Παρασκευή 3 Φεβρουαρίου 2012

ΠΩΣ ΦΤΙΑΧΤΗΚΕ Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ;

απο Εμαιλ 
 

Η Τούρκικη σημαία, και το αντίστοιχο "εθνικό σύμβολο" των Τούρκων, προέρχεται από ένα σύμβολο του Βυζαντίου, αλλά της αρχαιοελληνικής πόλης Βυζάντιον, που υπήρχε στην θέση της Κωνσταντινούπολης.
Αυτό το σήμα, που είναι πανάρχαιο και απαντάται ως λατρευτικό σύμβολο της θεάς Εκάβης, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου όταν ο Φίλιππος, πατέρας του Μεγαλέξανδρου, προσπάθησε να καταλάβει αυτή την πόλη, και μια νύχτα με συννεφιά, έστειλε πολεμιστές (σαν καταδρομική επιχείρηση) να περάσουν τα τείχη, για να αλώσουν την πόλη.
Ξαφνικά, εμφανίστηκε το φεγγάρι, οι εισβολείς έγιναν αντιληπτοί, και αποκρούστηκε η επίθεση.... Από τότε, και επειδή θεωρήθηκε ως θεϊκή βοήθεια προς την πόλη, έγινε σύμβολο της πόλης του Βυζαντίου.
Από εκεί έμεινε ως σύμβολο παραδοσιακά και στην Κωνσταντινούπολη, το βρήκε και ο Μωχάμεντ ο πορθητής (και οι επόμενοί του), και όπως χρησιμοποίησε τα πάντα που βρήκε από τη Βυζαντινή Αυτοκρατορία, για να δώσει αυτοκρατορική χροιά στην πλιατσικολογική Οθωμανική κατάκτηση, το έκανε ένα σύμβολο της Οθωμανικής κυριαρχίας, και έτσι έμεινε ως μουσουλμανικό σύμβολο....
Η διπλανή φωτογραφία είναι από ένα κέρμα των Βυζαντίων και αν θα προσέξετε, το γράφει: ΒΥΖΑΝΤΙΩΝ


Πέμπτη 2 Φεβρουαρίου 2012

Η ρατσιστική συμπεριφορά του ελληνικού κράτους απέναντι στους Έλληνες



Τα τελευταία χρόνια οι Έλληνες πολίτες έχουν γίνει μάρτυρες μίας απίστευτης μετεξέλιξης του πολιτικού συστήματος των ΜΜΕ και των διαφόρων προοδευτικών ακαδημαϊκών οι οποίοι εν χορό επιτίθενται σε οτιδήποτε ελληνικό σε οτιδήποτε θυμίζει την ελληνική ταυτότητα την παράδοση και τις αξίες μας.


Οι προοδευτική αυτή ομάδα της ελληνικής ελίτ έχει ξεκινήσει εδώ και πολλά χρόνια μία εκστρατεία «μαστιγώματος» του κάθε Έλληνα που τολμά να εκφραστεί με υπερηφάνεια για την ταυτότητα του, για το παρελθόν του.


Από την άλλη πλευρά μία μαζική εκστρατεία "ενημέρωσης" προσπαθεί να πείσει τους Έλληνες ότι οι μετανάστες είναι οι νέες «ιερές αγελάδες» της νέας τάξης πραγμάτων, ότι είναι μία ομάδα που έχει μόνο δικαιώματα και όχι υποχρεώσεις που μπορεί να ξεζουμίζει τον ελληνικό κράτος με τις διάφορες αθώες ΜΚΟ που έχουν στηθεί για να τους προστατεύουν.


Όταν, πριν από περίπου ένα χρόνο, 300 παράνομοι μετανάστες είχαν καταλάβει την νομική Σχολή της Αθήνας ένα δημόσιο κτήριο η κυβέρνηση Παπανδρέου και η δημοτική αρχή της Αθήνας αμέσως έτρεξαν να βρουν λύση για την στέγαση των 300 μεταναστών-καταληψιών της Νομικής. Στην περίπτωση αυτή ο κρατικός μηχανισμός δεν λειτούργησε με τους γνωστούς του χρόνους και η λύση δόθηκε μέσα σε μόλις τρεις ημέρες.


Ως εκ θαύματος, το μέγαρο «Υπατία», στη συμβολή της Πατησίων με την οδό Ηπείρου 2, άνοιξε τις πύλες του, για να φιλοξενήσει στα πολυτελή του σαλόνια τους απεργούς πείνας, που διεκδικούσαν άδεια εργασίας και παραμονής στη χώρα.


Ως ένδειξη ευγνωμοσύνη ο εκπρόσωπος των μεταναστών προειδοποίησε τις αρχές να μην προσπαθήσουν να τους απομακρύνουν από το μέγαρο μετά από μερικές ημέρες διότι όπως, «Αν κάνετε το λάθος και μπείτε μέσα, να φέρετε μαζί σας και φέρετρα. Δεν θα φύγουμε ζωντανοί από εδώ!».


