόνο από την αντασφάλιση κινδύνου έναντι των ελληνικών ομολόγων. Μαζί με τις υπόλοιπες κινήσεις τα κέρδη τους μπορεί να ξεπερνούν και τα 80 δισ.
Την ίδια περίοδο τα αγγλοσαξονικά ΜΜΕ και οι αμερικανοτραφείς οίκοι αξιολόγησης συνέχιζαν να πυροβολούν την ελληνική οικονομία συντηρώντας τις προϋποθέσεις για το γλέντι των οίκων στο ελληνικό πτώμα. Το μεγάλο παιχνίδι, όμως, άρχισε να παίζεται από τα τέλη Δεκεμβρίου και τις αρχές Ιανουαρίου. Τότε δηλαδή που τα χρηματιστήρια της Αθήνας και άλλων χώρων της ευρωπαϊκής περιφέρειας είχαν υποχωρήσει στα χαμηλά 12-15 ετών.
Έτσι έγινε το μεγάλο παιχνίδι
Στο Χρηματιστήριο Αθηνών οι αποκαλούμενες «αγορές» άρχισαν να παίρνουν θέσεις από τα χαμηλά αυτά επίπεδα. Λίγο καιρό πριν, το ελληνικό Δημόσιο είχε καλέσει μερικούς εξ αυτών να το συμβουλεύσουν για την κατάσταση και τις προοπτικές των ελληνικών κρατικών τραπεζών.
Οι ξένοι λοιπόν αγόρασαν μαζικά μετοχές ελληνικών τραπεζών (τυχαίο; Δεν νομίζω...) αλλά και των μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων (ΟΤΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ) και μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Παράλληλα «γύρισαν» τις θέσεις πώλησης σε θέσεις αγοράς (από short σε long) στην αγορά παραγώγων, ενώ διακριτικά άρχισαν να δημοσιοποιούνται οι πρώτες όχι και τόσο αρνητικές εκθέσεις για τον τραπεζικό κλάδο και τις καλές ελληνικές επιχειρήσεις.
Από τις αρχές Ιανουαρίου το χρηματιστήριο αναδεικνυόταν ως διά μαγείας σε ένα από τα ενδιαφέροντα διεθνή επενδυτικά στοιχήματα για φέτος. Η επιβεβαίωση όσων αποτελούσαν κοινό μυστικό στην αγορά από την αρχή του έτους ήρθε με την ανακοίνωση των στατιστικών στοιχείων που έδειχναν την αύξηση της συμμετοχής των ξένων στην ελληνική αγορά από το 48,9% στο 51,6%. Μεταβολή που μεταφράστηκε με εισροές 103,3 εκατ. ευρώ μόνο για τον Ιανουάριο.
Για τον πρώτο μήνα του 2011 όσοι πόνταραν έγκαιρα στο γύρισμα της Ελλάδας έβγαλαν αποδόσεις έως και 18%, την ίδια περίοδο που η τουρκική αγορά υποχωρούσε 9%. Τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου τα πονταρίσματα παραμένουν ανοδικά προσβλέποντας σε υπέρβαση των 1.700 μονάδων για τον γενικό δείκτη και των 800 για τον δείκτη μεγάλης κεφαλαιοποίησης.
Με την προϋπόθεση ότι τα στοιχήματα θα βγουν, τα κέρδη των ξένων οίκων από το «σωστό παίξιμο» του γυρίσματος θα πλησιάσουν τα 60 δισ. Και μαζί με αυτά έχουν αγοράσει την αφρόκρεμα της ελληνικής οικονομίας σε τιμές ξεπουλήματος και θα έχουν λόγο στην επιχειρηματική συνέχεια...
Εφημερίδα "Το Ποντίκι 10.2.11"
Οι περιβόητες «αγορές» έχουν τη δύναμη να ποδηγετήσουν σχεδόν κάθε οικονομία, όπως η Ελλάδα, που βρέθηκε κάποτε μέσα στην 30άδα της παγκόσμιας κατάταξης. Πότε; Την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, όπως θα μας θυμίσει ο στατιστικολόγος της παρέας, δείχνοντας πόσο... αφηρημένοι μπορεί να είναι ή να γίνουν αίφνης οι αριθμοί και τα οικονομικά στοιχεία. Από εκείνο λοιπόν το πάρτι, η Ελλάδα βρέθηκε στο χείλος του χάους. Όχι βέβαια τυχαία.
Τα γεγονότα, η ιστορία και οι θέσεις επώνυμων αρθρογράφων δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για παρερμηνεία. Στην ελληνική κρίση είχε αναφερθεί ο αιρετικός δημοσιογράφος - ερευνητής Webster Tarpley, ο οποίος έκανε λόγο για την... καραμπινάτη συνωμοσία της Wall Street που έφερε το οικονομικό χτύπημα στην αδύναμη Ελλάδα και τα σχέδια της συμμορίας των αρπακτικών και των τραπεζικών ζόμπι για την κατάρρευση του ευρώ.
Το «δείπνο ιδεών» στο Μανχάταν
Ο δημοσιογράφος, που πρώτος είχε αναδείξει τις πρακτικές της περίφημης Goldman Sachs και των άλλων επενδυτικών τραπεζών, ήταν αυτός που έφερε στο φως το περίφημο «δείπνο ιδεών» (τον Φεβρουάριο του 2010) σε αρχοντικό διαμέρισμα του Μανχάταν, στο Moness, που έστησε η Crespi Hardt & Co, μία τράπεζα επενδύσεων - μπουτίκ. Ανάμεσα στους συνδαιτυμόνες ήταν τότε οι επικεφαλής των SAC Capital Advisors, ο David Einhorn της Greenlight Capital, ο Donald Morgan της Brigade Capital και εκπρόσωποι του Soros Fund Management.
Τα χαρτοφυλάκια του Σόρος είχε αναφερθεί πως... επένδυσαν περισσότερο από μισό τρισ. δολάρια στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας και της αποδυνάμωσης του ευρώ (σ.σ.: και βέβαια μιας παράλληλης ενίσχυσης του δολαρίου). Το μισό τρισ. εάν υπολογισθεί με βάση τη δυναμική μόχλευσης μπορεί να φτάνει σε «ισχύ ρευστότητας» και τα 2,5 τρισ. δολάρια (υπολογίζεται συντελεστής μόχλευσης παραγώγων στις περίπου πέντε φορές).
Τα μεγέθη είναι τρομακτικά εάν συγκεντρωθούν κατά μίας οικονομικής συμμαχίας – όπως έγινε με την Ε.Ε. και την ΕΚΤ – πόσω μάλλον εάν στοχεύσουν την αγορά μίας χώρας.
Για να έχουμε μία ενδεικτική εικόνα του τι συμφέροντα διακυβεύονται στις... διεθνείς αγορές και τα πονταρίσματα, αρκεί να θυμηθούμε πως ο Σόρος είχε βγάλει από την κατάρρευση της στερλίνας (το 1992) κέρδη ενός δισ. δολαρίων στοιχηματίζοντας στη «διόρθωση» του αγγλικού νομίσματος. Τι έγινε, λοιπόν, τον τελευταίο χρόνο από τον Φεβρουάριο του 2010 έως σήμερα;
Ο μηχανισμός
Αρχικά οι «αγορές» πόνταραν επιθετικά στο ενδεχόμενο χρεοκοπίας της ελληνικής οικονομίας λαμβάνοντας σταδιακά παράλληλες θέσεις στην αγορά των περιβόητων credit default swaps (CDS), δηλαδή των ασφαλίστρων έναντι του ρίσκου της χώρας. Με αυτόν τον μηχανισμό το όφελος για τον επιτιθέμενο (δήθεν επενδυτή) είναι διπλό, καθώς ταυτόχρονα εξασφαλίζεται και έναντι του ενδεχόμενου να μην του βγει το ποντάρισμα. Έως εδώ καλά, καθώς οι «καρχαρίες» βγάζουν λεφτά από τρεις πάντες:
1. Από την αγορά στοιχημάτων. Εκεί δηλαδή όπου ποντάρουν στη χρεοκοπία.
