Κυριακή 27 Ιουλίου 2014

…κρυφοκοίταζαν τον παπά τους την ώρα της κατάλυσης της Θ. Κοινωνίας…


Έγινε πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκα, με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο με τίτλο «Το νησί», της Αγγλίδας Victoria Hislop.
Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάληκαι αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή.
Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. Ο ιερέας όμως ξαναπήγε. Στην δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού.
- Παπά, θα κάτσω στην Λειτουργία σου μ’ έναν όρο όμως. Στο τέλος θα με κοινωνήσεις. Κι αν ο Θεός σου είναι τόσο παντοδύναμος, εσύ μετά θα κάμεις την κατάλυση και δεν θα φοβηθείς τη λέπρα μου.
Ο ιερέας έγνευσε συγκαταβατικά. Στα κοντινά κελιά ακούστηκε η κουβέντα κι άρχισαν να μαζεύονται διάφοροι στο πλάι του ναού, εκεί που ήταν ένα μικρό χάλασμα, με λιγοστή θέα στο ιερό. Παραμόνευσαν οι χανσενικοί στο τέλος της Λειτουργίας κι είδαν τον παπά δακρυσμένο και γονατιστό στην Ιερή Πρόθεση να κάνει την κατάλυση.
Πέρασε μήνας. Οι χανσενικοί τον περίμεναν. Πίστευαν πως θά ʼρθει τούτη τη φορά ως ασθενής κι όχι ως ιερέας. Όμως ο παπάς επέστρεψε υγιής και ροδαλός κι άρχισε με ηθικό αναπτερωμένονα χτυπά την καμπάνα του παλιού ναΐσκου. Έκτοτε και για δέκα τουλάχιστον χρόνια η Σπιναλόγκα είχε τον ιερέα της. Οι χανσενικοί αναστύλωσαν μόνοι τους της εκκλησία και συνάμα αναστύλωσαν και την πίστη τους. Κοινωνούσαν τακτικά και πάντα κρυφοκοίταζαν τον παπά τους την ώρα της κατάλυσης, για να βεβαιωθούν πως το “θαύμα της Σπιναλόγκα” συνέβαινε ξανά και ξανά.
To 1957, με την ανακάλυψη των αντιβιοτικών και την ίαση των λεπρών, το λεπροκομείο έκλεισε και το νησί ερημώθηκε. Μόνο ο ιερέας έμεινε στο νησί ως το 1962, για να μνημονεύει τους λεπρούς μέχρι 5 χρόνια μετά το θάνατό τους. Ιδού, λοιπόν, ένας σύγχρονος αθόρυβος ήρωας, που δεν τιμήθηκε για το έργο του από κανέναν, και που -αν προσέξατε- δεν παραθέσαμε το όνομά του γιατί απλά δεν το γνωρίζουμε! Το γνωρίζει όμως -σίγουρα- ο Θεός! Κι αυτό μας αρκεί!

trelogiannis.blogspot.gr

Σας μεταφέρουμε λέξη-λέξη την θέση της Μέρκελ για το ελληνικό χρέος. (kourdistoportocali.com )



-Οι κυβερνήσεις και οι πολίτες σας δημιούργησαν αυτό το χρέος. Σε καμμία περίπτωση, όσο βρίσκομαι στη  καγκελαρία δεν πρόκειται να δεχθώ κανενός είδους απομείωση του ελληνικού χρέους σας. Ακόμη κι αν εξαφανισθεί από τον πλανήτη και ο τελευταίος Ελληνας, το χρέος πρέπει να το αποπληρώσετε στο ακέραιο. Δεν έχω ουδεμία πρόθεση να μπω σε μία διαδικασία που θα προκαλέσει την διάλυση της ζώνης του ευρώ κι αυτό γιατί σε περίπτωση που απομειωθεί το ελληνικό χρέος, το ίδιο θα ζητήσουν οι Ιταλοί και οι Γάλλοι. Δεν πρόκειται να θυσιάσω τους πολίτες μου για χάρη των κηφήνων της Ευρώπης...

Σάββατο 12 Ιουλίου 2014

Εκει φτάσαμε...μιά βόλτα στους δρόμους της Αγγλίας.... αμείωτο το ενδιαφέρον τους για την Ελλάδα.



