Εφ. Μιλλιέτ 28-3-2011
πηγή >>> http://tourkikanea.gr
¨ΚΑΙ Ο ΤΟΥΡΚΙΚΟΣ ΣΤΡΑΤΟΣ ΣΚΟΤΩΣΕ ΑΜΑΧΟΥΣ¨
Ο αρθρογράφος Αμίρ Ορέν της ισραηλινής εφημερίδας Χααρέτζ σχολιάζοντας την επιχείρηση που έγινε επειδή ο Καντάφι χτύπησε αμάχους, έγραψε πως και ο τουρκικός στρατός έχει δολοφονήσει αμάχους.
Ο Ορέν στο άρθρο του αναφέρει : ¨Στην Λιβύη σκοτώθηκαν άμαχοι, οι απώλειες αυτές στην πλειοψηφία τους προήλθαν από επιθέσεις του στρατού, αλλά και οι επαναστάτες σκότωσαν αμάχους. Πρόκειται για μια απεχθή αλλά όχι ασυνήθιστη τακτική. Ο τουρκικός στρατός κατά τις επιχειρήσεις του ενάντια στους διαμελιστές σκότωσε πολύ περισσότερους αμάχους (και οι διαμελιστές δεν δίστασαν να σκοτώσουν αμάχους). Η Τουρκία είναι ένα σημαντικό μέλος του ΝΑΤΟ όμως και κανένας Αμερικανός αξιωματούχος έχων σώας τας φρένας δεν τολμά να προτείνει απαγόρευση πτήσεων πάνω από το Ντιγιαρμπακίρ των Κούρδων.
Τρίτη 29 Μαρτίου 2011
Σάββατο 26 Μαρτίου 2011
Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011
«ΚΑΤΑ ΤΟΚΙΖΟΝΤΩΝ» ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ΝΥΣΣΗΣ
Ἀργόσχολη καὶ πλεονεκτικὴ εἶναι ἡ ζωὴ τοῦ τοκιστῆ. Δὲ γνωρίζει αὐτὸς τοὺς κόπους τῆς γεωργίας οὔτε τὴν ἐφευρετικότητα τοῦ
ἐμπορίου. Ἀντίθετα (ἀπ’ ὅ,τι συμβαίνει μὲ ὅσους ἀσκοῦν παραγωγικὰ ἐπαγγέλματα), ὁ τοκιστὴς κάθεται στὸν ἴδιο πάντοτε τόπο, μέσα στὸ σπίτι του μεγαλώνει τὰ θρεφτάρια τῆς κερδοσκοπίας....
Ἄσπαρτα κι ἀκαλλιέργητα θέλει τὰ πάντα γι’ αὐτὸν νὰ φυτρώνουν.
Γι’ ἀλέτρι ἔχει τὴν πέννα· γιὰ χωράφι, τὸ χαρτί· γιὰ σπόρο, τὸ μελάνι· γιὰ βροχή, τὸ χρόνο ποὺ τοῦ πολλαπλασιάζει ἀθόρυβα τοὺς τόκους τῶν χρημάτων. Δρεπάνι του εἶναι ἡ δικαστικὴ ἀπαίτηση τοῦ χρέους, ἁλώνι, τὸ σπίτι του, ὅπου λιανίζει τὶς περιουσίες τῶν ἀναγκεμένων ἀνθρώπων. Ὁλωνῶν τ’ ἀγαθὰ τὰ βλέπει δικά του. Εὔχεται στοὺς ἀνθρώπους ἀνάγκες καὶ συμφορές, γιὰ νὰ τρέξουν ὑποχρεωτικὰ νὰ δανειστοῦν ἀπ’ αὐτόν. Μισεῖ τοὺς αὐτάρκεις καὶ ὅσους δὲν ἔχουν δανειστεῖ ἀπ’ αὐτόν, τοὺς θεωρεῖ ἐχθρούς του.