2. Από την αγορά CDS με τον μηχανισμό που εξηγήσαμε.
3. Από τα χρηματιστήρια, όπου είχαν φροντίσει να ποντάρουν σε υποχώρηση των διαφόρων δεικτών και μετοχών.
Οι ξένοι οίκοι που φέρεται να διαχειρίστηκαν την κρίση του ελληνικού χρέους υπολογίζεται πως κέρδισαν περισσότερα από 60 δισ. ευρώ μόνο από την αντασφάλιση κινδύνου έναντι των ελληνικών ομολόγων. Μαζί με τις υπόλοιπες κινήσεις τα κέρδη τους μπορεί να ξεπερνούν και τα 80 δισ.
Την ίδια περίοδο τα αγγλοσαξονικά ΜΜΕ και οι αμερικανοτραφείς οίκοι αξιολόγησης συνέχιζαν να πυροβολούν την ελληνική οικονομία συντηρώντας τις προϋποθέσεις για το γλέντι των οίκων στο ελληνικό πτώμα. Το μεγάλο παιχνίδι, όμως, άρχισε να παίζεται από τα τέλη Δεκεμβρίου και τις αρχές Ιανουαρίου. Τότε δηλαδή που τα χρηματιστήρια της Αθήνας και άλλων χώρων της ευρωπαϊκής περιφέρειας είχαν υποχωρήσει στα χαμηλά 12-15 ετών.
Έτσι έγινε το μεγάλο παιχνίδι
Στο Χρηματιστήριο Αθηνών οι αποκαλούμενες «αγορές» άρχισαν να παίρνουν θέσεις από τα χαμηλά αυτά επίπεδα. Λίγο καιρό πριν, το ελληνικό Δημόσιο είχε καλέσει μερικούς εξ αυτών να το συμβουλεύσουν για την κατάσταση και τις προοπτικές των ελληνικών κρατικών τραπεζών.
Οι ξένοι λοιπόν αγόρασαν μαζικά μετοχές ελληνικών τραπεζών (τυχαίο; Δεν νομίζω...) αλλά και των μεγάλων κρατικών επιχειρήσεων (ΟΤΕ, ΟΠΑΠ, ΔΕΗ) και μεγάλων ιδιωτικών επιχειρήσεων. Παράλληλα «γύρισαν» τις θέσεις πώλησης σε θέσεις αγοράς (από short σε long) στην αγορά παραγώγων, ενώ διακριτικά άρχισαν να δημοσιοποιούνται οι πρώτες όχι και τόσο αρνητικές εκθέσεις για τον τραπεζικό κλάδο και τις καλές ελληνικές επιχειρήσεις.
Από τις αρχές Ιανουαρίου το χρηματιστήριο αναδεικνυόταν ως διά μαγείας σε ένα από τα ενδιαφέροντα διεθνή επενδυτικά στοιχήματα για φέτος. Η επιβεβαίωση όσων αποτελούσαν κοινό μυστικό στην αγορά από την αρχή του έτους ήρθε με την ανακοίνωση των στατιστικών στοιχείων που έδειχναν την αύξηση της συμμετοχής των ξένων στην ελληνική αγορά από το 48,9% στο 51,6%. Μεταβολή που μεταφράστηκε με εισροές 103,3 εκατ. ευρώ μόνο για τον Ιανουάριο.
Για τον πρώτο μήνα του 2011 όσοι πόνταραν έγκαιρα στο γύρισμα της Ελλάδας έβγαλαν αποδόσεις έως και 18%, την ίδια περίοδο που η τουρκική αγορά υποχωρούσε 9%. Τις πρώτες ημέρες του Φεβρουαρίου τα πονταρίσματα παραμένουν ανοδικά προσβλέποντας σε υπέρβαση των 1.700 μονάδων για τον γενικό δείκτη και των 800 για τον δείκτη μεγάλης κεφαλαιοποίησης.
Με την προϋπόθεση ότι τα στοιχήματα θα βγουν, τα κέρδη των ξένων οίκων από το «σωστό παίξιμο» του γυρίσματος θα πλησιάσουν τα 60 δισ. Και μαζί με αυτά έχουν αγοράσει την αφρόκρεμα της ελληνικής οικονομίας σε τιμές ξεπουλήματος και θα έχουν λόγο στην επιχειρηματική συνέχεια...
Μετά τους Σκοπιανούς κι οι Αλβανοί σκυλλεύουν την ιστορία μας στα σχολικά βιβλία τους
Από email που ἐλαβα---- πηγη http://www.kavalanet.gr/
Αφού οι Σκοπιανοί «απαλλοτρίωσαν» τον Μεγάλο Αλέξανδρο, τον Φίλιππο και τη Μακεδονία γενικότερα, οι Αλβανοί να μείνουν πίσω; Ποσώς!
Έτσι, αντιγράφοντας τους άσπονδους φίλους τους Σκοπιανούς, διδάσκουν –με τον πλέον επίσημο τρόπο- στα παιδιά τους πως είναι κατευθείαν απόγονοι του φημισμένου βασιλιά Πύρρου της Ηπείρου και της (ηπειρώτισσας) μητέρας του Μεγάλου Αλεξάνδρου Ολυμπιάδας!!!
Κι αν αυτό δεν σας φαίνεται αρκετό, οι Αλβανοί –μέσω σχολικών βιβλίων με τα οποία εφοδίασαν τους μαθητές τους φέτος- εμφανίζουν ως …αλβανικούς ΜΟΝΟ ΟΚΤΩ ελληνικούς νομούς (Ιωαννίνων, Θεσπρωτίας, Άρτας, Πρέβεζας, Φλώρινας, Καστοριάς, Γρεβενών και ολίγη …Αιτωλοακαρνανία –η Εύβοια τους ξέφυγε, παραδόξως), ενώ οι Έλληνες παρουσιάζονται ως «αιμοσταγείς, που έκαναν εθνοκάθαρση εις βάρος των Τσάμηδων»! (Μας έχουν, λίγο πολύ, στην ίδια συνομοταξία με τον …Χίτλερ, δηλαδή, ενώ οι Τσάμηδες ήταν στην πραγματικότητα αυτοί που συνεργάστηκαν με τους ναζί και κατέσφαξαν τον ελληνικό πληθυσμό της Ηπείρου στη διάρκεια της τελευταίας Κατοχής!).
