Τρίτη 4 Οκτωβρίου 2011

SOS κατι πρέπει να κάνουμε

Το ΠΑΣΟΚ ψυχορραγεί, η Ελλάδα πεθαίνει

Του Σταύρου Χριστακόπουλου

Σαν σήμερα, πριν από δύο χρόνια, όταν το ΠΑΣΟΚ έπαιρνε θριαμβευτικά τις εκλογές με 43,9% και 160 έδρες, προφανώς κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν πίστευε στα σοβαρά ότι... «λεφτά υπάρχουν». Αντιθέτως, όπως λέγαμε τότε, οι περισσότεροι ανέμεναν ότι θα υποβληθούμε σε θυσίες για να ισορροπήσει μια Ελλάδα που φαινόταν να παραπατά εν μέσω της παγκόσμιας κρίσης. Το ΠΑΣΟΚ είχε λάβει από τον ελληνικό λαό μια ηχηρή εντολή. Η οποία, όμως, μια διετία μετά, μοιάζει με ράκος – όπως ολόκληρη η χώρα.

Επίσης τότε σημειώναμε στο «Π» ότι σχεδόν κανείς δεν θα είχε αντίρρηση να υποβληθεί σε θυσίες, αρκεί αυτές να συνοδεύονταν από δύο προϋποθέσεις: ότι δεν θα ήταν άδικες και ότι θα έδιναν προοπτική εξόδου από την κρίση.

Σήμερα όχι μόνο δεν τηρείται καμιά από τις δύο προϋποθέσεις, αλλά τόσο η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ όσο και ο επικεφαλής της Γ. Παπανδρέου έχουν προκαλέσει μια άνευ προηγουμένου καταστροφή, η οποία υπάρχει ορατός πλέον κίνδυνος να γίνει μη αναστρέψιμη. Τουλάχιστον όχι χωρίς τεράστιες θυσίες.

Η Ελλάδα βρίσκεται έρμαιο στα χέρια των δανειστών της, δεσμευμένη με όρους πρωτοφανείς, σαν να επρόκειτο για εμπορική επιχείρηση (όπως ανερυθρίαστα την παρομοιάζει ο ίδιος ο πρωθυπουργός της), παραιτημένη από σχεδόν κάθε κυριαρχικό δικαίωμα και, κυρίως, από κάθε ασυλία που δικαιούται ως χώρα.

Ακόμη χειρότερα, στο όνομα της «σωτηρίας από την πτώχευση», σήμερα βρίσκεται όχι μόνο ένα βήμα πριν από αυτήν, αλλά και υπό καθεστώς κατάσχεσης κάθε έννοιας δημόσιας – και όχι... «κρατικής»! – περιουσίας, διάλυσης κάθε ίχνους κράτους πρόνοιας, απαλλοτρίωσης κάθε εργασιακού δικαιώματος, μαζικής και σχεδόν καθολικής εκπτώχευσης των Ελλήνων.

Υποχείριο των διεθνών δανειστών, η κυβέρνηση αυτή κατάφερε, αφού η ίδια προκάλεσε («Τιτανικός» κ.λπ.) τη ραγδαία επιδείνωση της διεθνούς θέσης της Ελλάδας, να οδηγήσει δέκα εκατομμύρια ανθρώπους σιδηροδέσμιους στην γκιλοτίνα της απόλυτης φτώχειας, του πλήρους ξεπουλήματος και της ξένης εξάρτησης.

Το κόμμα που σημάδεψε τη μεταπολίτευση και εξέφρασε όσο κανένα άλλο την παρασιτική και καταστροφική «λογική» της σήμερα ψυχορραγεί αφού πρώτα έχει εμπλέξει τη χώρα σε μια παγίδα οικονομικού, κοινωνικού και εθνικού θανάτου.

● Στην καλύτερη εκδοχή, έπαιξε το μέλλον της χώρας σαν κοινός χαρτοπαίκτης και έχασε τα πάντα.

● Στη χειρότερη – και πιο εφιαλτική – οδήγησε, όπως όλο και περισσότερα στοιχεία δείχνουν, σχεδιασμένα στη χρεοκοπία και τον διεθνή οικονομικό και πολιτικό έλεγχο – με τα αποτελέσματα που όλοι σήμερα βιώνουμε.

Με δεκάδες αυταπόδεικτα ψέματα, με απίστευτο κυνισμό, με συκοφαντίες, με ναζιστικής υφής προπαγάνδα περί «συλλογικής ευθύνης», με γελοίους θεατρινισμούς και κροκοδείλια δάκρυα, με τη δανειακή σύμβαση με την τρόικα ακόμη και σήμερα να παραμένει επτασφράγιστο μυστικό, με καταστρατήγηση νόμων και συντάγματος, με πλήρη συνενοχή της αξιωματικής αντιπολίτευσης, πήρε έναν δρόμο που από την αρχή ήταν βέβαιο ότι οδηγεί στην καταστροφή. Όσοι από τότε προειδοποιούσαν, έμειναν με την πικρή γεύση της επιβεβαίωσης.



Εκτός ελέγχου το χρέος – τζάμπα οι θυσίες


Η κυβέρνηση έβαλε την Ελλάδα και τον ελληνικό λαό σε μια τρομερή περιπέτεια με αιτιολογία το χρέος της. Σήμερα η εικόνα που βγαίνει από το προσχέδιο προϋπολογισμού – αν δεχθούμε όλα τα στοιχεία της κυβέρνησης ως ακριβή – είναι πλήρως διαφωτιστική για το «έργο» των σωτήρων από το 2009 μέχρι σήμερα – λαμβάνοντας υπόψιν ότι το τελευταίο δίμηνο του 2009 κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ:

● Παρέλαβαν ΑΕΠ (τον πλούτο που παράγει ετησίως η χώρα) στα 235,017 δισ. ευρώ, τον έχουν φτάσει στα 220,319 και αναμένεται το 2012 να πάει στα 215,310.

● Παρέλαβαν χρέος κεντρικής διοίκησης στα 298,524 δισ. ευρώ (127,0% του ΑΕΠ), το έχουν φτάσει στα 373,220 δισ. (169,4%) και περιμένουν να πάει το 2012 στα 391,420 δισ. (181,8%).

● Παρέλαβαν χρέος κεντρικής κυβέρνησης 323,338 δισ. ευρώ (137,6% του ΑΕΠ), το έφτασαν στα 383,400 δισ. (174,0%) και θεωρούν ότι το 2012 θα φτάσει τα 400,356 δισ. (185,9%).

● Παρέλαβαν χρέος γενικής κυβέρνησης στα 298,706 δισ. ευρώ (127,1% του ΑΕΠ), το έφτασαν σε 356,520 δισ. (161,8%) και υπολογίζουν ότι το 2012 θα φτάσει σε 371,920 δισ. (172,7%).

Σημειωτέον ότι οι προβλέψεις στηρίζονται σε ύφεση 5,5% για το 2011 (ενώ το πρώτο εξάμηνο κινήθηκε ήδη στο 7,6%) και σε πρόβλεψη για... 2,5% το 2012!!!

Εν τω μεταξύ κανείς δεν τους πιστεύει πια. Ήδη, μετά την ανακοίνωση του προσχεδίου, ο επίτροπος όμως Ε.Ε. για όμως Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις Όλι Ρεν «διέγνωσε» ότι η Ελλάδα αδυνατεί να επιτύχει τους στόχους της τόσο για το 2011 όσο και για το 2012. Άρα νέες θυσίες θα ζητηθούν, και μάλιστα πολύ πιο σύντομα απ’ όσο πιστεύουν οι περισσότεροι.

Και τι έγινε που τα συνεχώς μειούμενα εισοδήματα επιφέρουν κάθετη πτώση της αγοράς, σαρωτική ύφεση και έκρηξη της ανεργίας; Ο υπουργός Οικονομικών μετατρέπει σε κανονικό εφιάλτη τη φοροεισπρακτική μανία της κυβέρνησής του σαρώνοντας αποκλειστικά και οδηγώντας στην εξαθλίωση όλους τους νόμιμους και συνεπείς φορολογούμενους. Με το τραγικό αποτέλεσμα που περιγράψαμε λίγο πιο πάνω. Και με όλους τους δείκτες της οικονομίας να χτυπάνε τρομακτικά αρνητικά ρεκόρ.

Όμως οι αντοχές εξαντλούνται και το σημερινό «Ντούο Φαλιμέντο» (Παπανδρέου και Βενιζέλος) το ξέρει. Όπως ξέρει ότι οδηγεί τη χώρα στην πτώχευση. Όπως ξέρει ότι κανείς πια δεν τους εμπιστεύεται. Κι όμως συνεχίζουν, αφού η μεγάλη μπίζνα δεν έχει τελειώσει.