Συχνάζει στὰ δικαστήρια γιὰ ν’ ἀνακαλύψει κάποιον ποὺ τὸν πιέζουν οἱ δανειστὲς καὶ τοὺς φοροεισπράκτορες ἀκολουθεῖ, ὅπως τὰ κοράκια τοὺς στρατοὺς ποὺ διεξάγουν πόλεμο (γιὰ νὰ τρῶνε τοὺς σκοτωμένους). Κουβαλάει παντοῦ τὸ κομπόδεμα, καὶ σὰν δόλωμα τὸ δείχνει σ’ἐκείνους ποὺ τοὺς πνίγει ἡ ἀνάγκη, ὥστε, ἀνοίγοντας
γι’ αὐτὸ τὸ στόμα, νὰ καταπιοῦν μαζὶ μ’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀγκίστρι τοῦ τόκου. Καθημερινὰ μετράει τὰ κέρδη, μὰ ἡ δίψα του γιὰ χρῆμα δὲ σβήνει. Στεναχωριέται γιὰ τὸ χρυσάφι ποὺ ἔχει φυλαγμένο στὸ σπίτι, ἐπειδὴ μένει ἀχρησιμοποίητο κι ἀνεκμετάλλευτο…
Περιεργάζεται ὁ δανειστὴς ὅλες τὶς πράξεις τοῦ ὀφειλέτη, τὰ ταξίδια του, τὶς χειρονομίες του, τὶς ἐπισκέψεις του, τὶς ἐμπορικὲς συναλλαγές του. Κι ἂν καμιὰ δυσάρεστη εἴδηση φτάσει, ὅτι δηλ. ὁ τάδε ἔπεσε στοὺς ληστές, ἢ ὅτι φτώχεψε ξαφνικὰ ἀπὸ κάποια ἀτυχία, κάθεται μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια, ἀναστενάζει ἀδιάκοπα, χύνει κρυφὰ μαῦρο δάκρυ·
ξετυλίγει τὸ χρεώγραφο, θρηνεῖ τὸ χρυσάφι ποὺ ἀντιπροσωπεύουν οἱ γραμμές του, προσκομίζει τὸ συμβόλαιο σὰ νὰ ἦταν ἔνδυμα πεθαμένου παιδιοῦ του· μάλιστα κι ἀπὸ ’κεῖνο, περισσότερη θλίψη τοῦ προκαλεῖ.
Ἂν μάλιστα συμβεῖ νὰ ἔχει δανείσει ναυτικούς, κάθεται διαρκῶς κοντὰ στοὺς γιαλούς, μελετάει τὶς κινήσεις τῶν ἀνέμων, ρωτάει ἐπίμονα ὅσους καταπλέουν, μήπως ἀκούστηκε κανένα ναυάγιο, μήπως κινδύνεψαν πουθενὰ ναυτικοί; Λιώνει ἡ ψυχή του κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν καθημερινῶν φροντίδων. Σ’ ἕνα τέτοιον ἀξίζει βέβαια νὰ εἰπωθεῖ: σταμάτα, ἄνθρωπέ μου, τὶς ἐπικίνδυνες αὐτὲς φροντίδες· λυτρώσου ἀπὸ τὴν ἐξουθενωτικὴ προσδοκία τοῦ κέρδους· πρόσεξε μήπως κυνηγώντας τόκους, δαπανήσεις τὸ πολύτιμο κεφάλαιο ποὺ εἶναι ὁ εαυτός σου. Ζητεῖς εἰσοδήματα καὶ πρόσθετα πλούτη ἀπ’ τὸ φτωχό,κάνοντας κάτι ἀνάλογο μ’ αὐτὸν ποὺ θἄθελε νὰ πάρει θημωνιὲς σιτάρι