Όλ’ αυτά τα απίθανα περιέχονται στο νέο βιβλίο Γεωγραφίας , που –με την έγκριση του υπουργείου Παιδείας της Αλβανίας- διδάσκεται στα Λύκεια της γειτονικής χώρας κι έχει φόρα παρτίδα στο εξώφυλλό του τον χάρτη της «Μεγάλης Αλβανίας».Σ’ αυτή την …εικονική χώρα περιλαμβάνονται ακόμα τα μισά Σκόπια κι ένα μέρος της Σερβίας (συμπεριλαμβανομένου του Κοσσυφοπεδίου). Το ίδιο βιβλίο διανέμεται, φυσικά, και στους μαθητές της ελληνικής μειονότητας της Βορείου Ηπείρου –μια μειονότητα που στις σελίδες της επίμαχης «Γεωγραφίας» έχει «εξαφανιστεί» μέσα σε ποσοστό «2%» που δήθεν απαρτίζουν Έλληνες, Σκοπιανοί και Μαυροβούνιοι!.. Επιπλέον, οι Βλάχοι (στη μεγάλη πλειονότητά τους ελληνικής συνείδησης και καταγωγής) χαρακτηρίζονται στο βιβλίο ως «πολιτιστική μειονότητα»…
Η νέα γενιά των Αλβανών καλείται όχι μόνο να διδαχθεί αυτές τις ιστορικές ασυναρτησίες, αλλά και καλείται να τις εμπεδώσει με ειδικές ασκήσεις, ζωγραφίζοντας τις περιοχές της Ελλάδας όπου ζουν …Αλβανοί και καταγράφοντας τις «εκδιώξεις που υπέστησαν οι Αλβανοί από τις ελληνικές αρχές». (Εκτός κι αν οι συντάκτες του εν λόγω πονήματος αναφέρονται στις απελάσεις τυχόν σύγχρονων Αλβανών λαθρομεταναστών, που εκδιώκονται μέσω Κακαβιάς από την ελληνική αστυνομία, για να επιστρέψουν στην «αιμοσταγή Ελλάδα» την επόμενη νύχτα από άλλο μονοπάτι…).
«Αλβανικό εθνικό έδαφος»
Το 1/5 της ηπειρωτικής Ελλάδας βαφτίζεται στο συγκεκριμένο βιβλίο «αλβανικό εθνικό έδαφος από αρχαιοτάτων χρόνων», με τον ισχυρισμό ότι στα εδάφη αυτά κατοικούσαν Ιλλυριοί (πρόγονοι, υποτίθεται, των σημερινών Αλβανών) κι ελάχιστοι, σκόρπιοι Έλληνες. (Το ότι η Ήπειρος –η Δωδώνη συγκεκριμένα- θεωρείται η αρχική κοιτίδα του γένους των Ελλήνων, διά των Σελλών που προσκυνούσαν τον Δωδωναίο Δία κι έδωσαν το όνομά τους στο ελληνικό έθνος (Σέλληνες – Έλληνες), βάσει επιστημονικών ερευνών και πολλαπλής τεκμηρίωσης είναι απλά μια λεπτομέρεια για τους Αλβανούς, προφανώς. Επίσης, αυτοί οι …άτιμοι πρόγονοι των Αλβανών στην Ήπειρο είχαν την κάκιστη συνήθεια να μιλούν και να γράφουν από τα αρχαία χρόνια έως σήμερα τη γλώσσα των «αιμοσταγών Ελλήνων». Γιατί δεν προτιμούσαν τα αλβανικά («σκεπερικά»), άγνωστο! Άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου…).
Αντίθετα, για τις ελληνικότατες –από την αρχαιότητα- περιοχές της Βορείου Ηπείρου (Αργυρόκαστρο, Άγιοι Σαράντα, Χειμάρρα, Δέλβινο), όπου και σήμερα η πλειονότητα του πληθυσμού είναι ελληνική, το αλβανικό βιβλίο «Γεωγραφίας» της Γ’ Λυκείου δεν αναγράφει λέξη! Όπως αναφέρεται σε διάφορα σημεία του βιβλίου, τα σημερινά βορειοδυτικά ελληνικά εδάφη «αδίκως» δόθηκαν στην Ελλάδα μέσω διεθνών συμβάσεων μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο (όταν ο ελληνικός στρατός είχε απελευθερώσει σχεδόν όλη τη Βόρειο Ήπειρο -1912-13).
Όχι τυχαίες οι αναφορές
Καθώς προϋπάρχει σύμβαση μεταξύ των υπουργείων Παιδείας Ελλάδας και Αλβανίας, για απάλειψη τυχόν εθνικιστικών κορόνων στα σχολικά βιβλία (αντίστοιχη συμφωνία έχει υπογράψει η φιλειρηνική και αιωνίως συμβιβαστική Ελλάδα και με την Τουρκία –εξ ου και ο «συνωστισμός των Ελλήνων στην παραλία της Σμύρνης τον Αύγουστο του 1922»), είναι αξιοπερίεργο ΓΙΑΤΙ η Αλβανία παρέδωσε στους μαθητές της βιβλίο με τέτοιο περιεχόμενο ΤΩΡΑ! Γιατί –πλαστογραφώντας τόσο αισχρά και γελοία συνάμα την ιστορία και την πραγματικότητα- τους ποτίζει με φανατισμό, σε μια εποχή που (υποτίθεται) ο εθνικισμός στην Ευρώπη βρίσκεται σε γενική ύφεση;
Την ώρα που χιλιάδες μαθητές αλβανικής καταγωγής φοιτούν στα σχολεία κάθε βαθμίδας της Ελλάδας, όπου οι οικογένειές τους έχουν εγκατασταθεί τα τελευταία είκοσι χρόνια (νόμιμα ή παράνομα) και «τρώνε ελληνικό ψωμί»…
Την ώρα που η Αλβανία προσδοκά τη στήριξη της Ελλάδας για την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Ένωση και, παράλληλα, ακυρώνει με γελοία προσχήματα σημαντικές διμερείς συμβάσεις που έχουν υπογραφεί από τις κυβερνήσεις Αθήνας και Τιράνων…
Την ώρα που η Αλβανία υποδέχεται με ανοιχτές αγκάλες την Τουρκία και της παραχωρεί χρήση ακτών και λιμανιών της, ώστε να περικυκλωθεί ουσιαστικά η Ελλάδα από τους Τούρκους κι από τα …βορειοδυτικά σύνορά της!..
Μήπως βλέπουν οι Αλβανοί τις παλινωδίες και τα λάθη μας τόσα χρόνια με τους Σκοπιανούς κι είπαν να επωφεληθούν κι οι ίδιοι, ανοίγοντας άλλο ένα μέτωπο εναντίον μας;
Πολλά τα «γιατί» και τα «μήπως» που ζητούν απάντηση. Αλλά εμείς θα κλείσουμε με ένα:
Γιατί ακόμα και ο τίτλος του βιβλίου σας, γείτονες Αλβανοί, είναι …ελληνικός; ΓΕΩΓΡΑΦΙΑ! Χάθηκε να βάλετε την αντίστοιχη λέξη των …αυθεντικών αρχαίων προγόνων σας, των Ιλλυριών; Πάλι στην ανάγκη των «αιμοσταγών Ελλήνων» πέσατε;
(Σημείωση: αναδημοσιεύουμε το εξώφυλλο του βιβλίου της Γεωγραφίας των αλβανικών Λυκείων, αλλά και τη σχετική αναφορά στον πασίγνωστο …Αλβανό ήρωα, Πύρρο!)
Παρασκευή 11 Φεβρουαρίου 2011
Σχολιασμός Δελτίου Τυπου "Κοινωνίας" για τις Ηλεκρ. Κάρτες που έλαβα με email σήμερα
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
"ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ" :: ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ συνεχιστών του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Αθήνα , 11 Φεβρουαρίου 2011
Αρ. Πρωτ. 20110211-01
Η παράταξή μας δέχεται αυτές τις μέρες πιέσεις, να πάρει θέση στο θέμα των περίφημων καρτών του πολίτη, κι αν θα πρέπει να τις πάρουμε ή όχι.