Ένα απίδι, ένα μύδι και το σχέδιο... Αρχιμήδη


Η μεγάλη μπίζνα δεν είναι άλλη από την πλήρη παράδοση του συνόλου του δημόσιου πλούτου. Όχι μόνο των κρατικών επιχειρήσεων, αλλά κάθε είδους δημόσιας περιουσίας, υποδομής και δραστηριότητας με πιθανότητες καλών εσόδων στο μέλλον.

Ήδη οι κυβερνητικοί, οι οποίοι έσκιζαν τα ρούχα τους ότι δεν πρόκειται να δώσουν εθνική περιουσία ως εγγυήσεις έναντι νέων δανείων, ετοιμάζονται, με βάση το σχέδιο του Ρόλαντ Μπέργκερ, το περίφημο «Εύρηκα», να προσφέρουν το σύνολο των πλουτοπαραγωγικών πόρων ως εγγύηση.

Στόχος, υποτίθεται, οι ξένοι διαχειριστές, ως μόνοι υπεύθυνοι πλέον για το ξεπούλημα, να μοιράσουν ανενόχλητοι τη λεία. Και με την απίστευτη ρήτρα, αν δεν μαζευτεί το ποσό των 125 δισ. που έχει προϋπολογιστεί, να πληρώσει η Ελλάδα τη διαφορά.

Ο Βενιζέλος απειλεί ότι τυχόν απειθαρχία θα μετατρέψει τη χώρα μας σε... Αργεντινή (η οποία, παρεμπιπτόντως, συμμετέχει πλέον στις συνεδριάσεις των 20 πιο ανεπτυγμένων χωρών του κόσμου, των G 20 – αφού, ύστερα από τη δραματική κατάρρευση υπό καθεστώς ΔΝΤ, διαολόστειλε τοκογλύφους και Ταμείο και προτίμησε να επιβιώσει και να παλέψει για να αναστηλώσει την κατεστραμμένη οικονομία της).

Ωστόσο ο ίδιος και ο πρωθυπουργός του μας μετατρέπουν σε Ανατολική Γερμανία, η οποία ακόμη και τώρα μετράει πάνω από 11 εκατομμύρια ανέργους ύστερα από το σχέδιο (διάλυσης και ξεπουλήματος) με το μοντέλο της εταιρείας Τρόιχαντ, του οποίου αντιγραφή είναι το σημερινό σχέδιο Μπέργκερ – το «Εύρηκα» μάλλον δικαίως παραπέμπει στον (και) εφευρέτη Αρχιμήδη, αφού, με τις λαθροχειρίες ως προς τα σημερινά στοιχεία και τις παραμυθένιες προβλέψεις του, μπορεί πράγματι να χαρακτηριστεί «εφεύρεση».



Προλαβαίνουμε;


Μπορούν όμως όλα αυτά τα πολιτικά και οικονομικά εγκλήματα να «σώσουν» την Ελλάδα από την πτώχευση; Δυστυχώς για όλους μας, κανείς πια δεν το πιστεύει σε ολόκληρο τον κόσμο. Αντιθέτως, με προεξοφλημένη την κατάληξη, όλοι οι «έξω» προσπαθούν να επιλέξουν τον κατάλληλο χρόνο και να απαλείψουν, στον βαθμό του δυνατού, τις συνέπειες για τους ίδιους.

Το μόνο για το οποίο βιάζονται είναι η κυβέρνηση Παπανδρέου να τους παραδώσει, με όλους τους τύπους και όλες τις διασφαλίσεις, το δικαίωμα να νέμονται τη χώρα, τον πλούτο και τους ανθρώπους της ακόμη και μετά την καταστροφή. Για πολλές δεκαετίες.

Η διαφαινόμενη ατιμωτική κατάληξη του ΠΑΣΟΚ ελάχιστους φαίνεται πλέον να ενδιαφέρει. Ούτε καν πολλούς από τους σημερινούς βουλευτές του, οι οποίοι παρακαλούν για εκλογές για σωθούν οι ίδιοι. Άλλωστε ολόκληρο το πολιτικό σύστημα απειλείται να συμπαρασυρθεί αν το «έργο» Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλου ολοκληρωθεί.

Το ερώτημα είναι μόνο αν ο ελληνικός λαός μπορεί να σηκώσει ανάστημα και να βάλει τέλος στην τραγωδία. Όμως ο καιρός για να δοθεί η απάντηση δεν είναι πια πολύς. Η κλεψύδρα αδειάζει όλο και πιο γρήγορα...

Εφημ. "Το Ποντίκι" 4.10.11

Κυριακή 2 Οκτωβρίου 2011

Για τους γονείς....

Από το βιβλίο "Μητέρα, πρόσεχε!" του Επισκόπου Αικατερίνμπουργκ και Ιρμπίτσκ Ειρηναίου (έκδοση "Ιερά Μονή Παρακλήτου", Ωρωπός Αττικής 2008), παραθέτουμε παρακάτω ένα μικρό δείγμα, ένα εκπληκτικό κείμενο, το οποίο συστήνει στους γονείς μερικούς τρόπους για να... καταστρέψουν το παιδί τους!

-Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα.

-Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο!

-Μην του λέτε ποτέ: «Αυτό είναι κακό!». Έτσι λένε μόνο τα παλιά μυαλά. Όταν αργότερα θα συναντήσει στη ζωή του δυσκολίες και θα υποστεί το κακό, τότε θα έχει τη βεβαιότητα πως η κοινωνία είναι που το αδικεί.

-Μαζεύετε εσείς ό,τι παρατάει εδώ κι εκεί - βιβλία, ρούχα, παπούτσια... Μην του πείτε ποτέ: «Μάζεψέ τα, βάλ' τα στη θέση τους». Έτσι θα πιστέψει πως η μάνα είναι δούλα του, και πως για όλα είναι υπεύθυνοι πάντα οι άλλοι.

-Αφήστε το να βλέπει τα πάντα (προπαντός στις μέρες μας στην τηλεόραση και στο ίντερνετ) και να διαβάζει τα πάντα, χωρίς ποτέ να το καθοδηγείτε. Το παιδί σας είναι ατσίδα και ξέρει να διακρίνει! Η μόρφωσή του θα γίνει έτσι πολύ πλατειά!

-Μην του δίνετε καμία πνευματική αγωγή. Να κοροϊδεύετε μπροστά του την πίστη, την Εκκλησία, τους παπάδες κι εκείνους που τους ακολουθούν. Όταν το παιδί μεγαλώσει, «θα διαλέξει από μόνο του».

-Δίνετέ του μπόλικο χαρτζιλίκι για να μη νιώθει κατώτερο από τους άλλους και «να μη στερηθεί ό,τι στερηθήκατε εσείς». Όταν μεγαλώσει, θα είναι βέβαιο πως την αξία στον άνθρωπο τη δίνει το χρήμα, αδιάφορο πώς αποκτήθηκε.

-Μην του λέτε ποτέ: «Κάνε αυτό» ή «Μην κάνεις εκείνο», γιατί έτσι το καταπιέζετε, δεν σέβεστε την ελευθερία του και την προσωπικότητά του. Μπορεί μάλιστα να του δημιουργήσετε και... ψυχικά τραύματα! Όταν μεγαλώσει, θα νομίζει πως η ζωή είναι μόνο να διατάζεις, ποτέ ν' ακούς.

-Να τσακώνεστε, να βρίζεστε, να προσβάλλετε ο ένας τον άλλον μπροστά του χωρίς ντροπή. (Μην ανησυχείτε, έτσι δεν θα του δημιουργήσετε ψυχικά τραύματα!). Αργότερα, όταν παντρευτεί, θα του φαίνεται φυσικό να κάνει τα ίδια.

-Όταν αρχίσει να μπλέκεται στα δίχτυα του ερωτισμού και της φιληδονίας, εσείς κλείστε τα μάτια σας. Μην του μιλήσετε, μην το καθοδηγήσετε, μην το συμβουλέψετε. Αφήστε το να βγάλει τα μάτια του, αφού «αυτό είναι φυσιολογικό».

-Να παίρνετε πάντα το μέρος του μπροστά στους δασκάλους και τους γείτονες. Μην πιστεύετε ποτέ ότι «το αγγελούδι σας» μπορεί να κάνει αναποδιές και ατιμίες. Βρίστε εκείνους που φιλικά και καλοπροαίρετα σας αναφέρουν κάτι σχετικό. Είναι συκοφάντες και ζηλιάρηδες.

-Όταν θα πάτε στο αστυνομικό τμήμα, όπου το μάζεψαν γιατί έκλεψε ή γιατί πήρε ναρκωτικά, φωνάξτε δυνατά μπροστά σε όλους ότι είναι ένα παλιόπαιδο, ένας αλήτης, ότι θυσιαστήκατε για το καλό του αλλά δεν μπορέσατε ποτέ να το συμμαζέψετε. Έτσι εσείς θα βγείτε καθαροί.