Επιπλέον άτομα τα οποία «συμπαθούσαν» τον αγώνα των μεταναστών και στο παρελθόν είχαν εργαστεί ως σύμβουλοι υπουργών της κυβέρνησης, προειδοποιούσαν μέσω ιστοσελίδων την ελληνική κοινή γνώμη
ότι αν ανοίξει το ρουθούνι κάποιου από τους μετανάστες του μεγάρου θα καιγόταν η Αθήνα ….


Σχεδόν ένα χρόνο αργότερα και συνεπεία της οικονομικής κρίσης, ένας μεγάλος αριθμός συνανθρώπων μας αναζητά καθημερινά καταφύγιο σε διάφορα ανά την Αθήνα εγκαταλελειμμένα κτίρια, ενώ στους 1.250 ανέρχονται εκείνοι που κοιμούνται σε πεζοδρόμια, παγκάκια και πλατείες.


Τι κάνουν γι' αυτούς τους συμπολίτες μας οι αρμόδιες αρχές; Λίγα και περιορισμένης διάρκειας λύσεις που δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα αποτελεσματικά.


Μετά από όλα αυτά διερωτάται κανείς, γιατί ήταν άλλα τα αντανακλαστικά της πολιτείας στην περίπτωση των μεταναστών-καταληψιών και άλλα στην περίπτωση των ανήμπορων βασανισμένων συμπολιτών μας που η οικονομική κρίση τους έφερε σε μία αληθινά τραγική κατάσταση με αποτέλεσμα να χάσουν το βιός, την αξιοπρέπεια και τα σπίτια τους ;


Γιατί δεν βρέθηκε μια «Υπατία» να προσφέρει τη φιλόξενη αγκάλη της στους άστεγους της Αθήνας; Εκείνοι εξάλλου δεν κατέλαβαν κανένα δημόσιο κτίριο ή πανεπιστημιακό ίδρυμα, απειλώντας ότι θα το εγκαταλείψουν μόνο μέσα σε φέρετρα...


Όπως φαίνεται σε αυτή την χώρα δικαίωμα στην ζωή και στην συμπαράσταση έχουν μόνο οι μετανάστες και όχι οι βασανισμένοι Έλληνες αφού για αυτούς δεν υπάρχουν ΜΚΟ με διεθνή χρηματοδότηση. Από την άλλη πλευρά, η πολιτική ελίτ της χώρας έχει δείξει πόσο "νοιάζεται" για αυτούς.


Δυστυχώς ο μέσος Έλληνας δεν έχει καταλάβει ότι την χώρα την κυβερνά μία ελίτ που έχει σπουδάσει στο εξωτερικό, η οποία τον βλέπει με υπεροψία ως πολίτη β’ κατηγορίας ενός κατώτερου Θεού, μία ελίτ που ακολουθεί «πιθηκίζοντας» τα αρρωστημένα πρότυπα των ξένων πολιτικών ελίτ.


Για άλλη μία φορά το κράτος αδιαφορεί για τον Έλληνα πολίτη δίνοντας όμως προκλητικά προτεραιότητα στις ανάγκες των πολιτών άλλων κρατών, γιατί πολύ απλά είναι μέρος μίας συγκεκριμένης πολιτικής πολτοποίησης της κοινωνίας και γιατί πως να το κάνουμε είναι politically correct.


Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr 02-02-2012

Κυριακή 29 Ιανουαρίου 2012

Η ανατριχιαστικά διαπλεκόμενη δομή της "φωλιάς του κτήνους"

29-01-2012



«Άφησέ με ελεύθερο να εκδίδω και να ελέγχω τα χρήματα ενός έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος ψηφίζει τους νόμους του», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά ο M.A. Rothschild, επιφανές μέλος της ομώνυμης οικογένειας, η οποία ίδρυσε στα τέλη του 18ου αιώνα τα γνωστά τραπεζικά και χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
Το περιοδικό «Crash» δημοσιεύει ένα γράφημα του 2009, που αναδημοσιεύουμε από το newsbeast.gr και το οποίο περιγράφει τη διαπλεκόμενη δομή της Τράπεζας Διεθνών Διακανονισμών, της περίφημης «φωλιάς του κτήνους», όπως την αποκαλούν.
[Αξίζει εδώ να επισημάνουμε ότι υπάρχει σημαντικό αφιέρωμα στο εν λόγω θέμα, το οποίο παραμένει καθώς φαίνεται δραματικά επίκαιρο, στο τελευταίο τεύχος του περιοδικού ΠΟΛΕΜΟΣ & ΙΣΤΟΡΙΑ -Νο 156, Ιανουάριος 2012- με τίτλο"1939-1945 Β' ΠΠ - Ο άγνωστος πόλεμος στην οικονομία και στις μυστικές επιχειρήσεις". Σχετική αναφορά γίνεται και στη συνέχεια του παρόντος κειμένου]Ο Αμερικανοκαναδός οικονομολόγος J.K. Galbraith, γνωστός υπέρμαχος του φιλελευθερισμού, είχε τονίσει ότι «Η διαδικασία, με την οποία οι τράπεζες δημιουργούν νέο χρήμα, είναι τόσο απλή, που το μυαλό αηδιάζει».Η Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών (ΤΔΔ) είναι ένας διεθνής οργανισμός αποτελούμενος από κεντρικές τράπεζες, που «υποβοηθά τη διεθνή νομισματική και χρηματοοικονομική συνεργασία και δρα ως μια τράπεζα για τις κεντρικές τράπεζες». Δεν βρίσκεται υπό τον έλεγχο καμίας εθνικής κυβέρνησης.

