11-05-2011 16:27:49
Mια διαφορετική άποψη για τα πραγματικά αίτια του εμφυλίου πολέμου και του βομβαρδισμού της Λιβύης από την ομάδα του netone.gr.
"Αρκετοί σχολιαστές και αρθρογράφοι έχουν προβληματιστεί από το πραγματικά περίεργο γεγονός. ότι οι επαναστάτες της Λιβύης βρήκαν το χρόνο να συστήσουν τη δική τους κεντρική τράπεζα, πριν καν φτιάξουν κυβέρνηση. Το Economic Policy Journal γράφει για το θέμα: «Ποτέ άλλοτε δεν ακούστηκε, εν μέσω εξέγερσης, να δημιουργείται μια κεντρική τράπεζα. Άρα δεν μιλάμε για κάποιους άξεστους αντάρτες, και μάλλον υπάρχουν κάποιες πολύ ισχυρές επιρροές.»
Το CNBC αναρωτιέται: «Πρώτη φορά βλέπουμε επαναστατική ομάδα να προχωρά σε δημιουργία κεντρικής τράπεζας εν μέσω εξέγερσης. Πόσο ισχυροί έχουν γίνει αυτοί οι κεντρικοί τραπεζίτες;».
Μια άλλη ανωμαλία, σε σχέση με την επίσημη δικαιολογία της επέμβασης της Λιβύη είναι η εξής: Υποτίθεται πως η επέμβαση έγινε για παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Τα στοιχεία όμως άλλα λένε. Σύμφωνα με το Fox News, το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ επαινεί τη Λιβύη που «έχει κάνει τα ανθρώπινα δικαιώματα προτεραιότητα, και που προστατεύει νομικά τους πολίτες της».
Μια ρωσική αποστολή ιατρών, αναφέρει σε επίσημη αναφορά της προς τον πρόεδρο Medvedev ότι ελάχιστοι λαοί έχουν τόσες ανέσεις όσες ο λαός της Λιβύης. Διαθέτουν πολύ καλά νοσοκομεία και δωρεάν περίθαλψη. Τα νέα ζευγάρια επιδοτούνται, τα αυτοκίνητα κοστίζουν πολύ φτηνά, τα καύσιμα είναι επίσης φτηνά, οι αγρότες δεν φορολογούνται, κλπ.
Ακόμη κι αν όλα αυτά είναι προπαγάνδα, κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι ο Καντάφι έφερε νερό στην έρημο, κατασκευάζοντας το μεγαλύτερο αρδευτικό έργο στην ιστορία, αξίας $33 δισ.
Η εξήγηση ότι όλα έγιναν για το πετρέλαιο είναι επίσης προβληματική. Η χώρα παράγει μόλις το 2% του παγκόσμιου πετρελαίου. Το κενό μπορεί κάλλιστα να αναπληρωθεί από τα αποθεματικά της Σ. Αραβίας. Άρα γιατί αυτή η σπουδή για δημιουργία κεντρικής τράπεζας;
Υπάρχει μια συνέντευξη του Αμερικανού στρατηγού ε.α Wesley Clark, που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο. Όπως λέει ο στρατηγός, το 2001 τον ενημέρωσαν πως η Αμερική σκοπεύει να πολεμήσει με το Ιράκ, τη Συρία, τον Λίβανο, τη Σομαλία, το Σουδάν, το Ιράν, και τη Λιβύη.
Τι κοινό έχουν αυτές οι χώρες; Σε τραπεζικό επίπεδο, καμία τους δεν αποτελεί μέλος της Bank for International Settlements (BIS). Αυτό το στοιχείο τις εξαιρεί από το μακρύ χέρι των ελέγχων της «κεντρικής τράπεζας των κεντρικών τραπεζών» της Ελβετίας.
Οι πιο ανυπότακτες όλων είναι η Λιβύη και το Ιράκ. Και οι δυο έχουν ήδη δεχτεί επίθεση. Στο Examiner.com αναφέρεται πως 6 μήνες πριν οι ΗΠΑ μπουν στο Ιράκ, η χώρα είχε προχωρήσει στην αποδοχή ευρώ αντί δολαρίων για το πετρέλαιό της. Αυτή η κίνηση απειλούσε τη παγκόσμια κυριαρχία του δολαρίου ως «πετροδολάριο».
Σύμφωνα με ρωσικά δημοσιεύματα, ο Καντάφι είχε ξεκινήσει προσπάθεια άρνησης του δολαρίου και του ευρώ, και κάλεσε τις αφρικανικές και αραβικές χώρες να πουλάνε πετρέλαιο σε ένα νέο νόμισμα, το χρυσό δηνάριο. Μάλιστα προωθούσε την ιδέα μιας ενωμένης Αφρικής με 200 εκατομμύρια κατοίκους, που θα χρησιμοποιούσε αυτό το νέο νόμισμα. Οι μόνοι αντίθετοι στη πρόταση του ήταν η Νότιος Αφρική και ο επικεφαλής του Αραβικού Συνδέσμου. Αυτή η πρωτοβουλία θεωρήθηκε ως απειλή για την οικονομική σταθερότητα του πλανήτη, τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από την ΕΕ. Ο Καντάφι όμως δεν φάνηκε να πτοείται.