Οι θέσεις της παράταξης θα έπρεπε να είναι αυτονόητες θέσεις κάθε υγιώς και νηφάλια σκεπτόμενου πολίτη. Και είναι οι εξής:
1. Ακόμη ούτε το κράτος δεν ξέρει πώς ακριβώς και τι ακριβώς θα είναι αυτές οι κάρτες. Δεν έχει δοθεί περιγραφή τους και δεν έχει αποφασιστεί πότε και από ποιόν φορέα θα κυκλοφορήσουν. Πώς λοιπόν να ξέρουμε αν είναι καλές ή κακές; Αν μας πει η κυβέρνηση ότι πρέπει να αρνηθούμε την πίστη μας στο Χριστό για να τις πάρουμε, φυσικά και δεν θα τις πάρουμε. Αν είναι ένα ακόμα κρατικό έγγραφο όπως η ταυτότητα, το διαβατήριο, το πιστοποιητικό γεννήσεως, η φορολογική ενημερότητα, το βιβλιάριο υγείας κ.λ.π. φυσικά και θα το πάρουμε.
---- ΣΧΟΛΙΟ-- Προτείνετε να πάρουμε την κάρτα ενώ καταστρατηγούνται δι' αυτής ατομικές ελευθερίες των πολιτών; Δηλ για σας ο μόνος λόγος απορρίψεως της κάρτας είναι η Άρνηση του Χριστού; Τότε Θα πρέπει να τιτλοφορείστε ως θεολογικό κόμμα και όχι ως πολιτικό.
2. Έχουμε δηλώσει από την αρχή ότι είμαστε παιδιά της Εκκλησίας μας και περιμένουμε τις αποφάσεις τις Ιεράς Συνόδου για κάθε σοβαρό θέμα της πίστεως. Η Ιερά Σύνοδος εξετάζει το θέμα της κάρτας και δεν έχει πάρει θέση ακόμη. Πώς μπορούμε εμείς να θεωρήσουμε τον εαυτό μας αυθεντία και να αποφανθούμε για το θέμα, παρακάμπτοντας την Ιερά Σύνοδο;
----ΣΧΟΛΙΟ---- Εδώ ξεχνάτε όλους τους αγίους ανθρώπους, τους αρχιερείς τους ιερείς τους μοναχούς που αποφάνθηκαν κάθετα αντίθετοι στο ζήτημα της κάρτας, και περιμένετε μόνο την απόφαση της Ι. Συνόδου, η οποία περιμένει διευκρινήσεις από την Πολιτεία, η οποία περιμένει τις αποφάσεις της Tροϊκας, η οποία περιμένει τις αποφάσεις των G20, και δεν ξέρουμε ποιου άλλου κακού συναπαντήματος. Σαν δεν ντρέπεστε λοιπόν, θα αφήσουμε να επιβάλουν χειροπέδες στους αθώους πολίτες αυτοί που πριν 2-3 χρόνια μας παρακαλούσαν να δανειστούμε τα χρήματά τους; Δεν πρόκειται ποτέ να δώσουν αναλυτικά στοιχεία των καρτών (διότι τα θεωρούν διαβαθμισμένα ή θα εφεύρουν κάποια δικαιολογία), απλά θα κατεβάσουν το νομοσχέδιο στην Βουλή και θα προσπαθήσουν να τις επιβάλουν. Όσοι λοιπόν φοβούνται, καλά θα κάνουν να αφήσουν τις φλυαρίες και να παρακολουθούν κάνοντας προσευχή, ας αφήσουμε τα λιοντάρια που μας έδωσε ο Άγιος Θεός να παλέψουν. Μην σαμποτάρουμε και μεις οι εν Χριστώ αδελφοί τον άξιο αγώνα αυτών των ανθρώπων.
3. Εμείς, σαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ακολουθούμε την προτροπή της Αγίας Γραφής: Υιέ, φοβού τον Θεόν και πλην Αυτού φοβού ουδένα. Ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας. Η πίστη μας είναι η «νικήσασα τον κόσμον», όχι η τρέμουσα τον κόσμο και τον κοσμοκράτορα. Δεν μπορούμε να συμβιβάσουμε τις φοβίες με την Πίστη. Γνωρίζουμε ότι ο αντίχριστος θα έρθει, αλλά γνωρίζουμε ότι θα έρθει και ο δικός μας Κύριος, θα «εξέλθει νικών και ίνα νικήσει». Αυτή η προσδοκία είναι η ελπίδα μας και το στήριγμά μας σ’ αυτή τη ζωή.
---- ΣΧΟΛΙΟ--Tα λέει η Αγ. Γραφή αγαπητοί κύριοι αλλά δεν την ακούτε. Το ανδρείο φρόνημα θα μας χρειαστεί για να αγωνιστούμε για την αποτροπή της κάρτας, να αγωνιστούμε για να έχουν ελεύθερη ζωή τα νέα παιδιά που θα μας κληρονομήσουν. Μας καλεί ο Χριστός να είμαστε φρόνιμοι ως όφεις! Πώς θα αφήσουμε τέτοια εργαλεία ηλεκτρονικής παρακολούθησης μπούν στην ζωή μας, όταν σε μεγάλες δυτικές χώρες μετά από αντιδράσεις των πολιτών διεκόπησαν;
4. Βασιζόμενοι, λοιπόν, σ’ αυτή την προσδοκία, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσει στην πατρίδα μας η μέρα που οι πολίτες της δεν θα βλέπουν την κρατική εξουσία σαν εχθρό και αντίπαλο, αλλά σαν συμπαραστάτη και σύμμαχο. Γι’ αυτό ζητάμε να πάρουμε την πατρίδα μας πίσω, για να της δώσουμε και πάλι τον ιστορικό χαρακτήρα της που την ξεχώρισε ανάμεσα στα έθνη. Γιατί είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες και δεν θέλουμε να υπακούμε σε ξένες εντολές.
----ΣΧΟΛΙΟ--- Εδώ φαίνεται ότι είστε βαθιά νυχτωμένοι. Δηλ λέτε ότι η κρατική εξουσία δεν είναι αντίπαλός μας; Tότε αφού λοιπόν αγαπούν αυτόν τον τόπο γιατί δεν στέλνονται στην φυλακή για εσχάτη προδοσία οι πολιτικοί που ζημίωσαν το κράτος με ασύλληπτα ποσά δανεικών χρημάτων (ακριβά υποβρύχια, C4I, Siemens, Ολυμπιακά έργα κλπ), για να εισπράξουν κάποια καλή μίζα; Δεν μιλάμε πλέον για την κλοπή αλλά για την μεγάλη ζημία του Ελληνικού λαού. Τι τους εμπνέει το πνεύμα του Ι. Καποδίστρια ή οι επιταγές του διεθνούς αντίχριστου Σιωνισμού;
5. Οι «πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί» που αντιδρούν για την επιβολή των καρτών, θα έπρεπε να είναι στο πλευρό μας και να μας βοηθούν να καθαρίσουμε τον πολιτικό χώρο, αντί να μας κάνουν συστάσεις για το πώς πρέπει ή δεν πρέπει να αντιδράσουμε. Επίσης, οι «πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί» δείχνουν την πίστη τους πρώτα με το ήθος και το χαρακτήρα τους, και όχι με ζήλο «ου κατ’ επίγνωσιν.» Και, κυρίως, δεν συκοφαντούν ασύστολα, γράφοντας στο διαδίκτυο ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο οποίος είναι ο Πνευματικός της παρατάξεώς μας και ο οποίος έχει αναλώσει τον εαυτό του στην πνευματική και ιερατική διακονία του, παίρνει υστερόβουλα θέση υπέρ της κάρτας, γιατί ο γιός του είναι ο Πρόεδρος της παράταξης και οι παρατάξεις χρηματοδοτούνται από την Κυβέρνηση. «Αιδώς, Αργείοι!» Αυτό ΔΕΝ είναι χριστιανικό ήθος. Κανένας σκοπός που σε στρέφει ενάντια σε σεβαστά πρόσωπα και ενάντια στον αδερφό σου δεν είναι καλός σκοπός, όσο κι αν παρουσιάζεται καλός. Αυτός είναι ο αντίχριστος που πρέπει να φοβόμαστε, γιατί τον έχουμε μέσα μας και δεν τον περιμένουμε απ’ έξω.