Η ΤΔΔ λειτουργεί μέσα από υποεπιτροπές και γραμματείες, αλλά και μέσω του ετήσιου Γενικού Συμβουλίου όλων των μελών της, όπως αναφέρει σε δημοσίευμά του το περιοδικό «Crash». Επίσης, παρέχει τραπεζικές υπηρεσίες, μόνο όμως στις κεντρικές τράπεζες ή σε άλλους διεθνείς οργανισμούς. Εδρεύει στη Βασιλεία της Ελβετίας και δημιουργήθηκε με τις Συμφωνίες της Χάγης του 1930. Το όνομά της στα αγγλικά είναι Bank for International Settlements (BIS), στα γαλλικά Banque des Reglements Internationaux (BRI), και στα ιταλικά Banca dei Regolamenti Internazionali (BRI). Διαθέτει γραφεία αντιπροσώπων στο Χονγκ Κονγκ και στην πόλη του Μεξικό.






Το 1966 ο Dr. Carroll Quigley, καθηγητής Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Georgetown και μέντορας του τότε νεαρού Bill Clinton, στο βιβλίο του με τίτλο: «In Tragedy and Hope: A History of the World in Our Time», που μεταφράζεται ελεύθερα «Μεταξύ Τραγωδίας και Ελπίδος: Μια Ιστορία του Κόσμου στον Καιρό μας», αποκάλυψε το ρόλο του στα παρασκήνια της μητέρας όλων των τραπεζών σήμερα, της Bank for International Settlements (BSI).

Οι αποκαλύψεις του είναι πολύ αξιόπιστες, διότι εκεί μέσα γαλουχήθηκε από αυτή την παντοδύναμη κλίκα, των Rothschild και των λοιπών βρικολάκων του αίματος και του ιδρώτα των λαών της Γης. Αυτός στο βιβλίο του τους αποκαλούσε «Οι Διεθνείς Τραπεζίτες» και μας λέει ότι ασπάστηκε τις ιδέες και τα πιστεύω όλων αυτών των εξολοθρευτών της ελπίδας και των ονείρων των κοινών ανθρώπων!

Αυτή η τράπεζα, λοιπόν, είναι ιδιοκτησία Κεντρικών Τραπεζών διαφόρων χωρών, οι οποίες Κεντρικές Τράπεζες με τη σειρά τους είναι ιδιωτικές εταιρείες που ανήκουν σε άλλες τραπεζικές εταιρείες, που ανήκουν κυρίως στους Rothschilds, στους Rockefellers και στο συνάφι τους. Μεγάλη ιστορία με αυτή την τράπεζα BIS μετά το τέλος του πολέμου, καθώς είχε κατηγορηθεί ότι ξέπλενε κλεμμένα, τιμαλφή και χρυσό των Ναζί στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!Κλειδί της επιτυχίας αυτού του τραπεζικού δικτύου, συνεχίζει ο Dr. Quigley, θα είναι ότι οι διεθνείς τραπεζίτες θα εξουσιάζουν και θα χειραγωγούν τις εθνικές οικονομίες των κρατών, αλλά προς τα έξω θα φαίνεται ότι αυτό γίνεται από τους πολιτικούς...

Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr

Σάββατο 28 Ιανουαρίου 2012

Οι τρελαμένοι Σέρβοι των Σκοπίων... για την όμορφη Θεσσαλονίκη



Επιστολή διαμαρτυρίας των ομογενών στον Obama για τον Αμερικανό Αναπλ. Υφ. Εξωτερικών 27-01-2012  defencenet.gr

Για άλλη μία φορά οι Έλληνες της διασποράς αποδεικνύουν ότι και εθνικά αντανακλαστικά διαθέτουν και παρακολουθούν τα εθνικά θέματα καθ ξέρουν να τιμούν το όνομα που κατέχουν σε αντίθεση με τους νεοέλληνες της πρώην ευμάρειας, της αδιαφορίας και του ατομικισμού.



Πιο συγκεκριμένα επιστολή διαμαρτυρίας προς τον Αμερικανό πρόεδρο ουσιαστικά εν μέσω προεκλογικής περιόδου έστειλε η Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ και τα μέλη των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο με θέμα την απαράδεκτη συμπεριφορά του Αμερικανού Αναπληρωτή Υφυπουργού Εξωτερικών Φίλιπ Ρίκερ κατά την διάρκεια αγώνα χειροσφαίρισης μεταξύ των εθνικών ομάδων της Τσεχίας και των Σκοπίων στις 19 Ιανουαρίου, 2012.