ἀπὸ χωράφι ποὺ τὸ ξέρανε ὁ λίβας, ἢ ἄφθονα σταφύλια ἀπὸ ἀμπέλι ἀπ’τὸ ὁποῖο πέρασε χαλαζοφόρο σύννεφο, ἢ παιδιὰ ἀπὸ στείρα κοιλιὰ ἢ θρεπτικὸ γάλα ἀπὸ γυναῖκες ποὺ δὲν ἔχουν γεννήσει…Πῶς θὰ προσευχηθεῖς λοιπόν, τοκογλύφε; Μὲ τί συνείδηση θὰ ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεὸ κάποια εὐεργεσία, σὺ ποὺ ἔμαθες ὅλο νὰ παίρνεις καὶ ποτὲ νὰ μὴ δίνεις; Ἢ μήπως σοῦ διαφεύγει ὅτι ἡ προσευχή σου ἀποτελεῖ ὑπόμνηση τῆς δικῆς σου ἀπανθρωπιᾶς; Ποιὰ συγχώρηση ἔδωσες καὶ ζητᾶς συγγνώμην; Ποιὸν ἐλέησες κι ἐπικαλεῖσαι τὸν Ἐλεήμονα; Ἀλλὰ κι ἂν ἀκόμη προσφέρεις ἐλεημοσύνη, ὡς προϊὸν ἀπάνθρωπης ἐκμετάλλευσης δὲν θὰ εἶναι καρπὸς
τῶν συμφορῶν τῶν ἄλλων, γεμάτη δάκρυα καὶ στεναγμούς; Ἂν γνώριζε ὁ φτωχὸς ἀπὸ ποῦ προσφέρεις τὴν ἐλεημοσύνη, δὲν θὰ τὴ δεχόταν, γιατὶ θὰ αἰσθανόταν σὰ νὰ ἔμελλε νὰ γευτεῖ σάρκες ἀδελφικὲς καὶ αἷμα συγγενῶν του. Θὰ σοῦ πετοῦσε δὲ κατάμουτρα τοῦτα τὰ λόγια τὰ γεμάτα θάρρος καὶ φρονιμάδα: Μὴ μὲ θρέψεις, ἄνθρωπε, ἀπὸ τὰ δάκρυα τῶν ἀδελφῶν μου. Μὴ δώσεις στὸ φτωχὸ ψωμὶ βγαλμένο ἀπὸ τοὺς στεναγμοὺς τῶν ἄλλων φτωχῶν. Μοίρασε στοὺς συνανθρώπους σου ὅσα μὲ ἀδικίες μάζεψες καὶ τότε θὰ παραδεχτῶ τὴν εὐεργεσία σου. Ποιὸ τὸ ὄφελος, ἂν δημιουργεῖς πολλοὺς φτωχοὺς (μὲ τὴν ἐκμετάλλευση) κι ἀνακουφίζεις ἕνα (μὲ τὴν ἐλεημοσύνη); Ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ πλῆθος τῶν τοκογλύφων (τῶν ἐκμεταλλευτῶν γενικά), δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε ἡ στρατιὰ τῶν πεινασμένων.
Ἂς διαλυθοῦν τὰ ὀργανωμένα οἰκονομικὰ συμφέροντα καὶ ὅλοι θ’ ἀποκτήσουμε τὴν οἰκονομική μας αὐτάρκεια.
ἐμπορίου. Ἀντίθετα (ἀπ’ ὅ,τι συμβαίνει μὲ ὅσους ἀσκοῦν παραγωγικὰ ἐπαγγέλματα), ὁ τοκιστὴς κάθεται στὸν ἴδιο πάντοτε τόπο, μέσα στὸ σπίτι του μεγαλώνει τὰ θρεφτάρια τῆς κερδοσκοπίας....
Ἄσπαρτα κι ἀκαλλιέργητα θέλει τὰ πάντα γι’ αὐτὸν νὰ φυτρώνουν.
Γι’ ἀλέτρι ἔχει τὴν πέννα· γιὰ χωράφι, τὸ χαρτί· γιὰ σπόρο, τὸ μελάνι· γιὰ βροχή, τὸ χρόνο ποὺ τοῦ πολλαπλασιάζει ἀθόρυβα τοὺς τόκους τῶν χρημάτων. Δρεπάνι του εἶναι ἡ δικαστικὴ ἀπαίτηση τοῦ χρέους, ἁλώνι, τὸ σπίτι του, ὅπου λιανίζει τὶς περιουσίες τῶν ἀναγκεμένων ἀνθρώπων. Ὁλωνῶν τ’ ἀγαθὰ τὰ βλέπει δικά του. Εὔχεται στοὺς ἀνθρώπους ἀνάγκες καὶ συμφορές, γιὰ νὰ τρέξουν ὑποχρεωτικὰ νὰ δανειστοῦν ἀπ’ αὐτόν. Μισεῖ τοὺς αὐτάρκεις καὶ ὅσους δὲν ἔχουν δανειστεῖ ἀπ’ αὐτόν, τοὺς θεωρεῖ ἐχθρούς του.