Ποιος αμαυρώνει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό;

Ποιος αμαυρώνει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό;

Δείτε τις εικόνες και τα στατιστικά στο τέλος σε μεγάλη ανάλυση

-
stasi-4
stasi-3
stasi-2
Ποιος αμαυρώνει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό;
-
paris-ad-stats
Ποιος αμαυρώνει την εικόνα της χώρας μας στο εξωτερικό;
stats-gr
L'austérité en #Grèce : une vraie #SuccessStory (par @jodi2014 adaptation @okeanews)

Τρίτη 8 Ιουλίου 2014

Το μνημόσυνο του Γέροντα 

Το Σάββατο το πρωί στις 12 Ιουλίου 2014 (μετά την θεία λειτουργία) θα τελεσθεί το τεσσαρακονθήμερον μνημόσυνον του μακαριστού πατρός ημών Αρχιμανδρίτου Γεωργίου (Καψάνη) Προηγουμένου της Ι. Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους στον Μετόχιον της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Πολίχνης – Νέστου 10 (Έναντι Στρατοπέδου Καρατάσιου). Το μνημόσυνον θα τελεσθεί υπό του Σεβασμιοτάτου Μητροπολίτου Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως  κ.κ Βαρνάβα.

Εκ του Μετοχίου της Ιεράς Μονής Γρηγορίου

Τηλ 2310662820

Τρίτη 1 Ιουλίου 2014

Η μάχιμοι Ελληνες

ΛΑΤΡΕΙΑ με την Εθνική μας ομάδα… έχει ο Γάλλος αθλητικογράφος Θιμπό Λεπλά, ο οποίος υποκλίνεται στο μεγαλείο της, και με ένα άρθρο-ΥΜΝΟ για την Ελληνική ομάδα αλλά και για τη χώρα μας, κάνει διθυραμβικά σχόλια.
Το κείμενο δημοσιεύεται στην γαλλική ιστοσελίδα sofoot, έχει τίτλο «Η Ελλάδα ή …..
η αίσθηση του τραγικού», και αναφέρει χαρακτηριστικά στην αρχή του κειμένου του:
 