-Ετοιμαστείτε για μια ζωή γεμάτη πόνο και τύψεις. Θα την έχετε.

Σάββατο 1 Οκτωβρίου 2011

Χρειαζόμαστε αλλαγή της νοοτροπίας των Ελληνων, του Σαράντου Καργάκου, ιστορικού-συγγραφέως


Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η ... εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενειακή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώνει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δικτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων»...παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέσα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετικό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν.
Γι ' αυτό τουμπάραμε...

Κάποτε, ακόμη κι από τις στήλες του περιοδικού αυτού, που δεν είναι πολιτικό με την ευτελισμένη έννοια του όρου, έγραφα πως η ανεργία στον τόπον μας είναι επιλεκτική, ότι δουλειές υπάρχουν αλλά ότι δεν υπάρχουν χέρια να τις δουλέψουν. Κι έπρεπε να κατακλυσθεί ο τόπος από 1,5 εκατομμύριο λαθρομετανάστες, για να αποδειχθεί ότι στην Ελλάδα υπήρχε δουλειά πολλή αλλ ' όχι διάθεση για δουλειά. Τα παιδιά -τα μεγάλα θύματα αυτής της ιστορίας- είχαν γαλουχηθεί με τη νοοτροπία του «White color workers». Έτσι σήμερα το πιο φτηνό εργατικό και υπαλληλικό δυναμικό είναι οι πτυχιούχοι, που ζητούν εργασία ακό­μη και στον ΟΤΕ ως έκτακτοι τηλεφωνητές, προσκομίζοντας στα πιστοποιητικά προσόντων ακόμη και διδακτορικά! Γέμισε ο τόπος πανεπιστήμια, σχολές επί σχολών, επιστημονι­κούς κλάδους αόριστους, ομιχλώδεις και ασαφείς, απροσδιορίστου αποστολής και χρησιμότητας. Πτυχία-φτερά στον άνεμο σαν τις ελπίδες των γονιών, που πιστεύουν ότι τα παιδιά και μόνον με τα «ντοκτορά» θα βρουν δουλειά. Έτσι παράγονται επιστήμονες που είναι δεκαθλητές του τίποτα, ικανοί μόνον για το δημόσιο ή για υπάλληλοι κάποιας πολυεθνικής.

Παρ ' όλο που γέμισε η χώρα μας τεχνικές σχολές (τι ΤΕΛ, τι ΤΕΙ, τι ΙΕΚ!) οι πιο άτεχνοι νέοι είναι οι νέοι της Ελλάδος. Παίρνουν πτυχίο τεχνικής σχολής και δεν έχουν πιάσει κατσαβίδι οι πιο πολλοί. Δεν ξέρουν να διορθώσουν μια βλάβη στο αυτοκίνητό τους, στο ραδιόφωνο ή στο τηλέφωνό τους. Είναι άχεροι, ουσιαστικά χωρίς χέρια. Τώρα με τα ηλεκτρονικά ξέχασαν να γράφουν, ξέχασαν να διαβάζουν, εκτός φυσικά από «μηνύματα» του αφόρητου «κινητού» τους.

Τούτη η παιδεία, που όχι μόνο παιδεία δεν είναι αλλ ' ούτε καν εκπαίδευση, αφού δεν καλλιεργεί καμμιά δεξιότητα, εκτός από την ραθυμία, την αναβλητικότητα και το φόβο της δουλειάς, όχι μόνο δεν καλλιεργεί τον νέο εσωτερικά αλλά τον πετρώνει δημιουργικά σαν τα παιδιά της Νιόβης. Τα κάνει άχρηστα τα παιδιά για παραγωγική εργασία, γιατί ο θεσμός της παπαγαλίας και η νοοτροπία της ήσσονος προσπάθειας, με το πρόσχημα να μην τα κουράσομε, τους αφαιρεί την αυτενέργεια, την πρωτοβουλία, τη φαντασία και την πρωτοτυπία. Το σχολείο, αντί να μαθαίνει τα παιδιά πως να μαθαίνουν, τα νεκρώνει πνευματικά. Δεν τα μαθαίνει πως να σκέπτονται αλλά με τι να σκέπτονται. Έτσι τα κάνει πτυχιούχους βλάκες. Βάζει όρια στον ορίζοντα της σκέψης και των ενδιαφερόντων. Τα χαμηλοποιεί. Τα κάνει να βλέπουν σαν τα σκαθάρια κοντά, κι όχι να θρώσκουν άνω, να έχουν έφεση για κάτι πιο πέρα, πιο τρανό και πιο μεγάλο.

Το έμβλημα πια του ελληνικού σχολείου δεν είναι η γλαύξ, είναι ο παπαγάλος, ο μαθητής-βλάξ που καταπίνει σελίδες σαν χάπια και που θεωρεί ως σωστό ό,τι γράφει το σχολικό. Και το λεγόμενο «σχολικό» είναι συνήθως αισχρό και ως λόγος και ως περιεχόμενο.

Και τολμώ να λέγω αισχρό, διότι πρωτίστως το «Αναγνωστικό» που πρέπει να είναι ευαγ­γέλιο πνευματικό ειδικά στο Δημοτικό, αντί να καλλιεργεί την αγάπη για τη δουλειά, καλ­λιεργεί την απέχθεια. Που πια, όπως παλιά, ο έρωτας για την αγροτική, τη βουκολική και τη θαλασσινή ζωή; Ο ναύτης δεν είναι πρότυπο ζωής. Πρότυπο ζωής είναι ο «χαρτογιακάς». Όσο κι αν ήσαν κάπως ρομαντικά τα παλιά «Αναγνωστικά», καλλιεργούσαν τον έρωτα για τη δουλειά. Ακούω πως δεν πάει καλά η οικονομία. Μα πως να πάει, όταν με τη ναυτι­λία που προσφέρει το 5,6% του ΑΕΠ ασχολείται μόνο το 1% των Ελλήνων; (Με τον αγροτικό τομέα που προσφέρει το 6,6% του ΑΕΠ ασχο­λείται το 14,5% του πληθυσμού). Διερωτώμαι, τί είδους ναυτικός λαός είμαστε, όταν αποστρεφόμαστε την θάλασσα και στα ελληνικά καράβια κυριαρχούν Φιλιππινέζοι, Αλβανοί και μελαψοί κάθε αποχρώσεως; Το σχολείο καλλιεργεί τον έρωτα για την τεμπελιά, όχι για δουλειά. Τα πανεπιστήμια και οι ποικιλώνυ­μες σχολές επαυξάνουν τον έρωτα αυτό. Πράγματα που μπορούν να διδαχθούν εντός εξαμήνου -και μάλιστα σε σεμιναριακού τύπου μαθήματα- απαιτούν τετραετία! Βγαίνουν τα παιδιά από τις σχολές και δικαίως ζητούν εργασία με βάση τα «προσόντα» τους, αλλά τέτοιες εργασίες που ζητούν τέτοια προσόντα δεν υπάρχουν. Αν δεν απατώμαι, υπάρχουν δύο σχολές θεατρολογίας -πέρα από τις ιδιωτικές θεατρικές σχολές- που προσφέρουν άνω των 300 πτυχίων το έτος. Που θα βρουν δου­λειά τα παιδιά αυτά;

Αν όμως το σχολείο από το Δημοτικό καλλιεργούσε την τόλμη, την αυτενέργεια, βρά­βευε την πρωτοβουλία, την ανάληψη ευθυνών, την αγάπη για την οποιαδήποτε δουλειά ακό­μη και του πλανόδιου γαλατά, θα είχαμε κάνει την Ελλάδα Ελδοράδο, όπως έγινε Ελδοράδο για τους εργατικούς Αλβανούς, Βουλγάρους, Πολωνούς, Γεωργιανούς, Αιγυπτίους αλιείς, Πακιστανούς και Ουκρανούς.

Σήμερα αυτοί είναι η εργατική κι αύριο η επιχειρηματική τάξη της Ελλάδος. Κι οι Έλληνες, αφήνοντας την πατρώα γη στα χέ­ρια των Αλβανών που την δουλεύουν, την πατρώα θάλασσα στα χέρια των Αιγυπτίων που την ψαρεύουν, θα μεταβληθούν σε νομάδες της Ευρώπης ή των ΗΠΑ ή θα τρέχουν για δουλειά στην Αλβανία που ξεπερνά σε νόμιμη και παράνομη επιχειρηματική δραστηριότητα όλες τις χώρες της Βαλκανικής. Γέμισαν τα Τίρανα ουρανοξύστες, κτήρια γιγάντια, κακόγουστα μεν, σύγχρονα δε. Περίπου 100 ιδιωτικά σχολεία λειτουργούν στην πρωτεύουσα της χώρας των αετών.