Και έτσι ξαναγυρνάμε στο αίνιγμα της νέας λιβυκής κεντρικής τράπεζας. Όπως αναφέρει το Market Oracle, η κεντρική τράπεζα της Λιβύης είναι 100% κρατική. Η κυβέρνηση τυπώνει το δικό της χρήμα (δηνάριο) μέσω της δικής της τράπεζας. Η χώρα είναι αυτάρκης, διαθέτει πόρους, είναι κυρίαρχη, και συνεπώς μπορεί να ορίζει την οικονομική της μοίρα. Το μεγάλο πρόβλημα των τραπεζικών καρτέλ της παγκοσμιοποίησης είναι ότι για να κάνουν δουλειές με τη Λιβύη, πρέπει να περάσουν από τη κεντρική της τράπεζα, και το εθνικό της νόμισμα, στα οποία όμως δεν έχουν καμιά επιρροή. Για αυτό και η διάλυση αυτής της τράπεζας μπορεί να μην αναφέρεται στις ομιλίες του Ομπάμα και του Σαρκοζί, αλλά σίγουρα αποτελεί βασικό λόγο για την επίθεσή τους στον Καντάφι.
Η Λιβύη δεν διαθέτει μόνο πετρέλαιο. Σύμφωνα με το ΔΝΤ, η κεντρική της τράπεζα έχει περίπου 144 τόνους χρυσού στα θησαυροφυλάκια της. Με αυτόν τον θησαυρό, ποιος χρειάζεται την BIS, ή το ΔΝΤ και τους κανόνες του;
Για αυτό ας εξετάσουμε τους κανόνες της BIS και την επίδρασή τους στις τοπικές οικονομίες. Σύμφωνα με τον επίσημο ιστότοπο της BIS, οι κεντρικές τράπεζες πρέπει να έχουν ως κύριο σκοπό τους την σταθερότητα των τιμών. Και θα πρέπει να είναι ανεξάρτητες από τις κυβερνήσεις, ώστε να μην επηρεάζονται από πολιτικές βουλήσεις. Θα πρέπει να υπάρχει σταθερή χρηματική προσφορά, ακόμη κι αν αυτό συνεπάγεται την επιβάρυνση του λαού με ξένο χρέος. Οι κεντρικές τράπεζες αποθαρρύνονται από το να τυπώνουν χρήμα, και να το χρησιμοποιούν για το καλό του κράτους, είτε άμεσα, είτε ως δάνειο.
Σύμφωνα με άρθρο της Asia Times του 2002, «οι κανόνες της BIS εξυπηρετούν απλά το ιδιωτικό τραπεζικό σύστημα, ακόμη και εις βάρος των εθνικών οικονομιών. Η BIS κάνει στα εθνικά τραπεζικά συστήματα αυτό που το ΔΝΤ κάνει στα εθνικά νομισματικά καθεστώτα. Οι εθνικές οικονομίες που πέφτουν θύμα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, δεν εξυπηρετούν πλέον τα εθνικά συμφέροντα».
Η άποψη είναι ότι αν μια κυβέρνηση δανειστεί από δική της κεντρική τράπεζα, αυτό οδηγεί σε πληθωρισμό. Αν δανειστεί όμως από ξένες τράπεζες ή από το ΔΝΤ, αυτό δεν ισχύει. Στη πραγματικότητα όμως όλες οι τράπεζες τυπώνουν τα χρήματα που δανείζουν, είτε είναι ιδιωτικές, είτε κρατικές. Το περισσότερο καινούργιο χρήμα σήμερα προέρχεται από τραπεζικό δανεισμό. Αν το δανειστείς από κρατική κεντρική τράπεζα, είναι σχεδόν πάντα χωρίς επιτόκιο, και αυτό αποδείχθηκε ότι μειώνει το κόστος των δημοσίων προγραμμάτων κατά 50% (μέσο όρο).
Έτσι ακριβώς λειτουργεί το σύστημα της Λιβύης. Και έτσι εξηγείται το πώς η Λιβύη βρίσκει χρήματα για δωρεάν εκπαίδευση και δωρεάν ιατρική περίθαλψη. Έτσι μπορεί και δίνει στα νέα ζευγάρια άτοκα δάνεια ύψους $50.000. Και έτσι βρέθηκαν τα $33 δισ. που έφτιαξαν το πελώριο αρδευτικό έργο στη έρημο. Μάλιστα, οι σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ απειλούν τώρα το συγκεκριμένο έργο.
Άρα, ο πόλεμος είναι για το πετρέλαιο ή για τις τράπεζες; Μπορεί και για τα δυο. Μπορεί και για το νερό. Αν διαθέτει ενέργεια, νερό, και άφθονη πίστωση για να δημιουργήσει υποδομές, τότε ένα κράτος δεν χρειάζεται ξένους δανειστές. Και αυτή είναι η απειλή που προκαλεί η Λιβύη. Το να δείξει στον κόσμο τι είναι δυνατόν να γίνει.
Τα περισσότερα κράτη μπορεί να μην διαθέτουν πετρέλαιο, διαθέτουν όμως νέες τεχνολογίες, που μπορούν να καταστήσουν τις οικονομίες τους μη εξαρτώμενες από το πετρέλαιο, ειδικά αν μπορούν να δανειστούν από κρατικές κεντρικές τράπεζες, μειώνοντας στο μισό τα έξοδά τους.