Συχνάζει στὰ δικαστήρια γιὰ ν’ ἀνακαλύψει κάποιον ποὺ τὸν πιέζουν οἱ δανειστὲς καὶ τοὺς φοροεισπράκτορες ἀκολουθεῖ, ὅπως τὰ κοράκια τοὺς στρατοὺς ποὺ διεξάγουν πόλεμο (γιὰ νὰ τρῶνε τοὺς σκοτωμένους). Κουβαλάει παντοῦ τὸ κομπόδεμα, καὶ σὰν δόλωμα τὸ δείχνει σ’ἐκείνους ποὺ τοὺς πνίγει ἡ ἀνάγκη, ὥστε, ἀνοίγοντας
γι’ αὐτὸ τὸ στόμα, νὰ καταπιοῦν μαζὶ μ’ αὐτὸ καὶ τὸ ἀγκίστρι τοῦ τόκου. Καθημερινὰ μετράει τὰ κέρδη, μὰ ἡ δίψα του γιὰ χρῆμα δὲ σβήνει. Στεναχωριέται γιὰ τὸ χρυσάφι ποὺ ἔχει φυλαγμένο στὸ σπίτι, ἐπειδὴ μένει ἀχρησιμοποίητο κι ἀνεκμετάλλευτο…
Περιεργάζεται ὁ δανειστὴς ὅλες τὶς πράξεις τοῦ ὀφειλέτη, τὰ ταξίδια του, τὶς χειρονομίες του, τὶς ἐπισκέψεις του, τὶς ἐμπορικὲς συναλλαγές του. Κι ἂν καμιὰ δυσάρεστη εἴδηση φτάσει, ὅτι δηλ. ὁ τάδε ἔπεσε στοὺς ληστές, ἢ ὅτι φτώχεψε ξαφνικὰ ἀπὸ κάποια ἀτυχία, κάθεται μὲ σταυρωμένα τὰ χέρια, ἀναστενάζει ἀδιάκοπα, χύνει κρυφὰ μαῦρο δάκρυ·
ξετυλίγει τὸ χρεώγραφο, θρηνεῖ τὸ χρυσάφι ποὺ ἀντιπροσωπεύουν οἱ γραμμές του, προσκομίζει τὸ συμβόλαιο σὰ νὰ ἦταν ἔνδυμα πεθαμένου παιδιοῦ του· μάλιστα κι ἀπὸ ’κεῖνο, περισσότερη θλίψη τοῦ προκαλεῖ.
Ἂν μάλιστα συμβεῖ νὰ ἔχει δανείσει ναυτικούς, κάθεται διαρκῶς κοντὰ στοὺς γιαλούς, μελετάει τὶς κινήσεις τῶν ἀνέμων, ρωτάει ἐπίμονα ὅσους καταπλέουν, μήπως ἀκούστηκε κανένα ναυάγιο, μήπως κινδύνεψαν πουθενὰ ναυτικοί; Λιώνει ἡ ψυχή του κάτω ἀπὸ τὸ βάρος τῶν καθημερινῶν φροντίδων. Σ’ ἕνα τέτοιον ἀξίζει βέβαια νὰ εἰπωθεῖ: σταμάτα, ἄνθρωπέ μου, τὶς ἐπικίνδυνες αὐτὲς φροντίδες· λυτρώσου ἀπὸ τὴν ἐξουθενωτικὴ προσδοκία τοῦ κέρδους· πρόσεξε μήπως κυνηγώντας τόκους, δαπανήσεις τὸ πολύτιμο κεφάλαιο ποὺ εἶναι ὁ εαυτός σου. Ζητεῖς εἰσοδήματα καὶ πρόσθετα πλούτη ἀπ’ τὸ φτωχό,κάνοντας κάτι ἀνάλογο μ’ αὐτὸν ποὺ θἄθελε νὰ πάρει θημωνιὲς σιτάρι
ἀπὸ χωράφι ποὺ τὸ ξέρανε ὁ λίβας, ἢ ἄφθονα σταφύλια ἀπὸ ἀμπέλι ἀπ’τὸ ὁποῖο πέρασε χαλαζοφόρο σύννεφο, ἢ παιδιὰ ἀπὸ στείρα κοιλιὰ ἢ θρεπτικὸ γάλα ἀπὸ γυναῖκες ποὺ δὲν ἔχουν γεννήσει…Πῶς θὰ προσευχηθεῖς λοιπόν, τοκογλύφε; Μὲ τί συνείδηση θὰ ζητήσεις ἀπὸ τὸν Θεὸ κάποια εὐεργεσία, σὺ ποὺ ἔμαθες ὅλο νὰ παίρνεις καὶ ποτὲ νὰ μὴ δίνεις; Ἢ μήπως σοῦ διαφεύγει ὅτι ἡ προσευχή σου ἀποτελεῖ ὑπόμνηση τῆς δικῆς σου ἀπανθρωπιᾶς; Ποιὰ συγχώρηση ἔδωσες καὶ ζητᾶς συγγνώμην; Ποιὸν ἐλέησες κι ἐπικαλεῖσαι τὸν Ἐλεήμονα; Ἀλλὰ κι ἂν ἀκόμη προσφέρεις ἐλεημοσύνη, ὡς προϊὸν ἀπάνθρωπης ἐκμετάλλευσης δὲν θὰ εἶναι καρπὸς