Εμείς αφήσαμε αδιαπαιδαγώγητη την εργατική και την αγροτική τάξη. Στην πρώτη περάσαμε σαν ιδεολογία-θεολογία το σύνθημα «Νόμος είναι το δίκιο του εργάτη» και υποχρεώσαμε πλήθος επιχειρήσεις να κλείσουν ή να μεταφερθούν άλλου. Μετά διαφθείραμε τους αγρότες με παροχές χωρίς υποχρεώσεις και τους δημιουργήσαμε νοοτροπία μαχαραγιά. Γέμισε η επαρχία με «Κέντρα Πολιτισμού», όπου «μπαγιαντέρες» κάθε λογής και φυλής άναβαν πούρο με φωτιά πεντοχίλιαρου! Το μπουκάλι με το ουΐσκυ βαπτίστηκε ... αγροτι­κό! Τώρα, όμως, που έρχονται τα «εξ εσπερίας νέφη» χτυπάμε το κεφάλι μας. Και που να φθά­σουν τα «εξ Ανατολής» σαν εισέλθει η Τουρ­κία στην Ευρωπαϊκή Ένωση! Θα γίνει η Ελλάς vallis flentium (=κοιλάς κλαυθμώνων) και θα κινείται quasi osculaturium inter flentium et dolorum (=σαν εκκρεμές μεταξύ θλίψεως και οδύνης).

Δεν είμαι υπέρ μιας παιδείας που θα υπο­τάσσεται στην οικονομία. Θεωρώ ολέθριο να χαράσσεται μια εκπαιδευτική πολιτική με κρι­τήρια οικονομικής αναγκαιότητας. Θεωρώ ολέθρια όμως και την παιδεία που εθίζει τα παιδιά στην οκνηρία, που τα κουράζει με την παπαγαλία και το βάρος αχρήστων μαθημά­των. Το μεγαλύτερο κεφάλαιο της χώρας είναι τα κεφάλια των παιδιών της. Τούτη η παιδεία αποκεφαλίζει τα παιδιά. Τα κάνει ικανά να μην κάνουν τίποτε. Ούτε να βλαστημήσουν. Ακόμη και η αισχρολογία τους περιορίζεται στη λέξη που τα κάνει συνονόματα. Αν τους πεις βρισιά της περασμένης 20ετίας θα νομί­σουν ότι μιλάς αρχαία Ελληνικά!

Είναι θλιβερή η εικόνα που παρουσιάζει σήμερα, παρουσίαζε χθες και θα παρουσιάζει κι αύριο η ελληνική κοινωνία: να υπάρχουν άνθρωποι άνω των 65 ετών, άνω των 70 ετών, που, ενώ έχουν συνταξιοδοτηθεί, εργάζονται νυχθημερόν, για να συντηρούν τα παιδιά τους μέχρι να τελειώσουν τις ατελείωτες σπουδές τους, τα παιδιά που λιώνουν τα νιάτα τους στα «κηφηνεία», που πάνε σπίτι τους να κοιμηθούν την ώρα που οι Αλβανοί πάνε για δουλειά, θα μου πείτε, τί δουλειά; Οποιαδήποτε δουλειά, αρκεί να είναι τίμια. Όταν μικροί -ακόμη στο Δημοτικό- μαθαίναμε απέξω τον Τυρταίο (ποιος τολμά σήμερα να διδάξει Τυρταίο;) δεν τον μαθαίναμε για να γίνουμε πολε­μοχαρείς αλλά για να νοιώθουμε ντροπή, όταν στην μάχη της ζωής, στην πρώτη γραμμή είναι οι παλαιότεροι, οι «γεραιοί» και οι νέοι κρύβο­νται πίσω από τη σκιά τους. «Αισχρόν γαρ δη τούτο... κείσθαι πρόσθε νέων άνδρα παλαιότερον».

Σήμερα, βέβαια, οι χειρωνακτικές εργασίες ελέγχονται σχεδόν κατ ' αποκλειστικότητα από ξένους. Στις οικοδομές μιλούν αλβανικά, στα χωράφια πακιστανικά. Σε λίγο οι χειρωνακτικές επιχειρήσεις θα περάσουν στα χέρια των Κινέζων που κατασκευάζουν ήδη το μεγαλύτερο μέρος των τουριστικών ειδών που θυμίζουν... Ελλάδα. Ακόμη και τις σημαίες μας στην Κίνα τις φτιάχνουν! Κι εμείς; Εμείς, όπως πάντα, φτιάχνουμε τα τρία κακά της μοίρας μας. «Φτιάχνουμε» τη ζωή μας στην τηλοψία, που δίνει τα μοντέρνα πρότυπα οκνηρίας στη νεολαία, ποθούμε μια χρυσίζουσα ζωή σαν αυτήν που προσφέρει το «γυαλί», αγοράζουμε πολυτελή αυτοκίνητα με δόσεις, κάνουμε διακοπές με «διακοποδάνεια», εορτάζουμε με «εορτοδάνεια» και πεθαίνουμε με «πεθανοδάνεια». Έλεγε ο Φωκίων, που πλήρωσε τέσσερεις δραχμές τη δεύτερη δόση του κωνείου που χρειαζόταν για να «απέλθει», πως στην Αθήνα δεν μπορεί ούτε δωρεάν να πεθάνει κανείς. Έπρεπε να ζούσε τώρα...

Λυπάμαι που θα το πω, αλλά πρέπει να το πω: το σχολείο, οι σχολές και τα ΜΜΕ σακάτε­ψαν και σακατεύουν τη νεολαία, γιατί μιλούν συνεχώς για τα δικαιώματά της -δικαιώματα στην τεμπελιά- και ποτέ για υποχρεώσεις, ποτέ για χρέος, ποτέ για καθήκον. Το καθήκον έγινε άγνωστη λέξη.

Η Νέα Εποχή που μας οδηγούν.

(Μιἀ ανάρτηση καποιου φίλου.)

Κάποτε ο διάβολος κάλεσε μια παγκόσμια συνέλευση δαιμόνων. Στην εναρκτήρια ομιλία του, ανάμεσα στα άλλα, είπε:

«Δεν μπορούμε να εμποδίσουμε τους Χριστιανούς να πηγαίνουν στην εκκλησία.
Δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε να διαβάζουν την Αγία Γραφή και να γνωρίζουν την αλήθεια.
Δεν μπορούμε ούτε ακόμα και να τους εμποδίσουμε να έχουν μια ζωντανή στενή σχέση με τον Σωτήρα τους.
Άπαξ και αποκτήσουν αυτήν τη σύνδεση με τον Ιησού, εμείς χάνουμε κάθε δύναμη πάνω τους.
Έτσι, το μόνο που μας μένει είναι να τους κλέψουμε το χρόνο τους. Ας πηγαίνουν στην εκκλησία, δεν πειράζει, ας έχουν εκεί τις συνεστιάσεις τους κι όλα τα υπόλοιπα.
Ας έχουν έργο και δράση. Μόνο να μην έχουν χρόνο να αναπτύξουν αυτή τη ζωντανή σχέση με τον Ιησού.
Να τι θέλω από σας. Αποσπάστε τους την προσοχή από τον Σωτήρα τους και εμποδίστε τους από το να έχουν θερμή και στενή σχέση μαζί Του όλη μέρα. Ας τους παρασύρουμε σε μια χαλαρή σχέση με τον
Ιησού, τυπική σχέση, χωρίς γνήσια πίστη και αγάπη γι’ Αυτόν.

Πώς θα το κάνουμε αυτό; ρώτησαν τότε οι δαίμονες.

Βάλτε τους να ασχολούνται με τα δευτερεύοντα θέματα και βρείτε τρόπους αμέτρητους να κρατάτε απασχολημένο το μυαλό τους, απάντησε.
Βάλτε μέσα τους τον πειρασμό να ξοδεύουν, να ξοδεύουν, να ξοδεύουν και να δανείζονται χρεώνοντας τις κάρτες τους.

Πείστε τις γυναίκες τους να πάνε να δουλεύουν πολλές ώρες εκτός σπιτιού και τους άνδρες να δουλεύουν 6-7 μέρες την εβδομάδα, 10-12 ώρες την ημέρα, έτσι ώστε να μπορούν να ανταπεξέλθουν στις
ανάγκες του τρόπου ζωής τους.

Εμποδίστε τους να ξοδεύουν χρόνο με τα παιδιά τους. Έτσι, καθώς θα διασπάται η οικογένειά τους, σύντομα το σπίτι δεν θα αποτελεί πια για αυτούς καταφύγιο από την πίεση της δουλειάς τους.

Κρατάτε πάντα το μυαλό τόσο γεμάτο με ερεθίσματα ώστε να είναι αδύνατο να ακούσουν τη σιγανή και απαλή φωνή του Θεού.