«Σε κάθε μεγάλη διοργάνωση, το ίδιο “ποίημα”. Oι Έλληνες δεν είναι ποτέ φαβορί. Ωστόσο είναι από τους λίγους Ευρωπαίους που κατάφεραν να φτάσουν στις τελικές δύο οχτάδες. Τότε λοιπόν γιατί; Γιατί κανείς δεν αγαπά την Ελλάδα;»
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΤΑ ΣΥΓΚΙΝΗΤΙΚΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙ ΚΑΙ ΜΑΣ ΚΑΝΟΥΝ ΕΘΝΙΚΑ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΥΣ:
Τώρα πρέπει να ζητήσουμε από τον αναγνώστη να περιπλανηθεί στη χώρα των ονείρων. Φανταστείτε ότι γνωρίζετε το αλφάβητό τους και τη γλώσσα τους που είναι οικείο το άκουσμά της —έχει τους συριγμούς των πορτογαλικών, τις αιχμηρότητες των γαλλικών, την ακρίβεια των γερμανικών. Κοιτάξτε τώρα τον κόσμο σαν να είχατε γεννηθεί σ’ ένα νησάκι της Μεσογείου. Ζείτε απέναντι στη Λιβύη και στην Τουρκία αλλά είσαστε η καρδιά της Ευρώπης, το συγκινησιακό της κέντρο. Έχετε επινοήσει όλα εκείνα τα πράγματα που αφήνουν αδιάφορους τους εμπόρους της παγκοσμιοποίησης αλλά αποτελούν τα θεμέλια της ανθρώπινης κοινότητας: το θέατρο, τη δημοκρατία, τη φιλοσοφία, τους αγώνες. Κάποιοι τα βλέπουν αυτά αφ’ υψηλού όπως βλέπουν αφ’ υψηλού και τη μικρή, φτωχή ομαδούλα σας. Λένε και ξαναλένε ότι το μεγαλύτερο κατόρθωμα του ευρωπαϊκού ποδοσφαίρου τα τελευταία είκοσι χρόνια, το δικό σας κατόρθωμα στο Euro του 2004, ήταν ένα από τα περίεργα θλιβερά φαινόμενα της ιστορίας κι ότι το κοντέρ πρέπει να ξεκινήσει απ’ το μηδέν. Σίγουρα πήρατε το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά, νικήσατε τους καλύτερους, επιδείξατε μια μοναδική και απαράμιλλη ψυχραιμία. Σίγουρα. Αλλά θα προτιμούσαν να αρχειοθετήσουν αυτό το συμβάν κάτω από μια στοίβα αναμνήσεων ώστε να λησμονηθεί με την πιο συνειδητή μέθοδο αποσιώπησης. Ωστόσο νά που το βράδυ της Τρίτης μας δώσατε ένα μάθημα από κείνα που δεν ξεχνιούνται τόσο εύκολα. Σ’ αυτό το Μουντιάλ όπου οι αμυντικές πεντάδες είχαν αποκλείσει κάθε πιθανότητα θεαματικής ανδραγαθίας είχαμε ξεχάσει ότι ο ενθουσιασμός και η αυταπάρνηση μπορούν να κάνουν θαύματα. Τα ευρωπαϊκά έθνη πάτωσαν το ένα μετά το άλλο. Εκτός από την Ελλάδα. Και η Ελλάδα είμαστε εμείς.
εξωφυλλο.jpg
Ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΖΛΑΤΑΝ:
«Ο μεγαλύτερος κίνδυνος θέλει άντρες με καρδιά», έψαλε ο Πίνδαρος στους Ολυμπιόνικες. Και θέλει άντρες με ασυνήθιστα ονόματα. (…) Δέκα χρόνια πέρασαν κι όμως, όπως τότε μισούσαν τον καταραμένο τον Χαριστέα και το προδοτικό του πρόσωπο, έτσι τώρα σε κανέναν δεν αρέσει ο Γιώργος Σαμαράς, αυτή η διαλυμένη φυσιογνωμία κι αυτό το στιλ να παίρνει την μπάλα με ατσαλοσύνη και να την ξαποστέλνει πάντα με τη χάρη μιας κίνησης όχι πολύ όμορφης, αλλά που ήταν στη δεδομένη στιγμή η μόνη σωστή κίνηση για να αιφνιδιαστεί ο αντίπαλος. Στον Σαμαρά δεν ξέρεις αν πρέπει να επαινέσεις τον μεγάλο τεχνίτη που κατεβάζει μια μπάλα απ’ τον ουρανό ή τον μεγάλο κομπογιαννίτη που έχει για ταλέντο την τύχη και την ευκαιρία. Μαζί με τους Πίπο Ιντζάγκι, Νταβόρ Σούκερ ή Μίροσλαβ Κλόζε αποτελούν μια μυστική αδελφότητα παικτών που είναι θύματα της μορφής τους, της φυσιογνωμίας τους. Αν είχε λίγη φινέτσα παραπάνω, θα μπορούσες να τον θεωρήσεις τον Έλληνα Ζλάταν ή ένα είδος μελαχρινού γενειοφόρου Έντιν Τζέκο. Έχει όμως πολύ ψηλά κανιά, πολύ φαρδιά πλάτη και λαιμό υπερβολικά άκαμπτο όταν τρέχει ώστε να τολμήσει κανείς να του αποδώσει την παραμικρή κομψότητα. Ο Σαμαράς είναι σταρ στην Celtic και η φανέλα νούμερο 7 στην Εθνική Ελλάδας. Τελεία και παύλα.
Η ΣΩΣΤΗ ΟΜΑΔΑ:
(…)Γιατί λοιπόν αφού μοιάζουμε τόσο πολύ με τους Έλληνες δεν αγαπάμε καθόλου τους Έλληνες στο ποδόσφαιρο; Ίσως γιατί μέσα στις λευκές τους στολές και σ΄ αυτό τον τρόπο που νικάνε μόνο και μόνο γιατί δε θέλουν να πεθάνουν, σε αυτό το πείσμα να μην υποκύπτουν στη μόδα και να ζουν πάντα σε καθεστώς καθυστέρησης, βλέπουμε τον πιο αληθινό μας εαυτό, εμείς οι σωστοί. Η ελληνική ομάδα δε θα μας παρουσιάσει κάτι άξιο ζωηρού θαυμασμού ή επευφημίας. Και μόνο η παρουσία της εκφράζει για μας ένα είδος απειλής για τις άψογες διοργανώσεις μας. Αν κάποιες στιγμές οι άλλες ομάδες με τη χάρη μιας κίνησης, ενός γκολ ή μιας σφοδρής συγκίνησης μας κερνάνε ψίχουλα του απόλυτου ή σπίθες ιδιοφυΐας, η Ελλάδα από τη μεριά της δίνει πάντα αυτό μονάχα που υπόσχεται: την αδιαλλαξία και τη θυσία. Ποτέ δεν είχε άλλες φιλοδοξίες από μια μάχη δίχως έλεος. Δίχως κανένα έλεος για τους άλλους ούτε για τον εαυτό της.
Ο ΘΥΜΟΣ ΤΟΥ ΣΑΜΑΡΑ:
Δύο τραυματισμοί στα είκοσι λεπτά, δύο δοκάρια οριζόντια, ένα κάθετο, η ισοφάριση από την Ακτή Ελεφαντοστού μέσα σε δέκα λεπτά από τη λήξη του αγώνα, μέσος όρος ηλικίας πάνω από 30 χρόνια: η Ελλάδα πήγαινε στα ίσα για αποκλεισμό. Επιτέλους, τι ανακούφιση. Όμως στο βάθος όλοι ξέραμε. Αυτό το παιχνίδι ήταν δικό τους, η Ελλάδα θα κέρδιζε. Έπρεπε να φτάσουμε στο τέλος, να ακουστεί το «ο κύβος ερρίφθη»! Ενορατικά είχαμε μαντέψει ότι οι συνθήκες αυτής της αναμέτρησης οδηγούσαν στην εποποιία και στην κάθαρση. Όπως στις ραψωδίες του Ομήρου οι θεοί συνεδρίαζαν εκτάκτως και ο Δίας απαιτούσε να μείνουν ουδέτεροι αλλά αυτοί τελικά δεν κατάφερναν να συγκρατηθούν και να μη λάβουν μέρος στη μεγαλειώδη σύρραξη ευνοώντας τους εκλεκτούς τους. Οι Έλληνες θα κέρδιζαν στο τέλος, το ξέραμε. Ένας από μηχανής θεός θα τους λυπόταν στο τέλος αυτής της σκληρής δοκιμασίας και θα κατέβαινε στο γήπεδο στο πλευρό τους. Ήταν ο Δίας. Έλαβε τη μορφή ενός σφυρίγματος. Τότε στο 93ο λεπτό ο Γιώργος Σαμαράς πήρε την μπάλα, την απίθωσε στο σημείο του πέναλτι και ακούμπησε τις παλάμες του στους γοφούς πριν εκτοξεύσει τη χαριστική βολή δίχως ίχνος δισταγμού. Ύστερα σχεδίασε με τα δάχτυλά του το σχήμα μιας καρδιάς για να υπενθυμίσει στο κοινό ότι οι άνθρωποι κερδίζουν τις νίκες κι όχι οι θεοί. Όσο κρατάει το Μουντιάλ έχουμε πάντα δυο ομάδες στην καρδιά μας. Τη μία γιατί είναι η δική μας. Την άλλη γιατί είναι η Ελλάδα».
star 