τῶν συμφορῶν τῶν ἄλλων, γεμάτη δάκρυα καὶ στεναγμούς; Ἂν γνώριζε ὁ φτωχὸς ἀπὸ ποῦ προσφέρεις τὴν ἐλεημοσύνη, δὲν θὰ τὴ δεχόταν, γιατὶ θὰ αἰσθανόταν σὰ νὰ ἔμελλε νὰ γευτεῖ σάρκες ἀδελφικὲς καὶ αἷμα συγγενῶν του. Θὰ σοῦ πετοῦσε δὲ κατάμουτρα τοῦτα τὰ λόγια τὰ γεμάτα θάρρος καὶ φρονιμάδα: Μὴ μὲ θρέψεις, ἄνθρωπε, ἀπὸ τὰ δάκρυα τῶν ἀδελφῶν μου. Μὴ δώσεις στὸ φτωχὸ ψωμὶ βγαλμένο ἀπὸ τοὺς στεναγμοὺς τῶν ἄλλων φτωχῶν. Μοίρασε στοὺς συνανθρώπους σου ὅσα μὲ ἀδικίες μάζεψες καὶ τότε θὰ παραδεχτῶ τὴν εὐεργεσία σου. Ποιὸ τὸ ὄφελος, ἂν δημιουργεῖς πολλοὺς φτωχοὺς (μὲ τὴν ἐκμετάλλευση) κι ἀνακουφίζεις ἕνα (μὲ τὴν ἐλεημοσύνη); Ἂν δὲν ὑπῆρχε τὸ πλῆθος τῶν τοκογλύφων (τῶν ἐκμεταλλευτῶν γενικά), δὲν θὰ ὑπῆρχε οὔτε ἡ στρατιὰ τῶν πεινασμένων.
Ἂς διαλυθοῦν τὰ ὀργανωμένα οἰκονομικὰ συμφέροντα καὶ ὅλοι θ’ ἀποκτήσουμε τὴν οἰκονομική μας αὐτάρκεια.
Τρίτη 22 Μαρτίου 2011
Στη ΕΕ δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει μία χώρα να διεκδικεί το έδαφος μίας γειτονικής χώρας γιατί αυτά τα ζητήματα λύθηκαν μετά τον Β Παγκ
Την εθνική μας ασφάλεια αμφισβητεί η Τρόικα με τις νέες συστάσεις της
22-03-2011 defencenet.gr
Στο σκληρό πυρήνα του κράτους έφτασαν οι συστάσεις της Τρόικας η οποία εκτός από τις μέχρι τώρα συστάσεις της για μειώσεις σε διάφορους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης τώρα έρχεται να προτείνει την μείωση κατά 30% του προσωπικού που απασχολούνται και μισθοδοτούνται από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Μπορεί φυσικά να υπάρχουν τα περιθώρια κάποιων διορθωτικών μεταβολών όσων αφορά την επάνδρωση κάποιων υπηρεσιών στα αστικά κέντρα, όμως το ποσοστό της μείωσης που ζητά η Τρόικα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο το μηχανισμό ασφάλειας και άμυνας της χώρας ιδιαίτερα δε μετά την μείωση της στρατιωτικής θητείας προ δύο ετών που στέρησε στις ΕΕΔ δεκάδες χιλιάδες κληρωτούς.
Οι κύριοι από την βόρεια Ευρώπη και από την αμερικανική Ήπειρο που εδώ και δύο δεκαετίες απολαμβάνουν το μέρισμα της ειρήνης που η λήξη του ψυχρού πολέμου προσέφερε στη Δύση θα έπρεπε να επισκεφτούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου ή τα σύνορα στον Έβρο για να δουν τα τουρκικά μαχητικά να υπερίπτανται των ελληνικών νησιών και την πολεμική μηχανή των γειτόνων μας να δοκιμάζει κάθε χρόνο αποβατικά σχέδια.
Όπως φαίνεται τα τουρκικά σχέδια εισβολής Βαριοπούλα και Σούγκα είναι μάλλον άγνωστα για τους αξιωματούχους της Τρόικας, αλλά ακόμα και αν τα γνώριζαν, που σίγουρα κανένας δεν φρόντισε να τους ενημερώσει, οι κύριοι αυτοί μάλλον αδιάφοροι θα έμεναν αφού γιατί πολύ απλά δεν ζουν στην Ελλάδα.