----ΣΧΟΛΙΟ---- Θα τρίζουν τα κόκαλα του I. Καποδίστρια, που έδωσε την ζωή του και την περιουσία του για την Πατρίδα, βλέποντας και πάλι υπόδουλους τους Έλληνες.
Λυπόμαστε γιατί αναγκαστήκαμε να μιλήσουμε σκληρά, αλλά πρέπει να ξυπνήσουμε απ’ το βαθύ μας λήθαργο και να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι και να μην κυνηγάμε φαντάσματα, τη στιγμή που οι πραγματικοί κίνδυνοι απειλούν να καταποντίσουν την πολύπαθη πατρίδα μας.
----ΣΧΟΛΙΟ-- Να ξυπνήσουμε σε αυτό είμαστε απόλυτα σύμφωνοι.
Γραφείο Τύπου
Πολιτικής Παράταξης ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τα σχόλιά μου με έντονα χρώματος μπλε γράμματα.
μ. Πρόδρομος Άγιον Όρος Καρυές 11.2.2011
"ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ" :: ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΤΑΞΗΣ συνεχιστών του ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Αθήνα , 11 Φεβρουαρίου 2011
Αρ. Πρωτ. 20110211-01
Η παράταξή μας δέχεται αυτές τις μέρες πιέσεις, να πάρει θέση στο θέμα των περίφημων καρτών του πολίτη, κι αν θα πρέπει να τις πάρουμε ή όχι.
Οι θέσεις της παράταξης θα έπρεπε να είναι αυτονόητες θέσεις κάθε υγιώς και νηφάλια σκεπτόμενου πολίτη. Και είναι οι εξής:
1. Ακόμη ούτε το κράτος δεν ξέρει πώς ακριβώς και τι ακριβώς θα είναι αυτές οι κάρτες. Δεν έχει δοθεί περιγραφή τους και δεν έχει αποφασιστεί πότε και από ποιόν φορέα θα κυκλοφορήσουν. Πώς λοιπόν να ξέρουμε αν είναι καλές ή κακές; Αν μας πει η κυβέρνηση ότι πρέπει να αρνηθούμε την πίστη μας στο Χριστό για να τις πάρουμε, φυσικά και δεν θα τις πάρουμε. Αν είναι ένα ακόμα κρατικό έγγραφο όπως η ταυτότητα, το διαβατήριο, το πιστοποιητικό γεννήσεως, η φορολογική ενημερότητα, το βιβλιάριο υγείας κ.λ.π. φυσικά και θα το πάρουμε.
---- ΣΧΟΛΙΟ-- Προτείνετε να πάρουμε την κάρτα ενώ καταστρατηγούνται δι' αυτής ατομικές ελευθερίες των πολιτών; Δηλ για σας ο μόνος λόγος απορρίψεως της κάρτας είναι η Άρνηση του Χριστού; Τότε Θα πρέπει να τιτλοφορείστε ως θεολογικό κόμμα και όχι ως πολιτικό.
2. Έχουμε δηλώσει από την αρχή ότι είμαστε παιδιά της Εκκλησίας μας και περιμένουμε τις αποφάσεις τις Ιεράς Συνόδου για κάθε σοβαρό θέμα της πίστεως. Η Ιερά Σύνοδος εξετάζει το θέμα της κάρτας και δεν έχει πάρει θέση ακόμη. Πώς μπορούμε εμείς να θεωρήσουμε τον εαυτό μας αυθεντία και να αποφανθούμε για το θέμα, παρακάμπτοντας την Ιερά Σύνοδο;
----ΣΧΟΛΙΟ---- Εδώ ξεχνάτε όλους τους αγίους ανθρώπους, τους αρχιερείς τους ιερείς τους μοναχούς που αποφάνθηκαν κάθετα αντίθετοι στο ζήτημα της κάρτας, και περιμένετε μόνο την απόφαση της Ι. Συνόδου, η οποία περιμένει διευκρινήσεις από την Πολιτεία, η οποία περιμένει τις αποφάσεις της Tροϊκας, η οποία περιμένει τις αποφάσεις των G20, και δεν ξέρουμε ποιου άλλου κακού συναπαντήματος. Σαν δεν ντρέπεστε λοιπόν, θα αφήσουμε να επιβάλουν χειροπέδες στους αθώους πολίτες αυτοί που πριν 2-3 χρόνια μας παρακαλούσαν να δανειστούμε τα χρήματά τους; Δεν πρόκειται ποτέ να δώσουν αναλυτικά στοιχεία των καρτών (διότι τα θεωρούν διαβαθμισμένα ή θα εφεύρουν κάποια δικαιολογία), απλά θα κατεβάσουν το νομοσχέδιο στην Βουλή και θα προσπαθήσουν να τις επιβάλουν. Όσοι λοιπόν φοβούνται, καλά θα κάνουν να αφήσουν τις φλυαρίες και να παρακολουθούν κάνοντας προσευχή, ας αφήσουμε τα λιοντάρια που μας έδωσε ο Άγιος Θεός να παλέψουν. Μην σαμποτάρουμε και μεις οι εν Χριστώ αδελφοί τον άξιο αγώνα αυτών των ανθρώπων.
3. Εμείς, σαν Χριστιανοί Ορθόδοξοι, ακολουθούμε την προτροπή της Αγίας Γραφής: Υιέ, φοβού τον Θεόν και πλην Αυτού φοβού ουδένα. Ο Θεός δεν μας έδωσε πνεύμα δειλίας. Η πίστη μας είναι η «νικήσασα τον κόσμον», όχι η τρέμουσα τον κόσμο και τον κοσμοκράτορα. Δεν μπορούμε να συμβιβάσουμε τις φοβίες με την Πίστη. Γνωρίζουμε ότι ο αντίχριστος θα έρθει, αλλά γνωρίζουμε ότι θα έρθει και ο δικός μας Κύριος, θα «εξέλθει νικών και ίνα νικήσει». Αυτή η προσδοκία είναι η ελπίδα μας και το στήριγμά μας σ’ αυτή τη ζωή.