Κυριακή 29 Ιουνίου 2014

Japonica Partners: "Το χρέος της Ελλάδας είναι 60% εάν αφαιρεθούν τα περιουσιακά της στοιχεία"


Το καθαρό χρέος της Ελλάδας είναι κάτω από το 60% του ΑΕΠ, και όχι στο 175% εάν αφαιρεθούν τα περιουσιακά στοιχέια της Έλλάδας, υποστηρίζει ο επικεφαλής της Japonica Partners, Πολ Καζέριαν, αποκαλύπτοντας έτσι τον πραγματικό σκοπό υπερχρέωσής της στους δανειστές, για να της αρπάξουν τα "ασημικά"
 
Το καθαρό χρέος της Ελλάδας είναι κάτω από το 60% του ΑΕΠ, και όχι στο 175%, υποστηρίζει σε συνέντευξή του την "Καθημερινή" ο Πολ Καζέριαν.
 
Όπως εξηγεί, αυτό προκύπτει αν υπολογιστεί το καθαρό χρέος της Ελλάδας -που ισούται με το ακαθάριστο μείον τα περιουσιακά στοιχεία της χώρας- βάσει των κανόνων του IPSAS (International Public Sector Accounting Standards), της εκδοχής του GAAP για τον δημόσιο τομέα.
 
Και προσθέτει ότι αν καταμετρηθούν με τον ίδιο τρόπο τα μεγέθη για άλλες χώρες, προκύπτει ότι το ελληνικό χρέος είναι χαμηλότερο από αυτό της Ιταλίας, της Ισπανίας, της Πορτογαλίας και της Ιρλανδίας. 
 