Αυτό όμως που υπάρχει στην Ελλάδα είναι τα δάνεια που μας έχουν δώσει και τα οποία σε μία ελληνοτουρκική αναμέτρηση, όταν η όποια ελληνική κυβέρνηση αναγκαστεί κάποια στιγμή να αντιδράσει στην τουρκική προκλητικότητα, μάλλον θα απολεσθούν για τα καλά. Ζώντας σε χώρες χωρίς ουσιαστικά προβλήματα ασφαλείας οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να αντιληφτούν ότι η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά στο σταυροδρόμι της διεθνούς τρομοκρατίας, ότι η Ελλάδα είναι ο "προμαχώνας" της Δύσης στην περιοχή, ότι στα βόρεια σύνορα υπάρχουν ακόμα και σήμερα εστίες συγκρούσεων αφού ο τελευταίος πόλεμος έληξε πριν από 10 χρόνια.
Οι κύριοι αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει να βρίσκεσαι όπως οι Αμερικανοί μας επισημαίνουν συνέχεια εντός του βεληνεκούς των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων. Πρωτίστως όμως δεν μπορούν να καταλάβουν τι εστί Casus Belli στο Αιγαίο διότι αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί στις χώρες τους με διπλωματικούς τρόπους αφού οι γείτονες τους δεν έχουν αναθεωρητική πολιτική και δεν κυβερνώνται από ένα κόμμα που θέλει να "αναστήσει" Αυτοκρατορίες περασμένων εποχών.
Επιπλέον δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει μία χώρα να διεκδικεί το έδαφος μίας γειτονικής χώρας γιατί αυτά τα ζητήματα λύθηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και εδραιώθηκαν την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Όταν η Ελλάδα εντάχτηκε στην τότε ΕΟΚ, ένας από τους λόγους που έγινε αυτό ήταν για να βρεθούμε κάτω από την ομπρέλα προστασίας την σύγχρονης πολιτισμένης και δημοκρατικής δύσης, έναντι της εξ ανατολών απειλής. Τελικά όπως όλοι γνωρίζουμε οι φίλοι μας και μέλη της Ένωσης πια, το μόνο που κάνουν όλα αυτά τα 30 χρόνια είναι η παροχή ανέξοδων συμβουλών για το πώς θα ηρεμίσουμε το «θηρίο» και όχι για το πώς θα περιορίσουμε την απειλή που υπάρχει από αυτό για τους Έλληνες/Ευρωπαίους πολίτες αυτής της χώρας.
Με λίγα λόγια η ΕΕ απέτυχε σε αυτό που προσδοκούσαμε και τώρα στελέχη της μας ζητάνε να μειώσουμε τη δυνατότητας μας να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας γιατί αυτό είναι το καλύτερο για τους δανειστές μας; Μα τόσο πολύ «νοιάζονται» για μας τελικά ;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
22-03-2011 defencenet.gr
Στο σκληρό πυρήνα του κράτους έφτασαν οι συστάσεις της Τρόικας η οποία εκτός από τις μέχρι τώρα συστάσεις της για μειώσεις σε διάφορους τομείς της Δημόσιας Διοίκησης τώρα έρχεται να προτείνει την μείωση κατά 30% του προσωπικού που απασχολούνται και μισθοδοτούνται από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας.
Μπορεί φυσικά να υπάρχουν τα περιθώρια κάποιων διορθωτικών μεταβολών όσων αφορά την επάνδρωση κάποιων υπηρεσιών στα αστικά κέντρα, όμως το ποσοστό της μείωσης που ζητά η Τρόικα δεν μπορεί να αφήσει ανεπηρέαστο το μηχανισμό ασφάλειας και άμυνας της χώρας ιδιαίτερα δε μετά την μείωση της στρατιωτικής θητείας προ δύο ετών που στέρησε στις ΕΕΔ δεκάδες χιλιάδες κληρωτούς.
Οι κύριοι από την βόρεια Ευρώπη και από την αμερικανική Ήπειρο που εδώ και δύο δεκαετίες απολαμβάνουν το μέρισμα της ειρήνης που η λήξη του ψυχρού πολέμου προσέφερε στη Δύση θα έπρεπε να επισκεφτούν τα νησιά του Αν. Αιγαίου ή τα σύνορα στον Έβρο για να δουν τα τουρκικά μαχητικά να υπερίπτανται των ελληνικών νησιών και την πολεμική μηχανή των γειτόνων μας να δοκιμάζει κάθε χρόνο αποβατικά σχέδια.
Όπως φαίνεται τα τουρκικά σχέδια εισβολής Βαριοπούλα και Σούγκα είναι μάλλον άγνωστα για τους αξιωματούχους της Τρόικας, αλλά ακόμα και αν τα γνώριζαν, που σίγουρα κανένας δεν φρόντισε να τους ενημερώσει, οι κύριοι αυτοί μάλλον αδιάφοροι θα έμεναν αφού γιατί πολύ απλά δεν ζουν στην Ελλάδα.