Ο Αμερικανός Αναπληρωτής Υφυπουργός Εξωτερικών παρακολούθησε τον συγκεκριμένο αγώνα και δεν αντέδρασε καθόλου όταν οι οπαδοί της ομάδας της ΠΓΔΜ ξεδίπλωσαν μία γιγαντιαία σημαία με το αστέρι της Βεργίνας που υψώθηκε και κάλυπτε το μισό γήπεδο καταπατώντας έτσι την ενδιάμεση συμφωνία του 1995.


Επιπρόσθετα ο Αμερικανός υφυπουργός φωτογραφήθηκε και με την εθνική ομάδα χειρόσφαιρας της ΠΓΔΜ στην πρώτη σελίδα της Σκοπιανής εφημερίδας «Fokus» με τον τίτλο: «Ο Ρίκερ επίσης τραγούδησε για τη φυλή του Goče» όπου το τραγούδι για την φυλή του Goče περιλαμβάνει τον ακόλουθο στίχο «Βγες έξω παλληκάρι στη βεράντα και χαιρέτισε τη γενιά του Goče Delčev...σήκωσε το χέρι σου ψηλά ...πάμε για να κατακτήσουμε την κοιλάδα της Θεσσαλονίκης!».


Δυστυχώς ο Αμερικανός υφυπουργός προφανώς λόγω άγνοιας, που δεν δικαιολογείται για την θέση που κατέχει, δεν αντέδρασε με την ανάρτηση της σημαίας ενώ αντίστοιχα δεν υπήρξε και αμερικανική αντίδραση για το δημοσίευμα το οποίο παρουσιάζει τον Αμερικανό αξιωματούχου να συμβαδίζει με τις αλυτρωτικές προθέσεις των φίλων και γειτόνων μας οι οποίοι έχουν μετατρέψει το τραγούδι αυτό «..πάμε για να κατακτήσουμε την κοιλάδα της Θεσσαλονίκης!» σε δεύτερο εθνικό τους ύμνο.


Δυστυχώς η υπερεθνικιστική κυβέρνηση των Σκοπίων, ένα θέμα για το οποίο οι προοδευτικές δυνάμεις στην Ελλάδα δεν ασχολούνται καθόλου, έχει καταφέρει να φανατίσει ένα μεγάλο μέρος του λαού. Από την άλλη πλευρά ο Αμερικανός αξιωματούχος έπεσε στην παγίδα της προπαγάνδας των γειτόνων. Αυτά όμως είναι τα Βαλκάνια και άμεση θα έπρεπε να είναι η δική μας αντίδραση που τελικά όμως δεν ήρθε από το ΥΠΕΞ αλλά από τους ομογενείς. Ακολουθεί η επιστολή.








Προς: κ Μπαράκ Ομπάμα
Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής
1600 Pennsylvania Ave. NW
Washington DC, 20502


Αγαπητέ Κύριε Πρόεδρε,


Τα μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ (μια από τις μεγαλύτερες ελληνικές οργανώσεις στις ΗΠΑ), και μέλη των Παμμακεδονικών Ενώσεων ανά την υφήλιο, προερχόμενα από τη Μακεδονία (τη βόρεια περιοχή της Ελλάδας) σας αποστέλλουμε αυτή την επιστολή.


Επιθυμούμε να σας μεταφέρουμε τις ανησυχίες μας για τα γεγονότα που συνέβησαν στο Ευρωπαϊκό τουρνουά της Χειρόσφαιρας (Χάντμπολ) την περασμένη εβδομάδα στο Νις της Σερβίας όπου παραβρέθηκε ο κ. Φίλιπ Ρίκερ, Αναπληρωτής Υφυπουργός Εξωτερικών στον αγώνα μεταξύ των εθνικών ομάδων της Τσεχίας και των Σκοπίων στις 19 Ιανουαρίου, 2012.


Χωρίς αμφιβολία, τα γεγονότα αυτά είναι προσβλητικά για το ελληνικό έθνος και η δική του παρουσία όταν τραγουδούσαν τα αλυτρωτικά τραγούδια της ΠΓΔΜ μπορεί να χαρακτηριστεί ως διπλωματική γκάφα [1, 2]. Στη συνέντευξη που έδωσε στο Δίκτυο της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας Χειρόσφαιρας εκείνη την ημέρα εξήρε τη «διπλωματία των σπορ», αλλά έδειξαν τον κ. Ρίκερ να χειρονομείτε θετικά προς την κατεύθυνση των Σκοπιανών όταν τραγουδούσαν τα αλυτρωτικά τραγούδια κατά της Ελλάδος . Ίσως να μην κατάλαβε τι πραγματικά μετέφεραν οι στίχοι των φιλάθλων, αλλά σίγουρα δεν ανταποκρίνονταν στην έννοια της «διπλωματίας των σπορ», η οποία πρέπει να υπερβαίνει τις πολιτικές διαφορές και να φέρνει τους λαούς πιο κοντά μεταξύ μας.