Δηλαδη προκύπτει ότι οι θησαυροί που κρύβει η χώρα είναι πολύ περισσότεροι από των προαναφερόμενων χωρών.Αν αναλογιστεί κανείς ότι, ουσιαστικά, συρθήκαμε στο διεθνές νομισματικό ταμείο, με το ίδιο χρέος που παρουσιάζαμε το 2002 (πριν την αναθεώρηση του ΑΕΠ προς τα επάνω, από τον τότε υπουργό οικονομικών Γιώργο Αλογοσκούφη), αποκαλύπτεται σ εόλο του το μεγαλείο το έγκλημα αλλά και ο αντικειμενικός σκοπός για τον οποίο έγιναν όλα αυτά. Δείτε την πορεία του χρεόυς από το 1997 μέχρι το 2013.
 
{1997: 114% ΑΕΠ, 1998: 112,4% ΑΕΠ, 1999: 112,3% ΑΕΠ, 2000: 114% ΑΕΠ, 2001: 114,7% ΑΕΠ, 2002: 120,9% ΑΕΠ, 2003: 119,2% ΑΕΠ, 2004 (χρονιά παχιών αγελάδων): 119,5% ΑΕΠ, 2005: 108,5% ΑΕΠ, 2006: 106,1% ΑΕΠ (2001-2006, αναθεώρηση ΑΕΠ προς τα επάνω), 2007: 105,8% ΑΕΠ, 2008: 109,6% ΑΕΠ, 2009: 125,3% ΑΕΠ, 2010:148.3% ΑΕΠ, 2011:170.3% ΑΕΠ, 2012: 157.2% ΑΕΠ, 2013: 175.1% ΑΕΠ}
 
Σημειώνεται ότι το χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ κατά την περίοδο 2001-2004, εμφανίζεται πριν την αναθεώρηση του προς τα επάνω το 2006.
 
Το πραγματικό έλλειμμα του 2002, μέρος του οποίου μετατέθηκε σε μελλοντικούς προϋπολογισμούς με τη χρήση χρηματοπιστωτικών παραγώγων (cross currency swaps) και λογιστικών αλχημειών, ήταν 5.2% του ΑΕΠ.Ήταν "λαμογιά" της κυβέρνησης Σημίτη που μας έβαλε στο ευρώ και οι Έλληνες πανηγύριζαν τότε χωρίς να ξέρουν τι τους περίμενε.
 
Η αύξηση από το 2009 μέχρι το 2012 οφέιλεται στο περιβόητο PSI το οποίο μετέτρεψε ουσιαστικά τα χρέη των τραπεζών σε κρατικά, ενώ το περιβόητο κούρεμα έγινε στις απαιτήσεις των Ελλήνων πολιτών και όχι των δανειστών. Έγινε στα ασφαλιστικά ταμεία,και στους ομολογιούχους.Δηλαδή μας πήρανε το πορτοφόλι, μας έβγαλαν τα μισά λεφτά, μας το γύρισαν πίσω και εμείς είπαμε "ουφ ξαλάφρωσα". 
 
Οι τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν με φρέσκο χρήμα στο οποίο μπήκαμε εγγυητές οι Έλληνες πολίτες, κάτι που φυσικά σήμαινε επιπλέον χρέος για εμάς, τα παιδιά μας, τα εγγόνια μας κ.λ.π. Όλα αυτά όμως έχουν πάντοτε ένα σκοπό. Τα "γεράκια" δεν ενδιαφέρονται για λογιστικό "αεροχρήμα" φτιάχνουν από αυτο οσο θέλουν, τους ενδιαφέρει να κατέχουν πραγματικά και χειροπιαστά αγαθά. Όπως νερό, γη, ακίνητα, και ενεργειακοί πόροι.Με αυτά ενας λαός μπορεί να τραφεί, να είναι ανεξάρτητος, να είναι ισχυρός, με ηλεκτρονικά "αερολεφτά" δεν μπορεί. Μπορεί το χρέος να μας το "κατεβάσουν" και άλλο μόλις αποκαλυφθεί το μέγεθος των ενεργειακών κοιτασμάτων, και αυτό θα είναι το "τυρί" για να τα παραδόσουμε ασυζητητί.
 
Εδώ έπαιξαν το ρόλο τους τα εγχώρια ΜΜΕ που έπεισαν τον κόσμο να αποδεχτεί μια παράλογη μοίρα, και φυσικά σε συνεργασία με το πολιτικό σύστημα που απλά παρέδωσε τον ελληνικό λαό στους ξένους, αφου άλλωστε όπως αποκαλύφθηκε από το σκάνδαλο Siemens οι περισσότεροι πολιτικοί οφείλουν την ύπαρξή τους στον ξένο παράγοντα.
 