Αυτό όμως που υπάρχει στην Ελλάδα είναι τα δάνεια που μας έχουν δώσει και τα οποία σε μία ελληνοτουρκική αναμέτρηση, όταν η όποια ελληνική κυβέρνηση αναγκαστεί κάποια στιγμή να αντιδράσει στην τουρκική προκλητικότητα, μάλλον θα απολεσθούν για τα καλά. Ζώντας σε χώρες χωρίς ουσιαστικά προβλήματα ασφαλείας οι άνθρωποι αυτοί δεν μπορούν να αντιληφτούν ότι η Ελλάδα βρίσκεται γεωγραφικά στο σταυροδρόμι της διεθνούς τρομοκρατίας, ότι η Ελλάδα είναι ο "προμαχώνας" της Δύσης στην περιοχή, ότι στα βόρεια σύνορα υπάρχουν ακόμα και σήμερα εστίες συγκρούσεων αφού ο τελευταίος πόλεμος έληξε πριν από 10 χρόνια.
Οι κύριοι αυτοί δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει να βρίσκεσαι όπως οι Αμερικανοί μας επισημαίνουν συνέχεια εντός του βεληνεκούς των ιρανικών βαλλιστικών πυραύλων. Πρωτίστως όμως δεν μπορούν να καταλάβουν τι εστί Casus Belli στο Αιγαίο διότι αυτά τα προβλήματα έχουν λυθεί στις χώρες τους με διπλωματικούς τρόπους αφού οι γείτονες τους δεν έχουν αναθεωρητική πολιτική και δεν κυβερνώνται από ένα κόμμα που θέλει να "αναστήσει" Αυτοκρατορίες περασμένων εποχών.
Επιπλέον δεν μπορούν να καταλάβουν τι σημαίνει μία χώρα να διεκδικεί το έδαφος μίας γειτονικής χώρας γιατί αυτά τα ζητήματα λύθηκαν μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και εδραιώθηκαν την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου.
Όταν η Ελλάδα εντάχτηκε στην τότε ΕΟΚ, ένας από τους λόγους που έγινε αυτό ήταν για να βρεθούμε κάτω από την ομπρέλα προστασίας την σύγχρονης πολιτισμένης και δημοκρατικής δύσης, έναντι της εξ ανατολών απειλής. Τελικά όπως όλοι γνωρίζουμε οι φίλοι μας και μέλη της Ένωσης πια, το μόνο που κάνουν όλα αυτά τα 30 χρόνια είναι η παροχή ανέξοδων συμβουλών για το πώς θα ηρεμίσουμε το «θηρίο» και όχι για το πώς θα περιορίσουμε την απειλή που υπάρχει από αυτό για τους Έλληνες/Ευρωπαίους πολίτες αυτής της χώρας.
Με λίγα λόγια η ΕΕ απέτυχε σε αυτό που προσδοκούσαμε και τώρα στελέχη της μας ζητάνε να μειώσουμε τη δυνατότητας μας να υπερασπίσουμε τον εαυτό μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας γιατί αυτό είναι το καλύτερο για τους δανειστές μας; Μα τόσο πολύ «νοιάζονται» για μας τελικά ;
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Οι "προοδευτικοί" άνθρωποι αυτής της χώρας φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ότι αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες
Εθνικιστική «πίεση» στους Έλληνες και Βλάχους της Αλβανίας ενόψει της απογράφης 22-03-2011 11:11:25 >> defencenet.gr
Σοβαρά προβλήματα προκαλούν ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Αλβανία έναντι της ελληνικής μειονότητας στη γειτονική χώρα με αφορμή την απογραφή ντου πληθυσμού που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο φθινόπωρο. Μετά τις διαδηλώσεις και την προσπάθεια εκφοβισμού των Ελλήνων μειονοτικών παραγόντων Αλβανοί δημοσιογράφοι έστησαν ρεπορτάζ σχετικά με το θέμα της εθνικής συνείδησης μερίδας του αλβανικού πληθυσμού και της επικείμενη απογραφής στο χωριό Μπομποστίτσα, θέλοντας να εκβιάσουν απαντήσεις των Βλάχων κατοίκων.