Η ανεξαρτησία από την εξάρτηση της ενέργειας ελευθερώνει τις χώρες από τα δίχτυα των διεθνών τραπεζιτών, και από την ανάγκη να μετατοπίσουν την παραγωγή της οικονομίας του από την εσωτερική αγορά στη διεθνή αγορά, έτσι ώστε να αποπληρώσουν τα δάνειά τους.
Αν πέσει η κυβέρνηση του Καντάφι, θα είναι πολύ ενδιαφέρον να δούμε αν η νέα κεντρική τράπεζα σπεύσει να ενταχθεί στην BIS, και αν η εθνικοποιημένη πετρελαϊκή βιομηχανία πουληθεί σε επενδυτές, και τέλος αν η ιατρική περίθαλψη αλλά και η παιδεία, συνεχίσουν να είναι δωρεάν".
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Τετάρτη 11 Μαΐου 2011
Πέμπτη 5 Μαΐου 2011
Τρίτη 3 Μαΐου 2011
ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΕΣ ΠΟΡΝΕΣ
Ομολογία του αποχωρούντα αρχισυντάκτη των New York Times!!!
"Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια".
O Τζον Σουϊντον, πρώην αρχισυντάκτης των New York Times, στην αποχαιρετιστήρια δεξίωση που έγινε προς τιμήν του πριν βγει στη σύνταξη. Κάποιος από τους παρευρισκόμενους έκανε πρόποση για τον ανεξάρτητο Τύπο, και ο Σουϊντον διέκοψε και συμπλήρωσε:
Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, σε αυτή τη περίοδο της ανθρώπινης ιστορίας που να αποκαλείται ανεξάρτητος Τύπος.
Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Ούτε ένας ανάμεσά σας θα τολμούσε να εκστομίσει μια έντιμη γνώμη.
Και αν τολμούσατε να την εκφράσετε γνωρίζετε εκ των προτέρων ότι ποτέ δεν θα εμφανιζόταν τυπωμένη στο χαρτί.
Πληρωνόμαστε αρκετά ώστε να κρατάμε την τίμια άποψή μας, έξω από την εφημερίδα για την οποία γράφω. Εσείς... επίσης παίρνετε ικανοποιητικούς μισθούς για παρόμοιες υπηρεσίες.
Και αν κάποιος τολμούσε ή ήταν τόσο τρελός ώστε να... γράψει την τίμια γνώμη του, θα βρισκόταν πολύ σύντομα στο δρόμο... Είναι δουλειά και καθήκον κάθε δημοσιογράφου να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται, να διαστρεβλώνει, να εξυβρίζει, να κολακεύει γονυπετής το Μαμωνά και να πουλάει τη Πατρίδα του για τον άρτο τον επιούσιο... Είμαστε υποτελείς.
Όργανα των πλουσίων που βρίσκονται στο παρασκήνιο.
Είμαστε καραγκιόζηδες.
Αυτοί οι άνθρωποι κινούν τα νήματα και εμείς χορεύουμε στο ρυθμό τους.
Ο χρόνος, η ζωής μας, οι ικανότητές μας είναι ιδιοκτησία αυτών των ανθρώπων.
ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΕΣ ΠΟΡΝΕΣ.
Simone LE BARON: ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ
Posted: 24 Apr 2011
ΕΥΧΕΣ ΑΠΟ ΓΑΛΛΙΑ
Simone LE BARON
Γλωσσολόγος - Καθηγήτρια της γαλλικής γλώσσας
Διπλωματούχος της Alliance Française de Paris
http://simone-le-baron.blogspot.com/
Παραμονή του Πάσχα 2011, θα ήθελα να ξαναδώσω ελπίδα στον ελληνικό λαό, σε εσάς αγαπητοί μου φίλοι που χρωστώ τα πάντα.
Γιατί με σας «γύρισα τη σελίδα» της δικτατορίας το 1974, όταν ήμουν μόλις 21 ετών.
Εσείς μου μάθατε τη χαρά της ζωής, τη φιλία, τη φιλοξενία, την αλληλεγγύη, το σεβασμό, το φιλότιμο. Εσείς μου ανοίξατε την αγκαλιά σας χωρίς να με γνωρίζετε και μου δώσατε την πιο ζεστή θέση στην ελληνική οικογένεια, τη στιγμή που oι δικοί μου με είχαν διώξει.
Εσείς μου ανοίξατε τα σπίτια σας, μοιραστήκατε μαζί μου τα γεύματά σας, από τον πιο φτωχό μέχρι τον πιο πλούσιο.
Εσείς ποτέ δεν με αφήσατε να πληρώσω το παραμικρό, λέγοντάς μου λόγια που ακούγονται σαν στίχοι από παλιό τραγούδι: «θα πληρώσεις όταν θα έρθουμε στη πατρίδα σου». Θυμάμαι τον μπάρμπα Λουκά στη σκιά της κληματαριάς μπροστά στην καλύβα του: «λίγο ψωμί, λίγο κρασί, λίγες ελιές και αγάπη φτάνουν να είμαι ευτυχισμένος» – που μου θυμίζει πάντα τον Σταύρο Ξαρχάκο στο τραγούδι «Bάλε κι άλλη αγάπη στο τραπέζι».
Σε μένα την άθρησκη ανοίξατε την εκκλησία σας μέσω ενός ηλικιωμένου ιερέα που μου είπε μια φορά: «κορίτσι μου, η θρησκεία μας είναι πρώτα απ’ όλα ‘φιλοσοφία’ και είναι για όλους τους ανθρώπους».
Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον περίφημο μαθητή μου, τον Μάνο Κατράκη ο οποίος στην ηλικία 70 ετών αποφάσισε να μάθει τα αγγλικά– στη σκιά του θεάτρου του στη στοά Broadway – και που μάλλον του φαινόταν αστείο να έχει καθηγήτρια αγγλικών μια νεαρή Γαλλίδα... Ποτέ δεν έμαθε τα αγγλικά, αλλά οι ιστορίες που μου διηγούνταν παραμένουν για μένα ιστορίες ζωής. ανεξίτηλες. Κι ο Γιώργος Μαρίνος, υπήρξε και αυτός μαθητής μου στα αγγλικά.
Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τι θυμάται σήμερα από τη γλώσσα του Σαίξπηρ, αλλά τα θεάματα του στη Μέδουσα παραμένουν για μένα μοναδικά μαθήματα χιούμορ και ευφυΐας. Θυμάμαι και τα μαθήματα ζωής γεμάτα αξιοπρέπεια, ταπεινότητα και γενναιότητα που πήρα από τον Μίμη, πρώην δήμαρχο του Βύρωνα με τον οποίο τραγουδάγαμε παλιά λαϊκά μέχρι το ξημέρωμα σε κάποια ταβέρνα τις Κηφισιάς, ο οποίος είχε γνωρίσει την κόλαση της Μακρονήσου...
Θυμάμαι και τις μπάμιες που στέγνωναν στον ήλιο στα Μουδανιά της Χαλκιδικής – στη Βρετάνη όπου γεννήθηκα, δεν έχουν ιδέα τι είναι οι μπάμιες. Και τον τραχανά στο νησάκι Τρίκερι έξω από το Βόλο, την κακαβιά στην Αλόννησο, και τα τσουρέκια της Αλίκης της Κρητικιάς για το Πάσχα, όλες αυτές οι στιγμές είναι στάλες ιστορίας που κυλάνε στο αίμα σας. Είναι ο θησαυρός σας...
Πριν λίγες μέρες έλαβα αυτό το γράμμα από την Αριστέα, Ελληνίδα παντρεμένη με Γάλλο και που ζει πλέον στην Γαλλία: «Σας θαυμάζω Σιμόν! Η αγάπη σας και η σταθερή ενασχόληση σας με τον πολιτισμό της γενέτειρας – πατρίδα της καρδιάς μου πλέον μόνο, με συγκινεί αφάνταστα.
Θα ήθελα να έχω έστω το ένα δέκατο από το πάθος και την αγάπη που δείχνετε να έχετε για τη χώρα όπου γεννήθηκα και μεγάλωσα.
Ντρέπομαι που δεν έχω πλέον παρά αισθήματα λύπης για τον τόπο μου και θαυμάζω την αγάπη και το πάθος που φαίνεται να σας κατέχει σε ότι έχει να κάνει με την ίδια την πατρίδα μου. Δεν ξέρω τι άλλο θα μπορούσα να σας πω από ένα μεγάλο και συνάμα τόσο μικρό... Ευχαριστώ σας. Για την αγάπη σας, για το πάθος σας, για την λατρεία που δείχνεται σ αυτή τη μικρή χώρα που θέλησε να ζήσει αιώνες τώρα μέσα και από την ματαιοδοξία της. Με συγκινείτε Σιμόν και με κάνετε να ντρέπομαι που εγώ δεν έχω μέσα μου πια συναισθήματα αγάπης για την πατρίδα μου. Η Ελλάδα όπου και αν πάω... με πληγώνει! Σας ευχαριστώ».
Κι εγώ συγκινημένη της απάντησα: «Η συγκίνηση σου δείχνει ότι είσαι ακόμα πιο Ελληνίδα από τους Έλληνες που ζουν στην Ελλάδα. Ποτέ μια Γαλλίδα που θα γνώριζε κάποιος τυχαία στο blog μιας Ελληνίδας που έχει μεγάλη αγάπη για την Γαλλία όπως έχω εγώ για την Ελλάδα δεν θα έκανε αυτή τη χειρονομία. Με συγκίνησες κι εσύ. Και καταλαβαίνω ότι παρ’ όλο που είσαι τόσο ευτυχισμένη στη ζωή που διάλεξες στον τόπο που εγώ γεννήθηκα, νιώθω μια δυστυχία μες την ψυχή σου, διότι λες ότι ντρέπεσαι που δεν αισθάνεσαι πλέον το πατριωτικό αίσθημα αλλά είναι φανερό ότι έχεις μια βαθιά ελληνική συναίσθηση. Αλλιώς δεν θα μου έγραφες αυτό το γράμμα. Η λύπη σου θα περάσει. Δυστυχώς οι πολιτικοί της κομματοκρατίας προσπάθησαν να καταστρέψουν ένα πολιτισμό αιωνόβιο, και μπορούμε να πούμε ότι σχεδόν πετύχανε. Μέχρι που θα πάει όμως; Θα σταματήσει μια μέρα αφού, οι ίδιοι καταστρέφονται κατά αυτόν το τρόπο. Η αγάπη μου δεν είναι για την Ελλάδα αλλά για τον ελληνικό λαό, για ανθρώπους σαν και σένα που μ’ έκαναν τον άνθρωπο που είμαι σήμερα, μια μητέρα αφοσιωμένη, μια καλή φίλη για τους φίλους μου, μια απλή γυναίκα που προσπαθεί να κρατήσει την αξιοπρέπειά της μέσα σ’ αυτή την κόλαση. Την πατρίδα σου την έχεις μέσα σου για πάντα, αρκεί να το ξέρεις ή να σου το λένε».