---- ΣΧΟΛΙΟ--Tα λέει η Αγ. Γραφή αγαπητοί κύριοι αλλά δεν την ακούτε. Το ανδρείο φρόνημα θα μας χρειαστεί για να αγωνιστούμε για την αποτροπή της κάρτας, να αγωνιστούμε για να έχουν ελεύθερη ζωή τα νέα παιδιά που θα μας κληρονομήσουν. Μας καλεί ο Χριστός να είμαστε φρόνιμοι ως όφεις! Πώς θα αφήσουμε τέτοια εργαλεία ηλεκτρονικής παρακολούθησης μπούν στην ζωή μας, όταν σε μεγάλες δυτικές χώρες μετά από αντιδράσεις των πολιτών διεκόπησαν;
4. Βασιζόμενοι, λοιπόν, σ’ αυτή την προσδοκία, αγωνιζόμαστε για να ξημερώσει στην πατρίδα μας η μέρα που οι πολίτες της δεν θα βλέπουν την κρατική εξουσία σαν εχθρό και αντίπαλο, αλλά σαν συμπαραστάτη και σύμμαχο. Γι’ αυτό ζητάμε να πάρουμε την πατρίδα μας πίσω, για να της δώσουμε και πάλι τον ιστορικό χαρακτήρα της που την ξεχώρισε ανάμεσα στα έθνη. Γιατί είμαστε περήφανοι που είμαστε Έλληνες και δεν θέλουμε να υπακούμε σε ξένες εντολές.
----ΣΧΟΛΙΟ--- Εδώ φαίνεται ότι είστε βαθιά νυχτωμένοι. Δηλ λέτε ότι η κρατική εξουσία δεν είναι αντίπαλός μας; Tότε αφού λοιπόν αγαπούν αυτόν τον τόπο γιατί δεν στέλνονται στην φυλακή για εσχάτη προδοσία οι πολιτικοί που ζημίωσαν το κράτος με ασύλληπτα ποσά δανεικών χρημάτων (ακριβά υποβρύχια, C4I, Siemens, Ολυμπιακά έργα κλπ), για να εισπράξουν κάποια καλή μίζα; Δεν μιλάμε πλέον για την κλοπή αλλά για την μεγάλη ζημία του Ελληνικού λαού. Τι τους εμπνέει το πνεύμα του Ι. Καποδίστρια ή οι επιταγές του διεθνούς αντίχριστου Σιωνισμού;
5. Οι «πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί» που αντιδρούν για την επιβολή των καρτών, θα έπρεπε να είναι στο πλευρό μας και να μας βοηθούν να καθαρίσουμε τον πολιτικό χώρο, αντί να μας κάνουν συστάσεις για το πώς πρέπει ή δεν πρέπει να αντιδράσουμε. Επίσης, οι «πιστοί ορθόδοξοι χριστιανοί» δείχνουν την πίστη τους πρώτα με το ήθος και το χαρακτήρα τους, και όχι με ζήλο «ου κατ’ επίγνωσιν.» Και, κυρίως, δεν συκοφαντούν ασύστολα, γράφοντας στο διαδίκτυο ότι ο π. Βασίλειος Βολουδάκης, ο οποίος είναι ο Πνευματικός της παρατάξεώς μας και ο οποίος έχει αναλώσει τον εαυτό του στην πνευματική και ιερατική διακονία του, παίρνει υστερόβουλα θέση υπέρ της κάρτας, γιατί ο γιός του είναι ο Πρόεδρος της παράταξης και οι παρατάξεις χρηματοδοτούνται από την Κυβέρνηση. «Αιδώς, Αργείοι!» Αυτό ΔΕΝ είναι χριστιανικό ήθος. Κανένας σκοπός που σε στρέφει ενάντια σε σεβαστά πρόσωπα και ενάντια στον αδερφό σου δεν είναι καλός σκοπός, όσο κι αν παρουσιάζεται καλός. Αυτός είναι ο αντίχριστος που πρέπει να φοβόμαστε, γιατί τον έχουμε μέσα μας και δεν τον περιμένουμε απ’ έξω.
----ΣΧΟΛΙΟ---- Θα τρίζουν τα κόκαλα του I. Καποδίστρια, που έδωσε την ζωή του και την περιουσία του για την Πατρίδα, βλέποντας και πάλι υπόδουλους τους Έλληνες.
Λυπόμαστε γιατί αναγκαστήκαμε να μιλήσουμε σκληρά, αλλά πρέπει να ξυπνήσουμε απ’ το βαθύ μας λήθαργο και να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι και να μην κυνηγάμε φαντάσματα, τη στιγμή που οι πραγματικοί κίνδυνοι απειλούν να καταποντίσουν την πολύπαθη πατρίδα μας.
----ΣΧΟΛΙΟ-- Να ξυπνήσουμε σε αυτό είμαστε απόλυτα σύμφωνοι.
Γραφείο Τύπου
Πολιτικής Παράταξης ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Τα σχόλιά μου με έντονα χρώματος μπλε γράμματα.
μ. Πρόδρομος Άγιον Όρος Καρυές 11.2.2011
Πέμπτη 10 Φεβρουαρίου 2011
Η πνευματική πεινα του πλανήτη, θα εχει την λυση η Ελλαδα πάλι.
Συνέντευξη του ερημίτη π. Γαβριήλ (Bunge) που ασπάστηκε την Ορθοδοξία
Συνέντευξη στο περιοδικό Neskoutsny Sad και στην δημοσιογράφο Anna Paitcheva παραχώρησε ο ιερομόναχος Gabriel Bunge. Ο π.Γαβριήλ γεννήθηκε το 1940 στην Κολωνία. Το 1963 έγινε βενεδικτίνος μοναχός και το 1973 ιερέας.
Είναι διδάκτωρ στη φιλοσοφία και στη θεολογία. Επίσης είναι πατρολόγος εξειδικευμένος στον ΑΣββά Ευάγριο τον Ποντικό. Από το 1980 ζει σαν ερημίτης στην Ελβετία, στην Σκήτη του Τιμίου Σταυρού, και το 2010 έγινε ορθόδοξος.
Γίνατε ορθόδοξος σε μια προχωρημένη ηλικία. Πολλές φορές τέτοιες αποφάσεις τις παίρνουμε σε προχωρημένη ηλικία. Η μεταστροφή σας στην Ορθοδοξία έλαβε μέρος στη Μόσχα τον Αύγουστο του 2010 και θορύβησε πολύ τους καθολικούς. Είπατε ότι η απόφασή σας ωρίμασε κατά τη διάρκεια της ζωής σας. Είσαστε θεολόγος, γνωστός πατρολόγος, ερημίτης. Διηγηθείτε μας πως εξελίχθηκαν τα πράγματα.
Από μικρός ακόμη έζησα το δράμα της διαίρεσης των χριστιανών: Ο πατέρας μου ήταν προτεστάντης και η μητέρα μου καθολική. Βαπτίστηκα καθολικός. Στα 21 μου χρόνια αποφάσισα να γίνω μοναχός αλλά ο πατέρας μου αντέδρασε.
Σπούδασα φιλοσοφία και έπειτα για 2 μήνες πήγα στην Ελλάδα με κάποιους φίλους. Ήταν η στιγμή όπου ανακάλυψα την ορθόδοξη εκκλησία.
Στην Αθήνα αρχίσαμε διάφορες συζητήσεις με έλληνες φοιτητές της θεολογικής σχολής οι οποίοι μας φιλοξενούσαν. Μια φορά είπα σε έναν απ' αυτούς -ο οποίος αργότερα έγινε διάσημος θεολόγος: «Όλα είναι όμορφα σε εσάς εκτός από ένα πράγμα. Το ότι είστε χωρισμένοι από εμάς. Αυτός απάντησε: «Κάνεις λάθος. Εσείς είστε χωρισμένοι από εμάς».
Αυτή η απάντηση ήταν ένα σοκ για εμένα. Ήμουν μέλος της καθολικής εκκλησίας όπως εκατομμύρια άλλοι άνθρωποι. Γνώριζα τους προτεστάντες. Τώρα γνώριζα κάτι καινούργιο. Ήξερα ότι την ελληνική εκκλησία την ίδρυσε ο Απ. Παύλος συνεπώς δεν έστεκε η κατηγορία ότι απομακρύνθηκαν από την εκκλησία της Ρώμης.