Και συνεχίζει ο Π.Καζέριαν "Με την υιοθέτηση, ωστόσο, αυτού του λογιστικού προτύπου, το πρόβλημα του ελληνικού χρέους δεν εξαφανίζεται. Το χαμηλό επίπεδο χρέους οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην μακροχρόνια παράταση που έχουν δώσει οι δανειστές στην Ελλάδα και στη μείωση των επιτοκίων, στο πλαίσιο των διαδοχικών αναδιαρθρώσεων του ελληνικού χρέους. Επιπλέον, η μέθοδος βάσει της οποίας το ελληνικό χρέος υπολογίζεται στο 175% είναι καθορισμένη με ευρωπαϊκή συνθήκη και μπορεί να αλλάξει μόνο με ομόφωνη απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου."
 
Δηλαδή οι Ευρωπαίοι μας δίνουν μειώσεις επιτοκίων όσο περισσότερο ξεπουλάμε τα περιουσιακά μας στοιχεία, ενώ έχουν καθορίσει πως θα υπολογίζεται το χρέος ανεξάρτητα εάν αυτό ευσταθεί ή όχι. 
 
Σύμφωνα με την «Καθημερινή», ο Πολ Καζέριαν βρέθηκε πρόσφατα στη Φρανκφούρτη, για επαφές σχετικές με την «ποινή του 57%», όπως την αποκαλεί, ήτοι το «κούρεμα» κατά 57% που επιβάλλει η ΕΚΤ σε τράπεζες που κατέχουν ελληνικά ομόλογα, εάν θέλουν να τα χρησιμοποιήσουν ως ενέχυρο για να δανειστούν από αυτή.
 
Ο ίδιος σημειώνει ότι τα ελληνικά ομόλογα είναι τα μοναδικά κρατικά που έχει αγοράσει ποτέ η Japonica. «Δεν είναι η δουλειά μας αυτή. Εμείς ήρθαμε εδώ για να αγοράσουμε εταιρείες» δηλώνει χαρακτηριστικά. Δηλώνει, επίσης, μακροπρόθεσμος επενδυτής στα ελληνικά ομόλογα.Να υποθεσουμε ότι αναφέρεται στην ΔΕΗ, και στην ΕΥΔΑΠ, όχι απλές εταιρείες αλλά διαχειριστές κοινωνικών αγαθών, τα οποία θα στερηθούν χιλιάδες ανήπορων πολιτών. Για το θέμα του νερού παραθέτουμε το εκπληκτικό ντοκιμαντέρ του Εξάντα του Γ.Αυγερόπουλου, για την ιδιωτικοποίηση του νερού στη Χιλή όπου λένε το "νερό,νεράκι", που έλαβε χώρα από το ολοκληρωτικό καθεστώς του Α.Πινοσέτ
Defencenet.gr

Δευτέρα 16 Ιουνίου 2014

Αληθινή ιστορία: Νευροχειρούργος ξύπνησε από κώμα 7 ημερών-Δηλώνει πως υπάρχει ζωή μετά το θάνατο!