1. Βάλτε τους να παίζουν το ραδιόφωνο και το κασετόφωνο όποτε οδηγούν.
2. Φροντίστε να έχουν συνεχώς ανοιχτά στο σπίτι τους τα CD, το βίντεο, την τηλεόραση και τους υπολογιστές.
3. Βάλτε σε κάθε κατάστημα κι εστιατόριο που μπαίνουν μουσική που να παίζει ασταμάτητα. Αυτό θα συννεφιάζει το μυαλό τους και θα αδυνατίζει την κοινωνία τους με τον Χριστό μέσω της προσευχής.
4. Γεμίστε τα τραπέζια τους με περιοδικά και εφημερίδες. Κάντε τους υπερκαταναλωτικά όντα, να αγοράζουν, να ξοδεύουν χωρίς να έχουν τίποτα από αυτά πραγματική ανάγκη. Να ασχολούνται, να
ταλαιπωρούνται και να απομακρύνονται από τον Ιησού Χριστό.
5. Σφυροκοπάτε τα μυαλά τους ακατάπαυστα με ειδήσεις όλο το 24ωρο.
6. Γεμίστε τους δρόμους με διαφημιστικές αφίσες, ώστε να μην τους αφήνετε στιγμή σε ησυχία όσο οδηγούν ή περπατούν.
7. Πλημμυρίστε τα γραμματοκιβώτιά τους με άχρηστα διαφημιστικά, καταλόγους ρούχων, τυχερών παιχνιδιών και κάθε τι που προάγει ψεύτικες ελπίδες ευημερίας.
8. Βάλτε κοκαλιάρικα μοντέλα στα εξώφυλλα των περιοδικών και στην τηλεόραση ώστε οι άνδρες να θεωρούν αυτά ως πρότυπα ομορφιάς και να μην ικανοποιούνται με την εμφάνιση της γυναίκας τους.
9. Δώστε κούραση στις συζύγους ώστε τα βράδια να μην είναι σε θέση να χαρούν σαν ζευγάρια με τους άνδρες τους. Δώστε τους πονοκεφάλους ώστε οι άνδρες να έχουν παράπονα, πικρίες και να
αρχίσουν να ψάχνουν αλλού για ευχαρίστηση. Αυτό θα διαλύσει γρήγορα τις οικογένειες.
10. Διαφημίστε τον Αϊ Βασίλη ώστε να κλέψετε την προσοχή των παιδιών από το αληθινό νόημα των Χριστουγέννων.
11. Το Πάσχα διαδώστε τα κουνελάκια και τα κόκκινα αυγά στη θέση του μηνύματος της Ανάστασης και της νίκης της αμαρτίας.
12. Ακόμα και στη διασκέδασή τους φέρτε τους στα άκρα. Όταν γυρίζουν από διακοπές να είναι πτώμα στην κούραση και να έχουν μετανιώσει για τις επιλογές τους.
13. Μην τους αφήνετε να βγαίνουν στη φύση και να παρατηρούν ότι ο Θεός έφτιαξε.
14. Αντί για αυτό, στέλνετέ τους σε λούνα Παρκ, γήπεδα, κινηματογράφους, παιδότοπους και κονσέρτα.
15. Κρατάτε τους πάντα υπεραπασχολημένους. Να μη σκέφτονται, να μην αναζητούν, να μη προβληματίζονται.
16. Και όταν συναντώνται για πνευματική συντροφιά με άλλους πιστούς, κάντε ώστε να φεύγουν από κει με διαταραγμένη συνείδηση.
17. Δώστε τους να ασχολούνται με τόσους πολλούς «καλούς» στόχους, που να μην έχουν χρόνο ούτε ανάγκη να ζητήσουν τη δύναμη του Ιησού στη ζωή τους.
18. Σύντομα θα δουλεύουν ασταμάτητα για αυτόν το καλό σκοπό, που όμως ο Θεός δεν τους ανέθεσε, θυσιάζοντας την υγεία τους και την οικογένειά τους σ’ αυτόν με μεγάλη πιθανότητα
να τα χάσουν και τα δύο.

Θα δουλέψει σίγουρα το σχέδιο αυτό.»

Οι δαίμονες έτρεξαν γρήγορα να βάλουν σε εφαρμογή όλα αυτά, ώστε οι Χριστιανοί να μην έχουν χρόνο για τον Σωτήρα τους…
................................................
Τα απoτελέσματα της Χάριτος Του Θεού VIDEO Η Ελλάδα πριν 6 χρόνια

xristianos.gr

Κυριακή 25 Σεπτεμβρίου 2011

Μας θέλουν με το στανιό στο Ευρώ..... Για να μας εξουσιάζουν...


Σόιμπλε: "Η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη θα πρέπει να επιτευχθεί με οποιοδήποτε κόστος, επειδή η Αθήνα και η Ελλάδα αποτελούν και ιστορικά βασικό συστατικό στοιχείο της Ευρώπης».


απόσπασμα από την Deutsche Welle

Με νύχια και με δόντια προσπαθεί ο Γερμανός να μας κρατήσει μέσα στην ευρωζώνη.... επειδή μας "αγαπάει"....
Μέγιστη υποκρισία.

Οι Γερμανοί τα τελευταία δώδεκα χρόνια έχουν βάλει σε εφαρμογή το τελευταίο μέρος του σχεδιού τους να επικρατήσουν στην Ευρώπη.... δια παντός...
Κάτι που δεν πετυχαν με στρατιωτικά μέσα πριν από 70 χρόνια....

Η πρώτη τους κίνηση ήταν να δημιουργήσουν την τότε ΕΟΚ (Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα) και αργότερα Ευρωπαϊκή Ενωση.
Μετά την ένωση των 2 Γερμανιών το έθνος τους αισθάνθηκε αρκετά δυνατό για να προχωρήσει ένα ακόμα βήμα.... Στην δημιουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το προτελευταίο στάδιο πριν τις Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης. Μιας Ενωμένης Ευρώπης υπό τον απόλυτο έλεγχο της πιο εύρωστης οικονομίας. Της Γερμανικής.

Στα πλαίσια αυτά δημιούργησαν πριν από 12 χρόνια το ΕΥΡΩ. Ενα πανευρωπαϊκό νόμισμα πάνω στα πρότυπα του Γερμανικού Μάρκου. Ενα νόμισμα που από την αρχή γνώριζαν ότι για τις αδύνατες οικονομίες όπως π.χ. η Ελληνική, η Πορτογαλική η Ιρλανδική και φυσικά ακολουθούν με σειρά και οι υπόλοιπες, θα αποτελούσε ταφόπλακα της εθνικής τους ανεξαρτησίας και την πλήρη οικονομική, και όχι μόνο, εξάρτησή τους από την Γερμανία.
Και το σημαντικότερο. Οι χώρες αυτές θα παρέδιδαν την εθνικής τους κυριαρχία στην Γερμανία, χωρίς καν να χρειαστεί να υποστείλουν τις σημαίες τους από τα κράτη τους!!!!

Το Ευρώ φτιάχθηκε από την αρχή με τέτοιο τρόπο ώστε να προκαλέσει τεράστιες δονήσεις στις τοπικές εθνικές οικονομίες.... και τα κατάφερε.
Οι Ελληνες είδαν ξαφνικά τις τσέπες τους να αδειάζουν από τις δραχμές και να μισογεμίζουν από το συναλλαγματικής μορφής, νόμισμα του Ευρώ.

Η κατασκευή του ήταν από την αρχή τετοια ώστε να προκαλέσει ψευτοπαροξυσμό καταναλωτισμού στις χώρες που το υιοθετούσαν. Τα τεραστίου αξίας κέρματα του ενός και των δύο Ευρώ και το μηδαμινού (για πονηρούς ψυχολογικούς λόγους) μεγέθους (αλλά τεραστίου επίσης αξίας) πεντόευρω, δημιούργησαν ένα ανευ προηγουμένου αλαλούμ....
Φανταστείτε ότι μόλις λίγα χρόνια μετά την υιοθέτησή του, η Κύπρος (μια οικονομία από τις δυνατότερες της Ευρώπης, αφού η κυπριακή λίρα ήταν πολλαπλάσια δυνατότερη από το ευρώ) βρέθηκε να έχει ανάγκη δανεισμού!!!!

Στην Ελλάδα βέβαια τα συμπτώματα ήταν ολέθρια....

Την ίδια εποχή η Γερμανία φαίνεται να έχει μια τρομακτικής δύναμης οικονομία και μια ανάπτυξη χωρίς προηγούμενο...
Τυχαίο;
Ενώ σχεδόν όλες οι υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ενωσης βρίσκονται στις Βρυξέλλες, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, δηλαδή ο οργανισμός που ελέγχει το ευρώ, βρίσκεται στην Γερμανία (Φρανκφούρτη)... κι άλλο τυχαίο;

Και τι κάνει λοιπόν η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα;
Οτι μπορεί για να βοηθήσει την Γερμανία να ισχυροποιήσει την θέση της στην Ευρώπη.
Εδωσε εντολή να κυκλοφορήσει, σε φυσική μορφή, το Ευρώ σε ολόκληρη την ευρωζώνη. Καθόρισε τα ποσά που θα λάβει η κάθε χώρα ώστε να διακινηθούν στο εσωτερικό της τα ευρώ. Εδωσε τις σχετικές οδηγίες προς όλες τις εθνικές κυβερνήσεις ώστε να "κόψουν" στα νομισματοκοπεία τους, ευρώ. Και ελέγχει έκτοτε την κίνηση του ευρώ εντός της ευρωζώνης.