Αυτή η συζήτηση μου προκάλεσε ένα σωρό σκέψεις. Τελικά έγινα μοναχός. Αρχικά σε μια μονή βενεδικτίνων στην Γερμανία. Σύντομα οι αδελφοί παρατήρησαν την αφοσίωσή μου στην ανατολική παράδοση. Μετά με έστειλαν στο Chevetogne στο Βέλγιο σ΄ ένα μοναστήρι βενεδικτίνων ανατολικού ρυθμού. Προσπαθούσα να εμβαθύνω τις σκέψεις μου, διάβαζα, μελετούσα την ιστορία του χωρισμού των εκκλησιών.
Μόνο μια επιστροφή στις ρίζες θα μπορέσει να φέρει μια προσέγγιση. Πράγματι η εκκλησία ήταν ενωμένη για περισσότερο από μια χιλιετία. Πιστεύω να βρεθεί ένας κοινός παρονομαστής, όπως και πολλοί άλλοι το πιστεύουν.
Ο λόγος για τον οποίον αποφάσισα να γίνω ορθόδοξος θα ακουστεί δυσάρεστα στα αυτιά των καθολικών. Έφτασα δυστυχώς στο συμπέρασμα ότι η συμφιλίωση είναι αδύνατη στο επίπεδο των δομών και των ιεραρχιών. Αυτό δεν θα συμβεί, επειδή η Δύση και η Ανατολή απομακρύνονται η μια από την άλλη κατά τη διάρκεια των αιώνων.
Δεν θέλω να κατηγορήσω κανέναν επειδή είναι δύσκολο να βρεις τον φταίχτη. Πρόκειται για γεγονότα ιστορικά. Όταν κατάλαβα ότι είναι αδύνατον να τα βρουν οι εκκλησίες αποφάσισα να γίνω ορθόδοξος. Έπρεπε σε προσωπικό επίπεδο να κάνω την δική μου συμφιλίωση.
Προσευχήθηκα πολύ, σκέφτηκα. Δεν ήθελα να κάνω τίποτα άλλο από το θέλημα του Θεού. Επαναλάμβανα συνεχώς στην προσευχή μου: «Εάν δεν είναι σύμφωνο με το θέλημά Σου, στείλε μου ένα σημάδι. Μόνο Εσύ μπορείς να με εμποδίσεις να το κάνω»!
Συναντήθηκα μια φορά στο Μιλάνο με τον Μητροπολίτη Ιλαρίωνα (Αλφέγιεφ). Του είπα τις σκέψεις μου. Ήθελα να δω την αντίδρασή του. Μου είπε ότι θα γίνει το θέλημα του Θεού. Τα υπόλοιπα έγιναν μόνα τους: «Να' μαι εδώ στη Ρωσία και είμαι ευτυχισμένος που είμαι εδώ».
Εν τω μεταξύ τα sites και ο τύπος των καθολικών λένε ότι είστε ένας προδότης
Δόξα τώ Θεώ δεν έχω υπολογιστή και δεν ξέρω τι λένε οι άνθρωποι. Δεν με ενδιαφέρει καθόλου.
Από αφέλεια πίστευα ότι αυτό το θέμα θα περάσει απαρατήρητο, δεν έγινε όμως έτσι. Να, πέρασαν πενήντα χρόνια από όταν έγινα μοναχός, τριάντα χρόνια απ' όταν αποτραβήχτηκα σε μια απομονωμένη σκήτη.
Όταν θέλησα να γίνω μοναχός, όλοι ήταν εναντίον μου. Ο πατέρας μου ήταν διάσημος επιστήμονας. Το περιβάλλον στο οποίο μεγάλωσα, όλοι οι παιδικοί και νεανικοί μου φίλοι, όλοι ήταν εναντίον μου, κανένας δεν με υποστήριξε, με εξαίρεση τον πνευματικό μου καθοδηγητή, έναν γηραιό ηγούμενο σε κάποιο μοναστήρι.
Πολλές φορές δεν πρέπει να περιμένεις ομόφωνη έγκριση όταν παίρνεις σοβαρές αποφάσεις.
Δεν το φανταζόμουν ότι γενόμενος ορθόδοξος θα υπήρχαν τόσο σφοδρές αντιδράσεις. Δεν έχω τίποτα - το έχω ξαναπεί αυτό- ενάντια στους καθολικούς.
Εγώ απλά πιστεύω στην Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία. Ο Χριστός θα ξαναενώσει τις εκκλησίες, εμείς οι άνθρωποι δύσκολα θα το κάνουμε.
Αυτό που συνέβη με εμένα είναι μια προαναγγελία αυτού που θα συμβεί έστω και σε έναν άλλον κόσμο.
Πριν 30 χρόνια εγκαταλείψατε το μοναστήρι για να γίνετε ερημίτης στις Ελβετικές Άλπεις. Πώς βλέπετε το μέλλον σας;
Είδα στη Ρωσία πολλά μέρη που θα μου άρεσε να ζήσω. Μου άρεσε πολύ στην Μονή Βαλαάμ. Οι μοναχοί εκεί με υποδέχθηκαν πολύ φιλικά. Πέρασα μια μέρα με τους ερημίτες.
Είχα την αίσθηση ότι βρήκα αυτό που έψαχνα μια ολόκληρη ζωή. Τελικά όμως πήγα να μείνω μόνος μου στην σκήτη μου στην Ελβετία.
Εάν φύγετε από εκεί, ποιός θα φροντίζει τα πνευματικά σας παιδιά. Τι θα απογίνουν;
Δεν έχω κάποιο ποίμνιο με την πραγματική έννοια της λέξης. Έρχονται στην σκήτη μου πολλοί επισκέπτες για να εξομολογηθούν και να συζητήσουν μαζί μου. Δεν έχω όμως κάποια ποιμαντική ευθύνη. Σπάνια φεύγω από τη σκήτη μου.....
...Δύο ορθόδοξοι επίσκοποι, τους οποίους γνώριζα πολύ καιρό και με τους οποίους συναντήθηκα στη Μόσχα μου είπαν: «'Ήσουν πάντοτε ένας από εμάς. Τώρα κοινωνάμε από το ίδιο ποτήριο». Ακριβώς αυτό επιζητούσα.
Σε όλα τα βιβλία μου μετάφρασα κείμενα τα οποία χρονολογούνται από την πρώτη χιλιετηρίδα. Δηλαδή πριν από το σχίσμα. Ο πάπας Βενέδικτος ο 16ος γνωρίζει την Ορθοδοξία και κάνει συχνές αναφορές σ΄ αυτήν.
Σε μια από τις ομιλίες του την δεκαετία του '70 (ο τωρινός πάπας) είπε ότι εάν ενώνονταν οι εκκλησίες, η Ρώμη δεν θα είχε το δικαίωμα να απαιτήσει πιο πολύ από ότι είχε την πρώτη χιλιετηρίδα.
Θα ήταν αρκετό να κρατηθεί η ενότητα. Ένας Ορθόδοξος, εγώ ας πούμε, θα έπρεπε να του απαντήσει: «Πολύ ωραία ας επανέλθουμε στο τι ίσχυε την πρώτη χιλιετηρίδα».
Εγώ όμως δεν πιστεύω ότι αυτό είναι δυνατόν. Η καθολική εκκλησία έχει εξαπλωθεί σ' όλον τον κόσμο, αλλά δεν έχει καθόλου ομοιότητες στην Αμερική, στην Αφρική, στην Ευρώπη.