Κρίνουμε πως οι οπαδοί της Σκοπιανής ομάδας κρατώντας την προηγούμενη σημαία των Σκοπίων (χρησιμοποιώντας ελληνικό σύμβολο που σημαίνει πως ο ιδιοκτήτης αυτού του συμβόλου είναι τα Σκόπια) έκαναν επίδειξη αλυτρωτισμού κατά της Ελλάδας κατά παράβαση της Ενδιάμεσης Συμφωνίας του 1995 μεταξύ Αθήνας και Σκοπίων, και της απόφασης του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, τον Δεκέμβριο του 2011.


Αν ο κ. Υφυπουργός δεν είδε τις μικρές σημαίες τότε είμαστε σίγουροι πως δεν του διέφυγε η γιγαντιαία σημαία που υψώθηκε και κάλυπτε το μισό γήπεδο. Επιπλέον, θα θέλαμε να σας ενημερώσουμε ότι το τραγούδι που τραγουδούσαν οι οπαδοί ονομάζεται «Izlezi Momče» ή «Νεαρό παιδί/ παλληκάρι» και οι στίχοι είναι:
«Βγες έξω παλληκάρι στη βεράντα και χαιρέτισε τη γενιά του Goče Delčev...σήκωσε το χέρι σου ψηλά ...πάμε για να κατακτήσουμε την κοιλάδα της Θεσσαλονίκης!»


Φωτογραφήθηκε και με την εθνική ομάδα χειρόσφαιρας της ΠΓΔΜ στην πρώτη σελίδα της Σκοπιανής εφημερίδας «Fokus» με τον τίτλο: «Ο Ρίκερ επίσης τραγούδησε για τη φυλή του Goče» [2]. Δυστυχώς η παρουσία και η ανοχή του χρησιμοποιήθηκαν από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της ΠΓΔΜ ως έμμεση υποστήριξη της χώρας σε...Τι ακριβώς; Μήπως την κατάκτηση της βόρειας ελληνικής περιοχής; Αυτό το άσμα με τα αλυτρωτικά υπονοούμενα, από φίλαθλους και παίκτες εθνικών αθλητικών ομάδων είναι περιττό να πούμε πως είναι ένα νέο φαινόμενο στην ΠΓΔΜ [3]. Ενώ κατανοούμε ότι αυτά είναι μόνο αθλητικά γεγονότα, και ενώ γνωρίζουμε επίσης ότι δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται αλυτρωτικές σημαίες από αξιωματούχους των Σκοπίων, παρ’ όλα αυτά αισθανόμαστε ότι εκφράζουν τη στάση μιας μεγάλης βάσης του πληθυσμού και θέσεις επισήμων κύκλων της ΠΓΔΜ.


Είναι κακόγουστα παραδείγματα μιας κοινωνίας με μανιώδεις ιδέες αλυτρωτισμού σχετικά με το τι είναι η πατρίδα, η ιστορία, και η θέση τους στα Βαλκάνια. Συνεπώς, είναι καθήκον της διεθνούς κοινότητας να σταματήσει τον κατήφορο του εθνικισμού που απορρέει από τα Σκόπια, και όχι να δείχνει υποστήριξη. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η χρήση του ελληνικού ονόματος «Μακεδονία» από τα Σκόπια, και αυτό ήταν φανερό από την αρχή. Το πρόβλημα είναι ο υπερεθνικισμός της κυβέρνησης των Σκοπίων.


Επίσης, θέλουμε να γνωρίζετε ότι η κυβέρνηση των Σκοπίων και οι πολίτες (τόσο εντός όσο και εκτός της χώρας τους) έχουν αυξήσει τη ρητορική τους εναντίον των γειτόνων τους κατά τα τελευταία χρόνια και φοβόμαστε ότι δεν έχει φτάσει στο κρεσέντο.


Από τον πρώην υπουργό Εξωτερικών Αντόνιο Μιλοσόσκι που υποστήριξε πως δεν υπήρξε ποτέ Μακεδονία στην Ελλάδα πριν από το 1988, από επίσημες οργανώσεις της Σκοπιανής διασποράς που υποστηρίζουν τα ίδια αλλά και αμφισβητούν την εδαφική κυριαρχία της Ελλάδας ζητώντας την «Ενωμένη Μακεδονία» [4, 5], από μεγάλο πανό της «Ενωμένης Μακεδονίας» κατά τη διάρκεια επίσημων εκδηλώσεων στα Σκόπια με παρουσία των υψηλότερων στελεχών της κυβέρνησης [6], μέχρι την «κηδεία της Ελλάδας» της περασμένης εβδομάδας και το κάψιμο της σημαίας στο καρναβάλι της πόλης της Vevčani [7-9] με κυβερνητική υποστήριξη, και τώρα με τα αθλητικά γεγονότα, η κοινωνία των Σκοπίων προχωρεί σε επικίνδυνο δρόμο για την σταθερότητα και ειρήνη στην περιοχή.