Φυσικά όπως όλοι καταλαβαίνουμε ένα τεράστιο και ουσιαστικό μέρος της εθνικής κυριαρχίας των κρατών (και της Ελλάδας) εκχωρήθηκε στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) δηλαδή στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δηλαδή στον πιο δυνατό εταίρο, στην Γερμανία....

Εκτοτε ποιά είναι η πολιτική της ΕΚΤ; Ποιά άλλη; Να καταστρέψει τις οικονομίες των χωρών της ευρωζώνης (με την σειρά από τις πιο αδύνατες βλ. Ελλάδα, Πορτογαλία, Ιρλανδία ..εως τις πιο δυνατές Ισπανία, Ιταλία και Γαλλία...) προς όφελος της Γερμανίας.

Φυσικά οι χώρες που δεν βρίσκονται στην Ευρωζώνη και ούτε και επιθυμούν να μπουν (γιατί γνωρίζουν πολύ καλά το παιχνίδι των Γερμανών) όπως π.χ. η Βρετανία και η Δανία δεν αναφέρονται πουθενά στις προβληματικές οικονομίες..... Τυχαίο;

Ας δούμε λοιπόν τι πέτυχαν οι Γερμανοί τα χρόνια αυτά.
Η βαριά τους βιομηχανία, ήταν επόμενο κι έγινε, επικράτησε απέναντι σε κάθε ανταγωνιστή.
Αρχισαν να πουλάνε τα βιομηχανικά τους προιόντα σε ολόκληρη την Ευρώπη και να μαζεύουν μέσω του ισοζυγίου εισαγωγών-εξαγωγών τα ευρώ στην χωρα τους.
Η μικρή μας Ελλάδα πουλούσε ντομάτες, αγγουράκια και τουρισμό στους Γερμανούς κι αγόραζε από αυτούς υποβρύχια (που γέρνουν), αυτοκίνητα, κουζίνες, πλυντήρια, ψυγεία και κάθε είδους βιομηχανικά προϊόντα.... (θυμηθείτε και τις μίζες της Siemens)
Αποτέλεσμα μέσα σε δέκα χρόνια όλο το ευρώ να μετακομίσει στην Γερμανία.....

Χρόνο με τον χρόνο, η διαφορές τον μηδαμινών φτωχών εξαγωγών μας με τις υπέρογκες πανάκριβες εισαγωγές μας από την Γερμανία, πρωτίστως, αλλά κι από τις άλλες βιομηχανικά ανεπτυγμένες χώρες μέσα σε ένα κλίμα εθνικής ύπνωσης και άκρατου καταναλωτισμού που τροφοδοτούσαν οι προδοτικές κυβερνήσεις που ήξεραν πολύ καλά που βαδίζουμε, (μην ξεχνάτε και την δήλωση της Μπενάκη στον Παπούλια το 2005 "περί συρρίκνωσης της εθνικής μας κυριαρχίας"), οδήγησαν στην σημερινή κατάσταση.

Το κόλπο λοιπόν των Γερμανών θα μπορούσε να πιάσει, αλλά χρειαζόταν μια ακόμα παράμετρος.

Ολοι ξέρουμε ότι οι ΗΠΑ όταν δυσκολεύονται οικονομικώς κόβουν νέα δολλάρια και ρίχνουν στην αγορά εκατομμύρια από το νόμισμά τους. Πράγμα που ναι μεν, υποτιμά το δολάριο, αλλά κάνει τα αμερικανικά προϊόντα ανταγωνιστικά και δίνει δυνατή ώθηση στις εξαγωγές τους.... Ετσι διατηρείται εύρωστη συνεχώς η οικονομία τους.... (Κι ο Ομπάμα τολμά να πεί, παρά τα υπέρογκα χρέη των ΗΠΑ, ότι θα παραμείνουν για πάντα μια οικονομία ΑΑΑ).

Κάπως έτσι αντιδρούσε και, επί δραχμής, η Ελλάδα. Στις δυσκολίες έκανε μια υποτίμηση και έκοβε δραχμές με αποτέλεσμα να σώζεται, η ήδη προβληματική, οικονομία της. Αυτο φυσικά όταν είχαμε την εθνική μας κυριαρχία και η εκάστοτε κυβέρνηση όριζε τις τύχες τις χώρας.
Φυσικά οι μισθοί αναπροσαρμόζονταν (με την γνωστή στους παλιότερους ΑΤΑ-Αυτόματη Τιμαριθμική Αναπροσαρμογή) και η υποτίμηση δυνάμωνε τα ελληνικά προϊόντα καθώς γίνονταν φθηνότερα για τους ξένους που τα προτιμούσαν.

Οι Γερμανοί φυσικά αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά. Και κάνουν αυτό ακριβώς που πρέπει εδώ και 12 χρόνια. ΔΕΝ αφήνουν την ΕΚΤ να υποτιμήσει το Ευρω και να κόψει νέο χρήμα, σώζοντας τις αδύνατες οικονομίες.

Με ένα απλό παράδειγμα θα καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό.

Ας υποθέσουμε λοιπόν ότι όταν βγήκε στην κυκλοφορία το ευρώ η Γερμανία (που μπήκε από τις πρώτες) "έκοψε" 1 τρις ευρώ (αντικαθιστώντας το μάρκο) για να κινηθεί η οικονομία της και η Ελλάδα όταν εισχώρησε στην ευρωζώνη το 2002, "έκοψε" 250 δισεκατομμύρια ευρώ για τον ίδιο λόγο.

Στα επόμενα χρόνια η Ελλάδα, με το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου που προείπαμε, δηλαδή με το να εξάγει ψίχουλα και να εισάγει από υποβρύχια μέχρι καρφίτσες, την ίδια ώρα που τεράστιες Γερμανικές εμπορικές εταιρείες κατέκλυσαν την χώρα, άρχισε η αφαίμαξη του ευρώ προς την Γερμανία και τις άλλες χώρες.... Η ναυτιλία και ο τουρισμός μας, προσπάθησαν να απαλύνουν λίγο την κατάσταση αλλά δεν κατάφεραν παρά να επιβραδύνουν κατά έλαχιστα χρόνια, την κατάρρευση....
Οσον αφορά τα ευρωπαϊκά προγράμματα χρηματοδότησης που η Ελλάδα κι οι άλλες φτωχές χώρες του Νότου λάμβαναν τα προηγούμενα χρόνια δεν ήταν τίποτα άλλο παρά τάϊσμα των πολιτικών από την Ε.Ε. για να μην μιλούν και ο λαός να μένει κοιμισμένος με το γελοίο επιχείρημα ότι η Ε.Ε. "μας αγαπάει και θέλει το καλό μας"....

Κι ερχόμαστε στο σήμερα....

Οι Γερμανοί μάζεψαν το ευρώ και όπως ήταν επόμενο μόλις εμείς αρχίσαμε να εκλιπαρούμε για δάνεια, μας το επέστρεψαν (κάνοντας και τους δύσκολους κι απαιτώντας θυσίες από τον λαό). Κι έτσι σήμερα η Γερμανία γνωρίζει μια εξωφρενική ανάπτυξη έχοντας στην κατοχή της όλο το χρήμα. Ολόκληρο τον πλούτο της ευρωζώνης. Και κάθε μέρα που περνάει μάζευει κι άλλο.... και η δύστυχη Ελλάδα καταστρέφεται, μέρα με την μέρα, κρεμασμένη εξαιτίας των προδοτών κυβερνώντων από τα χείλη της Μέρκελ και του Σόϊμπλε....

Εδώ λοιπόν έρχονται οι ευθύνες των προδοτών "ελλήνων" πολιτικών.
Σιγοντάρουν με κάθε τρόπο την επιχειρηματολογία του Γερμανού προδίδοντας τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα και οδηγώντας των λαό μας στην εξαθλίωση....

Ο Γερμανός όπως είναι φυσικό δεν θέλει με κανέναν τρόπο να βγούμε από την Ευρωζώνη αφού αυτό θα σημάνει αυτομάτως 2 πράγματα. Πρώτον ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, καθώς με την επαναφορά της δραχμής και την άμεση υποτίμησή της, θα ξεκινήσει να κινείται και πάλι η οικονομία μας αφού νέο χρήμα θα πέσει στην αγορά...
Και δεύτερον το παράδειγμά μας μπορεί να ακολουθήσουν κι άλλες χώρες....