Νευροχειρούργος του πανεπιστημίου Χάρβαρντ, και ένας από τους εγκυρότερους…πρώην σκεπτικιστές για τη ζωή μετά τον θάνατο, ξύπνησε από κώμα 7 ημερών και μίλησε για την εμπειρία του…
Σε μια πολύκροτη εκπομπή του ABC channel που έσπασε σε θεαματικότητα κάθε ρεκόρ, ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ Εμπεν Αλεξάντερ περιέγραψε το «ταξίδι» του.
Στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, στα «κεντρικά» της Βοστόνης, με τους πιο έγκυρους του κόσμου νευροχειρούργους και νευροψυχίατρους για ομάδα θεραπόντων, οι νοσοκόμες εξέταζαν το σώμα του νευροχειρούργου Αlexander που είχε υποστεί βαριά βακτηριακή μηνιγγίτιδα, επανειλημμένως, ανοίγοντας τα βλέφαρα και φωτίζοντας τα μάτια του Alexander με τoν πιο εκτυφλωτικό φακό. “Βut nobody was there’, ανέφεραν διαρκώς κάθε μέρα επί μία εβδομάδα στο επίσημο ιστορικό.
Και ο ίδιος όμως ο κορυφαίος καθηγητής, από την ώρα που ξύπνησε, όπως και στην συνέντευξή του στο ABC, δηλώνει ότι «Δεν ήταν εκεί». Το Ταξίδι που πήγε στον Παράδεισο, επιμένει ότι ήταν Αληθινό.
Ο καθηγητής Νευροχειρουργικής του Χάρβαρντ, που ήδη εξέδωσε το βιβλίο του «Απόδειξη Παραδείσου», («Proof of Heaven»), απέδειξε, όταν επανήλθε στις αισθήσεις του- και τον πραγματικό χρόνο αυτής της ζωής-, ότι ο εγκέφαλος του δεν είχε καμία δυνατότητα ούτε να σκεφτεί, ούτε να ονειρευτεί, ούτε να θυμηθεί ή να σχηματίσει πλάνα και εικόνες, όπως αυτά που έφερε μαζί του ο Alexander γυρνώντας απ το κώμα!
Υποστηρίζει τώρα, ότι υπάρχουμε πέρα από το σώμα μας και γνωρίζουμε πέρα απ τον εγκέφαλο μας. Προτρέπει την σύγχρονη Επιστήμη να αλλάξει αντίληψη για την Αντίληψή μας, και περιγράφει τον παράδεισο…
«Δεν είχα γλώσσα, ούτε καμιά από τις γήινες αναμνήσεις μου. Δεν είχα αίσθηση του σώματος μου καθόλου, αλλά βρέθηκα σε μια κατάφυτη κοιλάδα από μια άλλη διάσταση, αλλά υπερ-πραγματική. Από έναν κόσμο, rich ultra-real world, όπως λέει, μιας Ασύλληπτα Σοφής Σύλληψης».
Ο καθηγητής νευροχειρουργικής του πιο έγκυρου στο κόσμο Κέντρου Γνώσης της Ιατρικής, του Χάρβαρντ, που λόγω ειδικότητας είναι ο καθ’ύλην αρμόδιος να γνωρίζει τις λειτουργίες, τα όρια και τους μηχανισμούς κάθε νευρώνα του ανθρώπινου εγκεφάλου, έχει ήδη αποδείξει με το παράδειγμα του, σε επιστημονικούς όρους ότι, η Εμπειρία κ η Ανάμνηση, με τις Εικόνες Ζωντανές αφότου ξύπνησε απ το κώμα, είναι απολύτως αδύνατον να συνέβησαν σε ανθρώπινο εγκέφαλο με τόσο μολυσματική βακτηριακή μηνιγγίτιδα η οποία είχε εξαφανίσει, από τον δικό του εγκέφαλο, κάθε επίπεδο γλυκόζης!
Ο Δρ. Αλεξάντερ εξήγησε στην εκπομπή του ABC το «περιστατικό του εαυτού του», λέγοντας ότι τα εγκεφαλογραφήματα έδειχναν απολύτως νεκρές τις περιοχές του εγκεφάλου που προσδίδουν συνείδηση, σκέψη, μνήμη και κατανόηση: «Γνωρίζω ότι πολλοί θα το αποδώσουν σε παραίσθηση, αλλά εγώ επιστημονικά αποδεικνύω ότι δεν ήταν ούτε όνειρο ούτε παραίσθηση, ούτε μυθοπλασίες, και προσωπικά γνωρίζω ότι Έχει συμβεί, αλλά Έξω από το Μυαλό μου».
«…Οι παραισθήσεις, στις οποίες αποδίδαμε ως σκεπτικιστές την εξήγηση από τις περιγραφές ασθενών με Επιθανάτιες Εμπειρίες, απαιτούν τη λειτουργία κάποιου ελάχιστου, βασικού να μη τι άλλο, συγχρονισμού στο φλοιό του εγκεφάλου. Στη δική μου περίπτωση, τα επίπεδα της γλυκόζης που με μια βακτηριακή μηνιγγίτιδα πέφτουν από 100 στο 80 – 60, και με μια επιθετική μηνιγγίτιδα φτάνουν στο 20, σε μένα είχαν φτάσει στο 1. Κανένας ασθενής δε θα θυμόταν τίποτα σ αυτά τα επίπεδα, ούτε ο εγκέφαλος θα ήταν ικανός να τα παράξει».