Ο καθηγητής πολιτικής επιστήμης, πρώην πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου Γιώργος Κοντογιώργης στο τελευταίο βιβλίο του «Περί έθνους και ελληνικής συνέχειας» (εκδ. Ιανός, «μικρές εκδόσεις», 2011) μας εξηγεί τη συνέχεια της ιστορίας σας, του λαού σας «στηριγμένη» σ’ ένα παραδοσιακό υπόβαθρο, έναν ισχυρό, διαχρονικό πολιτισμό,. Δεν σταμάτησε ποτέ ο ίδιος από το πρώτο του βιβλίο το 1978 γραμμένο στα γαλλικά να δημιουργεί μια συνέχεια στο έργο του ακολουθώντας το παράδειγμα του λαού του, με επιμονή, ως πολίτης αυτού του εξαιρετικού λαού, μοναδικού στον κόσμο. Να μην αφήσετε ποτέ τους άλλους να γράψουν την ιστορία σας, αντί για εσάς, μαζί του πρέπει να την συνεχίζετε, είναι μια απλή ιστορία ποίησης, μουσικής, αγάπης μεταξύ ανθρώπων που συνυπάρχουν αρμονικά, Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ.
Καλή Ανάσταση
Simone Le Baron
Μαρτύρια Επισκόπων. Ετσι θεμελιώθηκε η νεότερη Ελλάδα
Ο Γρηγόριος Ε΄ δεν είναι ο μόνος απαγχονισθείς Στο Φανάρι τιμήθηκε η μνήμη του μαρτυρικού πατριάρχη
Μέρα μνήμης η χθεσινή Κυριακή για τον μαρτυρικό οικουμενικό πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ , ο οποίος απαγχονίστηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι στις 10 Απριλίου 1821, Κυριακή του Πάσχα τότε. Έκτοτε η πύλη αυτή παραμένει κλειστή σε ένδειξη τιμής και μνήμης.Ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος χθες , «εν σιωπή και περισυλλογή», άναψε ένα κερί και απέθεσε λίγα λουλούδια μπροστά στην πύλη του μαρτυρίου του μακαριστού προκατόχου του. Φόρος τιμής και στη μνήμη και άλλων μαρτυρικών πατριαρχών και ιεραρχών.
Δυστυχώς, διάφοροι ξεναγοί, κυρίως Τούρκοι, κάνουν λόγω για «Πύλη του Μίσους» και διαδίδουν ψευδώς ότι δήθεν αυτή θα ανοίξει όταν κρεμαστεί εκεί κάποιος μουσουλμάνος.Σκοπός αυτών των «διαδόσεων», όπως γίνεται αντιληπτό, η παραχάραξη της Ιστορίας και η προσπάθεια για δημιουργία τεχνητής έντασης.
Δεν είναι, όμως, ο Γρηγόριος Ε΄ ο μόνος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως που απαγχονίσθηκε. Αντιμέτωποι με την «Υψηλή Πύλη»( Οθωμανική Διοίκηση) ήλθαν πολλοί οικουμενικοί πατριάρχες. Ορισμένους τους απαγχόνισαν, άλλους τους έπνιξαν στη θάλασσα, άλλους τους εξανάγκασαν σε παραίτηση, άλλους τους έστειλαν σε εξορία, και ορισμένοι άλλοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στις φυλακές.
Ο Κωνσταντινουπολίτης φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφος Νίκος Μαγγίνας, μας πληροφορεί για τους πατριάρχες, εκτός του Γρηγορίου Ε΄, που απαγχονίσθηκαν ή θανατώθηκαν, αλλά το μαρτύριό τους δεν είναι και τόσο γνωστό στο ευρύ κοινό.
Ιδού ο κατάλογος των μαρτύρων πατριαρχών:
Ιωάσαφ Α΄ (1465-1466):
Αφού τον ξύρισαν, εκθρονίσθηκε με εντολή του σουλτάνου.
Ραφαήλ Α΄ (1475-1476):
Μη δυνάμενος να πληρώσει τον καταναγκαστικό φόρο (πεσκέσι) εκθρονίσθηκε, φυλακίστηκε και μετά ένα χρόνο απεβίωσε.
Ραφαήλ Β΄ (1603-1607):
Με εντολή του σουλτάνου Αχμέτ Ι΄ εκθρονίσθηκε, εξορίσθηκε και θανατώθηκε μετά από φρικτά βασανιστήρια.
Κύριλλος Α΄ ο Λούκαρις ( 1620-1638):
Πέντε φορές στο διάστημα αυτό ανήλθε και κατήλθε του θρόνου έχοντας υπηρετήσει σε αυτόν και πρώτα, ήδη από το 1612. Στις 20 Ιουνίου 1638, με εντολή του Σαντραζάμη Μπαϊράμ Πασά συνελήφθη και φυλακίσθη σε πύργο του Βοσπόρου. Στις 27 Ιουνίου παραδίδεται σε γενίτσαρους και εκείνοι τον μεταφέρουν με πλοιάριο ανοιχτά της θάλασσας όπου και τον πνίγουν.