Το πιο εφιαλτικό σενάριο αυτή την στιγμή για τους Γερμανούς είναι μια έξοδος της Ελλάδας από την Ευρωζώνη που θα συνοδευτεί (όπως ξέρουν πολύ καλά) από οικονομική ανάπτυξη.
Δηλαδή το όνειρό τους για κυριαρχία στην ευρωπαϊκή ήπειρο πάει περίπατο.

Η πλάκα έιναι ότι αφού πρώτα σπέρνουν την παραφιλολογία τους, ότι η εξοδος από το Ευρώ σημαίνει καταστροφή για την Ελλάδα, μετά μας απειλούν κι από πάνω ότι αν αποτύχουμε θα μας πετάξουν έξω από την ευρωζώνη!!!!! Υποκριτές....

Εχουν βάλει λοιπόν τους προδότες πολιτικούς και τα ξεπουλημένα ΜΜΕ να μας πείσουν ότι η έξοδος από το ευρώ θα σημάνει το τέλος μας....

Ναι το χρέος μας μπορεί να διπλασιαστεί λόγω της υποτίμησης (αλλά μήπως και τωρα δεν υπάρχουν χώρες με πολύ μεγαλύτερο χρεός από το δικο μας;). Ναι οι πρώτες μέρες μπορεί να έιναι δύσκολες.
Ομως πρέπει να γνωρίζουμε όλοι ότι η ανάκαμψη θα έρθει και μάλιστα πολύ σύντομα.
Οι μισθοί και οι συντάξεις με μια τιμαριθμική αναπροσαρμογή θα σωθούν στο μεγαλύτερο μέρος τους και θα μπουν οι βάσεις και για αυξήσεις.

Το βρωμερό χνώτο των δανειστών μας θα φύγει από τον σβέρκο μας μια και καλή...
Οι απειλές τους δεν θα έχουν αντίκρυσμα... Και μπορεί και να σταματήσουν όταν τους διαβεβαιωσουμε ότι τα χρεή μας θα τα αποπληρώσουμε από την στιγμή που θα έρθει η ανάπτυξη. (Αυτο προσωπικά πιστευω ότι πρέπει να το επανεξέτασει μια πατριωτική κυβέρνηση, δηλαδή το εάν οφείλουμε να αποπληρώσουμε τα τοκογλυφικά δάνεια των τελευταίων 2 ετών αφού εννοέιται ότι θα ακυρώσει τα προδοτικά Μνημόνια Ι και ΙΙ).

Οι Ελληνες θα νοιώσουν λίγο πιο σίγουροι καθως θα δουν επιτέλους μια πράξη εθνικής αξιοπρέπειας και ανάκτησης της εθνικής τους κυριαρχίας και μια ακτίνα φωτός για το μέλλον των παιδιών τους.

Κλείνοντας φίλοι μου θα ήθελα να σκεφτείτε μόνο ένα πράγμα.
Πως γίνεται π.χ. μια τριτοκοσμική οικονομία σαν της Βουλγαρίας, που επί χρόνια βρισκόταν σε μεγάλη απόσταση πίσω μας. Χωρίς τουρισμό, χωρίς ναυτιλία. Με μισθούς και συντάξεις πείνας για τα ελληνικά δεδομένα. Με χιλιάδες μετανάστες προς την Ελλάδα αλλά και προς τις άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, σήμερα να μην αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα;

Δεν ισχυρίζονται οι κρατούντες ότι η κρίση έιναι διεθνής; Για την Βουλγαρία αυτό δεν ισχύει;
Γιατί η οικονομία της αντέχει όταν η δική μας καταρρέει; Ποιά είναι η μεγάλη διαφορά των δύο κρατών; Μηπως δεν είμαστε κι οι δύο μέλη της Ε.Ε.; Μήπως δεν ανήκουμε κι οι δύο στις χώρες που δεν έχουν βαριά βιομηχανία; Κι αν στην Βουλγαρία υπάρχουν κάποιες μικρές βιομηχανικές υποδομές, μήπως κι εμείς δεν έχουμε και υποδομές και την παντοδύναμη ναυτιλία μας; (που τελευταία οι μεγαλύτεροι προδότες της νεότερης και ίσως και της παλαιότερης ελληνικής ιστορίας αποφάσισαν ότι πρέπει να υποβαθμιστεί σε υφυπουργείο!!!!!)
Αρα ποιά είναι η σημαντική διαφορά των δύο οικονομιών;
ΤΟ ΕΥΡΩ.

Αδέρφια,
Κάθε μέρα που παραμένουμε στο Ευρώ η εθνική καταστροφή μας είναι πιο κοντά.
Μην αυταπατάσθε η μανία των δανειστών μας, Γερμανών, να μείνουμε στην Ευρωζώνη είναι τόση, που τολμούν να πουν πως ακόμα κι αν χρεοκοπήσουμε αυτό θα πρέπει να γίνει εντός του Ευρώ!!!!!

Για όσους διαβάζοντας το άρθρο μου αυτό ξέχασαν την αρχή του η οποία και περικλείει όλη την ουσία του οικονομικού ολέθρου για την πατρίδα μας σας την παραθέτω ξανά:

Σόιμπλε: "Η παραμονή της Ελλάδας στην ευρωζώνη θα πρέπει να επιτευχθεί με οποιοδήποτε κόστος, επειδή η Αθήνα και η Ελλάδα αποτελούν και ιστορικά βασικό συστατικό στοιχείο της Ευρώπης».

Γιατί αν βγούμε κ. Σόϊμπλε θα πάψουμε να αποτελούμε;

ΘΑΝΟΣ

ΠΗΓΗ: http://www.pentapostagma.gr/2011/09/blog-post_6592.html#ixzz1YzCqiasd

Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου 2011

ΑΓΟΡΑΖΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ

Πως αναγνωρίζονται τα ελληνικά προϊόντα…

Κάθε ευρώ πλέον πρέπει να μένει Ελλάδα, αλλά για να συμβεί αυτό θα πρέπει όταν πηγαίνουμε στο σούπερ μάρκετ, εκτός από την ημερομηνία λήξεως του προϊόντος, να κοιτάμε προσεκτικά και το barcode. Όλοι γνω­ρίζουν ότι το σήμα με τις κάθετες γραμμές και τα πολλά ψηφία πρέπει να ανα­γράφεται σε κάθε συσκευασία προϊόντος, αλλά πολλοί αγνοούν ότι τα 3 πρώτα ψηφία του barcode υποδηλώνουν και τη χώρα προέλευσης του προϊόντος.

Πολλά προϊόντα που θεωρούσαμε ελληνικά, δεν είναι. Διότι απλά δεν ξεκι­νούν από 520. Το 520 στην αρχή του barcode δηλώνει ότι ένα προϊόν είναι ελλη­νικό και πως αγοράζοντάς το, ένα ποσοστό κέρδους μένει στη χώρα μας ενισχύ­οντας την οικονομία μας.

Νόμιμο δικαίωμα

Ένα απλό παράδειγμα είναι τα ζυμαρικά. Υπάρχει μία συγκεκριμέ­νη μάρκα ζυμαρικών (δεν μπορεί να γραφτεί εδώ για ευνόητους λόγους), που η εταιρεία παραγωγής είναι σε γειτονική χώρα και η οποία κάνει τρελές πωλήσεις στην Ελλάδα. Αντί της συγκε­κριμένης μάρκας, λοιπόν, μπορούμε να επιλέξουμε ανάμεσα σε δύο ελληνικές (είναι πολύ γνωστές)!!! Κάνοντας αυτήν την κίνηση κατευθείαν πολλά ευρώ μένουν… Ελλάδα.

Ένα άλλο παράδειγμα είναι με γνωστή εταιρεία αναψυ­κτικών. Μπορεί άνετα να αντικατασταθεί από τις δύο, πλέον, υπάρχουσες ελληνικές, αρκεί να επιλεγεί το ελληνικό προϊόν με το 520. Κάθε χώρα έχει τον τριψήφιο κωδικό της. Οι γείτονες χώ­ρες μας έχουν τους εξής κωδικούς: 380 - Βουλγαρία, 530 - Αλβανία, 531 - Σκόπια, 868 - 869 - Τουρκία. Το 529 ανήκει στην αδελφή μας χώρα την Κύπρο, ενώ ο κωδικός που συναντιέται συχνά, εφόσον έχουμε πολλά γερμανικά προϊόντα στη χώρα μας, είναι ο 57, που ανήκει στη Γερμανία. Η Κίνα κατέχει τους 690 - 695. Είναι νόμιμο δικαίωμά μας ως καταναλωτές να γνωρίζουμε τη χώρα προέλευσης και εφόσον οι εταιρείες και η κυβέρνηση δεν μας ενημερώνουν, καλό είναι να προσπαθούμε να ενημερωνόμαστε από μόνοι μας.