Δυστυχώς όμως για αυτούς όταν, η απάντηση που πήραν από τους κατοίκους της περιοχής στο ερώτημα τι αισθάνονται ότι είναι οι τελευταίοι τους απάντησαν ότι «αισθάνονται Έλληνες». Μετά από σειρά ανάλογων απαντήσεων οι Αλβανοί δημοσιογράφοι οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι και τόσο προοδευτικοί όσο μερικοί κύκλοι στην Ελλάδα, επινόησαν μία νέα εξήγηση, ότι οι Βλάχοι δηλώνουν έτσι γιατί παίρνουν το βοήθημα από το ελληνικό κράτος.
Από ότι φαίνεται το ελληνικό κράτος αδιαφορεί εντελώς για αυτό το νέο κύμα εθνικισμού που αναπτύσσεται στην Αλβανία ενώ οι περίφημες ΜΚΟ που ενδιαφέρονται περισσότερο για τα σωτηρία των κορμοράνων της Κάτω Παναγιάς και των δικαιωμάτων των φυλών της υποσαχάριας Αφρικής δεν ασχολούνται καθόλου απολύτως για το τι συμβαίνει στη γειτονία μας και πιο ειδικά στους αδελφούς μας στην Αλβανία.
Οι "προοδευτικοί" άνθρωποι αυτής της χώρας φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ότι αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες όπου και αν αυτοί βρίσκονται, αφού μεγαλύτερη σημασία για αυτούς έχουν άλλα ζητήματα και τα προβλήματα άλλων λαών.
Δυστυχώς για αυτές τις οργανώσεις και αυτούς που τους υποστηρίζουν, ο εθνικισμός αυτή τη φορά δεν είναι ελληνικός αλλά αλβανικός και η ζωή ενός Έλληνα (βλ. δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα επειδή μίλαγε ελληνικά) δεν αξίζει όπως φαίνεται το ίδιο όσο η ζωή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.
Σοβαρά προβλήματα προκαλούν ακραίοι εθνικιστικοί κύκλοι στην Αλβανία έναντι της ελληνικής μειονότητας στη γειτονική χώρα με αφορμή την απογραφή ντου πληθυσμού που θα πραγματοποιηθεί το ερχόμενο φθινόπωρο. Μετά τις διαδηλώσεις και την προσπάθεια εκφοβισμού των Ελλήνων μειονοτικών παραγόντων Αλβανοί δημοσιογράφοι έστησαν ρεπορτάζ σχετικά με το θέμα της εθνικής συνείδησης μερίδας του αλβανικού πληθυσμού και της επικείμενη απογραφής στο χωριό Μπομποστίτσα, θέλοντας να εκβιάσουν απαντήσεις των Βλάχων κατοίκων.
Δυστυχώς όμως για αυτούς όταν, η απάντηση που πήραν από τους κατοίκους της περιοχής στο ερώτημα τι αισθάνονται ότι είναι οι τελευταίοι τους απάντησαν ότι «αισθάνονται Έλληνες». Μετά από σειρά ανάλογων απαντήσεων οι Αλβανοί δημοσιογράφοι οι οποίοι δεν φαίνεται να είναι και τόσο προοδευτικοί όσο μερικοί κύκλοι στην Ελλάδα, επινόησαν μία νέα εξήγηση, ότι οι Βλάχοι δηλώνουν έτσι γιατί παίρνουν το βοήθημα από το ελληνικό κράτος.
Από ότι φαίνεται το ελληνικό κράτος αδιαφορεί εντελώς για αυτό το νέο κύμα εθνικισμού που αναπτύσσεται στην Αλβανία ενώ οι περίφημες ΜΚΟ που ενδιαφέρονται περισσότερο για τα σωτηρία των κορμοράνων της Κάτω Παναγιάς και των δικαιωμάτων των φυλών της υποσαχάριας Αφρικής δεν ασχολούνται καθόλου απολύτως για το τι συμβαίνει στη γειτονία μας και πιο ειδικά στους αδελφούς μας στην Αλβανία.
Οι "προοδευτικοί" άνθρωποι αυτής της χώρας φαίνεται να έχουν αλλεργία σε ότι αφορά την Ελλάδα και τους Έλληνες όπου και αν αυτοί βρίσκονται, αφού μεγαλύτερη σημασία για αυτούς έχουν άλλα ζητήματα και τα προβλήματα άλλων λαών.
Δυστυχώς για αυτές τις οργανώσεις και αυτούς που τους υποστηρίζουν, ο εθνικισμός αυτή τη φορά δεν είναι ελληνικός αλλά αλβανικός και η ζωή ενός Έλληνα (βλ. δολοφονία του Αριστοτέλη Γκούμα επειδή μίλαγε ελληνικά) δεν αξίζει όπως φαίνεται το ίδιο όσο η ζωή οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου.
Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011
Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)