Κύριλλος Β΄ ο Κονταρής (1633-1639):
Λόγω των ενεργειών του εκθρονίζεται και κατόπιν συλλαμβάνεται από τις Οθωμανικές Αρχές, φυλακίζεται και εξορίζεται στην Καρθαγένη. Ο εκεί Οθωμανός πασάς της Τύνιδος του επέβαλε να ασπασθεί το Ισλάμ, αλλά ο Κύριλλος αντιστάθηκε και για τον λόγο αυτό τον απαγχόνησαν στις 24 Ιουνίου 1640. Και μία εντυπωσιακή λεπτομέρεια: κατά τον απαγχονισμό του το σχοινί της αγχόνης κόβεται δύο φορές και κατόπιν αυτού τον έπνιξαν.
Παρθένιος Β΄ (1644-1646, 1648-1651):
Με εντολή του σουλτάνου Ιμπραχίμ εκθρονίσθηκε και παραδόθηκε στους γενίτσαρους για να τον πνίξουν. Το σκήνωμά του βρέθηκε στη γύρω περιοχή της νήσου Πλάτης των Πριγκηπονήσων, από χριστιανούς, οι οποίοι και το ενταφίασαν στο νησί της Χάλκης.
Παρθένιος ο Γ΄ (1656-1657):
Με εντολή του σουλτάνου, μετά από φρικτά βασανιστήρια, απαγχονίσθηκε στην Καγκελωτή Πύλη (περιοχή Παρμά- καπί) της Πόλης και μετά από τρεις μέρες ρίφθηκε στη θάλασσα. Γαβριήλ Β΄ (23/4-5/5-1657):
Στον οικουμενικό πατριαρχικό θρόνο παρέμεινε μόνο δώδεκα μέρες. Εκθρονίσθηκε και τοποθετήθηκε στη Μητρόπολη Προύσσης. Έγινε καταγγελία-συκοφαντία Εβραίων της περιοχής ότι εκχριστιάνισε ένα μουσουλμάνο, ενώ στην πραγματικότητα αυτός τον οποίον βάπτισε ήταν Εβραίος. Αποτέλεσμα της κατασυκοφάντησής του ήταν η φυλάκιση και στη συνέχεια ο απαγχονισμός του στις 3 Δεκεμβρίου 1659.
Μελέτιος Β΄ (1768-1769):
Μετά την παραίτησή του συλλαμβάνεται μαζί με άλλους τριάντα προκρίτους, κληρικούς και λαϊκούς και φυλακίζεται βασανιζόμενος φρικτά. Ενώ αθωώθηκε της κατηγορίας για συνεργασία κατά του οθωμανικού κράτους, εξορίσθηκε στη Μυτιλήνη. Εκεί υπέφερε περισσότερα από την Οθωμανική Διοίκηση εξαιτίας και του πυρπολισμού του Τσεσμέ από τους Ρώσους. Κατόπιν ζήτησε άδεια από τον σουλτάνο να μεταβεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Τένεδο. Από εκεί αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη όπου του επιτράπηκε να μείνει μόνο 61 μέρες. Απεβίωσε στην Τένεδο στα μέσα του 1777 σε μεγάλη φτώχεια.
Κύριλλος Στ΄(1813-1818): Επειδή δεν κατέστη αρεστός στον σουλτάνο Μαχμούτ τον Β΄, εκθρονίσθηκε και εξορίσθηκε στο Άγιον Όρος. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αδριανούπολη. Οκτώ μέρες μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄, στις 18 Απριλίου 1821, ο σουλτάνος δίνει εντολή να κρεμαστεί και εκείνος στην πύλη του Μητροπολιτικού Μεγάρου. Μετά από τρεις μέρες ρίχτηκε στον ποταμό Έβρο. Το λείψανό του βρέθηκε στις όχθες του ποταμού κοντά στο χωριό Πύθιο του Διδυμοτείχου, όπου και με άκρα μυστικότητα, παρά την απαγόρευση που υπήρχε από τις Αρχές, τάφηκε με ευλάβεια από τους κατοίκους.
Ευγένιος Β΄(1821-1822): Διάδοχος του απαγχονισθέντος Γρηγορίου Ε΄. Παραδόθηκε σε διαδηλωτές και σύρθηκε στους δρόμους από τα γένεια και τα μαλλιά και πέθανε λίγο καιρό αργότερα από τις κακουχίες που υπέστη.
Ο πρώτος, μετά την Άλωση της Πόλης, οικουμενικός πατριάρχηςΓεννάδιος Σχολάριος παραιτήθηκε , λόγω διαφωνιών του με την Υψηλή Πύλη.
Μέρα μνήμης η χθεσινή Κυριακή για τον μαρτυρικό οικουμενικό πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄ , ο οποίος απαγχονίστηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι στις 10 Απριλίου 1821, Κυριακή του Πάσχα τότε. Έκτοτε η πύλη αυτή παραμένει κλειστή σε ένδειξη τιμής και μνήμης.Ο οικουμενικός πατριάρχης Βαρθολομαίος χθες , «εν σιωπή και περισυλλογή», άναψε ένα κερί και απέθεσε λίγα λουλούδια μπροστά στην πύλη του μαρτυρίου του μακαριστού προκατόχου του. Φόρος τιμής και στη μνήμη και άλλων μαρτυρικών πατριαρχών και ιεραρχών.