Την προτίμηση εγχώριων προϊόντων προωθεί το κίνημα πολιτών «Καταναλώ­νουμε ό,τι παράγουμε», που δημιουργήθηκε πριν από λίγους μήνες με τις υπο­γραφές πολιτικών, ακαδημαϊκών, συνδικαλιστών και επιχειρηματιών.

Ειδικότερα το κίνημα πολιτών (www.protimoellinika.gr) προσέγγισε μεγάλες αθηναϊκές αλλά και περιφερειακές αλυσίδες σούπερ μάρκετ και άλλες εταιρεί­ες, με στόχο να τοποθετήσουν αφίσες και να τυπώσουν στις πλαστικές σακούλες τους το σύνθημα της καμπάνιας «ντύνομαι, τρώω, κάνω τουρισμό ελληνικά».

Και φαίνεται πως ήδη έχουν καταφέρει πολλά. «Ως τώρα η ανταπόκριση του κόσμου φαίνεται κάτι παραπάνω από ενθαρρυντική. Ούτε κι εμείς περιμέναμε την επιτυχία του εγχειρήματος», λέει ο πρώην δήμαρχος Αθηναίων Δημήτρης Μπέης, πρόεδρος της καταναλωτικής οργάνωσης, που εμπνεύστηκε και εισή­γαγε το σύνθημα.

Επιπτώσεις στη χώρα όταν αγοράζετε προϊόντα πολυεθνικών εταιρειών:

1. Αποδυναμώνετε και εξαφανίζετε τις ελληνικές παραγωγές… Μην πείτε δεν με νοιάζει, διότι εμάς αφορά το θέμα.

2. Αποδυναμώνοντας ελληνικές παραγωγές, βοηθάτε στην επιδεί­νωση της ανεργίας και την εξάρτηση από ξένα κεφάλαια. Βλέπετε πού φτάσαμε...

3. Όταν αγοράζετε εισαγόμενα προϊόντα, ουσιαστικά δίνε­τε 70% των χρημάτων σας σε εργοστάσια άλλων χωρών που, εκτός του ότι απασχολούν αποκλειστικά αλλοδαπούς, ενισχύε­τε τις οικονομίες των χωρών αυτών.

Πώς ενισχύονται οι ελληνικές παραγωγές ψωνίζοντας ελληνικά προϊόντα και είδη:

1. Βοηθάτε τη διατήρηση και αύξηση θέσεων εργασίας!

2. Σκεφτείτε επίσης ότι αν η κάθε ελληνική οικογένεια στρέψει 500 ευρώ ετησίως σε ελληνικά προϊόντα, τότε για κάθε 1.000 οικογένειες θα αυξηθεί άμεσα η ζήτηση ελληνικών προϊόντων κατά 500.000 ευρώ.

3. Θα δημιουργηθεί μια τελική κυκλοφορία χρήματος ισοδύναμη με πε­ρίπου 4.500.000 ευρώ στην αγορά! Ή, πιο απλά, αλλάζοντας την κατανάλωση από προϊόντα πολυεθνικών και από εισαγόμενα προϊόντα, οι 1.000 οικογένειες μπορούν να δημιουργήσουν 100 - 150 θέσεις εργασίας τουλάχιστον!

4. Τελικά σκεφτείτε ότι αν όλοι μας υιοθετήσουμε μια τέτοια συνήθεια, τό­τε 1.000.000 οικογένειες θα μπορούσαμε να βοηθήσουμε στην πρόσληψη 100.000 - 150.000 συμπατριωτών μας!
(Εφημ. ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ 24.9.11)

Παρασκευή 23 Σεπτεμβρίου 2011

Marc Faber προς ΕΕ: Διασώστε τους Ελληνες όχι τους εαυτούς σας

Η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ και να κηρύξει χρεοκοπία έτσι ώστε να επιτρέψει επιτέλους στο λάο της να ζήσει με αξιοπρέπεια, ακόμη και εάν οι δανειστές της χώρας θα πρέπει να υποστούν ζημιές, σύμφωνα με τον διάσημο μεγαλοεπενδυτή Marc Faber και συγγραφέατου γνωστού report «Gloom, Boom and Doom».

Σε συνέντευξη που παραχώρησε αποκλειστικά στο Reuters Insider, o - κατά πολλούς - γκουρού των επενδύσεων, Marc Faber, δήλωσε ότι η Ελλάδα έχει στην ουσία ήδη χρεοκοπήσει, «οπότε αφήστε την να χρεοκοπήσει και… τυπικά».

Σε ότι αφορά τον πόνο που θα υποστούν οι ιδιώτες επενδυτές, απαντά πως όντας και ο ίδιος ιδιώτης επενδυτής και γνωρίζει πάρα πολλούςς μεγάλους επενδυτές στον κόσμο, δεν γνωρίζει ούτε έναν που νε έχει αυτήν την στιγμή ελληνικά ομόλογα. Οι βασικοί κάτοχοι των τίτλων αυτών είναι η ΕΚΤ και οι ευρωπαϊκές τράπεζες.

Όπως επισημαίνει, οι τράπεζες σε Ευρώπη και ΗΠΑ χρεοκόπησαν ουσιαστικά το 2008 όταν αναγκάστηκαν να διασωθούν από τις κυβερνήσεις, όπως η UBS. Και ποιό είναι τελικά το μάθημα που πήραν : Κανένα απολύτως, απαντά χαρακτηριστικά ο Faber. Χρεοκόπησαν λόγω των δανείων που είχαν στην αγορά ακίνητης περιουσίας, την «εμπλοκή» τους στην αγορά του subprime, και τώρα έχουν και πάλι προβλήματα γιατί φορτώθηκαν ελληνικά, πορτογαλικά και ιταλικά ομόλογα.

Στην ερώτηση εάν ο ίδιος εκτιμά ότι η Ελλάδα θα κηρύξει default, απαντά πως «πρέπει να χρεοκοπήσει». Το πώς είναι το θέμα. Και σύμφωνα με τον ίδιο, θα γίνει με μία «φιλική προς την αγορά» λύση. Όπως εξηγεί, η Ελλάδα έχει ήδη χρεοκοπήσει και όπως ακριβώς θα γινόταν και με μία εταιρεία, θα πρέπει να την αφήσουν να το… ανακοινώσει και επισήμως. Και τότε όλοι αυτοί που δάνεισαν κεφάλαια σην Ελλάδα, θα υποστούν haircut. Όλοι αυτοί που δάνεισαν κεφάλαια π.χ. στην Αργεντινή στο παρελθόν, αναγκάστηκαν να υποστούν μεγάλες διαγραφές σε αρκετές περιπτώσεις τα τελευταία 100 χρόνια. Λοιπόν, τίποτα δεν είναι περίεργο ή καινούργιο. Αυτό που είναι ασύνηθες είναι πως υπάρχει αυτή η επίμονη άποψη ότι οι κυβερνήσεις πρέπει να παρέμβουν και να την διασώσουν.

Ο μεγαλοεπενδυτής τονίζει χαρακτηριστικά: «Εάν είσαι η Ελλάδα, είσαι η Ελλάδα!

Έχει τεράστια προβλήματα και το μόνο πού μπορεί να κάνει είναι το default. Αυτό θα ήταν και το καλύτερο για όλους.

Η οικονομία θα γίνει διαχειρίσιμη και ο ελληνικός λαός θα μπορέσει να συνεχίσει να ζει. Με αυτόν τον τρόπο, θα υποστεί τον πόνο του να πληρώνει τόκο στα δάνεια, για τα επόμενα 10 με 20 χρόνια.

Οι ‘Ελληνες πρέπει να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Ο μόνος τρόπος να μπορέσουν να επιζήσουν οικονομικά, αξιοπρεπώς, είναι να βγουν από την Ευρωζώνη. Φυσικά ούτε η Γερμανία αλλά ούτε και οι υπόλοιπες χώρες θα το θελήσουν αυτό, όχι επειδή θέλουν να σώσουν τον ελληνικό λαό αλλά γιατί θέλουν να σώσουν το τραπεζικό σύστημα της Ευρώπης. Και εδώ είναι το όλο θέμα: Διασώζουν τον εαυτό τους, όχι τους Έλληνες.

Τέλος, ο μεγαλοεπενδυτής σημειώνει ότι εκτιμά πως σε πέντε χρόνια από σήμερα, το ευρώ θα υπάρχει αλλά χώρες όπως η Ελλάδα και ίσως και η Πορτογαλία, δεν θα βρίσκονται στην ευρωζώνη. Ισως και οι ισχυρές χώρες όπως η Γερμανία να εγκαταλείψουν το ευρώ. Έτσι, θα υπάρχει μεν το ευρώ, αλλά θα υπάρχει και η δραχμή και το μάρκο και όλες οι χώρες θα δέχονται στις συναλλαγές τους εκτός από το εγχώριο νόμισμά τους, και το ευρωπαϊκό.
(εφημ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ 23.9.11)