Έχουν διαφορετικές τάσεις, μερικές φορές αντιφατικές και δεν επικοινωνούν μεταξύ τους. Και εάν κάποιοι θα το δέχονταν, κάποιοι θα το αρνιόνταν.
Λένε ότι οι ορθόδοξοι είναι πιο επιφυλακτικοί από τους καθολικούς και όχι αντίθετα.
Το 1861 όταν πήγα στην Ελλάδα οι καθηγητές μου στην Βόννη μου έλεγαν να μην πολυέρχομαι σε επαφή με τους ορθοδόξους: «Είναι σχισματικοί, να μην έχεις επαφές μαζί τους»...
Η δεύτερη Βατικάνεια Σύνοδος άρχισε κάποιες αλλαγές. Έκανε ένα άνοιγμα προς τον κόσμο. Οι καθολικοί θέλουν να δείχνουν φιλικοί προς εμάς...
Τα ΜΜΕ μην τα πιστεύετε καθοδηγούνται. Ἀρθρο του Σταθη στην Ελευροτυπία
Τα ντόμπερμαν της ενημέρωσης
ΣΤΑΘΗΣ Σ. 9.2.2011 Ελευθεροτυπία
Η «πόλις» έχει αρχίσει να κόβεται στα δύο. Μας μιλούν πλέον σαν να είμαστε δούλοι -θέλουν «συμβάσεις μιας ημέρας», «απολύσεις χωρίς αποζημιώσεις», θέλουν τις κόρες μας στο χαρέμι τους, τους γιους μας στη δούλεψή τους, γιουσουφάκια.
Αυτοί που λήστεψαν τη χώρα, αυτοί που έβγαλαν τα λεφτά τους στο εξωτερικό, θέλουν τώρα με εργαλείο την ακροδεξιά κατοχική κυβέρνηση Παπανδρέου να έχουν να διαθέτουν και να κατέχουν ανθρώπους των 500 Ευρώ.
Μας μιλούν με φερέφωνα (όπως άλλοτε με τα κατοχικά μεγάφωνα) τους καθεστωτικούς δημοσιογράφους.
Η «πόλις» κόβεται στα δύο, το παρακάτω κείμενο δεν είναι επί προσωπικού. Είναι περί του επερχόμενου εκφασισμού...
Τι Τρόμος είναι αυτός;!
Το κεντρικό δελτίο ειδήσεων του Μέγκα.
Τι οργουελικός εφιάλτης!
Σαν τα κοράκια παραμονεύουν οι δύο απ' τους παρουσιαστές, η κυρία Τρέμη και ο κ. Πρετεντέρης
να αρπάξουν απ' το στόμα του καλεσμένου τους, όταν δεν είναι φιλοκυβερνητικός, την κουβέντα του, να την δαγκώσουν
να την διαστρέψουν, να την ανασκολοπίσουν
και να του τη δώσουν πίσω να την φάει, να τού κάτσει στον λαιμό, να πνιγεί, να σκάσει -και
αυτό το λένε διάλογο, ενημέρωση, ειδήσεις.
*****
Τι οργουελικός τρόμος είναι αυτός! Αυτό το φρικτό δίδυμο δεν επιτίθεται με μένος ταλιμπάν εναντίον των στόχων του μόνον με το (απύλωτο, ιταμό και υπερφίαλο) στόμα του, αλλά
με όλην τη γλώσσα του σώματός του να κορυβαντιά, να ωρύεται, να σκούζει, να προσβάλλει, να ειρωνεύεται -είναι αυτό ειδήσεις; έστω σχόλιο μέσα στις ειδήσεις; είναι άποψη;
Οχι, είναι τρομοκρατία! Είναι προπαγάνδα! Είναι κουστουμάτος ταλιμπανισμός, είναι φασισμός,
είναι, ακόμα χειρότερα, εθισμός των θεατών στον φασισμό.
...................................
Τίποτα απ' όσα γίνονται σε αυτό το δελτίο δεν έχει σχέση με τη δημοσιογραφική δεοντολογία, ρωτάνε και απαντάνε οι ίδιοι,
διακόπτουν όποιον γουστάρουν
και το στόμα τους στάζει μέλι μόνον μπροστά στους κυβερνητικούς και τους φίλους τους. Αλλά, το πιο θλιβερό είναι όταν για «ξεκάρφωμα» οι δύο αυτοί παρουσιαστές (των οποίων, τουλάχιστον η ταπεινότης μου δεν είναι συνάδελφος) κάνουν τάχα ζόρικες ερωτήσεις στους υπουργούς, ανάλογες
με εκείνες που θα έκαναν δουλικά στους αφεντάδες τους σε άλλες εποχές.
Δεν ξέρω αν λέει αλήθεια η AGB ή η Πωστηλέν τώρα, για τη θεαματικότητα αυτού του δελτίου, ούτε με νοιάζει αν είναι πρώτο ή έσχατο. Με νοιάζει ότι είναι όνειδος για τη δημοσιογραφία, πληγή για τη δημοκρατία, ντροπή για την πολιτική.
Ούτε απορώ με τους πολιτικούς που πάνε και προσκυνάνε τα ξόανα της τηλεοπτικής τυραννίδας στην πιο απεχθή τους μορφή, αμφισβητώ όμως ότι οι πολίτες δεν αισθάνονται έστω κι απ' τον καναπέ τους τον κίνδυνο που πηγάζει απ' αυτήν την τηλεοπτική χούντα -αυτό
το διαρκές εξουσιαστικό ξεσάλωμα
του πρασινοφρουρισμού. Αυτής της ανωφελούς γλίτσας που σπαράζει τη χώρα παραπάνω από δυο δεκαετίες τώρα.
Αυτός ο συνδυασμός γκαιμπελισμού και σταλινισμού παντός καιρού, όστις υποστήριξε υπό την δορά του εκσυγχρονισμού με τον πιο καθωσπρεπίστικο τρόπο ό,τι πιο αισχρό μάς έχει συμβεί τα τελευταία χρόνια, απ' το άγος του Χρηματιστηρίου έως την αποκοπή των μισθών και τις επιχειρησιακές ή ατομικές συμβάσεις,
αυτός ο συνδυασμός, καλά οχυρωμένος από αφεντικά, χορηγούς, διαφημιστές, τραπεζίτες και συν-ένοχους δημοσιογράφους, έχει βλάψει τον λαό και το πολίτευμα περισσότερο απ' όσον έβλαψε η μαύρη πανώλης το Λονδίνο και τις τρεις φορές που το επισκέφθηκε.
Η ενημέρωση είναι δικαίωμα του λαού.
Το δελτίο του Μέγκα και τα άλλα δελτία όπως αυτό δεν ενημερώνουν τον λαό, τον στραβώνουν, τον αιχμαλωτίζουν, τον χειραγωγούν.
Βγαίνουν στον αέρα, που είναι περιουσία του λαού, μόνο και μόνο για να τον τρομοκρατήσουν, για να τον κάνουν να κάθεται σούζα,
οι σταθμοί αυτοί είναι η μαύρη χειρ και η σιδερένια φτέρνα των διαπλεκόμενων - είναι εχθροί του λαού με περικεφαλαία.
Την περικεφαλαία της οίησης, του (ραγιάδικου) θράσους, του κυνισμού, του αμοραλισμού, της αναισχυντίας, της αγένειας - με έναν λόγο: μιλάνε στον λαό σαν να μιλούν σε κατσαρίδες...
Ντροπή!
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)