Δυστυχώς, διάφοροι ξεναγοί, κυρίως Τούρκοι, κάνουν λόγω για «Πύλη του Μίσους» και διαδίδουν ψευδώς ότι δήθεν αυτή θα ανοίξει όταν κρεμαστεί εκεί κάποιος μουσουλμάνος.Σκοπός αυτών των «διαδόσεων», όπως γίνεται αντιληπτό, η παραχάραξη της Ιστορίας και η προσπάθεια για δημιουργία τεχνητής έντασης.
Δεν είναι, όμως, ο Γρηγόριος Ε΄ ο μόνος πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως που απαγχονίσθηκε. Αντιμέτωποι με την «Υψηλή Πύλη»( Οθωμανική Διοίκηση) ήλθαν πολλοί οικουμενικοί πατριάρχες. Ορισμένους τους απαγχόνισαν, άλλους τους έπνιξαν στη θάλασσα, άλλους τους εξανάγκασαν σε παραίτηση, άλλους τους έστειλαν σε εξορία, και ορισμένοι άλλοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στις φυλακές.
Ο Κωνσταντινουπολίτης φωτορεπόρτερ και δημοσιογράφος Νίκος Μαγγίνας, μας πληροφορεί για τους πατριάρχες, εκτός του Γρηγορίου Ε΄, που απαγχονίσθηκαν ή θανατώθηκαν, αλλά το μαρτύριό τους δεν είναι και τόσο γνωστό στο ευρύ κοινό.
Ιδού ο κατάλογος των μαρτύρων πατριαρχών:
Ιωάσαφ Α΄ (1465-1466):
Αφού τον ξύρισαν, εκθρονίσθηκε με εντολή του σουλτάνου.
Ραφαήλ Α΄ (1475-1476):
Μη δυνάμενος να πληρώσει τον καταναγκαστικό φόρο (πεσκέσι) εκθρονίσθηκε, φυλακίστηκε και μετά ένα χρόνο απεβίωσε.
Ραφαήλ Β΄ (1603-1607):
Με εντολή του σουλτάνου Αχμέτ Ι΄ εκθρονίσθηκε, εξορίσθηκε και θανατώθηκε μετά από φρικτά βασανιστήρια.
Κύριλλος Α΄ ο Λούκαρις ( 1620-1638):
Πέντε φορές στο διάστημα αυτό ανήλθε και κατήλθε του θρόνου έχοντας υπηρετήσει σε αυτόν και πρώτα, ήδη από το 1612. Στις 20 Ιουνίου 1638, με εντολή του Σαντραζάμη Μπαϊράμ Πασά συνελήφθη και φυλακίσθη σε πύργο του Βοσπόρου. Στις 27 Ιουνίου παραδίδεται σε γενίτσαρους και εκείνοι τον μεταφέρουν με πλοιάριο ανοιχτά της θάλασσας όπου και τον πνίγουν.
Κύριλλος Β΄ ο Κονταρής (1633-1639):
Λόγω των ενεργειών του εκθρονίζεται και κατόπιν συλλαμβάνεται από τις Οθωμανικές Αρχές, φυλακίζεται και εξορίζεται στην Καρθαγένη. Ο εκεί Οθωμανός πασάς της Τύνιδος του επέβαλε να ασπασθεί το Ισλάμ, αλλά ο Κύριλλος αντιστάθηκε και για τον λόγο αυτό τον απαγχόνησαν στις 24 Ιουνίου 1640. Και μία εντυπωσιακή λεπτομέρεια: κατά τον απαγχονισμό του το σχοινί της αγχόνης κόβεται δύο φορές και κατόπιν αυτού τον έπνιξαν.
Παρθένιος Β΄ (1644-1646, 1648-1651):
Με εντολή του σουλτάνου Ιμπραχίμ εκθρονίσθηκε και παραδόθηκε στους γενίτσαρους για να τον πνίξουν. Το σκήνωμά του βρέθηκε στη γύρω περιοχή της νήσου Πλάτης των Πριγκηπονήσων, από χριστιανούς, οι οποίοι και το ενταφίασαν στο νησί της Χάλκης.
Παρθένιος ο Γ΄ (1656-1657):
Με εντολή του σουλτάνου, μετά από φρικτά βασανιστήρια, απαγχονίσθηκε στην Καγκελωτή Πύλη (περιοχή Παρμά- καπί) της Πόλης και μετά από τρεις μέρες ρίφθηκε στη θάλασσα. Γαβριήλ Β΄ (23/4-5/5-1657):
Στον οικουμενικό πατριαρχικό θρόνο παρέμεινε μόνο δώδεκα μέρες. Εκθρονίσθηκε και τοποθετήθηκε στη Μητρόπολη Προύσσης. Έγινε καταγγελία-συκοφαντία Εβραίων της περιοχής ότι εκχριστιάνισε ένα μουσουλμάνο, ενώ στην πραγματικότητα αυτός τον οποίον βάπτισε ήταν Εβραίος. Αποτέλεσμα της κατασυκοφάντησής του ήταν η φυλάκιση και στη συνέχεια ο απαγχονισμός του στις 3 Δεκεμβρίου 1659.