Στο πιο επιστημονικό Ταξίδι στο Παράδεισο που άκουσαν οι άνθρωποι ποτέ, ο δρ Αλεξάντερ περιγράφει: «Ήμουν μια κουκκίδα Επίγνωσης χωρίς να κουβαλάω καμία από τις γήινες εμπειρίες μου, ούτε το σώμα μου. Στην αρχή, (πριν φτάσω στον Παράδεισο) βρέθηκα ένα κατασκότεινο περιβάλλον με κάποιου τύπου “καλωδίωση’. Σαν να θυμάμαι ρίζες, και διακλαδώσεις, και εκεί νομίζω ότι έμεινα για πολύ καιρό, θα έλεγα, για χρόνια».
«Ελευθερώθηκα από εκείνο το πανέμορφο σπειροειδές λευκό φως που εξέπεμπε μια απίστευτα συγκλονιστική μελωδία που με εισήγαγε στη Φωτεινή Κοιλάδα…»
Σαν σκηνή από παιδικό παραμύθι ο Dr.Alexander θυμάται μια νεαρή γυναίκα να εμφανίζεται διάσπαρτα στον Χωροχρόνο («να τσουλάει μπροστά του στο χώρο και το χρόνο…») και χωρίς λόγια να του μιλά: «Με κοίταζε, και χωρίς καμία λέξη καταλάβαινα αμέσως ό,τι μου έλεγε, έπαιρνα το μήνυμα μόνο από το κοίταγμα της: «Είσαι αγάπη, είσαι εκλεκτός, δεν έχεις τίποτα να φοβάσαι…».
Κι όμως ναι, ο τόσο αυστηρός ακαδημαϊκά καθηγητής του Χάρβαρντ, θυμάται, και περιγράφει επιστημονικά στην μαρτυρία της δικής του Επιθανάτιας Εμπειρίας, Near-Death Experience, τη νεαρή γυναίκα να ίπταται πάνω σ’ ένα φτερό πεταλούδας!
Ενδιαφέρον έχει η περιγραφή του Αλεξάντερ για τον Θεό. Τον αντιλήφθηκε μέσα από μια σφαίρα κρυστάλλινου φωτός.
«Ο Θεός…», λέει χαρακτηριστικά, «ήταν μια απέραντη παρουσία αγάπης, ήταν το όλον της αιωνιότητας και της υπαρκτής συνείδησης. Αλλά ήταν αυτή η σφαίρα κρυστάλλινου φωτός ο απαραίτητος μετασχηματιστής, σαν ένας μεταφραστής που ήταν απαραίτητος για να υπάρξει το Άπλετο Φως του Θείου και Απίστευτου…»
Το ενδιαφέρον είναι ότι στα εξονυχιστικά τεστ αντιληπτότητας, μνήμης και κάθε άλλης εγκεφαλικής λειτουργίας που περίμεναν τον Δόκτορα όταν γύρισε από… το κώμα,- για τα γήινα-, του έδειξαν, αμέσως μόλις ξύπνησε στην ΜΕΘ (και αυτό χαρακτηρίζεται επιστημονικά απρόβλεπτο, ή και θαύμα, γιατί δεν υπήρχαν πιθανότητες ο εγκέφαλός του να επανέλθει) , και μια σειρά από φωτογραφίες γνωστών και άγνωστων στην ζωή του μέχρι πριν από το ατύχημα. Αναγνώρισε την βιολογική του αδελφή,- που ποτέ όσο ζούσε πριν το νοσοκομείο δεν είχε συναντήσει γιατί ήταν υιοθετημένος-, στο πρόσωπο της νεράιδας του απ τον Χωροχρόνο.
Τώρα, με πλήρως αποκατεστημένη την λειτουργία του εγκέφαλου του,- τόσο θεαματικά που σκίζουν πτυχία στο Χάρβαρντ!-, o Alexander προκαλεί, από το THINK-TANK της Γνώσης για τον Άνθρωπο όπου βρίσκεται, την επιστήμη, να αλλάξει κι αυτή με τη σειρά της, μυαλά!
«Είναι πια ξεκάθαρο για την Σύγχρονη Γνώση ότι πρέπει να αναποδογυρίσουμε το πλάνο και να το δούμε από την άλλη πλευρά» λέει. «Η συνειδητότητα υπάρχει σε μια πολύ πιο πλούσια μορφή, ελεύθερη και ανεξάρτητη από τον εγκέφαλο, γιατί πηγάζει από την συνείδηση των ψυχών μας οι οποίες είναι αιώνιες, και το γεγονός ότι η Επίγνωση, η Συνείδηση, η Ψυχή, το Πνεύμα μας, δεν εξαρτώνται από την ύπαρξη του εγκεφάλου στο φυσικό σύμπαν.
Στην πραγματικότητα η συνειδητότητα απελευθερώνεται σε πολύ πιο πλούσια επίγνωση όταν είμαστε εκτός…»
Dr Eben Alexander
(http://www.katohika.gr)