Όλες οι καταγγελίες της Ελλάδας για αυτά τα συμβάντα έχουν αντιμετωπιστεί με περιφρόνηση, γελοιοποίηση, και με δήθεν έκπληξη από τα ΜΜΕ των Σκοπίων. Ως αποτέλεσμα, η κυβέρνηση με την οποία ο κ. Ρίκερ συνεργάστηκε ως Πρέσβης των ΗΠΑ μέχρι το 2011, δεν αντικατοπτρίζει μια χώρα που είναι ώριμη για να εισέλθει στους διεθνείς οργανισμούς ως ένα φιλικό – ισότιμο προς την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου – κράτος.


Δεν θεωρούμε αυτά τα γεγονότα ως μεμονωμένα ή ασήμαντα και αισθανόμαστε ότι δεν είναι πρέπον για υψηλόβαθμους αξιωματούχους των ΗΠΑ να παραμένουν σιωπηλοί, αλλά πόσο μάλλον να συνδέονται με αυτά.


Κύριε Πρόεδρε, απαιτούμε μερικές εξηγήσεις.


Με εκτίμηση,




Κώστας Χατζηστεφανίδης Δημήτρης Χατζής
Ύπατος Πρόεδρος Ύπατος Γραμματέας
Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ Παμμακεδονικής Ένωσης ΗΠΑ




Παύλος Κωτρότσιος
Πρόεδρος Ελληνοαμερικανικού Εθνικού Συμβουλίου

Παρασκευή 27 Ιανουαρίου 2012

ΠΑΛΑΙΑ ΚΑΙ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ Orwell vs Huxley



HOW THINGS HAVE CHANGED!







Η δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα. Του μαθητή της 6ης Δημοτικού Πέτρου Σαλ.......