Μελέτιος Β΄ (1768-1769):
Μετά την παραίτησή του συλλαμβάνεται μαζί με άλλους τριάντα προκρίτους, κληρικούς και λαϊκούς και φυλακίζεται βασανιζόμενος φρικτά. Ενώ αθωώθηκε της κατηγορίας για συνεργασία κατά του οθωμανικού κράτους, εξορίσθηκε στη Μυτιλήνη. Εκεί υπέφερε περισσότερα από την Οθωμανική Διοίκηση εξαιτίας και του πυρπολισμού του Τσεσμέ από τους Ρώσους. Κατόπιν ζήτησε άδεια από τον σουλτάνο να μεταβεί στην ιδιαίτερη πατρίδα του, την Τένεδο. Από εκεί αναχώρησε για την Κωνσταντινούπολη όπου του επιτράπηκε να μείνει μόνο 61 μέρες. Απεβίωσε στην Τένεδο στα μέσα του 1777 σε μεγάλη φτώχεια.
Κύριλλος Στ΄(1813-1818): Επειδή δεν κατέστη αρεστός στον σουλτάνο Μαχμούτ τον Β΄, εκθρονίσθηκε και εξορίσθηκε στο Άγιον Όρος. Αργότερα εγκαταστάθηκε στην Αδριανούπολη. Οκτώ μέρες μετά τον απαγχονισμό του Γρηγορίου Ε΄, στις 18 Απριλίου 1821, ο σουλτάνος δίνει εντολή να κρεμαστεί και εκείνος στην πύλη του Μητροπολιτικού Μεγάρου. Μετά από τρεις μέρες ρίχτηκε στον ποταμό Έβρο. Το λείψανό του βρέθηκε στις όχθες του ποταμού κοντά στο χωριό Πύθιο του Διδυμοτείχου, όπου και με άκρα μυστικότητα, παρά την απαγόρευση που υπήρχε από τις Αρχές, τάφηκε με ευλάβεια από τους κατοίκους.
Ευγένιος Β΄(1821-1822): Διάδοχος του απαγχονισθέντος Γρηγορίου Ε΄. Παραδόθηκε σε διαδηλωτές και σύρθηκε στους δρόμους από τα γένεια και τα μαλλιά και πέθανε λίγο καιρό αργότερα από τις κακουχίες που υπέστη.
Ο πρώτος, μετά την Άλωση της Πόλης, οικουμενικός πατριάρχηςΓεννάδιος Σχολάριος παραιτήθηκε , λόγω διαφωνιών του με την Υψηλή Πύλη.
Τετάρτη 27 Απριλίου 2011
Ραδιενέργεια - Και στην γειτονιά μας !!!
Κοζλοντούϊ: Διαρροή ραδιενέργειας "μια ανάσα" από τα ελληνικά σύνορα
27-04-2011 22:14:10
Αύξηση των επιπέδων ραδιενέργειας διαπιστώθηκε σήμερα το πρωί στο χώρο γύρω από το περίβλημα του ενός αντιδραστήρα στον κεντρικό πυρηνικό σταθμό του Κοζλοντούι, στο βόρειο τμήμα της Βουλγαρίας, και το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε χωρίς διαρροή ραδιενέργειας, ανακοινώθηκε από τον πυρηνικό σταθμό.
"Αύξηση των επιπέδων ραδιενεργού αερίου xenon (Χe 133) σημειώθηκε στη διάρκεια εργασιών συντήρησης του αντιδραστήρα νούμερο 5 ο οποίος είχε τεθεί εκτός λειτουργίας" αναφέρεται στην ανακοίνωση του πυρηνικού σταθμού.
Το προσωπικό που εργάζονταν εκείνη την ώρα στο πυρηνικό συγκρότημα εκτέθηκε σε λιγότερο από 0,05 μιλισίβερτ, δηλαδή στο ένα δέκατο της ετήσιας επιτρεπόμενης ποσότητας ραδιενέργειας, που φτάνει το 0,5 μιλισίβερτ.
Οι άνεμοι εκείνη την στιγμή έπνεαν με κατεύθυνση προς τα νότια, δηλαδή τα ελληνικά σύνορα. Αναμένονται ανακοινώσεις από την ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας για το αν υπήρξε ραδιενέργεια που μεταφέρθηκε εντός των ελληνικών συνόρων.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
27-04-2011 22:14:10
Αύξηση των επιπέδων ραδιενέργειας διαπιστώθηκε σήμερα το πρωί στο χώρο γύρω από το περίβλημα του ενός αντιδραστήρα στον κεντρικό πυρηνικό σταθμό του Κοζλοντούι, στο βόρειο τμήμα της Βουλγαρίας, και το πρόβλημα αντιμετωπίστηκε χωρίς διαρροή ραδιενέργειας, ανακοινώθηκε από τον πυρηνικό σταθμό.
"Αύξηση των επιπέδων ραδιενεργού αερίου xenon (Χe 133) σημειώθηκε στη διάρκεια εργασιών συντήρησης του αντιδραστήρα νούμερο 5 ο οποίος είχε τεθεί εκτός λειτουργίας" αναφέρεται στην ανακοίνωση του πυρηνικού σταθμού.
Το προσωπικό που εργάζονταν εκείνη την ώρα στο πυρηνικό συγκρότημα εκτέθηκε σε λιγότερο από 0,05 μιλισίβερτ, δηλαδή στο ένα δέκατο της ετήσιας επιτρεπόμενης ποσότητας ραδιενέργειας, που φτάνει το 0,5 μιλισίβερτ.
Οι άνεμοι εκείνη την στιγμή έπνεαν με κατεύθυνση προς τα νότια, δηλαδή τα ελληνικά σύνορα. Αναμένονται ανακοινώσεις από την ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας για το αν υπήρξε ραδιενέργεια που μεταφέρθηκε εντός των ελληνικών συνόρων.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)