Η δημοκρατία γεννήθηκε πρώτη φορά πριν από χιλιάδες χρόνια στην Ελλάδα και μετά απλώθηκε σ' όλο τον κόσμο πολύ γρήγορα, παρόλο που δεν υπήρχε Ιντερνετ. Η δημοκρατία είναι το πιο σπουδαίο από τα πολιτεύματα, είναι πολύ καλό πράγμα.
Αν δεν ήταν, θα την είχαμε καταργήσει όπως τα θερμόμετρα με τον υδράργυρο.
Δημοκρατία στην Ελλάδα σήμερα σημαίνει να μπορείς να λες ελεύθερα τη γνώμη σου, φτάνει να συμφωνεί μαζί σου ο Πρετεντέρης, η Τρέμη και ο Πρωτοσάλτης. Δημοκρατία επίσης είναι να μπορείς να διαδηλώνεις ελεύθερα για ό, τι πράγμα θέλεις.
Υπάρχουν χιλιάδες διαδηλώσεις για να πηγαίνεις κάθε τόσο. Θα ήθελα κι εγώ να πάω σε μια διαδήλωση που θα λέει ότι μπορούμε να τρώμε ελεύθερα σουβλάκια, τσίζμπουρκερ και άλλα σκατοφαγιά κάθε μέρα κι όχι 1 φορά το μήνα, αλλά δεν έχει φτιαχτεί ακόμα τέτοια διαδήλωση.
Σ' αυτές που γίνονται σήμερα οι μεγάλοι διαδηλώνουν για το ίδιο πράγμα αλλά ξεχωριστά.
Άμα βρεθούνε όλοι αυτοί που κατεβαίνουν στους δρόμους μαζί, μπορεί να τσακωθούνε και να αρχίσουνε τις μπουνιές.
Στις διαδηλώσεις περνάς ωραία, είναι σκέτη περιπέτεια, αρκεί να φοράς μάσκα, γυαλιά και να αντέχεις το ξύλο.
Οι μεγάλοι που πηγαίνουν σ' αυτές καλά θα κάνουν να αγοράζουν δικά τους γυαλιά γιατί την τελευταία φορά που πήγε ο μπαμπάς μου, μου πήρε τα γυαλιά του κολυμβητηρίου για να μην τον τσούζουν τα μάτια του και μου τα έχασε. Εγώ νεύριασα και μετά ...τσακώθηκε με τη μαμά που τον έλεγε άχρηστο και πως αν ήταν άξιος θα έτρωγε κι αυτός μερικά λεφτά από αυτά που τρώγανε και οι άλλοι και τώρα δε θα αναγκαζόταν να τρέχει στις διαδηλώσεις, και να τρώει ξύλο, 40 χρονών άνθρωπος, αλλά δεν πολύ κατάλαβα τι εννοούσε.
Στη Δημοκρατία ψηφίζεις όποιον θέλεις για να γίνει βουλευτής και μετά άμα δε σου αρέσει μπορείς να τον βρίσεις, να τον φασκελώσεις ή να του πετάξεις αυγό ελεύθερα. Αυτός όμως όσες βρισιές κι αν ακούσει δεν το κουνάει από τη θέση του, δεν καταλαβαίνει Χριστό.
Οι διαφορετικοί βουλευτές μέσα στη Βουλή φωνάζουν, τσακώνονται, κάνουν τους εχθρούς και τους μαλωμένους και καμιά φορά βρίζουν ο ένας τον άλλο. Ένας είπε τους άλλους γαϊδούρια προ καιρού και μετά αυτοί τον κάνανε Υπουργό.
Άρα στη Δημοκρατία μπορείς να βρίζεις ελεύθερα άμα είσαι μεγάλος. Άμα πάλι είσαι μικρός, μπορεί να σε βάλει η δασκάλα τιμωρία γιατί είπες το Θοδωρή, μαλακοπίτουρα.
Σήμερα στην Ελλάδα έχουμε Δημοκρατία που είναι καλή. Το αντίθετο της Δημοκρατίας είναι η Χούντα που είναι κακή.
Είναι αυτή που είχε ο μπαμπάς όταν ήταν μικρός. Στη Χούντα δεν κάνουν εκλογές και δεν κλείνουν τα σχολεία 4 μέρες.
Ούτε τώρα κάνουμε εκλογές γιατί θα είναι καταστροφή για τον τόπο, λένε όλοι στις τηλεοράσεις, που δε θέλουν να χάνουμε μαθήματα και να μείνουμε αγράμματοι. Σήμερα έχουμε για πρωθυπουργό έναν πολύ καλό κύριο τον Παπαδήμο που αρέσει πολύ στη γιαγιά γιατί είναι σοβαρός, όμορφος, τα λέει ωραία απέξω χωρίς να τα διαβάζει σαν τον προηγούμενο, και έχει έρθει απ' το εξωτερικό.
Η γιαγιά που έχει Αλσχάιμερ νομίζει ότι είναι ο βασιλιάς και απορεί γιατί δε φοράει στολή. Το βασιλιά δεν τον είχε ψηφίσει κανείς για να μας κυβερνά, αλλά ούτε και τούτον τον έχει ψηφίσει κανείς, γι' αυτό μπερδεύεται η γιαγιά.
Δημοκρατία ακόμα είναι να κάνεις ότι λένε οι πιο πολλοί. Στο σχολείο μου δεν έχουμε δημοκρατία γιατί ενώ είμαστε 25 παιδιά στην τάξη, κάνουμε πάντα αυτό που θέλει η δασκάλα μας.
Στο σπίτι μας πάλι έχουμε δημοκρατία. Κάνουμε πάντα αυτό που θέλουμε ο αδερφός μου, η μαμά μου κι εγώ.
Είμαστε πιο πολλοί απ' τον μπαμπά μου. Είμαστε ο λαός. Και ο μπαμπάς είναι ένας καλός κυβερνήτης που μας ακούει.
Και στην Ελλάδα έχουμε δημοκρατία και στο σπίτι έχουμε δημοκρατία και θα ήμασταν όλοι ευτυχισμένοι αν εκτός από δημοκρατία, ο μπαμπάς είχε και δουλειά.....
Πηγη: Daniele Bonny (Δανιηλία) <<< facebook

Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012

Ο Έλληνας που δεν έχει ανάγκη την ΔΕΗ και τα Βενζινάδικα



Τρίτη 17 Ιαν 2012   Πηγή:ΕΘΝΟΣ


O 50χρονος ηλεκτρολόγος-ηλεκτρονικός έχει καταφέρει να αποκτήσει πλήρη ενεργειακή αυτονομία στο σπίτι του με χρήση αιολικής και ηλιακής ενέργειας, αλλά και να μετακινείται με καύσιμο από σάπια φρούτα.


Τρία χρόνια έχει να πατήσει το πόδι του σε βενζινάδικο και 16 χρόνια να του έρθει ο λογαριασμός της ΔΕΗ και φυσικά ούτε τώρα του ήρθε το… χαράτσι!
Πρόκειται για τον 50χρονο «πολυμήχανο» ερασιτέχνη ερευνητή Μιχάλη Καλογεράκη, ένθερμο οπαδό της πράσινης ενέργειας, ο οποίος έχει εγκαταστήσει στο σπίτι του στις Γούρνες Ηρακλείου τη δική του «ΔΕΗ», το δικό του παρασκευαστήριο καυσίμου, αλλά και τους δικούς του αυτοσχέδιους… αντιδραστήρες, όπου προχωρεί σε διάσπαση υδρογόνου και οξυγόνου.


Ο Μιχάλης Καλογεράκης, ηλεκτρολόγος-ηλεκτρονικός στο επάγγελμα, έχει καταφέρει επί χρόνια να έχει πλήρη ενεργειακή αυτονομία στο σπίτι του με τη χρήση αιολικής και ηλιακής ενέργειας. Παράλληλα, στην αποθήκη του σπιτιού του παράγει το οικολογικό καύσιμο από ζαχαροκάλαμο και σάπια φρούτα, το οποίο, σε συνδυασμό με μια μικρή μετατροπή στον κινητήρα της μηχανής του, του έχει δώσει μέχρι σήμερα πάνω από 25.000 δωρεάν χιλιόμετρα.






«Εχω μετατρέψει την αναλογία καυσίμου – αέρα. Η βενζίνη θέλει περισσότερο οξυγόνο για να αναφλεγεί, ενώ το αλκοόλ πολύ λιγότερο», δηλώνει στο «Εθνος» ο ερασιτέχνης ερευνητής προσθέτοντας ότι η πατέντα του βασίζεται στην επεξεργασία του οινοπνεύματος από τα σάπια φρούτα και τη ζάχαρη και στη μετατροπή που έχει κάνει ο ίδιος στον κινητήρα της μοτοσικλέτας του. Το τελικό μείγμα, λέει, είναι σαν μια πολύ δυνατή ρακή, 75 βαθμών, και αν κάποιος το αραιώσει μπορεί να το πιει χωρίς κανένα πρόβλημα.


Η παραγωγή, όπως αναφέρει, γίνεται «από χαλασμένα φρούτα που έχουν ζάχαρη ή και από ζαχαροκάλαμα τα οποία χρησιμοποιώ. Λιώνουμε τα προϊόντα και βάζουμε λίγη μαγιά μαγειρικής και νερό. Μέσα σε λίγα 24ωρα έχουμε έτοιμο καύσιμο για απόσταξη αλλά χρειάζεται να ρίξουμε ακόμα και μαγειρική σόδα, η οποία διαλύει τα οξέα που είναι ακίνδυνα για τον άνθρωπο, επικίνδυνα όμως για τα μέταλλα. Στη συνέχεια ακολουθεί η απόσταξη, η οποία γίνεται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Δεν καίμε δηλαδή καύσιμο, αλλά απλώς χρησιμοποιούμε το περίσσευμα από τα φωτοβολταϊκά».




Πειράματα


Καθημερινά, το σύστημα του 50χρονου μπορεί να παράγει πάνω από 10 λίτρα καυσίμου, ενώ έγινε γνωστό ότι τα ίδια καύσιμα μπορεί, πέρα από το μηχανάκι, να χρησιμοποιηθούν και για τα αυτοκίνητα αρκεί να γίνει η σχετική μετατροπή του κινητήρα τους. «Εχω κάνει πείραμα τροποποιώντας κινητήρα εσωτερικής καύσης, το οποίο πέτυχε, αλλά δεν έχω τα χρήματα να το χρησιμοποιήσω σε αυτοκίνητο», τονίζει.


Ο κ. Καλογεράκης έχει εγκαταστήσει και λειτουργεί στην αποθήκη του σπιτιού του τους δικούς του αυτοσχέδιους αντιδραστήρες, μέσω των οποίων το νερό παράγει ρεύμα και θέρμανση.






«Οταν έχεις ήλιο, νερό, αέρα, έχεις τα πάντα. Η χώρα μας έχει απλόχερα από τον Θεό όλα αυτά τα πλεονεκτήματα και θα πρέπει οι πολιτικοί μας σε αυτή τη δύσκολη κατάσταση, που βρίσκεται η χώρα μας, να δώσουν κίνητρα και κατευθύνσεις για την πράσινη ενέργεια ώστε να πάμε μπροστά», σημειώνει και προειδοποιεί ότι «πολύ σύντομα θα έρθει η ώρα που το νερό θα αντικαταστήσει τα κλασικά υγρά και ορυκτά καύσιμα που καταστρέφουν τον πλανήτη».


Εξηγεί, μάλιστα, πώς μπορεί να συμβεί κάτι τέτοιο. «Ξεκινάμε με την κατασκευή ενός πολύ αποδοτικού αντιδραστήρα από ανοξείδωτο χάλυβα που θα διασπάσει το νερό στα συστατικά του. Οταν λέμε ”αποδοτικό” σημαίνει ότι αποδίδει με μία κιλοβατώρα 200 λίτρα αερίου καυσίμου. Το υδρογόνο και το οξυγόνο αποθηκεύονται σε μια δεξαμενή.


Από τη δεξαμενή μέσω διαφόρων συστημάτων ασφαλείας μπορεί να καταλήξει σε ένα καυστήρα για θέρμανση, σε μια κουζίνα ή σε ένα αυτοκίνητο. Η ενέργεια που χρειάζεται ο αντιδραστήρας για να διασπάσει το νερό δίδεται από φωτοβολταϊκά ή ανεμογεννήτρια.




Με αυτό τον τρόπο επιτυγχάνουμε την απόλυτη σταθεροποίηση των ανανεώσιμων μορφών ενέργειας». Ο Μ. Καλογεράκης κινεί το μηχανάκι του με καύσιμο που παράγει από ζάχαρη, ζαχαροκάλαμο και σάπια φρούτα


 – Μανόλης Κοκολάκης